Orion Bulutsusu’nun James Webb Uzay Teleskobu’nun NIRCam cihazı tarafından görülen iç bölgesi. Kredi: NASA, ESA, CSA, Veri azaltma ve analizi: PDRs4All ERS Ekibi; grafik işleme S. Fuenmayor
<span class="glossaryLink" aria-describedby="tt" data-cmtooltip="
” data-gt-translate-attributes=”[{” attribute=””>James Webb Space Telescope’s first images of the Orion Nebula, the richest and closest star nursery in the solar system, have just been revealed by an international team of astronomers including University of Michigan (U-M) researchers.
Located in the constellation of Orion, roughly 1,350 light-years away from Earth, the Orion Nebula is an area rich in matter where many stars are formed. Its environment is thought to be similar to the environment in which our solar system was born more than 4.5 billion years ago. Therefore, studying the Orion Nebula allows scientists to understand the conditions in which our solar system formed.
Felipe Alarcon, “Orion Çubuğu, yıldızlar sürekli olarak yakındaki materyali ışınlarken galaksimizde ve evrende meydana gelen süreçler için bir prototip bölgedir” dedi. O bir UM yüksek lisans öğrencisidir ve uluslararası grubun üyesidir. “Bu harika resim bir şablon resim olacak.”
Büyük miktarda toz, Orion Bulutsusu gibi yıldız fidanlıklarının kalbini gizler. Bu, teleskoplar gibi görünür ışıkta gözlemlenmelerini imkansız hale getirir. Hubble uzay teleskobu. Ancak James Webb Uzay Teleskobu, kozmosun bu toz katmanlarına nüfuz edebilen kızılötesi ışığını gözlemler.
Görüntüde, yaklaşık 40 astronomik birim ölçeğine veya güneş sistemimizin büyüklüğüne kadar pek çok muhteşem yapı ortaya çıkıyor. Bu yapılar, yeni nesil yıldızların doğuşunu başlatabilecek bir dizi yoğun madde lifi içerir. Oluşan yıldız sistemleri de görüntüde ortaya çıkıyor. Bunlar, içinde gezegenlerin oluştuğu bir toz ve gaz diski ile çevrili merkezi bir proto-yıldızdan oluşur.
Kozasının içinde disk bulunan genç yıldız: Genç bir yıldızın etrafında gaz ve toz diskleri oluşturan gezegen. Bu diskler, Trapezium’un yakındaki yıldızlarının güçlü radyasyon alanının etraflarında bir toz ve gaz kozası oluşturması nedeniyle dağılıyor veya “foto-buharlaşıyor”. Orion Bulutsusu’nda genç yıldızların (diğer adıyla Proplyds) etrafındaki bu dıştan aydınlatmalı ışıkla buharlaşan disklerin neredeyse 180’i keşfedildi ve HST-10 (resimdeki) bilinen en büyüklerinden biri. Neptün’ün yörüngesi karşılaştırma için gösterilmiştir.
Filamentler: Görüntünün tamamı farklı boyut ve şekillerdeki filamentler açısından zengindir. Buradaki ek, özellikle hidrokarbon molekülleri ve moleküler hidrojen açısından zengin olan ince, kıvrımlı filamentleri göstermektedir.
θ2 Orionis A: Bu görüntüdeki en parlak yıldız, θ2 Orionis A, Dünya üzerindeki karanlık bir yerden çıplak gözle görülebilecek kadar parlak bir yıldızdır. Toz taneciklerinden yansıyan yıldız ışığı, yakın çevresinde kırmızı parıltıya neden olur.
Küre içindeki genç yıldız: Yoğun gaz ve toz bulutları yerçekimsel olarak kararsız hale geldiğinde, çekirdeklerinde nükleer füzyonu başlatana kadar yavaş yavaş daha büyük büyüyen yıldız embriyolarına çökerler – parlamaya başlarlar. Bu genç yıldız hala doğum bulutunda gömülü.
Kredi: NASA, ESA, CSA, Veri azaltma ve analizi: PDRs4All ERS Ekibi; grafik işleme S. Fuenmayor & O. Berné
Edwin (Ted) Bergin, “Yıldız doğumunun tüm döngüsü hakkında bir anlayış kazanmayı umuyoruz” dedi. O bir UM profesörü ve astronomi başkanı ve uluslararası araştırma ekibinin üyesidir. “Bu görüntüde, ilk nesil yıldızların esasen bir sonraki nesil için malzemeyi ışınladığı bu döngüye bakıyoruz. Gözlemlediğimiz inanılmaz yapılar, yıldız doğumunun geri bildirim döngüsünün galaksimizde ve ötesinde nasıl gerçekleştiğini detaylandıracak.”
Orion Bulutsusu aynı zamanda, yoğun morötesi ışınım yayan, toz ve gaz bulutlarını şekillendirebilen Trapezyum Kümesi adı verilen büyük bir genç yıldız kümesine de ev sahipliği yapmaktadır. Bu fenomenin çevreyi nasıl etkilediğini anlamak, kendi güneş sistemimiz gibi yıldız sistemlerinin oluşumunu incelemek için kilit bir sorudur.
Bu görüntüler, James Webb Uzay Teleskobu’nun 18 ülkede yaklaşık yüz bilim insanını içeren öncelikli gözlem programlarından birinin sonucudur.
JWST, yaklaşık 6,5 metrelik birincil aynaya sahip büyük bir kızılötesi teleskoptur. İnanılmaz gücüyle gelecek on yılın en önemli gözlemevi olacak ve evren tarihinin her aşamasını inceleyecek. JWST, uluslararası bir işbirliğidir. NASAESA (Avrupa Uzay Ajansı) ve Kanada Uzay Ajansı (CSA).
