Bir sanatçının Geotail uzay aracı konsepti. GEOTAIL misyonu, Uzay ve Uzay Bilimleri Enstitüsü (ISAS), Japonya Havacılık ve Uzay Araştırma Ajansı (JAXA) ve NASA arasındaki bir işbirliğidir. ISAS tarafından tasarlanan ve inşa edilen uzay aracı, Dünya’nın manyeto kuyruğunun dinamiklerini incelemek amacıyla 24 Temmuz 1992’de fırlatıldı. Uzay aracı, manyetik alan monitörü, elektrik alanı monitörü, plazma monitörleri, yüksek enerjili parçacık monitörleri ve bir plazma dalgası aleti gibi çeşitli aletlerle donatıldı. Kredi bilgileri: NASA
Yörüngede geçen 30 yılın ardından, NASA-JAXA Geotail ortak uzay aracının görev operasyonları, uzay aracının kalan veri kaydedicisinin arızalanmasının ardından sona erdi.
Geotail, 24 Temmuz 1992’de piyasaya sürülmesinden bu yana Dünya’nın yörüngesinde dolandı ve Dünya’nın koruyucu manyetik balonu olan manyetosferin yapısı ve dinamikleri hakkında muazzam bir veri seti topladı. Geotail başlangıçta dört yıllık bir çalışma için planlanmıştı, ancak binden fazla bilimsel yayına katkıda bulunan yüksek kaliteli veri dönüşü nedeniyle görev birkaç kez uzatıldı.
Geotail’in iki veri kaydedicisinden biri 2012 yılında arızalanırken, ikincisi 28 Haziran 2022’de bir anormallik yaşayana kadar çalışmaya devam etti.
“Geotail çok verimli bir uydu oldu ve ilk ortak NASA–JAXA NASA’nın Greenbelt, Maryland’deki Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nde emeritus uzay bilimcisi ve 2008’de emekli olana kadar NASA’nın Geotail için ilk proje bilimcisi olan Don Fairfield. Manyetik fırtınalar ve auroralar üretmek için Dünya’nın manyetik alanı.
Uzatılmış bir yörüngeyle Geotail, manyetosferin görünmez sınırlarından geçerek, Güneş’ten gelen enerji akışının ve parçacıkların Dünya’ya nasıl ulaştığını anlamaya yardımcı olmak için oradaki fiziksel süreç hakkında veri topladı. Geotail, bilim adamlarının Güneş’ten gelen maddenin manyetosfere ne kadar hızlı geçtiğini, manyetosferin sınırında rol oynayan fiziksel süreçleri anlamalarına ve ay atmosferindeki oksijen, silikon, sodyum ve alüminyumu belirlemelerine yardımcı olmak da dahil olmak üzere birçok bilimsel atılım yaptı.
Misyon ayrıca, Güneş’ten manyetosfere malzeme ve enerjinin ana taşıyıcısı ve aurora’nın kışkırtıcılarından biri olan manyetik yeniden bağlanma adı verilen bir sürecin konumunun belirlenmesine yardımcı oldu. Bu keşif, 2015 yılında başlatılan Manyetosferik Çok Ölçekli görevin veya MMS’nin yolunu açtı.
Geotail, yıllar boyunca MMS, Van Allen Probes, Time History of Events ve Substorms görevi, Cluster ve Wind sırasında Makro Ölçekli Etkileşimler dahil olmak üzere NASA’nın diğer birçok uzay göreviyle işbirliği yaptı. Zaman zaman Dünya’dan 120.000 mil uzağa götüren bir yörüngeye sahip olan Geotail, bilim insanlarına bir alanda görülen olayların diğer bölgeleri nasıl etkilediğine dair eksiksiz bir resim vermek için manyetosferin uzak kısımlarından tamamlayıcı veriler sağlamaya yardımcı oldu. Geotail ayrıca, aurora’nın nasıl oluştuğunun yerini ve mekanizmalarını doğrulamak için yerdeki gözlemlerle eşleştirildi.
Geotail yeni veri toplamayı bitirmiş olsa da, bilimsel keşifler bitmedi. Bilim adamları önümüzdeki yıllarda Geotail’in verilerini incelemeye devam edecekler.
