oynamaya başladım Warcraft Dünyası Mists of Pandaria sırasında, bu uzun süredir kayıp olan dünyanın yemyeşil zümrüt ormanlarının cazibesine kapılmış, sonuna kadar beni kendine bağlayan bir hikayenin büyüsüne kapılmıştım. Yeşim Ormanı’nın su göklerinde süzüldüğümü, tam ortasında duran muhteşem Yılan Kalbi heykelinin güzelliği karşısında hayrete düştüğümü ve birkaç görev sonra yok edildiğinde duyulabilir şekilde hıçkırdığımı hatırlıyorum. Bu, tüm arkadaşlarımın bana bahsettiği MMORPG World of Warcraft’tı ve muhteşemdi.
2020’ye hızla ilerleyelim. WoW’a uzun bir aradan sonra, uzun süredir favori karakterim Sylvanas Windrunner’ın Helm of Domination’ı parçaladığı destansı sinematikten ilham alarak Shadowlands’in acıklı dünyasına geri döndüm. Blizzard’ın vaat ettiği korkunç ölümden sonraki yaşamları keşfetme konusunda fazlasıyla heyecanlıydım ve istekliydim. Yeni bir karakter yarattım ve mücadeleye daldım; yepyeni bir World of Warcraft keşfetmem için hazırdı.
Ancak 2012’dekiyle tamamen aynı görünüyordu. Kendi kendime bu nasıl mümkün olabilir diye sordum. Shadowbringers sırasında muhteşem Final Fantasy 14 evrenine girmiş biri olarak MMO’ların muhteşem görünebileceğini biliyorum, peki türün sözde en iyisi neden böyle görünüyor? Bu? Dragonflight’ın piyasaya sürülmesinin ardından WoW’dan da aynı derecede etkilenmedim; bu defalarca aynı şey. ve bitti Tekrar. Açıkçası? Sadece World of Warcraft 2’ye ihtiyacımız var.
FF14 maceralarım sırasında bu benim için çok açık bir şekilde ortaya çıktı. Square Enix’in ışıltı, sihir ve ihtişamla tanımlanan kendine özgü grafik stilini yarattığı bir sır değil. Ul’dah’a ilk girdiğimde, kayıp bir çocuk gibi ‘Sultana Dreaming’in güzel piyanosunun eşliğinde sokaklarda koşturduğumda çok şaşırmıştım. Bu asla unutamayacağım bir deneyim ve FF14’e ne kadar çok dalırsam o kadar şaşkına dönüyorum.
Sadece bir yıl farkla Shadowlands ile Endwalker arasında hiçbir karşılaştırma olamaz. WoW ne yazık ki muhteşem, kar beyazı bir kuğu yanındaki çirkin ördek yavrusu. Shadowlands’in Ardenweald’ının muhteşem olduğunu ve Revendreth’in mükemmel bir gotik cennet sunduğunu düşünürken, FF14’ün Old Sharlayan’ı ve Radz-At-Han’ın renkli, gökyüzündeki rüya dünyası gibi nefesimi kesti. Grafiksel olarak WoW oldukça vasat: karakterleriniz FF14’ün baş döndürücü tavşan kızları ve kedi oğlanlarının yanında pikselli lekeler gibi görünüyor; her şey o kadar modası geçmiş geliyor ki.
Ancak geçmişten gelen istenmeyen bir patlama gibi hissettiren sadece görseller değil. WoW’un oynanışı artık benzer şekilde bayat. Her genişlemede, kutlanacak çok az şeyle aynı eziyetin tekrarlandığını görüyoruz. Elbette Dragonflight’ta Dragonriding harikaydı ama çocukluğumun MMO’larından biri olan Guild Wars 2’de zaten bu yok mu?
Hikayenin ve zindanların moda yarışmaları, FC ev partileri ve genel kaotik eğlence gibi yan aktivitelerin gölgesinde kaldığı FF14 ile karşılaştırıldığında WoW, hikayeyi oynamak, bir zindan veya baskını tamamlamak dışında pek bir içeriğe sahipmiş gibi hissetmiyor , sonra aynı hareketleri tekrar yapıyorum.
Oyuncu barındırma, WoW oyuncularının bir süredir talep ettiği bir şeydi ve bunun oyunu tamamen değiştireceğini düşünüyorum. FF14 topluluk ruhunu destekler ve WoW’da Loncalar oluşturabilseniz de ev diyebileceğiniz belirli bir yer yoktur. WoW şu anda ruhsuz görünüyor ve bir süredir de öyle; oturum açıyorsunuz, arkadaşlarınızla eğleniyorsunuz, oturumu kapatıyorsunuz. Beni Azeroth’a bağlayan hiçbir şey yok. Aslında oynanış ve aşırı karmaşık, sıkıcı sistemleri o kadar cezalandırıcı ki beni uzaklaştırıyor.
Ve yeni bir WoW genişletmesi beni geri getirmeyecek. Şu anda herhangi bir yenilik yok. Oyunun genel anlatımı, Shadowlands sonrası bir kavşaktaymış gibi hissettiriyor ve oynanış hala eski ve hantal görünüyor. Şimdi, Blizzard’ın birkaç saatliğine keyif verecek ve muhtemelen daha birçok kişi için hayal kırıklığı yaratacak başka bir genişletmeyi daha yayınlamak yerine “tamam, hadi bu seriyi yenileyelim” demesi için mükemmel bir zaman olabilir. Final Fantasy 14 bunu Dawntrail ile yapıyor; hadi WoW, sen de aynısını yap.
WoW, çocukluğumda oynadığım en ilham verici çok oyunculu oyunlardan biri olarak kalbimdeki yerini koruyor, ancak oyunlar o zamandan beri gelişti ve WoW büyük ölçüde durgun kaldı. Bir zamanlar Yeşim Ormanı bir rüya gibi gelirken, artık modası geçmiş, geçmiş bir dönemin kalıntısı gibi geliyor. Lütfen Blizzard, WoW eski bir favori ama bunu istemiyorum bak ve oyna çocukluğumdan kalma bir şey gibi.
WoW’a ‘vay be’ hissini geri kazandıracak yeni ve cesur bir Azeroth’un zamanı geldi. Ardenweald’in muhteşem, ay banyolu manzaralarının modern standartlarla yeniden yaratıldığını hayal edin. Fragmanlarda görünen Sylvanas Windrunner’ı oyunda gördüğünüzü veya Dragon Isles’ı yıkayan güneş ışığında pulları parıldayan Alexstrasza’yı gördüğünüzü hayal edin. WoW’un FF14’e benzediğini hayal edin; ihtiyacım olan her şey ve daha fazlası bu.
Söylediğim gibi, bir dönüm noktasındayız; Sylvanas Windrunner gitti, Azeroth’a geri döndük ve Alliance ile Horde nihayet barışçıl işbirliği lehine savaş hatlarını çizdi. Bana göre WoW 2’nin onları tekrar ortadan ikiye ayırması ve Warcraft’a biraz daha ‘savaş’ (ve ayrıca Valeera Sanguinar – ona ne oldu?) getirmesi gerekiyor. Şimdi tam zamanı, şimdi tam zamanı – ama bunun gerçekleştiğini görecek miyiz? Ben umut vermiyorum.
