Fildişi gagalı ağaçkakan (Campephilus prensibi), 20. yüzyılın ortalarından beri neslinin tükendiği varsayılan, Amerika’nın güneydoğusuna özgü yirmi inç uzunluğunda bir ağaçkakandı.
Ancak geçen ay, bir grup araştırmacı Louisiana’da kaydettikleri “muhtemel fildişi gagalı ağaçkakanlara” ilişkin kanıtları açıkladılar.
Bulguları, yayınlanan Ekoloji ve Evrim’de, ekibin güneydeki bataklık alanlarda uçan ve ağaçlara tutunan kuşları yakaladığı (tipik olarak bulanık) video görüntülerinin ayrıntılı analizini ve ekibin kuşun benzersiz çift vuruşlarını ve kent çağrılarını kaydettiğini öne sürdüğü ses görüntülerini içeriyordu.
Tylasin (veya Tazmanya kaplanı) gibi, Tazmanya’ya özgü köpeğe benzeyen keseli etobur bir hayvan. en son 1936’da kesin olarak hayatta, fildişi gagalı ağaçkakan, insanoğlunun çevresel yıkımının bir sembolü haline geldi. Her iki tür de habitat kaybı ve insan avcıları tarafından tehdit edildi. Ve video ve ses kayıt malzemeleri sahada daha erişilebilir ve kullanışlı hale geldikçe her ikisinin de nesli tükendi.
Fildişi gagaları ve tilasinler, hayvanat bahçelerinden ve son vahşi yaşam alanlarından alınan video görüntülerinin siyah beyaz belirsizliğinde var. Sesleri ve davranışları birkaç kişi tarafından belgelendi ve hatta bu hesaplar hayvanların açıklamalarında büyük farklılıklar gösterir. Bu, varlıklarını kanıtlamak isteyenlerin işini, arayanların ne görmeyi umduklarına bağlı olarak daha zor veya daha kolay hale getirdi.
Son belgelenebilir fildişi gagalı ağaçkakan 79 yıl önce, kuzey Louisiana’daki Singer Tract’ta neredeyse anında kesilen ağaçlarda görüldü. Aradan geçen on yıllar boyunca, sözde türün devam ettiğini gösteren sesli, videolu ve fotoğraflı kanıtlar ortaya çıktı. En ünlü kanıt, Cornell Üniversitesi’nden ornitologlar tarafından yönetilen 2004 keşif gezisinden çıktı.
Cornell Üniversitesi’nden bir ornitolog ve üniversitenin ornitoloji laboratuvarının emekli direktörü John Fitzpatrick, “En başından beri, şahsen ben ve genel olarak laboratuvardakiler, yükümlülüğümün herkesi haklı olduğumuza ikna etmek olduğunu asla kabul etmedik” dedi. Araştırma, 2021’de Gizmodo’ya söyledi. “Elimizdeki tüm kanıtları sağlamak için elimizden gelenin en iyisini yaptığımızdan emin olmak ve insanların elimizdeki kanıtlardan sonuç çıkarmasına izin vermek yükümlülüğümüzü – ve benim yükümlülüğümü – kabul ettim.”
Bütün bu çalışmalara rağmen, fildişi faturanın kristal netliğinde bir kanıtı getirilmedi. 1930’larda çekilen fildişi faturaların görüntüleri, 1944’ten beri ortaya çıkan herhangi bir görüntüden daha net.
Bu tür kesin kanıtlar ortaya çıkana kadar (yaşam alanlarının kaybı hakkında bir kelime oyunu yapmamak için), bulanık görüntülerin yapacağı tek şey, kuşun orada olduğuna inananların inançlarını doğrulamak ve şüphecileri kesinlikle olmadığına ikna etmektir. T. Bu yüzden son gazete ile yayınlanan video görüntüleri üzerinde durmayacağım; Erişime açık olan makalenin alt kısmından kendiniz kontrol edebilirsiniz. Yorumlarda onlar hakkında ne yaptığınızı duymak isterim.
