Çok sayıda şirket için 2024 yılı, üretken yapay zekanın sanayileşme yılı olmalı. Ancak Quantmetry ve Capgemini barometresi, “veri departmanları hâlâ mevcut cam tavanlarını kırmak ve şirket ölçeğinde güçlü bir etki yaratmak için mücadele ediyor” dedi.
Başka bir barometre, yayınlanan Opendatasoft ve Odoxa tarafından hazırlanan araştırma, bu cam tavanın verilere geniş ölçekte erişim sorunu üzerindeki etkisini doğruluyor. Ve bu engel, kuruluşların büyük çoğunluğu için ulaşılması gereken bir hedef olan verilerin demokratikleşmesini de yavaşlatıyor.
Verilerin önemi anlaşıldı…
Artık zorluk insanları verinin stratejik doğası konusunda ikna etmek değil. Bu nokta artık kazanılmış gibi görünüyor. Araştırmaya göre veri kullanımı, önemi karar vericilerin %90’ı tarafından oybirliğiyle kabul edilen bir konu.
Ancak Opendatasoft için “kuruluşların hedefleri ile sahadaki gerçeklik arasında kalıcı bir uçurum” var. Kullanımlar popülerse veri kullanımına verilen asıl yer önceliklerin başında yer almıyor.
Ankete katılanların %44’ü bunun kuruluşlarında bugün bir öncelik olduğuna inanıyor. Yazarlar için verilerin değeri kesinlikle kabul ediliyor ancak “henüz tam olarak yararlanılmıyor.” Hangi gerekçeyle? Çünkü değerin gerçekte mutlaka orada olması veya algılanması gerekmez.
Aslında 10 kişiden 6’sı, veri kullanımı söz konusu olduğunda kuruluşlarının tercihlerinden memnun. Ancak üst düzey yöneticilerin %79’u işleri için paylaşılan verileri kullanıyor. Ancak 10 kişiden 7’sinden azı, karar almayı kolaylaştırdıklarını veya görevlerini yerine getirmek için gerekli olduklarını düşünüyor.
Çok mükemmel bir kullanım değeri
Demokratikleşme aynı zamanda şirketin her düzeyindeki kullanımların çoğalmasını da ifade eder. Bu da yapılan seçimlere bağlı kalmakla başlar. Tesis veya yan kuruluş yöneticilerinin %67’si şirketlerinin veri kullanımı açısından önde olduğuna inanıyor.
Tüm çalışanlar arasında bu pay %13’e düşüyor. 2024 Barometresi, “Bir yılda %20’lik bir düşüş, kalan boşluğun altını çiziyor” diyor. Yazarlar için bu boşluk kısmen, yöneticilerin vizyonu ile çalışanların verileri fiilen tüketme yeteneği arasındaki kopuşla açıklanıyor.
Liderlerin veri odaklı vizyonu hayata geçmekte zorlanıyor. EDF CDO’su Florent Verrière, “Sahaya yakın oyunculara yaklaştıkça, bir takım çok somut zorluklarla daha fazla karşılaşıyoruz, bu da uygulamanın her zaman basit olmadığı anlamına geliyor”, şeklinde ifade veriyor.
Hırs ve pratik arasında operasyonel bir gerçeklik varlığını sürdürüyor. Baş Veri Sorumlusunun açıkladığı gibi bu, “çok stratejik vizyon (…) ile fiili uygulama arasında bir boşluğa” yol açabilir.
Vizyon ile fiili uygulama arasındaki boşluk
Ve uygulama karmaşıklığı açısından, verilere büyük ölçekli erişim hâlâ “gerçek olmaktan çok uzak” kalıyor. Kuruluşların %37’si bu hakkın tamamını talep edebileceklerini söylüyor.
%63’ünün verilere erişimi ya kısmi (%37) ya da hiç yok (%26) olmak üzere sınırlı. Dahası, “çoğunluk için bu erişim hala zanaatkârca veya yapılandırılmamış bir şekilde, işbirlikçilerin gönderdiği dosyalar (%32) veya toplantılarda iletilen veriler (%27) aracılığıyla yapılıyor.”
Arkaikliğin bir biçiminin tercümesi, “verilerin mülkiyeti ayrıcalıklıdır ve çoğu zaman güçle ilişkilendirilir”. Bu algı, veri silolarını teşvik ederek “veri demokratikleşmesinin değer potansiyelinin kilidinin açılmasını” engeller.
Opendatasoft’un CEO’su ve kurucu ortağı Jean-Marc Lazard, “Bu nedenle amaç, eğitim çalışmaları ve uzun vadeli yatırımlar yoluyla eğilimi tersine çevirmek ve böylece gerçek bir ortak veri kültürüne sahip güçlü ve çevik organizasyonlar yaratmaktır” diye tanıtıyor.
