Kuşatılmış hissetmekten hoşlanıyor musunuz? Duyusal bombardımandan hoşlanıyor musunuz? İğrenç kesintilerden zevk mi alıyorsunuz? Senin için internetim var mı? Hayır, pop-up’ların 90’ların altın çağı değil. Çerez bildirimlerinin, abonelik geçiş reklamlarının, bağış yöntemlerinin ve çok daha fazlasının yeni çoğalmasıyla bugünün cehennemi!
Özellikler şunları içerir: klavye komutlarıyla açılır pencereleri kapatamamak, ekran okuyucuları kırmak ve rahatsız edici yanlışlıkla tıklamalar! En iyi kısım? Kesinlikle ÜCRETSİZ! Tek yapmanız gereken, 2023’te kendi evinizin mahremiyetinde, ofiste veya hareket halindeyken kelimenin tam anlamıyla herhangi bir web sitesinde oturum açmak! Ek mobil avantajlar şunları içerir: ilk etapta ziyaret etmeye çalıştığınız temel web sitesine tamamen erişememek!
Spam içerikli web sitesi pazarlama endüstrisi kompleksi, son zamanlardaki pop-up tufanının – bir web sitesindeki bir göz atma oturumunda yedi tane saydım – değerli dönüşümler ürettiğinde ve tamamen haklı olduğunda ısrar ediyor. Bazıları pop-up ürünler satan şirketler tarafından yönetilen SEO destekli siteleri, çok küçük örneklem boyutlarına ve şüpheli yöntemlere sahip “çalışmalardan” alıntı yapıyor veya kullanıcılar pop-up’ları can sıkıcı bulsa bile, web sitesini kullanarak. Bazı pazarlamacılardan kendilerini açıklamalarını istediğimde, “Aslında pop-up’ların neden iyi olduğunu bana söyleyin” istemine atanmış bir yapay zekayla konuşuyormuşum gibi hissetmeye başladım. Bu arada, UI / UX uzmanları ve gerçekten bilgisayar kullanmış olan neredeyse herkes aynı fikirde olmamak, şiddetle. Peki buraya nasıl geldik? neden biri “en nefret edilen” web tasarımının unsurları, tahrişe neden olduğu bilinen bir taktik ve anlamlı bir şekilde bozmak agresif bir intikamla geri dönen bir web sitesinin kullanımı?
Neden web tasarımının “en nefret edilen” unsurlarından biri, tahrişe neden olduğu ve bir web sitesinin kullanımını anlamlı bir şekilde bozduğu bilinen bir taktik, saldırgan bir intikamla geri dönüyor?
Dikkat çekmek adına pop-up öğelerle kullanıcıların dikkatini dağıtmak yeterli değildir. Bazı web siteleri de bunları son derece manipülatif şekillerde kullanır. Hiç “yüzde 15 tasarruf etmek” mi yoksa “hayır teşekkürler, tam fiyat ödeyeceğim” mi istediğiniz soruldu mu? tarafından hedef alındınız utandırmayı onaylamak. AB ve Kaliforniya yasalarına göre, web siteleri, verilerin nasıl kullanıldığı hakkında bilgi göstermelidir. ve kullanıcı onayı almak; çoğu web sitesi, ziyaretçiler geldiğinde bir açılır pencere sunarak bunu halletmeye karar verdi. Nefret ettiğiniz başlangıçta iyi niyetli çerez bildirimleri, gizlilik seçimleri yapmadan “kabul etme” istemi gibi manipülatif taktikler uygulamaya başladı.
Muhtemelen gerçek bir uzmanla konuşma zamanının geldiğini düşündüm. AnswerLab’de UX Stratejisi Direktörü Jason Buhle, geliştiricilerin bazı kullanıcıları rahatsız ederken aynı zamanda dönüşümler yaratarak ödün verdiklerini düşünebileceklerini söylüyor. Bu karar, uzun vadeli sonuçlara ve gerçek kullanıcı duyarlılığı analizine değil, kısa vadeli ölçümlere dayanmaktadır. “Gerçekten aktif araştırma yapmalısınız, sadece analitiklere bakmamalısınız” diyor, “analitik neredeyse ücretsiz” ve kullanıcı çalışmaları öyle değil. Sonuç olarak, “göremedikleri şey, bunun insanlara nasıl hissettirdiğidir.”
