Bir araştırmaya göre, bilim adamları tarafından yakın zamanda tanımlanan 5.500 deniz RNA virüsü türünden birkaçı, atmosferden emilen karbonu okyanus tabanında kalıcı depolamaya itmeye yardımcı olabilir. Bulgular ayrıca, yeni keşfedilen türlerin küçük bir yüzdesinin, enfekte oldukları hayvanlardan genler ödünç aldığını ve bunun da araştırmacılara, sözde konakçılarını ve deniz süreçlerindeki işlevlerini belirlemede yardımcı olabileceğini düşündürmektedir. Araştırma, çok sayıda temel ekolojik verinin grafiğini çıkarmanın yanı sıra, bu küçük parçacıkların okyanus ekosisteminde oynadığı büyük boyutlu etkinin daha iyi anlaşılmasına öncülük ediyor.
Bu RNA virüsleri, iklim değişikliğinin okyanus üzerindeki etkisinin küresel bir araştırması olan Tara Oceans Konsorsiyumu tarafından toplanan plankton örneklerinde keşfedildi. Bu çaba, okyanusta yaşayan ve atmosferdeki insan kaynaklı karbonun yarısını emme ve soluduğumuz oksijenin yarısını üretme işinin çoğunu yapan ve okyanusun nasıl tepki vereceğini tahmin etmek için okyanusta yaşayan organizmalar hakkında daha fazla bilgi edinmeyi amaçlıyor. iklim değişikliğine.
Bu deniz viral türleri insanlar için zararlı olmasa da, başka herhangi bir virüs gibi davranırlar, başka bir organizmaya bulaşırlar ve kendini kopyalamak için hücresel mekanizmayı kullanırlar. Sonuç konak için her zaman olumsuz olabilse de, bir virüsün eylemleri, tehlikeli bir alg patlamasının dağılmasına yardımcı olmak gibi çevresel faydalara sahip olabilir.
Araştırmanın bulguları, yayınlanan Science dergisinde.
Ek araştırmalar, karbon ihracatıyla bağlantılı 1.243 RNA virüsü türünü keşfetti. Okyanusun derinliklerine karbon ihracatını teşvik etmek için 11 tür dahil edildi. Alglerle konak olarak ilişkilendirilen iki virüs, daha fazla araştırma için en umut verici hedefler olarak seçildi.
Ohio Eyalet Üniversitesi’nde mikrobiyoloji alanında araştırmacı bilim adamı ve çalışmanın ilk yazarı olan Ahmed Zayed, söz konusu“Bulgular, model geliştirme ve karbonda doğru yönde ve doğru büyüklükte neler olduğunu tahmin etmek için önemlidir.”
Başka bir profesör olan Matthew Sullivan, insanlar atmosfere daha fazla karbon saldıkça, araştırmacıların okyanusun iklim değişikliğini uzak tutmak için geniş tamponlama yeteneğine güvendiğini söyledi.
Sullivan, daha sindirilebilir bir karbona ayarlanabilen, sistemin gelişmesine, daha büyük hücreler üretmesine ve sonunda batmasına izin verebilecek virüsler aradıklarını da sözlerine ekledi. Ve eğer batarsa, insanlar birkaç yüz veya bin yıl daha iklim değişikliğinin en sert etkilerinden kurtulacak.
Muhtemel konakçıları belirlemek için araştırmacılar, önce konakçıyı deniz planktonu bağlamında virüslerin sınıflandırmasından çıkaran ve ardından virüs ve konakçı miktarlarının bolluklarına bağlı olduğu için nasıl birlikte değiştiğine dayalı tahminler üreten bir yöntem kombinasyonu kullandılar. bir başka. Üçüncü teknik, hücresel genomlarda RNA virüsünün dahil olduğuna dair işaretler aramayı içeriyordu.
Çoğu dsDNA virüsü, okyanusta yaygın olan bakteri ve arkeleri enfekte ederken, bu son çalışma, RNA virüslerinin çoğunlukla mantarları ve mikrobiyal ökaryotları ve ayrıca omurgasızları daha az düzeyde enfekte ettiğini keşfetti. Deniz RNA virüslerinin yalnızca küçük bir yüzdesi bakterileri enfekte edebilir.