Fildişi faturanın hala var olup olmadığı gerçekten önemli mi? Koruma açısından, kesinlikle. Ancak aynı bakış açısıyla, kuşun durumu ne olursa olsun, ABD’nin bataklık alanlarını korumak için kaynaklar harcanmalıdır. Ülkede 1.300’den fazla tehlike altındaki veya tehdit altındaki tür var, US Fish & Wildlife Service’e göre. Belirli bir türe takıntılı olmak ekosisteme yardımcı olmayacak.
işin püf noktası buydu hizmetin türleri liste dışı bırakma 2021 kararı tehlikede olarak (böylece neslinin tükendiğini ilan eder).
Bir FWS biyoloğu olan Amy Trahan, “Nesli Tükenmekte Olan Türler Yasası, Hizmetin ve ortaklarının kaynakları daha iyi tahsis etmesine izin vererek, bir türün iyileşme veya yok olma nedeniyle listeden çıkarılmasını gerektiriyor,” dedi. Gizmodo’ya bir e-postada söyledi listeden çıkarma kararından kısa bir süre sonra.
Trahan, “Listeden kaldırma kararlılığı, listeden çıkarma sırasında mevcut olan en iyi bilime dayanmaktadır” diye ekledi. “Sönmeyi tespit etmek zordur, bu nedenle Hizmet, mevcut bilimsel bilgilere dayanarak makul sonuçlar çıkarır.”
Gerçekten de, neslinin tükenmesini tespit etmek neredeyse imkansızdır. Her zaman bir şeyler kanıtlayabilirsin dır-dir ancak nadiren bir hayvanın Olumsuz Orası.
İstilacı türler, istilacı türlerin varlığı nedeniyle tehdit altında olan endemik türlerle aynı koruma korumalarına sahip olmamalıdır. Ama elimizden geldiğince çok canlının varlığını belgelemeyi ve korumayı amaçlamalıyız. Ve nihayetinde, yaşamın korunması ve daha genel olarak doğanın korunması, bir kuşun kanıtlanması için avlanmaya göre önceliklendirilmelidir.
Bir tür olarak bunu zorlaştırıyoruz. İklim değişikliği tehdit ediyor Amerika Birleşik Devletleri’ndeki kuşların yaklaşık üçte ikisiVe tüm ekosistemler giderek daha savunmasız görünüyor artan sıcaklıklara. çok fazla var iklim değişikliği ile ilgili yeni rekorlar kırıldı bozuk plak gibi ses çıkarıyoruz.
Fildişi gagalı ağaçkakanı bulmak isteyen olursa, onlara zorbalık yapın. Görkemli türleri bir sonraki insan kadar seviyorum. Ancak koruma kurumları, en savunmasız olana öncelik vererek, mümkün olan çoğu tür için en iyisini yapmaya odaklanmalı. Diğer türlerin korunmasına engel olmadığı sürece, hayatta kalacağını varsaymak da kötü bir şey değildir.
Her gün onlarca tür yok oluyor, Yale Üniversitesi Çevre Okulu’na göre. Sayısız (kelimenin tam anlamıyla, sayısız) tür maruz kalır anonim (veya “karanlık”) yok olma: yok olmadan önce bilim tarafından asla belgelenmediler.
Bu arada, şirketler arıyor – ya da en azından aradığını iddia ediyor –thylacine ve yünlü mamut gibi soyu tükenmiş türleri “geri getirmek”soyu tükenmiş canlıların genetiğini mevcut akrabalarıyla bir araya getirerek.
Görünüşe göre uzun zaman önce aramızdan ayrılan yaratıklarla olan ilişkimiz, onların kaybının yasını tutmak (bizim elimizle) ve hala etraftaki yaratıkların durumunu iyileştirmek için çalışmak kadar basit olmayacak.
Devamı: Bir Genom Neden Soyu Tükenmiş Bir Hayvanı Geri Getiremez?
