Uydu görüntüleri ve makine öğrenimi, denizcilik endüstrisine, özellikle de denizdeki balıkçılık ve nakliye gemilerinin sayısı ve faaliyetlerine yeni ve çok daha ayrıntılı bir bakış sunuyor. Görünüşe göre var yol kamuya açık verilerin gösterdiğinden daha fazlası, politika yapıcıların dikkate alması gereken bir gerçek.
Paylaşılan küresel bir kaynak olarak okyanuslar herkesin işidir ancak elbette her ülke veya bölge aynı geleneklere, yasalara ve hatta motivasyonlara sahip değildir.
Faaliyetleri hassas bir şekilde izlemek için gemideki transponderleri kullanan, dünya çapında giderek daha fazla benimsenen otomatik tanımlama sistemi (AIS) bulunmaktadır, ancak uygulamada evrensel olmaktan uzaktır. Sonuç olarak, bir bölgede kaç teknenin balık tuttuğu, bunları kimin işlettiği ve ne kadar balık aldıkları gibi önemli veriler genellikle belirsizdir; yerel, özel ve hükümet onaylı rakamlardan oluşan bir yama çalışmasıdır.
Bu sadece politika kararlarını zorlaştırmak ve yaklaşık hale getirmekle kalmıyor, aynı zamanda sayısız geminin gizlice kısıtlı veya korunan suları ziyaret etmesi veya stokları hızlı bir şekilde tüketmek için güvenli hasat rakamlarını çılgınca aşması nedeniyle sektörde bir kanunsuzluk hissi var.
Uydu görüntüleri bu bilmeceye yeni bir bakış açısı sunuyor: Gökyüzündeki bir gözden saklanamazsınız. Ancak sektörün ölçeği ve onu belgeleyen görüntüler çok büyük. Neyse ki makine öğrenimi, denizdeki onbinlerce gemiyi herhangi bir anda doğru bir şekilde takip etmek için gerekli olan milyonlarca gemi tanıma ve izleme işlemini gerçekleştirmek için burada.
Nature’da yayınlanan bir makaledeFernando Paolo, David Kroodsma ve ekipleri Küresel Balıkçılık İzleme (birden fazla üniversitedeki işbirlikçileriyle birlikte) 2017-2021 yılları arasındaki iki petabaytlık yörünge görüntüsünü analiz ederek denizdeki milyonlarca gemiyi belirledi ve bunları AIS aracılığıyla takip edilen gemilerin bildirilen ve bilinen koordinatlarıyla çapraz referansladı.
Çalışmanın belgelediği şey, tüm endüstriyel balıkçı gemilerinin yaklaşık 3/4’ünün ve aynı şekilde tüm ulaşım ve enerji gemilerinin neredeyse üçte birinin kamuya açık bir şekilde takip edilmediğidir. Karanlık balıkçılık endüstrisi çok büyük; belki de yine kamuya açık olarak belgelenen kadar büyük. (Görüntülerde aynı zamanda takip edilmesi zor olabilecek rüzgar türbini ve diğer yenilenebilir enerji yerleşimlerindeki artışlar da hesaplandı.)
Artık, “kamuya açık olarak izlenmiyor”, tamamen kayıt dışı olduğu anlamına gelmiyor.
Paolo, TechCrunch’a “Bu gemilerin halka açık takip sistemlerinde bulunmamasının birkaç nedeni var” dedi. Örneğin, daha küçük gemiler ve uydu kapsama alanı veya AIS altyapısının çok az olduğu veya hiç olmadığı bölgelerde faaliyet gösteren gemiler, transponderlerini kasıtlı olarak kapatan veya başka bir şekilde tespit edilmekten kaçınan gemiler kadar “takip edilmiyor”.
“Bazı ülkelerin kendi sularında gemileri takip etmek için başka (özel) araçlara sahip olduğunu belirtmek önemlidir. Ancak bu tescilli sistemler takip edebildikleri gemilerle sınırlı ve bu bilgiler diğer ülkelerle paylaşılmıyor” diye devam etti.
