Voyager 2 misyonunun 1979 tarihli verilerine göre Jüpiter’in manyetokılıfında jetler var. 45 yıllık bilgiler artık plazma akışının dinamiklerini ortaya çıkarıyor.
Voyager 2’yi hatırlarsınız. Ağustos 1977’de fırlatıldı ve şimdi 12,66 milyar mil Dünya’dan yıldızlararası uzaya fırlıyor. Bu, 15 milyar milden fazla uzaklıktaki Voyager 1’den sonra insanların uzaya gönderdiği en uzak ikinci nesnedir.
1979’da Voyager 2, Jüpiter’in yanından geçerek güneş altı manyetosfer tabakasından (gezegenin Güneş’in altında bulunan manyetosfer tabakası) geçerek geçti. Uzay aracı geçiş sırasında veri topladı ve bilim adamlarından oluşan bir ekip şu anda inceledi ve gaz devinin üzerinde en az üç jet olduğunu ortaya çıkardı. Ekibin araştırması şuydu: yayınlanan Bu hafta Nature Communications’da.
Çin Harbin Teknoloji Enstitüsü’nden heliofizikçiler ve makalenin ortak yazarları Chao Shen ve Yufei Zhou, bir e-postada şöyle yazdı: “Şimdiye kadar, Dünya, Mars ve Jüpiter’in manyeto kılıfında sağlam kanıtlarla jetler keşfedilmişti.” Gizmodo’ya. “Satürn’de (aynı zamanda bu çalışmanın bir parçası) ve Merkür’de jetlerin olduğuna dair zayıf kanıtlar da rapor edildi.”
Artık Jüpiter’deki jetlerin olacağı kesin gibi görünüyor. Jetler hızlı malzeme akışlarıdır veya araştırmacıların tanımladığı gibi “plazma dinamik basıncındaki geçici artışlardır.” Araştırmacılar, gezegeni çevreleyen manyetosferin dış katmanı olan Jüpiter’in manyetosferinde bunlardan üçünü tespit etti. Şoklardan biri Güneş’e doğru hareket ederken, ikisi Güneş’ten uzaklaşıyordu.
Geçen yılın sonlarında, farklı bir bilim insanı ekibi şunu buldu: hızlı hareket eden bir jetin kanıtı Jüpiter’in orta kısmında. Ancak o jet Jüpiter’in gazlı iç kısmında ilerliyordu; yeni bildirilen jetler Jüpiter’in akış aşağısındadır yay şoku— Güneş rüzgarını yavaşlatan manyetosferin Güneş’e bakan bölgesi.
Cassini uzay aracı görüntülendi 2002 yılında Jüpiter’in manyetosferi, gezegeni çevreleyen yüklü parçacıkları açığa çıkarıyor. NASA’nın görüntüyle ilgili açıklamasında detaylandırdığı gibi, manyetosfer o kadar büyük ki, insan gözüyle görülebilseydi, Dünya’daki izleyicilere Ay’dan iki ila üç kat daha büyük görünürdü. ESA’ya göreGezegenin manyetosferi güneş sistemindeki en büyük yapıdır; Güneş’in yaklaşık 15 katı büyüklüğündedir.
Araştırmacılar, Jüpiter’in uydularının manyetosferin dinamiklerinde önemli bir rol oynadığını ekledi. Manyetosferdeki plazma yoğunluğunun onun “balon gibi şişmesine” neden olduğunu belirttiler. “Yörüngeleri Jüpiter manyetopozuna ve manyeto kılıfına yakın olan uyduların jetlerden doğrudan etkilenmesi muhtemeldir.”
Shen’in ekibi Cassini verilerinde Satürn’ün manyetokılıfında jetlerin kanıtını buldu; Merkür’den elde edilen kanıtlar ve Mars’taki jetlerin doğrulanmasıyla birlikte ele alındığında, jetlerin tüm gezegenlerin manyetokılıflarında var olabileceği sonucuna varmaları sağlandı.
Araştırmacılar, devam eden Juno misyonunun Jüpiter’in manyetokılıfı hakkında veri sağlayabileceğini, ancak verilerin yapının arka ucuna odaklanacağını da ekledi. Yani pruva şokunun hemen arkasında bulunan hızlı hareket eden jetler hakkında veri toplayamayabilir. ESA’nın JUICE misyonu2031’de Jüpiter’e varması bekleniyor, ancak gezegenin manyetokılıfı hakkında daha fazla bilgi sağlayabilir ana hedefi Jüpiter’in buzlu uyduları olacak.
Daha fazla: Juno Uzay Aracı Jüpiter’in Acı Çeken Ayı’na En Yakın Bakış İçin Hızlanıyor
