Tehlikeli uzay önemsiz illüstrasyonu.
Hükümetler harekete geçmezse, uzay roketi çöplerinin ölümcül sonuçları olabilir.
Yakın tarihli bir British Columbia Üniversitesi araştırmasına göre, uzay uçuşları sırasında terk edilen roket aşamalarına yeniden girmenin önümüzdeki on yıl içinde bir kişiyi ciddi şekilde yaralama veya öldürme olasılığı yüzde altı ila on.
Araştırmacılara göre, uluslar bir birim olarak hareket etmeli ve roket aşamalarının kullanımdan sonra Dünya’ya güvenli bir şekilde yönlendirilmesini sağlamalıdır. Bu, bir fırlatmanın maliyetini artırabilse de, hayat kurtarabilir.
“İnsan hayatını kaybetmeyi sadece iş yapmanın bir maliyeti olarak görmek caiz mi, yoksa elimizden geldiğince korumaya çalışmamız gereken bir şey mi? Ve buradaki can alıcı nokta şu: Bu riske karşı koruma sağlayabiliriz” diyor UBC’nin siyaset bilimi bölümünde profesör olan baş yazar Dr. Michael Byers.
Bazıları genellikle yörüngede bırakılan roketler, uydular gibi nesneleri uzaya fırlatmak için kullanılır. Bu terk edilmiş roket aşamaları, yörüngeleri yeterince düşükse, atmosfere kontrolsüz bir şekilde yeniden giriş yapabilir. Enkazın çoğu gökyüzünde yanacak olsa da, ölümcül olabilecek parçalar yine de Dünya’ya düşebilir.
Araştırmacılar, Doğa Astronomi Kağıt, halka açık bir uydu kataloğundan alınan 30 yıldan fazla veriyi inceledi ve kontrolsüz roket gövdesi yeniden girişlerinin oranını, yörüngelerini ve insan üzerindeki verileri hesaba katarak, önümüzdeki 10 yıl boyunca insan yaşamı için riski tahmin etti. nüfus.
İki farklı yöntem kullanarak, her bir yeniden girişin ortalama olarak 10 metre karelik bir alana tehlikeli enkaz yayması durumunda, mevcut uygulamaların önümüzdeki on yıl içinde bir veya daha fazla zayiat verme şansının yüzde altı ila 10 olduğunu buldular. Hesaplamalar, yerdeki insanlar için bir veya daha fazla zayiat olasılığını göz önünde bulundururken, Dr. Byers, uçuş sırasında bir uçağa enkaz parçasının çarpması gibi en kötü durum senaryolarını hesaba katmadıklarını söylüyor.
Ek olarak, roket gövdelerinin Jakarta, Dakka ve Lagos enlemlerine iniş olasılığının yaklaşık üç kat daha fazla olduğu kuzeyde yer almasına rağmen, riskin küresel güney tarafından orantısız bir şekilde karşılandığını buldular. New York, Pekin veya Moskova. Bunun nedeni, uyduları fırlatırken kullanılan yörüngelerin dağılımıdır.
Herhangi bir kişi için risk çok düşük olsa da, yazarlar, Fildişi Sahili’ndeki bir köyü vuran Long March 5B roketinden gelen 12 metrelik bir boru da dahil olmak üzere, Dünya’nın yüzeyine çarpan uzaydan gelen tehlikeli enkazın duyulmamış olmaktan çok uzak olduğunu belirtiyorlar. 2020’de binalara zarar veriyor. Fizik ve astronomi bölümünde doçent olan ortak yazar Dr. Aaron Boley, uzay fırlatmalarının arttığını söylüyor.
“Riskler, şu ana kadar lansman bazında değerlendirildi ve insanlara riskin o kadar küçük olduğu ve güvenle göz ardı edilebilecek kadar küçük olduğu hissini verdi. Ancak kümülatif risk o kadar küçük değil. Henüz rapor edilmiş bir can kaybı ve toplu ölüm olayı yok, ama o anı bekleyip, özellikle insan hayatı söz konusu olduğunda tepki mi gösterelim, yoksa denemeye ve önüne mi geçelim?”
Roket gövdelerini okyanusun uzak bölgelerine güvenli bir şekilde yönlendirmek için ekstra yakıtın yanı sıra yeniden ateşlenen motorlara sahip olmak da dahil olmak üzere, bu riski büyük ölçüde ortadan kaldırabilecek teknoloji ve görev tasarımları şu anda mevcuttur. Ancak bu önlemlerin maliyeti yüksek ve şu anda şirketlerin bu değişiklikleri yapmasını zorunlu kılan çok taraflı anlaşmalar yok, diyor Dr. Byers.
Dr. Byers, Exxon Valdez sızıntısının ardından petrol tankerlerinde tek gövdeden çift gövdeye zorunlu geçiş ve 1980’lerde ozon tabakasını korumak için kloroflorokarbonların aşamalı olarak kaldırılması da dahil olmak üzere bu tür uluslararası toplu eylem örneklerinin mevcut olduğunu söylüyor. “Her ikisi de uygulamayı değiştirmek için bir miktar maliyet gerektirdi, ancak yeni bilimsel analizlere yanıt olarak, bunu yapmak için ortak bir irade vardı ve her iki durumda da tam bir başarıydı. Önerdiğimiz şey tamamen uygulanabilir ve bu nedenle bu konuda eylemi geciktirmek için hiçbir mazeret yok.”
Disiplinler arası çalışmalarda doktora öğrencisi olan ortak yazar Ewan Wright, gelecekteki araştırma yönergeleri, şu anda tüm roket gövdelerinin aynı boyutta olduğunu varsayan modellere eklemeyi içerecek. “Bazıları ortalama bir çamaşır makinesinin kütlesine sahipken, diğerlerinin kütlesi 20 tona kadar çıkıyor. Bu, atmosferde ne kadar malzemenin yandığını etkiler ve bu detayın eklenmesi modellerimizi iyileştirecektir. Ancak roket gövdelerinin nasıl yandığı hakkında çok az şey biliniyor, bu nedenle yere ulaşan ölümcül enkazın ‘yaralı bölgesini’ daha iyi anlamak önemlidir.”
Referans: Michael Byers, Ewan Wright, Aaron Boley ve Cameron Byers tarafından “Kontrolsüz roket girişlerinin yarattığı gereksiz riskler”, 11 Temmuz 2022, Doğa Astronomi.
DOI: 10.1038/s41550-022-01718-8