Nüfus arttıkça ve okyanuslar ısındıkça, bu tür verilerin bir ülkenin sınırlarının ve iç kuruluşlarının ötesinde bilinmesi giderek daha önemli hale geliyor.
“Balık, etrafta dolaşan önemli bir dinamik kaynaktır, bu nedenle balıkçı teknelerini açıkça takip etmek, balık stoklarını izlemek için temel öneme sahiptir. Hepsi konumlarını ve faaliyetlerini kamuya duyurmadan, gemilerin tam ekolojik ayak izini anlamak ve haritalandırmak zor” dedi Paolo.
Resim Kredisi: Küresel Balıkçılık İzleme
Görselleştirmelerde İzlanda ve İskandinav ülkelerinin en yüksek takip seviyesine sahip olduğunu, Güneydoğu Asya’nın ise en düşük takip seviyesine sahip olduğunu (Bangladeş, Hindistan ve Myanmar kıyılarında neredeyse sıfıra kadar) görebilirsiniz.
Yukarıda belirtildiği gibi bu, hepsinin yasa dışı olduğu anlamına gelmiyor; yalnızca İskandinav ülkelerinde yasal olarak gerekli olduğu gibi faaliyetlerinin paylaşılmadığı anlamına geliyor. Bu bölgelerde ne kadar balıkçılık yapılıyor? Küresel toplum yalnızca ikinci elden duyuyor ve çalışmanın bulgularından biri de Asya balıkçılık endüstrisinin sistematik olarak yeterince temsil edilmediğiydi.
AIS verilerine göre sayım yapacak olsaydınız, balıkçılık faaliyetinin yaklaşık %36’sının Avrupa sularında, %44’ünün ise Asya’da olduğunu görürdünüz. Ancak uydu verileri bununla tamamen çelişiyor; balıkçı teknelerinin yalnızca %10’unun Avrupa sularında, şaşırtıcı bir şekilde %71’inin ise Asya sularında olduğunu gösteriyor. Aslında Çin tek başına gezegendeki tüm balıkçılığın yaklaşık %30’unu oluşturuyor gibi görünüyor!
Resim Kredisi: Küresel Balıkçılık İzleme
Bu, söz konusu ülkeleri veya bölgeleri suçlamak veya suçlamak anlamına gelmiyor; yalnızca küresel balıkçılık endüstrisinin ölçeğine ilişkin anlayışımızın tamamen yanlış olduğuna işaret etmek anlamına geliyor. Politikalarımızı ve bilimi temellendirecek iyi bilgiye sahip değilsek, her ikisi de temelde kusurlu olacaktır.
Bununla birlikte uydu analizi, Galapagos adaları gibi koruma altındaki alanlarda düzenli olarak balıkçı teknelerinin varlığını da gösterdi; bu, uluslararası hukuk tarafından kesinlikle yasaklanmıştır. Bahse girebilirsin onlar koyu renkli gemiler biraz daha fazla ilgi gördü.
“Bir sonraki adım, bu yeni haritaları değerlendirmek için farklı bölgelerdeki yetkililerle çalışmak olacak. Bazı durumlarda, deniz koruma alanları veya kısıtlı alanlarda daha fazla araştırma ve koruma gerektirecek bazı balık avlamaları bulma ihtimalimiz var” dedi Paolo.
Geliştirilmiş verilerin politikaya rehberlik edeceğini umuyor ancak toplama ve analiz henüz tamamlanmadı.
“Bu, açık veri platformumuzun yalnızca ilk versiyonu” dedi. “Sentinel-1 uydusundan alınan yeni radar görüntülerini toplandıkça işliyoruz ve dünya çapındaki faaliyetleri tanımlıyoruz. Bu veriler web sitemiz globalfishingwatch.org’da görülebilir ve erişilebilir ve üç gün öncesine kadar günceldir.”
Kâr amacı gütmeyen kuruluş bir dizi hayırsever ve birey tarafından desteklenmektedir. burada listelenmiş olarak bulabileceğiniz.
