Venüs, Dünya’da yaşam başladıktan çok sonra bile okyanuslara sahip olabilirdi.

Bugün Venüs’ün kuru, oksijen açısından fakir bir atmosferi var. Ancak son araştırmalar, erken gezegenin yaşanabilir koşulları sürdürebilecek sıvı suya ve yansıtıcı bulutlara sahip olabileceğini öne sürdü. Chicago Üniversitesi Jeofizik Bilimler Bölümü’ndeki araştırmacılar, bu iddiaları araştırmak için Venüs’ün atmosferik bileşiminin zamana bağlı yeni bir modelini oluşturdular. Onların bulguları yayınlandı Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı.

Su, güneş sistemimizin her yerinde, genellikle buz veya atmosferik gaz formunda, bazen de sıvı halde bulunur. Tüm gezegenlerde, iç asteroit kuşağının dış halkasından buzlu Kuiper Kuşağına ve iki ışıkyılı uzaklıktaki çok uzaktaki Oort bulutuna kadar birçok uyduda su var.

Venüs sıcak, kuru, kayalık bir gezegendir, bizimkinden biraz daha küçüktür ve kalın CO’sunda yalnızca eser miktarda su buharı vardır.₂ atmosfer ve önceki çalışmalar atmosferik geçmişini modellemeye çalıştı. Eski modellerin nasıl yapıldığına bağlı olarak büyük ölçüde farklı iklim resimleri ortaya çıkıyor.

Venüs, magma okyanusunun kristalleşmesi sırasında soğurulmak için oksijenini kaybeden ve yüzeyinde asla sıvı su oluşturmayan, yaşanmaz bir sıcak karmaşa olmuş olabilir. Karbonu tutmanın herhangi bir yolu olmadan, sürekli artan atmosferik CO₂ gezegeni kalın, ağır bir battaniyeye sardı, bu da yüzeydeki mevcut atmosferik basınçların Dünya’dakinden 92 kat daha fazla olmasına yol açarak, Venüs’ü güneşten iki kat daha uzak olmasına rağmen Merkür’den daha sıcak hale getirdi. Buzlu kuyruklu yıldızların er ya da geç yağmur yağdırması bile suyu yüzeyde tutmak için yeterli olmayacaktır.

Öte yandan, diğer modeller erken güneş sisteminde, güneş radyasyonunun %30 daha az olduğu zamanlarda, Venüs’ün çok daha ince bir atmosfer ve yüzeyinde sıvı su kütleleri -belki okyanuslar- ile ılımlı bir yüzey sıcaklığına sahip olabileceğini öne sürüyor. milyon yıl önce, kontrolden çıkmış bir sera etkisi onu kaynatıp yok etmeden önce.

Chicago Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, soruyu kendilerine ait bir modelle ele almaya karar verdiler. İlk önce bir zamanlar yaşanabilir bir iklime sahip bir okyanus olduğunu varsayarak, bilgisayar modelini çok sayıda farklı okyanus seviyesiyle doldurarak ve bu okyanusları üç farklı buharlaşma ve oksijen giderme işlemiyle ilerleterek benzersiz bir yaklaşım benimsediler. Modeli, zamana bağlı üç farklı başlangıç ​​noktasıyla, toplam 94.080 kez, Venüs’ün gerçek günümüz atmosferine en yakın sonuçlara sahip koşuları belirlemelerine olanak tanıyan bir puanlama sistemiyle çalıştırdılar.

dergisinde yayınlanan araştırma sonuçlarına göre PNAS94.080 denemeden yalnızca birkaç yüzü bugün gördüğümüz gerçek Venüs atmosferinin menzili içindeydi. Venüs’teki varsayımsal yaşanabilir çağların, tüm yüzeyinde (toplam hidrosfer) maksimum okyanus derinliği 300 metre olacak şekilde 3 milyar yıl önce sona ermesi gerekiyordu. Sonuçlar, Venüs’ün tarihinin %70’inden fazlasında, önceki bazı tahminlerden dört kat daha uzun süre yaşanmaz durumda olduğunu gösteriyor.

Bilim adamları, kayalık bir gezegende yaşamın var olması için sıvı suyun gerekli olduğundan makul ölçüde eminler, çünkü ıslak kayalık bir gezegende bir yaşam örneğimiz var ve onu karşılaştıracak başka bir şey yok. Fosil kayıtlarına göre, Dünya’daki yaşamın yaklaşık 3,5 ila 4 milyar yıl önce başladığı ve evrimin moleküler saati tahmin edildiğinde daha da geriye, yaklaşık 4,5 milyar yıl öncesine kadar gittiği düşünülmektedir. Venüs 3 milyar yıl önce yüzeyinde sıvı halde suya sahip olsaydı, yaşamı da barındırabilirdi.

© 2023 Bilim X Ağı