Çarşamba günü yapılan yeni bir araştırma, genetiğinizin sebze yeme alışkanlıklarınızı etkilemeye yardımcı olabileceğini öne sürüyor. Çalışma, katı bir vejetaryen diyeti benimsemekle 34’e kadar farklı gen arasında olası bir ilişki buldu. Bu genlerden bazıları beyin fonksiyonlarını ve vücudumuzun yiyeceklerden aldığımız yağları nasıl işlediğini etkileyerek neden-sonuç ilişkisi için makul bir açıklama sunuyor, ancak bu potansiyel bağlantıyı doğrulamak ve daha iyi anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olacak.
Amerikalıların yaklaşık %4’ü şu anda tanımla Gallup anket verilerine göre vejetaryenler olarak. Bu, son yirmi yılda pek değişmeyen bir rakam, ancak diğer veriler öneriyor insanların genellikle eskisinden daha az et yediğini gösteriyor. Aynı zamanda pek çok vejetaryen en azından ara sıra et yiyecektir. Örneğin 2015 yılında yapılan bir araştırma, kurmak Kendini vejetaryen olarak tanımlayanların %48’i yakın zamanda et, kümes hayvanları veya Deniz ürünleri.
Birçok insanı vejetaryen olmaya iten güçlü ahlaki ve sağlık motivasyonlarına rağmen bu yaşam tarzını sürdürmenin zorluğu, bu yeni çalışmanın yazarlarını meraklandırdı. Ve diğer araştırmalar genetiğin etkileyebileceğini keşfettiği için yemek seçimlerimiz genel olarak aynı şeyin vejetaryenlik için de geçerli olup olmadığını görmek istediler.
Bunu yapmak için araştırmacılar, ülkenin yüzbinlerce sakininden genetik ve diğer sağlık verilerini toplayan uzun süredir devam eden bir araştırma projesi olan Birleşik Krallık Biobank’a başvurdu. Daha sonra genom çapında bir ilişkilendirme çalışması (GWAS) yürüttüler; bu, geniş bir insan grubundaki hastalıklar veya özelliklerle istatistiksel olarak bağlantılı genleri veya genetik varyantları arayan bir analiz türü.
Ekip, kendisini kesinlikle vejetaryen olarak tanımlayan (yani herhangi bir balık, et veya kümes hayvanı eti yemediklerini bildiren) 5.000’den fazla kişinin genetiğini 320.000’den fazla kontrol grubuyla karşılaştırdı. Genel olarak, vejetaryenlikle açıkça anlamlı bir ilişkisi olan üç gen ve bu özellikle potansiyel bir ilişkisi olan 31 gen daha belirlediler.
Araştırma, yayınlanan Northwestern Üniversitesi Feinberg Tıp Fakültesi’nde fahri patoloji profesörü olan çalışma yazarı Nabeel Yaseen’e göre Çarşamba günü PLOS-One, türünün ilk örneği.
Gizmodo’ya bir e-postada şunları söyledi: “Çalışmamız vejetaryenliğin genetiğini ele alan ilk tamamen hakemli ve indeksli çalışmadır.”
GWAS çalışmaları, bilim adamlarının genetiğin hayatımızı etkileyebileceği birçok yolu belirlemesine yardımcı oluyor, ancak bazı uyarılar da var. Örneğin diğer gözlemsel araştırma türleri gibi, yalnızca herhangi iki değişken arasında bir korelasyon gösterebilirler, doğrudan bir nedensel ilişki kanıtlayamazlar. Ve bu durumda vejetaryenliğin potansiyel genetik temelleri hakkında hala bilmediğimiz çok şey var.
“Vejetaryenlerin vejetaryen olmayanlardan önemli genetik farklılıklar gösterdiğini gösterdik ve birkaç aday gen belirledik. Ancak hangi genleri tanımladığımızı ve bu genlerin hangi varyantlarının vejetaryenlik için kritik olduğunu bilmiyoruz” dedi Yaseen.
Bununla birlikte, bulgular bilim insanlarına bundan sonra nereye bakacakları konusunda birkaç ipucu sağlamalı. Ekibin bulduğu bazı genlerin, örneğin yiyeceklerimizdeki lipitleri (yağları) nasıl metabolize ettiğimizi etkilediği biliniyor. Etli gıdalar ayrıca bitkisel ürünlerde genellikle bulunanlardan farklı karmaşık lipitlere sahip olma eğilimindedir. Yaseen, ete yönelik güçlü tercihimizin, bu lipitlere olan bilinçsiz ihtiyacımızdan etkilenmiş olabileceğini ve katı vejetaryenlerin, bu lipitleri kendi başlarına üretmelerine izin veren genetik varyantlara sahip olma eğiliminde olduklarını teorileştiriyor. Ancak bu noktada bunun yalnızca spekülasyon olduğunu ekliyor.
Ekibin kendilerinin veya diğer bilim adamlarının gelecekte keşfedebileceklerini umduğu diğer önemli sorular arasında, vejetaryenlikle ilgili bu genlerin ve varyantların beyaz Kafkasyalılar dışındaki etnik gruplarda bulunup bulunamayacağı yer alıyor (olası kafa karıştırıcı durumları önlemek için ekip, analizlerini yalnızca bu grup üzerinde yoğunlaştırdı). ). Ve sonuçta, bu araştırmadan öğrendiklerimiz, bir gün beslenme önerilerini daha iyi kişiselleştirmemize ve hatta et yerine geçen daha iyi ürünler üretmemize olanak tanıyabilir.
