Uzaylı teknolojisinin imzaları, insanlığın dünya dışı yaşamı ilk nasıl bulduğu olabilir

Bir uzaylı Dünya’ya bakacak olsaydı, hücre kulelerinden floresan ampullere kadar birçok insan teknolojisi yaşamın varlığını gösteren bir işaret olabilir.

Biz iki gökbilimciler kim Üzerinde çalışmak dünya dışı zeka arayışı—veya SETI. Araştırmamızda, Dünya’nın ötesinden gelen teknoloji işaretlerini karakterize etmeye ve tespit etmeye çalışıyoruz. Bunlara tekno-imza denir. Bazı dünya dışı Olimpiyatların bir TV yayını için gökyüzünü taramak kulağa basit gelse de, uzak, gelişmiş uygarlıkların işaretlerini aramak göründüğünden çok daha incelikli ve zor bir iştir.

Telsizler ve lazerlerle ‘merhaba’ demek

Modern bilimsel dünya dışı istihbarat arayışı 1959’da başladı gökbilimciler Giuseppe Cocconi ve Philip Morrison, Dünya’dan gelen radyo yayınlarının tespit edilebilir yıldızlararası mesafelerde radyo teleskopları tarafından. Aynı yıl, Frank Drake, ilk SETI aramasını başlattı, Özma Projesi, büyük bir radyo teleskopunu yakındaki iki Güneş benzeri yıldıza doğrultarak, onlardan gelen herhangi bir radyo sinyalini tespit edip edemediğini görmek. 1960 yılında lazerin icadından sonra, gökbilimciler görünür ışığın da uzak gezegenlerden tespit edilmek.

tespit etmeye yönelik bu ilk, temel girişimler radyo veya lazer başka bir uygarlıktan gelen sinyallerin tümü, güneş sistemine kasıtlı olarak gönderilecek ve bulunması gereken odaklanmış, güçlü sinyaller arıyordu.

1960’ların teknolojik sınırlamaları göz önüne alındığında, gökbilimciler, uzaya sızacak yayın sinyallerini (Dünya’daki televizyon ve radyo yayınları gibi) araştırmayı ciddi bir şekilde düşünmediler. Ancak, tüm gücü Dünya’ya odaklanmış bir radyo sinyali ışını, çok daha uzaklardan algılanabilir – sadece bir lazer ile zayıf bir ampul arasındaki farkı hayal edin.

Kasıtlı radyo ve lazer sinyallerinin araştırılması bugün hala en popüler SETI stratejilerinden biridir. Ancak bu yaklaşım dünya dışı uygarlıkların iletişim kurmak istediğini varsayar diğer teknolojik olarak gelişmiş yaşam ile. İnsanlar çok nadiren uzaya hedeflenmiş sinyaller gönderir ve bazı bilim adamları, akıllı türlerin konumlarını yayınlamaktan kasten kaçınabileceğini iddia eder. Kimsenin göndermemiş olabileceği sinyaller için yapılan bu aramaya çağrılır. SETI Paradoksu.

Sızan radyo dalgaları

İnsanlar kozmosa pek çok kasıtlı sinyal iletmese de, günümüzde insanların kullandığı birçok teknoloji, uzaya sızan çok sayıda radyo iletimi üretiyor. Bu sinyallerden bazıları yakındaki bir yıldızdan geliyorsa tespit edilebilirdi.

Dünya çapındaki televizyon kuleleri ağı, sürekli olarak birçok yöne uzaya sızan sinyaller yayar ve nispeten zayıf olsa da tespit edilebilir bir şekilde birikir, Radyo sinyali. Dünyadaki radyo frekansındaki baz istasyonlarından gelen mevcut emisyonların bugünün teleskopları kullanılarak tespit edilip edilemeyeceği konusunda araştırmalar devam etmektedir, ancak yaklaşan Kilometre Kare Dizi radyo teleskopu tespit edebilecek mevcut radyo teleskop dizilerinin 50 katı hassasiyete sahip daha soluk radyo sinyalleri.

