“Yalnızca ölçtüğümüz şeyi iyi yönetiriz” ifadesi, günümüz iş dünyasında hüküm süren üretkenlik ruhunu mükemmel bir şekilde özetler. Başlangıçta endüstriyel üretim süreçlerinde kullanılan kaynaklar ile elde edilen sonuçlar arasındaki ilişkiyi ölçmek için kullanılan verimlilik kavramı, en önemli ekonomik göstergelerden biri haline gelene kadar giderek diğer faaliyet alanlarında da kendini göstermeye başlamıştır.
Ancak şu anda hizmetlere ve dijitalleşmeye dayalı bir ekonomi bağlamında, bu, bilgiye dayalı mesleklerin performansını ölçmek için hala uygun bir kriter mi?
Ya üretkenlik kültü ters etki yapıyorsa?
Verimlilik kavramı, makineleşmenin fabrikaların ve çiftliklerin günlük üretimini birkaç büyüklük mertebesinde artırmayı mümkün kıldığı sanayi devriminin ortaya çıkışıyla yakından bağlantılıdır.
Bugün, sanayileşmenin başlangıcından 250 yıl sonra, yeni bir devrim yaşanıyor: dijital teknoloji. Ancak, üretimin neredeyse tamamen otomasyonu, çoğu işçiyi bilgiye dayalı mesleklere yönelmeye yönlendirdiyse de, üretkenlik kavramı, yönetim kültüründe derinden kök salmaya devam ediyor. O halde, üretkenlik prizması aracılığıyla entelektüel çalışmanın değerlendirilmesinin uygunluğunu merak etmeliyiz.
Çok iyi bir kitap yazmak için gereken süre içinde iki vasat kitap yazabilen bir yazar örneğini ele alalım. İki pound, verimin iki katı anlamına gelir, bu nedenle daha yüksek bir üretkenlik oranı. Bununla birlikte, iyi bir kitabın daha iyi sattığını bilerek, yayıncısı muhtemelen niceliği niceliğe tercih edecektir. Bu durumda, üretkenlikçi bir yaklaşım uygulamak kesinlikle verimsiz olacaktır.
Aynı mantık hizmet ve dijital ekonomi için de geçerlidir. Müşterilerinden biri için bir e-ticaret uygulamasını geliştirmeye çalışan bir BT geliştirme ajansı, ekibinin performansını yalnızca nicel parametreler temelinde ölçmeye karar verebilir. Bu, ters teşviklere yol açabilir. Bu ekip, teslimat hızı ve programda yapılan değişiklik sayısı için ödüllendirilirse, son kullanıcının alışveriş deneyimini iyileştirmeyen ve ürünü daha iyi hale getirmek için çok az katkıda bulunan bir dizi küçük özellik sunmaya teşvik edilecektir. çekici. Daha uzun ve daha riskli, anlamlı yaratıcı çalışmalara yatırım yapabilirken, aynı zamanda müşteri için çok daha tatmin ediciydi.
Değişen bakış açısı: yönetimsel düşüncenin merkezindeki sonuçlar
Verimlilik, teknolojik ve finansal kaynakların kullanımının sonuçlarını ölçmek için her zaman güvenilir bir araç olsa da, insanların etkisini değerlendirmek için hiçbir zaman iyi bir yönetim aracı olmamıştır. Peki bunun yerine hangi metriği kullanmalıyız?
Verimliliğe dayalı bir modelden daha çok etkililiğe dayalı bir modele geçmeyi kabul edersek, bu sorunun cevabına sahibiz. Bunu açıklamak için, İngilizce konuşanlar, çıktılar (anında ölçülebilir sonuçlar) ve sonuçlar (önceden tanımlanmış hedefler temelinde zaman içinde gözlemlenebilen daha büyük ölçekte sonuçlar) kavramı arasında önemli bir fark yaratırlar.
