Virgin Orbit’in sahip olduğu İflas eden roket üreticisi, bu hafta mahkemeye sunduğu davada, işiyle ilgili teklifler için 14 Mayıs’a kadar bir son tarih belirlediğini söyledi.
Küçük uyduları yörüngeye uçurmak için havadan fırlatılan bir roket yapan şirket, Richard Branson’ın uzay turizmi şirketi Virgin Galactic’ten çıktı. 2021’in sonlarında bir SPAC işlemiyle halka açıldı, ancak birçok yatırımcı son dakikada anlaşmadan çekildi ve anlaşmayı beklenenden daha az sermayeyle bıraktı.
Virgin Orbit dört başarılı fırlatmayı başardı, ancak Ocak ayında Birleşik Krallık’tan başarısız bir fırlatma roketi yere indirdi ve şirketin, manifestosunda kalan görevleri uçurarak yeni gelir elde edememesine neden oldu. Başarısız bir girişim de dahil olmak üzere yeni finansman sağlamaya çalıştıktan sonra gizemli bir yatırımcı ilefirma 4 Nisan’da Bölüm 11 iflas başvurusunda bulundu.
Virgin Orbit’in havadan fırlatma teknolojisi bir alıcıyı etkilemeye yetecek mi?
Virgin Orbit’in iflas ihtimali uzay endüstrisinde yakından izlenecek. Analistler, fırlatma aracı işletmelerinin başarısız olduğunu düşünme eğilimindedir. fazla değeri yok. Biri olmadıkça Virgin’in havadan fırlatma teknolojisinin, iflas nedeniyle devasa maliyet temelinden sıyrıldığında ikinci bir adım atabileceğini düşünüyorsa, şirketin varlıklarının – test standları, bilgisayarlar ve büyük ölçüde değiştirilmiş bir 747 – en yüksek teklifi verene açık artırmaya çıkarıldığını görebiliriz.
Gerçek burada soru olup olmadığı herhangi biri kurtarabilirdi Bakire Yörünge. Şirket ilk başta ulaşılabilir bir iş modeline sahipmiş gibi göründü: Geçmişteki başarılı havadan fırlatılan roketleri en son teknolojiyle güncellemek ve müşterilere görece yerden bağımsız ve eskisinden daha esnek olma yeteneği sunmak. yerden fırlatılan roketler.
Virgin ile başarı arasında iki şey vardı: Biri roketlerinin boyutu, ikincisi ise maliyeti.
Virgin’in sınırlamaları ve ağır fiyat etiketi
Virgin’s LauncherOne, yörüngeye yalnızca birkaç yüz kilogram kargo koyabilirdi. Bu, yalnızca en küçük uyduları veya büyük uydu ağları için bireysel yedek uzay aracını hedefleyebileceği anlamına geliyordu. Ancak fırlatma başına 12 milyon dolar veya daha fazla bir maliyetle, bu, şirketi daha az esnek ancak daha verimli olan SpaceX araç paylaşımlı fırlatmalardan çok daha pahalı hale getirdi. Rocket Lab’in Electron’u benzer büyüklükteki yükleri yörüngeye taşıyor, ancak fırlatma başına 7 milyon dolara, yani Virgin’in fiyatının yarısından biraz fazlasına.
Virgin’in maliyetleri, roket ve fırlatma sistemini geliştirmek için harcanan 1 milyar dolardan fazla kaynaklandı. Bu, roket yapımı için bile çok büyük bir yatırım: SpaceX’in çok daha büyük Falcon 9’unun yerden kalkması yaklaşık 400 milyon dolara mal olurken, Rocket Lab, Electron’u düzenli olarak uçurduğunda yaklaşık 260 milyon dolar topladı. Belki -belki!- düzenli bir fırlatma temposu, aracı ve altyapısını geliştirme maliyetlerini amorti edebilirdi, ancak Virgin Orbit, sık ve tutarlı bir fırlatma temposu hedefine hiçbir zaman ulaşamadı.
İleride karşılıklı suçlamalar olacak. Virgin’in COO’su Tony Gingiss, çalışanlara şunları söyledi: bir veda e-postasında “Tam olarak neler yapabileceğinizi ve bu ürünün pazarda nasıl kalıcı bir güç olabileceğini dünyaya gösterecek liderliğiniz veya fırsatınız yoktu.” Başarısız olan herhangi bir çabada olduğu gibi, daha iyi uygulama ve daha yaratıcı çözümler Virgin’i kurtarabilirdi, ancak ilk tasarım kararlarının şirketin mühendislerine başarı için yeterli marj bırakıp bırakmadığı açık değil.
Virgin’in iflasının etkisi tüm uzay sektörüne ulaşacak: Şirketin çeşitli alacaklılara 100 ila 500 milyon dolar borcu var ve bazı en büyük borçlar uydu operatörü Spire ve bileşen tedarikçisi Redwire gibi her biri 1 milyon dolardan fazla borçlu olan halka açık uzay şirketlerine aittir. Virgin ayrıca ABD Uzay Kuvvetlerine 6,8 milyon dolar (muhtemelen iade edilebilir fırlatma depozitosu) ve yazılım sağlayıcısı Arqit’e yaklaşık 10 milyon dolar borçlu.
Bu hikayenin bir versiyonu orijinal olarak Quartz’s’ta yayınlandı. Uzay İşletmesi bülteni.
