ekonomik yaptırımlar Ukrayna’daki savaşın ardından empoze edilen önlemler, özel sermaye (PE) için karmaşık bir dizi zorluk teşkil ediyor. Yaptırımlar, düzenleyiciler yerine dış politika ve ulusal güvenlik yetkilileri tarafından yönlendirilir, bu nedenle manzara hızla ve en öngörülemeyen şekillerde değişebilir.
Son aylarda uygulanan çok sayıda yaptırım dalgası göz önüne alındığında, PE firmalarının yatırımcılarının yeni uygulanan yaptırımların konusu haline gelmemesini sağlama konusunda özellikle dikkatli olmaları gerekiyor. Böyle olursa, PE firmaları yaptırım uygulanan yatırımcıları fonlarından çıkarmanın getirdiği karmaşıklıklarla başa çıkmak zorunda kalacaklar.
11 Eylül’den sonra ABD, tüm finans kurumlarının müşterilerinin gerçekte kim olduğunu anlamasını gerektiren kapsamlı kara para aklamayla mücadele (AML) yasasını çıkardı. Kısa bir süre sonra, Hazine Bakanlığı, serbest fonlar ve PE dahil olmak üzere belirli kategorilerdeki finansal kuruluşlara muafiyet tanıdı. Bu muafiyetlerin geçici olması gerekiyordu, ancak bugün bile geçerliliğini koruyor.
TechCrunch+, Bağımsızlık Günü indirimi yapıyor! Burada yıllık abonelikte %50 tasarruf edin.
(Gerekirse TechCrunch+ hakkında daha fazla bilgiyi burada bulabilirsiniz!)
Finansal kurumlar sıkı müşterinizi tanıma (KYC) gereksinimlerine tabi olsa da, PE fonlarının müşteri fonlarının kaynağını belirlemesi veya düzenleyicileri şüpheli faaliyetlerle ilgili olarak uyarması zorunlu değildir – bu, yasadaki bir boşluktur.
Portföy şirketlerinde yaptırım risklerinin etkin yönetimi, yatırım öncesi aşamada başlamalıdır.
Açıklıktan yararlanma
Son yirmi yılda, birçok oligark ve kleptokrat bu boşluğu istismar etti ve bu zenginliğin kaynağı hakkında “hiç soru sorulmadan” milyarlarca doları park etti. Parayı vergi cennetlerinde taşımak için paravan şirketleri kullanarak, sonunda fonları PE firmalarına yerleştirdiler. Oligarklar ve kleptokratlar, zenginliklerini korumak için rutin olarak karmaşık kurumsal yapılara güvenirler ve onu yönetmek için vekillere güvenirler.
Yaptırımlara maruz kalındığını belirlemek için sınırlı bir ortağın (LP) sahipliğini çözmek bazen zorlu bir süreç olabilir ve ayrıntılı durum tespiti gerektirir. Mevcut ortamda, hata payı yok denecek kadar azdır. Ayrıca, bir AML bağlamında bir finans kuruluşunun güvendiği tipik araçlar, riski belirlemek için yeterli değildir.
Bir LP’nin yaptırımlara maruz kalıp kalmadığını belirlemede, en yaygın olarak kullanılan yetki alanları ve yapılar hakkında uzman bilgisine ve aynı zamanda intifa hakkının çözülmesine ilişkin deneyime sahip olmak kritik öneme sahip olacaktır.
