Uzayda uluslararası işbirliğinin geleceği, Dünya’daki güç hatları boyunca bölünüyor

Hatta çatışma zamanlarında yerde, uzay tarihsel olarak uluslar arasında bir işbirliği arenası olmuştur. Ancak son on yıldaki eğilimler, uzayda işbirliğinin doğasının değiştiğini ve Rusya’nın Ukrayna’yı işgalinden kaynaklanan serpinti bu değişiklikleri vurguladığını gösteriyor.

ben uluslararası ilişkiler uzmanıyım uzayda güç dağılımlarını kim araştırıyor – ana oyuncular kim, hangi yeteneklere sahipler ve kimlerle işbirliği yapmaya karar veriyorlar. Bazı bilim adamları, içinde bir gelecek öngörüyor. tek devletler çeşitli seviyeleri takip etmek hakimiyetdiğerleri bir senaryo öngörürken, ticari kuruluşlar ulusları bir araya getirir.

Ama geleceğin farklı olabileceğine inanıyorum. Geçtiğimiz birkaç yıl içinde, Dünya üzerinde benzer stratejik çıkarlara sahip uluslardan oluşan gruplar, uzaydaki çıkarlarını ilerletmek için bir araya gelerek “uzay blokları” dediğim şeyi oluşturdular.

Devlet liderliğindeki uzay çalışmalarından işbirliğine

Soğuk Savaş sırasında uzay faaliyetlerine ABD ve Sovyetler Birliği hakimdi. Sahadaki gerginliğe rağmen, her ikisi de krizlere neden olmamak için dikkatli davrandı ve hatta bir dizi projede işbirliği yaptı boşlukta.

Gibi daha fazla ülke kendi uzay ajanslarını geliştirdiler, birkaç uluslararası işbirlikçi grup ortaya çıktı. Bunlar şunları içerir: Birleşmiş Milletler Dış Uzay İşleri Ofisi, Birleşmiş Milletler Uzayın Barışçıl Kullanımları Komitesi ve Uzay Veri Sistemleri Danışma Komitesi.

1975’te 10 Avrupa ülkesi, Avrupa Uzay Ajansı. 1998’de ABD ve Rusya, şu anda Uluslararası Uzay İstasyonunu inşa etme çabalarına katıldı. 15 ülke tarafından destekleniyor.

Bu çok uluslu girişimler öncelikle bilimsel işbirliğine ve veri alışverişine odaklanmıştı.

Uzay bloklarının ortaya çıkışı

Şu anda 22 ülkeyi kapsayan Avrupa Uzay Ajansı, ilk uzay blokları arasında sayılabilir. Ancak Soğuk Savaş’ın sona ermesinden sonra bu tür bir güç yapısına doğru daha belirgin bir kayma görülebilir. Sahada ortak çıkarları olan ülkeler, uzayda belirli misyon hedeflerini gerçekleştirmek için bir araya gelerek uzay blokları oluşturmaya başladılar.

Son beş yılda, çeşitli seviyelerde uzay yeteneklerine sahip birkaç yeni uzay bloğu ortaya çıktı. Bunlar şunları içerir: Afrika Uzay Ajansı55 üye ülke ile; en Latin Amerika ve Karayipler Uzay Ajansı, yedi üye ülke ile; ve Arap Uzay Koordinasyon Grubu12 Orta Doğu üye devleti ile.

Bu gruplar, ulusların kendi bloklarında başkalarıyla yakın işbirliği yapmalarına izin verir, ancak bloklar aynı zamanda birbirleriyle rekabet eder. Son zamanlarda iki uzay bloğu— Artemis Anlaşmaları ve Çin-Rus Ay Anlaşması— bu tür rekabetin bir örneğidir.

Ay’a Yarış

bu Artemis Anlaşmaları Ekim 2020’de piyasaya sürüldü. ABD tarafından yönetiliyorlar ve şu anda 18 ülke üyesini içeriyorlar. Grubun amacı, insanları 2025 yılına kadar Ay’a geri döndürmek ve Ay, Mars ve ötesinde keşif ve madencilik için bir yönetim çerçevesi oluşturmaktır. Görev, Ay’ın güney kutbunda bir destekleyici ay uzay istasyonu ile bir araştırma istasyonu inşa etmeyi amaçlıyor. geçit.

Benzer şekilde, 2019’da Rusya ve Çin, bir anlaşma üzerinde işbirliği yapmayı kabul etti. insanları gönderme görevi 2026 yılına kadar Ay’ın güney kutbuna. Bu ortak Çin-Rus misyonu aynı zamanda sonunda bir Ay üssü ve bir uzay istasyonu yerleştirin ay yörüngesinde.