Örneğin: bir pazarlama yöneticisine ayda beş blog yazısı yayınlamasını emretmek yerine, yayınlanan makale sayısına bakmaksızın web trafiğindeki artışa katkıda bulunmasını istemeli ve çalışmalarını sonuca göre değerlendirmelisiniz. bu hedefe. Bu yaklaşımı benimsemenin faydalarından biri, yaratıcılığı ve yeniliği teşvik etme yeteneğidir. Uzun vadeli stratejik bir hedef belirlemek yerine kısa vadeli nicel sonuçları empoze edersek, yaratıcı olasılıkları önemli ölçüde azaltırız. Bu nedenle, hedefleri çıktılardan ziyade sonuçlar açısından formüle etmek esastır.
Bu yönetim yöntemi, yeni esnek ve merkezi olmayan çalışma biçimine çok daha uygundur. Akışkan ve uyarlanabilir süreçler oluşturmayı, kaynakları daha stratejik bir şekilde yönetmeyi, çalışanları güçlendirmeyi veya işlevler arası bir ekip dinamiği oluşturmayı mümkün kılar.
Tabii ki, sonuçlar geç göstergelerdir ve bu nedenle, beklenen hedeflere ulaşmanın mümkün olduğunu gösteren sinyallerin nasıl tanınacağını bilmek önemlidir. İşte pratik eylemler için bazı fikirler:
- Ara aşamalarda bir program tanımlayın. Bir projeye başlamadan önce kilometre taşlarını dikmek, işin ilerleyişi üzerinde kontrol sahibi olmanızı ve gerekirse bunları düzeltmenizi sağlar. Sonuçlara ulaşmak her zaman güzeldir, ancak gecikmeler veya tıkanmalar olduğunda, aciliyet duygusu yaratıcı düşünmeyi teşvik edebilir ve ekipleri hedeflere ulaşmak için doğru çözümü bulmaya yönlendirebilir.
- Geri bildirim döngülerini ayarlayın. Bir projenin gerçekleştirilmesi sırasında, tamamlanan her eylem, işin kalitesini artırmak ve hedeflere ulaşmada ilerlemek için bir girdiye dönüştürülebilir. Geri bildirim döngüsünün tipik bir örneği, müşterilerin taleplerini daha iyi karşılayan çözümler tasarlamak için müşterilerden toplanan bilgileri işlemeyi amaçlayan müşteri dinleme sürecidir.
- Sürekli iyileştirmeyi hedefleyin. Bu bağlamda, iyileştirmeyi ölçmek, büyüme veya azalma oranlarına bakmak anlamına gelir. Hizmet kesintileri zamanla azalıyor mu? Yeni müşteri edinme oranı istikrarlı mı yoksa yıldan yıla artıyor mu? Bu göstergeler iyileşirse, ilerledikçe ilerliyoruz demektir. Niteliksel olarak, yapılan çalışmaları yansıtmak, dersler çıkarmak ve bunları gelecekte uygulamak için retrospektifler düzenlenmesi tavsiye edilir.
- Çalışanların refahını sağlamak. Sağlık ve mutluluk, genellikle üretkenliği arttırdığı düşünülen değişkenler değildir. Yine de, işin kalitesi ve hedeflere ulaşılması için temel bileşenlerdir. Gösterge olarak, örneğin, planlanmış izin günlerinin sayısını, planlanmayan izin günlerine kıyasla veya haftalık fazla mesai saatlerinin sayısını incelemek mümkündür. İşbirlikçilerinizle projeden çok kişiyi merkeze alan bir ilişki kurmak önemlidir, çünkü bu temelde kalite ve hedeflere uygun bir çalışma ortamı oluşturabilirsiniz.
Sadeliği nedeniyle, üretkenlik yaklaşımı çekicidir, ancak artık günümüz dünyasına tam olarak uyarlanmamıştır. Bu paradigma, dijital devrimin yükselişiyle 20 yıl önce çoktan değiştirilmiş olmalıydı, ancak bugün bunu yapmak için kesinlikle çok geç değil.
