Uzay Mekiği Lastiklerinin Tasarımı
Uzay Mekiği, Kennedy Uzay Merkezi‘nden 1981 yılında havalanırken, dünya üzerindeki ilk yeniden kullanılabilir uzay aracı olarak tarihe geçti. Uzay Mekiği’nin en büyük bileşeni, her uçuşta yıkıcı şekilde yok edilmesi gereken büyük turuncu dış yakıt tankıydı. Ancak, mekik uzay orbiterinin bazı parçalarının değiştirilmesi gerekiyordu. Mekik’in ana iniş tekerlekleri için dört lastik, her uçuş sonrasında değiştirilmek zorundaydı, çünkü iniş sırasında maruz kaldıkları kuvvet son derece yüksekti.
Uzay Mekiği’nin inişi, hem pilot hem de mekik için oldukça zorlu bir süreçti. Atmosfere girdikten sonra, Uzay Mekiği pist‘e doğru kayarak indi. Kontrol panelindeki astronotun, uçak güçsüz haldeyken sadece bir kez iniş yapma şansı vardı. İdeal koşullarda, mekik, Florida’daki özel olarak inşa edilmiş 2.84 millik pistte saatte 250 mil hızla inmeyi hedefliyordu. Bu hız, Concorde’un iniş hızından daha yüksekti (Concorde, 187 mph’de iniyordu). NASA’ya göre, bir ana iniş tekerleği, Boeing 747’deki bir lastiğin yükünün üç katını taşıyabiliyordu. Ana iniş tekerleği, inişin zorlu yükünü üstlenirken, burun tekerleğinin iki lastiği iki uçuşluk bir ömre sahipti.
Uzay Mekiği Lastiklerinin Tanıtımı
Uzay Mekiği’nin 205 pound ağırlığındaki lastikleri, Michelin’in havacılık departmanı tarafından üretilmiştir. Mühendisler, bu lastiklerin boşlukta hayatta kalmasının yanı sıra, pisti açmadan önce 140 dereceye kadar sıcaklıklara dayanacak biçimde tasarlamak zorundaydı. Lastikler, iniş yüklerine dayanabilmek için 340 psi basınçla azotla doldurulmuştu. Michelin Pilot Sport lastikleri 4 katmanlıyken, mekik ana iniş tekerlekleri 34 katmanlıdır. Bu da lastiklerin ne kadar dayanıklı bir yapıya sahip olduğunu göstermektedir.
Uzay Mekiği 2011 yılından bu yana emeklilikte olsa da, hala çok değerli bir teknoloji parçası olarak görüülmektedir. Texas senatörleri Ted Cruz ve John Cornyn, kongre yasası aracılığıyla Uzay Mekiği Discovery’i almak için girişimde bulundular. Bu esnada, yasanın bütçesine 85 milyon dolarlık bir ekleme yaparak, uzay aracını Texas’a geri taşımaya çalıştılar. Ancak, NASA, Discovery’in mülkiyetini 2011 yılında Ulusal Havacılık ve Uzay Müzesi‘ne devretmişti. Smithsonian, federal hükümetten bağımsız olup, Kongre’nin mülkü tek taraflı olarak el koyması mümkün değildir.