Pop-up’ların kıvılcım çıkarabileceği gerçeği öfke patlamaları zaman içinde neden olabilecekleri itibar hasarını vurgular. Ve insanlar onları ne kadar sık görürse, onları o kadar fazla sırıtmaya başlarlar; artık her yerde bulunan çerez bildirimleriçoğu kişinin kaydırdığı, kapatmak için tıkladığı, okumadan kabul ettiği veya basitçe engelle. Bu, kritik olması gereken bilgilerle göz atma deneyimine girme noktasını bir şekilde yener.
Ama kesinlikle, pop-up’lar için bir kullanım durumu, kanıta dayalı bir açıklama olmalı diye düşündüm. Google, UPS ve Coca-Cola gibi müşterileri olan San Francisco merkezli bir tasarım ve markalama firması olan Clay’de UX başkanı Alex Khmelevsky ile konuştum. Açılır pencerelerin “genel olarak iyi bir uygulama olmadığını” söyledi. Yine de, müşteriler genellikle bunları talep eder. Tasarımcılar, “bağlama dayalı, bilgiye dayalı” ve daha az müdahaleci hale getirmek için küçük değişiklikler önermeye çalışabilirler, ancak son sözü müşteri alır.
Neden açıldığını sormak için Center for American Progress’teki eski bir meslektaşımı aradım. onların web sitesi abone olun, bağış yapın ve eyleme geçin pop-up’larından oluşan olağan kar amacı gütmeyen gelgit dalgasını tetiklemez. Dijital stratejiden sorumlu başkan yardımcısı olarak Jamie Perez, sitenin yakın zamanda yeniden tasarlanmasının ve devam eden gelişiminin her adımında yakından yer aldı. “Kullanıcıların yapmak istediklerini yaptıklarına güveniyorum” dedi ve sürtüşmenin veri toplamaya veya bir makale okumaya çalışan insanları hayal kırıklığına uğrattığını belirtti. Bu kullanıcıların geri dönmesini ve bunu arkadaşlarına söylemesini istiyor. UX’i, tek bir oturumdan en iyi şekilde yararlanmak yerine değerli bir şey sağlayan “bir ilişkiyi geliştirmek” olarak görüyor.
“Geliştiren insanlar [pop-ups] tasarım ve kullanıcı deneyimi hakkında hiçbir fikirleri yok.”
Yine de, bir hayal kırıklığı ve kapatılamaz geçiş reklamları ağına hapsolmuş hissetmeye başlıyorum: pop-up’lara karşı kanıtların önemli olduğunu bildiğim halde, neden onları kullanmaya devam edeyim? “Geliştiren insanlar [pop-ups] tasarım ve kullanıcı deneyimi hakkında hiçbir fikrim yok,” yorumunda bulundu Khmelevsky ve Buhle de bu duyguyu tekrarladı. “Çoğu zaman, karar vericiler önlerinde neyin doğru olduğuna bakarlar,” dedi ve yeniden düşünmek için durmak yerine başkalarının rehberlik için kullandıkları şeylere döndü. Bir düzineden fazla tasarımcı ve pazarlamacıyla konuştuktan sonra alabileceğim en iyi yanıt şuydu: diğer siteler onları kullanmaya devam ettiği için pop-up’lar olmaya devam ediyor.
Pop-up’ın mucidi Ethan Zuckerman, 2014’te özür diledi internette saldığı canavar için. Ama çok geçti. Pop-up’lar, internetin aynı şekilde düzleşmesi gibi çoğalmaya devam ediyor: çünkü herkes, herkesin yaptığı şeyi, çalışıyor olması gerektiği varsayımı altında yapıyor. “Ben kendi araştırmamı yaparım” çağında aslında kimsenin bunu yapmadığı ortaya çıktı.
