Webb, galaktik elmaslarla bezenmiş ekstragalaktik İNCİ tarlasını görüyor

NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu, gökyüzünün Kuzey Ekliptik Kutbu olarak bilinen bir bölgesini içeren, kozmosun ilk orta-derin geniş alan görüntülerinden birini yakaladı. yayınlanan bir makaleye eşlik eden görüntü Astronomi DergisiPrime Extragalactic Areas for Reionization and Lensing Science (PEARLS) GTO programından alınmıştır.

“Orta-derin”, bu görüntüde görülebilen, yaklaşık 29’uncu büyüklükteki (çıplak gözle görülebilenden 1 milyar kat daha sönük) olan en sönük nesneleri ifade ederken, “geniş alan”, toplam alanı ifade eder. program kapsamında olacak, dolunay alanının yaklaşık on ikide biri.

Görüntü, Webb’in Yakın Kızılötesi Kamerası (NIRCam) tarafından yakalanan ve Hubble Uzay Teleskobu’ndan gelen üç renk ultraviyole ve görünür ışıkla zenginleştirilmiş sekiz farklı renkte yakın kızılötesi ışık içeriyor. Bu güzel renkli görüntü, birçoğu daha önce Hubble veya yer tabanlı en büyük teleskoplar tarafından görülemeyen en uzak noktalara kadar galaksilerle dolu bir evrenin yanı sıra Samanyolu’muzdaki çeşitli yıldızları eşi benzeri görülmemiş ayrıntılarla ve zarif bir derinlikle gözler önüne seriyor. gökada.

NIRCam gözlemleri, Webb’in Yakın Kızılötesi Görüntüleyici ve Yarıksız Spektrografı (NIRISS) ile elde edilen spektrumlarla birleştirilerek ekibin, mesafelerini daha doğru tahmin etmek için kullanılabilecek spektral emisyon çizgileri olan soluk nesneleri aramasına olanak tanıyacak.

Bu görseli oluşturan PEARLS ekibinin üyeleri, bu alanı analiz ederken düşüncelerini ve tepkilerini paylaştı.

Arizona Eyalet Üniversitesi’nde (ASU) Regents Profesörü ve PEARLS baş araştırmacısı Rogier Windhorst, “Yirmi yılı aşkın bir süredir, Webb bilim programımızı hazırlamak için büyük bir uluslararası bilim insanı ekibiyle çalıştım” dedi. “Webb’in görüntüleri gerçekten olağanüstü, gerçekten en çılgın hayallerimin bile ötesinde. Çok zayıf kızılötesi sınırlara kadar parlayan galaksilerin sayı yoğunluğunu ve ürettikleri toplam ışık miktarını ölçmeme olanak tanıyorlar.”

ASU’da Araştırma Bilimcisi ve bir PEARLS yardımcı araştırmacısı olan Rolf Jansen, “İlk PEARLS görüntüleri beni çok şaşırttı” dedi. “Kuzey Ekliptik Kutbu yakınlarındaki bu alanı seçtiğimde, bunun uzak gökadalardan oluşan böylesine bir hazine sunacağını ve gökadaların bir araya gelip büyüdüğü süreçler hakkında doğrudan ipuçları elde edeceğimizi bilmiyordum. Akarsuları görebiliyorum. , eteklerinde yıldızların kuyrukları, kabukları ve haleleri, yapı taşlarından arta kalanlar.”

ASU’da araştırma görevlisi olan Jake Summers, “Webb görüntüleri, ilk bilimsel gözlemlerden önceki aylardaki simülasyonlarımdan beklediğimizden çok daha fazla” dedi. “Onlara baktığımda, en çok mükemmel çözünürlüğü beni şaşırttı. Uzak eliptik galaksilerin etrafındaki bireysel küresel kümeler, sarmal galaksilerdeki yıldız oluşumu düğümleri ve binlercesi dahil, gerçekten görebileceğimizi asla düşünmediğim birçok nesne var. arka planda soluk galaksiler.”

ASU’da lisansüstü araştırma görevlisi Rosalia O’Brien, “Yıldızların ve galaksilerin önünde ve arkasında ölçtüğüm dağınık ışık, evrenin tarihini kodlayan kozmolojik bir öneme sahip” dedi. “Kariyerime şu anda başladığım için kendimi çok şanslı hissediyorum. Webb’in verileri şimdiye kadar gördüğümüz hiçbir şeye benzemiyor ve sunduğu fırsatlar ve zorluklar konusunda gerçekten heyecanlıyım.”

ASU’da bir araştırma bilimcisi ve bir PEARLS ortak araştırmacısı olan Seth Cohen, “Yeni Webb PEARLS görüntülerindeki tüm nesnelerin parlaklığını bulmak ve doğru bir şekilde ölçmek ve ön plandaki yıldızları uzak galaksilerden ayırmak için araçları tasarlamak için uzun yıllar harcadım” diyor. . “Teleskobun performansı, özellikle en kısa yakın kızılötesi dalga boylarında, tüm beklentilerimi aştı ve planlanmamış keşiflere izin verdi.”

PEARLS görüntülerini çok büyük mozaikler halinde bir araya getiren STScI araştırma astronomu Anton Koekemoer, “Webb’in çarpıcı görüntü kalitesi gerçekten bu dünyanın dışında,” diye onayladı. “Kozmik zamanın şafağında çok nadir galaksilere bir göz atmak için, bu PEARLS alanının sağladığı geniş bir alan üzerinde derin görüntülemeye ihtiyacımız var.”

Jansen, “Umarım bu alan, hareket eden, parlaklığı değişen veya kısaca alevlenen nesneleri ortaya çıkarmak için Webb görevi boyunca izlenir” dedi.

Koekemoer, “Böyle bir izleme, uzaktaki patlayan süpernovalar ve aktif galaksilerdeki karadeliklerin etrafındaki parlak birikim gazı gibi zamanla değişken nesnelerin keşfedilmesini sağlayacaktır;

Rogier, “Bu benzersiz alan, Webb ile yılda 365 gün gözlemlenebilir olacak şekilde tasarlandı, bu nedenle zaman alanı mirası, kapsanan alan ve ulaşılan derinlik ancak zamanla daha iyi hale gelebilir,” diye tamamladı Rogier.