Yine de tüm insan yapımı sinyaller bu kadar odaklanmamış değildir. Gökbilimciler ve uzay ajansları, iletişim kurmak için radyo dalgalarını kullanır. uydular ve uzay araçları güneş sisteminde. Bazı araştırmacılar radyo dalgalarını da asteroitleri incelemek için radar. Bu iki durumda da radyo sinyalleri daha odaklıdır ve uzaya yönlendirilir. Bu ışınların görüş hattında olan herhangi bir dünya dışı uygarlık, bu kesinlik arz eden yapay sinyalleri muhtemelen tespit edebilir.

Mega yapılar bulma

Gerçek bir uzaylı uzay aracı bulmanın yanı sıra, radyo dalgaları bilimkurgu filmlerinde ve kitaplarında yer alan en yaygın tekno-imzalardır. Ama orada olabilecek tek sinyal bunlar değil.

1960 yılında, astronom Freeman Dyson, yıldızların herhangi bir gezegen sistemindeki açık ara en güçlü enerji kaynağı olduğu için, teknolojik olarak gelişmiş bir uygarlığın yıldızın ışığının önemli bir bölümünü enerji olarak toplamak esasen büyük bir güneş paneli olacak şeyle. Birçok gökbilimci bu mega yapılar olarak adlandırır ve bunları tespit etmenin birkaç yolu vardır.

Yakalanan ışıktaki enerjiyi kullandıktan sonra, gelişmiş bir toplumun teknolojisi enerjinin bir kısmını ısı olarak yeniden yayar. Gökbilimciler bu ısının tespit edilebilir bir yıldız sisteminden gelen ekstra kızılötesi radyasyon olarak.

Bir mega yapı bulmanın bir başka olası yolu, bir yıldız üzerindeki karartma etkisini ölçmek olabilir. Spesifik olarak, bir yıldızın yörüngesindeki büyük yapay uydular, ışığının bir kısmını periyodik olarak engeller. Bu, zamanla yıldızın görünür parlaklığında düşüşler olarak görünecektir. Gökbilimciler, bu etkiyi bugün uzak gezegenlerin keşfedilmesine benzer şekilde tespit edebilirler.

Bir sürü kirlilik

Gökbilimcilerin düşündüğü bir diğer tekno imza kirliliktir.

Kimyasal kirleticiler-gibi nitrojen dioksit ve kloroflorokarbonlar Yeryüzünde neredeyse sadece insan endüstrisi tarafından üretilir. James Webb Uzay Teleskobu’nun biyolojik işaretler için uzak gezegenleri aramak için kullandığı yöntemle, ötegezegenlerin atmosferlerinde bu molekülleri tespit etmek mümkündür. Gökbilimciler, yalnızca teknoloji ile üretilebilen kimyasallarla dolu bir atmosfere sahip bir gezegen bulurlarsa, bu bir yaşam belirtisi olabilir.

Nihayet, Yapay ışık veya şehirlerden ve endüstriden gelen ısı büyük optik ve kızılötesi teleskoplarla da tespit edilebilir. bir gezegenin etrafında dönen uydu sayısı. Ancak bir uygarlığın, insanların şu anda sahip olduğu teknolojiyi kullanarak uzayın uçsuz bucaksızlığında algılanabilmesi için Dünya’dan çok daha fazla ısı, ışık ve uydu üretmesi gerekir.

Hangi sinyal en iyisidir?

Hiçbir astronom şimdiye kadar onaylanmış bir tekno-imza bulamadı, bu yüzden uzaylı uygarlıkların ilk işaretinin ne olacağını söylemek zor. Birçok astronom bunun hakkında çok düşünmüş olsa da iyi bir sinyal için ne olabilirSonuç olarak, hiç kimse dünya dışı teknolojinin neye benzediğini ve Evrende ne gibi sinyaller olduğunu bilmiyor.

Bazı gökbilimciler bir genelleştirilmiş SETI Mevcut bilimsel bilginin doğal olarak açıklayamadığı her şeyi uzayda arayan yaklaşım. Bizim gibi bazıları, hem kasıtlı hem de kasıtsız teknoimzalar aramaya devam ediyor. Sonuç olarak, uzak yaşamı tespit etmek için birçok yol var. İlk önce hangi yaklaşımın başarılı olacağını kimse bilmediğinden, yapılacak çok heyecan verici iş var.

Bu makale şuradan yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak orijinal makale.