Bu blokların Ay’da benzer görevleri gerçekleştirmek için işbirliği yapmamaları, yerdeki stratejik çıkarların ve rekabetlerin uzaya aktarıldığını gösteriyor.

Artemis Anlaşmalarına herhangi bir ulus katılabilir. Ancak Rusya ve Çin – dünyadaki bazı müttefikleriyle birlikte – bunu yapmadı çünkü bazıları anlaşmaları ABD’nin egemenliğindeki uluslararası düzeni uzaya yayma çabası olarak görüyor.

Benzer şekilde, Rusya ve Çin gelecekteki ay araştırma istasyonlarını açmayı planlıyor tüm ilgili taraflara, ancak hiçbir Artemis ülkesi ilgi göstermedi. Avrupa Uzay Ajansı bile birkaç ortak projeyi durdurdu Rusya ile planlamıştı ve bunun yerine ABD ve Japonya ile ortaklıklarını genişletiyor.

Uzay bloklarının yere etkisi

Uzayda güç aramanın yanı sıra, ülkeler karadaki etki alanlarını güçlendirmek için uzay bloklarını da kullanıyorlar.

Bir örnek Asya-Pasifik Uzay İşbirliği Örgütü2005 yılında kuruldu. Çin liderliğinde, içerir Bangladeş, İran, Moğolistan, Pakistan, Peru, Tayland ve Türkiye.

Geniş amacı uyduların geliştirilmesi ve fırlatılması iken, organizasyonun amacı ana amaç GPS’in Çince versiyonu olan Çin BeiDou navigasyon sisteminin kullanımını genişletmek ve normalleştirmektir. Sistemi kullanan ülkeler de Çin’e bağımlı hale gelebilir. İran örneği.

Özel uzay şirketlerinin rolü

Muazzam oldu uzayda ticari faaliyetlerin büyümesi Son on yılda. Sonuç olarak, bazı bilim adamları, uzay işbirliğinin geleceğini şöyle tanımlıyor: ortak ticari çıkarlar. Bu senaryoda, ticari kuruluşlar devletler arasında aracı olarak hareket eder ve onları uzaydaki belirli ticari projelerin arkasında birleştirir.

Ancak ticari işletmeler, uzayda gelecekteki uluslararası işbirliğini dikte etme olasılığı düşük. Mevcut uluslararası uzay yasasına göre, uzayda faaliyet gösteren herhangi bir şirket bunu yapar. bir uzantısı olarak-ve kendi ülkesinin hükümetinin yetkisi altında.

Uzay işlerinde devletlerin şirketler üzerindeki hakimiyeti, Ukrayna kriziyle açık bir şekilde örneklendi. Devlet tarafından uygulanan yaptırımların bir sonucu olarak, birçok ticari uzay şirketi, işbirliğini durdurdu Rusya ile.

Mevcut yasal çerçeve göz önüne alındığında, ticari kuruluşlar değil devletlerin uzayda kuralları dikte etmeye devam etmesi muhtemel görünüyor.

İşbirliği veya çatışma için alan blokları

Gelecekte, uzay blokları gibi devlet oluşumlarının, devletlerin uzayda ve karada kendi ulusal çıkarlarını ilerlettiği başlıca araçlar olarak hizmet edeceğine inanıyorum. Ulusların bir araya gelip uzay blokları oluşturmasının pek çok faydası vardır. Uzay zordur, bu nedenle kaynakları, insan gücünü ve teknik bilgiyi bir araya getirmek mantıklıdır. Ancak, böyle bir sistem aynı zamanda doğal tehlikeleri de beraberinde getirir.

Tarih, ittifakların daha katı hale geldiğini gösteren birçok örnek sunar. daha olası çatışma çıkmasıdır. 19. yüzyılın sonunda iki ittifakın (Üçlü İtilaf ve Üçlü İttifak) artan katılığı, genellikle anahtar tetikleyici Dünya Savaşı’nın

Buradaki kilit ders, mevcut uzay blokları esnek ve herkese açık olduğu sürece işbirliğinin gelişeceği ve dünyanın uzayda açık bir çatışmadan kaçınabileceğidir. Bilimsel hedeflere ve uzay blokları arasındaki ve içindeki değişimlere odaklanmayı sürdürmek – siyasi rekabetleri uzak tutarken – uzayda uluslararası işbirliğinin geleceğini sağlamaya yardımcı olacaktır.

Bu makale şuradan yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak orijinal makale.