Yeni bir Beyaz Saray direktif akademik dergilerin kamu tarafından finanse edilen makalelere anında erişim sağlamasını gerektirecektir. Perşembe günü duyurulan politika, önümüzdeki birkaç yıl içinde aşamalı olarak uygulanacak, yayıncıların vergiyle finanse edilen yayınları 12 ay boyunca bir ödeme duvarının arkasında tutmasına izin veren bir kuralı sona erdirecek.
Daha önce, 2013 Beyaz Saray kılavuzuna göre, yalnızca 100 milyon $ veya daha fazla Ar-Ge harcaması olan federal ofisler tarafından finanse edilen araştırmalar açık erişimde yayınlanmak zorundaydı. Yeni direktif neredeyse tüm ajanslar için geçerlidir – toplamda yaklaşık 400, The New York Times tahminler — ve ayrıca kolay yeniden kullanımı sağlamak için yayınların “makine tarafından okunabilir” formatlarda sunulmasını gerektirir.
Son yıllarda, Cornell’in büyük ölçüde akran tarafından gözden geçirilmemiş araştırma makalelerinin açık havuzu olan Arxiv.org gibi çabalar, çalışmalara erişimi iyileştirdi. Ancak bir avuç kar amacı gütmeyen dergi, yayın üzerinde bir boğucu hakimiyet sürdürüyor. 2015 yılına göre bildiri Montreal Üniversitesi’nden beş şirket, yayınlanan tüm dergi makalelerinin yaklaşık yarısını kontrol ediyor. Girişim, hem çalışma gönderimi hem de yayınlanan eserlerin hakları için ücret alan yayıncılar için oldukça karlı. En iyi firmalardan biri olan Elsevier, 2010 yılında 2 milyar sterlinin (~ 2.35 milyar $) biraz üzerinde gelir bildirdi.
Ancak, çalışma erişimi satın alma işinde olanlar için pahalı bir düzenleme – California Üniversitesi sisteminin bir zamanlar yıllık 11 milyon doları vardı. abonelik Elsevier’e. Düşük ve orta gelirli ülkelerdeki ve genellikle dergi yayıncılarıyla abonelik anlaşmaları olmayan araştırmacılar için durum daha da zorludur – o kadar ki, Sci-Hub gibi dergilerde yayınlanan literatüre yasadışı erişim sağlayan topluluklar ortaya çıkmıştır. .
Yayıncılar, empoze ettikleri ücretleri küratörlükle haklı çıkararak değerli bir hizmet sunduklarını iddia ediyorlar. Ancak tüm akademisyenler aynı fikirde değil. Dergiler, eserlerin yayınlanmaya değer olup olmadığına karar verir ve stil ve dilbilgisi gibi temel unsurları gözden geçirir – ancak deneysel sonuçları değerlendirmek ve bilimsel geçerlilik kontrolleri yapmak için personele ödeme yapmazlar. Bu yoğun ayak işi, gönüllü olarak çalışan araştırmacılara bırakılmıştır.
2005 Deutsche Bank bildiri akademik yayıncılıktan, “devletin araştırmaların çoğunu finanse ettiği, araştırmaların kalitesini kontrol edenlerin maaşlarını ödediği ve ardından yayınlanan ürünlerin çoğunu satın aldığı” “tuhaf … üçlü ödeme” sistemi olarak anılır. Devlet tarafından finanse edilen kurumlar ve üniversiteler, dergi yayıncılarının en büyük müşterileri olma eğilimindedir ve araştırmacıların çalışmalarına erişimlerini sağlamak için faturayı öderler.
Vox olarak puan 2019 özelliğinde, ABD vergi mükellefleri Her yıl 140 milyar dolar araştırmayı desteklemek – büyük bir yüzdesine ücretsiz olarak erişemedikleri. Yakında, çok şükür, bu değişecek.
