Webb Uzay Teleskobu ile kozmosu görüntüleyen gökbilimciler, şimdiye kadarki en uzak aktif süper kütleli kara deliği buldular. TO kara delik Büyük Patlama’dan yaklaşık 570 milyon yıl sonra olduğu gibi “görülmüştür”.
bu evren yaklaşık 13.77 milyar yaşındayani yeni keşfedilen kara delik patladı evren şu anki yaşının %4’ünün biraz üzerindeyken. Kara delik CEERS 1019 galaksisinde pusuda ve dokuzda milyon güneş kütlesi, erken evrende şimdiye kadar görülen herhangi bir süper kütleli kara deliğin en az kütlesidir.
Karşılaştırma için, Samanyolu’nun merkezindeki kara delik – Yay A* – beşten küçüktür milyon güneş kütlesi. Süper kütleli kara delikler, evrendeki en yoğun nesnelerden bazılarıdır. ve kütlesi Güneşimizin milyarlarca katı olabilir. Tüm karadelikler gibi, o kadar yoğun çekim alanlarına sahiptirler ki, olay ufuklarından ışık bile kaçamaz, bu da astronomları kara deliğin içinde bulunduğu “gölgeyi” hayal etmeye bırakır.
CEERS 1019’un kara deliği, Kozmik Evrim Erken Yayın Bilim Araştırması veya CEERS yürüten bir araştırma ekibi tarafından tespit edildi. anket alır kozmosun derin alan görüntülerigökyüzünün engin alanlarını kaplayan ve onların derinliklerine bakan, bilim adamlarının evrenin en eski ışıklarından bazılarını görmelerine izin veren.
En yeni CEERS mozaik görüntüsü 510 megabayttır – bu web sitesinin kaldırabileceğinin ötesindedir – bu nedenle, kozmosu tüm sayısallaştırılmış görkemiyle incelemek isterseniz tam boyutlu görüntüyü indirebilirsiniz. Burada. Birleşik görüntü yaklaşık 100.000 gökada içerir.
Araştırma ekibi, CEERS 1019’un yanı sıra, evrenin yaşının 470 milyon ile 675 milyon yıl arasında olduğu döneme tarihlenen on bir gökada ve Büyük Patlama’dan yaklaşık bir milyar yıl sonrasına ait iki kara delik daha tespit etti. Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü sürümü.
CEERS Anketi verileriyle ilgili dört makale The Astrophysical Journal Letters’da yayınlanacak. Gazeteler duyuruyor antik kara deliğin keşfidetaylandır yüksek kırmızıya kaymalarda aktif galaktik çekirdeklerin spektroskopisi, uzak galaksilerin onaylanmasıve bir özelliklerinin ilk karakterizasyonu.
“Bu uzaktaki nesneye bakmak [CEERS 1019] Austin’deki Texas Üniversitesi’nden bir astronom olan Rebecca Larson, bu teleskopla bizim yakın galaksilerde bulunan kara deliklerden alınan verilere bakmaya çok benziyor” dedi. ve baş yazarı CEERS belgelerinden biri, ST’deSCI sürümü. Yayına göre Webb, bu aşırı mesafelerde araştırmacıların beklediğinden daha fazla galaksi tespit ediyor.
Kara deliklerin evrimi, astrofizikte hâlâ kara kutu gibi bir şey, dolayısıyla bu tür eski kara delikleri görebilmek, evrenin en büyük nesnelerinin nasıl büyüdüğünü ve etraflarındaki kütleleri etkilediğini anlamaya çalışan araştırmacılar için bir nimet.
CEERS Araştırması, bilim adamlarının karadelikleri deşifre etmesine yardımcı olacak veriler sağlıyor, tıpkı yerçekimi dalgası gözlemevi verilerinin astrofizikçileri süper kütleli kara delikler tarafından üretilen yerçekimi dalgası arka planı.
Ama süper kütleli karadelikler bir şeyden büyümek zorundadır ve bir orta kütleli kara deliklerin yokluğu kozmosta sadece yıldız kütleli karadeliklerin bu tür kozmik devlere nasıl yol açtığı hakkında daha fazla soru ortaya çıkardı.
“Araştırmacılar, erken evrende daha düşük kütleli kara deliklerin olması gerektiğini uzun zamandır biliyorlar. Colby College’da astronom olan ve başka bir CEERS makalesinin baş yazarı Dale Kocevski, “Webb, onları bu kadar net bir şekilde yakalayabilen ilk gözlemevi” dedi. “Şimdi, daha düşük kütleli kara deliklerin her yerde keşfedilmeyi beklediğini düşünüyoruz.”
Gelecek hafta, Webb Uzay Teleskobu bilim gözlemlerinin bir yılını kutlayacak; başka bir deyişle, içgörü hazinesi, güçlü gözlemevi için sadece başlangıçtır.
Devamı: 2022’nin En Harika Uzay Görüntüleri
