Wonder incelemesi: Florence Pugh, gotik gizemde parlıyor

Olağanüstü ilk sahnesinde, Harika bize tam olarak ne olduğunu söyler. gelen yeni film İtaatsizlik ve Fantastik Bir Kadın yönetmen Sebastián Lelio, modern bir ses sahnesinde açılıyor. “Bu başlangıç. adlı bir filmin başlangıcı HarikaGörünmeyen bir kadın bize anlatıyor. “Tanışacağınız insanlar, karakterler, hikayelerine tam bir bağlılıkla inanıyorlar. Hikayeler olmadan biz bir hiçiz. Bu yüzden sizi buna inanmaya davet ediyoruz.” Lelio’nun kamerası sabırlı açılış hareketini bitirdiğinde, artık bir ses sahnesinde değil, İrlanda’ya giden Viktorya döneminden kalma bir gemideyiz.

Geminin gerçek olmadığını biliyoruz. Gördüğümüz kabinin bir setten başka bir şey olmadığını ve ortasındaki kadının Lib Wright isimli bir İngiliz hemşire değil, dünyanın en tanınmış yıldızlarından biri olan Florence Pugh olduğunu biliyoruz. Harika bunu bildiğimizi biliyor. Michael Corleone’nin gerçek bir insan olmadığını, Al Pacino’nun canlandırdığı bir karakter olduğunu bildiğimiz gibi, gördüğümüz şeyin gerçekliğini bildiğimizi biliyor. Harikabaşka bir deyişle, tüm hikayelerin yalan olduğunu bilir – en çok da senaryolu filmler.

Kendi takdirimize bağlı olarak inanmayı seçtiğimiz yalanlar. Filmin bunu ilk sahnesinde kabul etme konusundaki ısrarı, yalnızca cesur, dikkat çekici bir yaratıcı karar değil, aynı zamanda hikayeler ve özellikle de hikayeleri kurtarabilecekleri yollar hakkında bir film için mükemmel bir açılış notu olduğunu kanıtlıyor. Hangisine inanmayı seçtiğimize bağlı olarak bizi öldürün. Ne de olsa bazı yalanlar diğerlerinden daha ölümcüldür.

Emma Donoghue’nun aynı adlı 2016 tarihli romanından uyarlanmıştır. Harika gizemli yeni bir işte yer almak için kıtlık sonrası İrlanda’ya yaptığı yolculukta Pugh’s Lib’i takip ediyor. O geldiğinde, Pugh’un eski savaş hemşiresi, onun hasta bir hastayı tedavi etmek için değil, yerel bir “mucize” gözlemlemek için çağrıldığını öğrenince şaşırır. Söz konusu mucizenin, aylardır devam eden bir orucun ortasında dindar genç bir kız olan Anna O’Donnell (Kíla Lord Cassidy) olduğu ortaya çıkar.

Lib’in görevi, Anna’yı ve ailesini gizlice beslenmediğinden veya herhangi bir şekilde etkisiz görünen kendi açlık dönemini taklit etmediğinden emin olmak için izlemektir. Başlangıçta Anna ve köylü arkadaşlarının iddialarını umursamasa da Lib, O’Donnell’larla birkaç gün geçirdikten sonra hızla hem kendini hem de inançlarını sorgulamaya başlar. Ne yazık ki, Lib’in Anna’ya olan artan bağlılığı, yalnızca birkaç geçmiş travmanın onu rahatsız etmesine neden olmakla kalmıyor, aynı zamanda onu, etrafını sarmış bulduğu birçok İrlandalı köylünün inançlarına ve yöntemlerine doğrudan karşı koyuyor.

103 dakikalık tempolu çalışma süresi hakkında, Harika travma, dini fanatizm, ölüm ve yeniden doğuş temalarını keşfetmek için Lib’in Cassidy’nin Anna’sıyla olan ilişkisini kullanıyor. Film, Lib’in görevinin doğası gereği tekrarlayan doğasını ortadan kaldırmak için zaman zaman ikinci yarısında mücadele ederken, Harika çoğunlukla sakatlayıcı suçluluk ve aşk hikayesini sürükleyici ve zorlayıcı bir gotik gizeme dönüştürmeyi başarır. Bunun nedeni, çok yönlü oyuncu kadrosunun yaptığı çalışmanın ve özellikle de müthiş iki başrol oyuncusunun küçük bir parçası değil.

Pugh güçlü, empatik bir çapa sağlar. Harika merkez hemşiresi olarak. Karakterinin yoğun duygusal yaraları ve hastalarını dünyanın dehşetinden kurtarmaya yönelik sarsılmaz arzusu, Pugh’a bugüne kadarki en güçlü performanslarından birini – 2016’dan bu yana en iyisi değilse de – sunma şansı veriyor. Leydi Macbeth. Onun karşısında, Cassidy, o zamana kadar kendini ruhsal ve duygusal karanlığın girdabına kapılmış bulan, inanç odaklı kız Anna rolünde sessizce komuta eden bir koparma performansı sergiliyor. Harika başlar.

Netflix filmi, her iki başrol performansında da mevcut olan çaresizlik ve umut ikiliğini görsel olarak yansıtmak için elinden geleni yapıyor. Görüntü yönetmeni Ari Wegner ile birlikte çalışan Lelio, Anna’nın Pugh’s Lib’in zamanının çoğunu geçirdiği tavan arasını çeviriyor. Harika, geniş, gölgeli bir alana. Lelio ve Wagner, Anna’nın tavan arasını aydınlatmak için genellikle yalnızca O’Donnell’lerin evinin pencerelerinden giren soluk, soluk ışığa güvenerek, Pugh ve Cassidy’nin hem ışıkta hem de karanlıkta durduğu çerçeveler oluşturabiliyor. aynı zamanda.

Merkezi çiftliğinin dışında, İrlanda’nın soluk gri gökyüzü ve çamurlu, yeşil tarlaları yalnızca yardımcı olur. Harika goth havasını sat. Yinelenen parmak batma görüntüleri ve Wegner’ın sık sık sabit, uzayan kamera hareketleri de filmde ek bir korku duygusu yaratıyor ve Lelio bu duyguyu bazı bölümleri doldurarak daha da artırıyor. HarikaAnna’nın günlük, fısıldadığı dualarının döngüsel misillemeleriyle daha sessiz anları.

Tüm bu görsel ve işitsel motifler, Pugh ve Cassidy’nin performanslarının yoğunluğuyla birlikte, genellikle aynı ölçüde rahatlatıcı ve ürkütücü olan üçüncü bir perde oluşturuyor. Filmin nihai sonucu, yüzeyde, ahlaki ve duygusal olarak şu kadar belirsiz bir film için çok temiz görünebilir: Harika. Ancak, kalbinde karanlık, acı-tatlı bir gerçek var. Harikabize en kutsal hikayelerimizin bile bazen yenilerinin anlatılması için geride bırakılması gerektiğini hatırlatan bir hikaye.

Harika 16 Kasım Çarşamba günü Netflix’te başlıyor.