web3 savunucuları merkezi olmayan web’in, temeldeki blockchain tabanlı teknolojisi sayesinde Web 2.0’a kıyasla daha fazla esneklik ve güvenlik getirdiğini size söyleyecektir.
İlk olarak 2000’li yılların başında kullanıcı tarafından oluşturulan içeriğe, zengin kullanıcı arabirimlerine ve işbirliğine dayalı hizmetlere odaklanan Web 2.0, aynı zamanda kötü amaçlı yazılım, kimlik avı, sosyal mühendislik, sahtekarlık, siteler arası gibi yeni bir güvenlik tehditleri dalgasını da beraberinde getirdi. komut dosyası oluşturma, SQL enjeksiyonu ve veri ihlalleri bunlardan sadece birkaçıdır.
Kripto para birimleri, NFT’ler ve DAO’lar gibi çeşitli teknolojileri kapsayan bir terim olan Web3, kesinlikle bu tür tehditleri geçmişte bırakacağı izlenimini veriyor: Web3 insanlara verileri üzerinde daha fazla kontrol sağlamakla kalmıyor, aynı zamanda dağıtılmış teknolojilere de dayanıyor. selefinin birçok kusurunu düzeltmek için blockchain gibi.
Ancak gerçekte web3, Web 2.0’dan daha güvenli değildir ve şimdiden fırsatçı siber suçlular için yeni bir oyun alanı yaratmaktadır. Bunun nedeni, internetin yapabilecekleri ve ne için kullanılacağı konusunda bir değişimi temsil etse de, internetin temelde nasıl çalıştığını değiştirmemesidir.
Yeni ve geliştirilmemiş
Web3’ün tamamen merkeziyetsiz olmayı vaat etmesine rağmen, blok zinciri teknolojisi üzerine inşa edilmiş olmasına rağmen, API’ler ve uç noktalar gibi kullanıcıya yönelik bileşenleri esas olarak Web 2.0 teknolojisi üzerinde çalışır. Bu, web3 hizmetlerinin ve merkezi olmayan uygulamaların veya “dApp’lerin” kullanıcılarının, işlem yapmak için eski teknolojilere güvenmeye devam ettiği ve sonuç olarak web3’ün, DNS ele geçirmesinden çaprazlamaya kadar selefini rahatsız eden tüm klasik güvenlik sorunlarına karşı savunmasız olduğu anlamına gelir. site komut dosyası. Web3 şirketleri ayrıca, eski güvenlik sorunlarına eğilimli olan e-posta veya çevrimiçi mesajlaşma gibi çoğunlukla Web 2.0 teknolojileri aracılığıyla kullanıcılarıyla iletişim kurmak zorundadır.
