USB-C şarj zorunluluğu AB’ye geldi – bunun anlamı şu:

28 Aralık’tan itibaren AB içinde satın alınan cihazların büyük bir kısmının USB-C üzerinden şarj edilmesi gerekiyor. Direktifin hedefi 2022/2380, Halk dilinde ortak şarj çözümü olarak bilinen bu çözüm, e-atığı azaltmak ve pazardaki parçalanmayı çözmektir. Birkaç yıl önce Apple ile AB’nin bu konuda tartıştığını hatırlarsınız.

Ancak USB-C gerekliliği bu yönergenin yalnızca görünen kısmıdır. Aynı zamanda hızlı şarj, şarj tuğlalarının perakende cihazlardan ayrılması ve iyileştirilmiş etiketleme ile ilgili düzenlemeleri de içeriyor ve AB’deki gadget meraklılarının hayatını çok daha basit hale getirme potansiyeline sahip. Eğer işe yararsa elbette.

Başlamak için biraz arka plan. AB ülkeleri ve parlamento, 7 Haziran 2022’de ortak ücretlendirme çözümüne ilişkin geçici bir anlaşmaya vardı. Mevzuat, 2020 yılında resmi olarak onaylandı. Aynı yılın Ekim. Konsey tarafından yeşil ışık yakıldıktan sonra ülkelerin bunları kendi bünyelerinde birleştirmeleri için 28 Aralık 2024 tarihine kadar süreleri vardı. ulusal kanunlarBu noktada blok içinde faaliyet gösteren şirketlerin bunlara uyması gerekir.

Bu direktifin genişliği, ortak ücretlendirme çözümünün her şey için geçerli olması nedeniyle etkisinin hem tüketiciler hem de işletmeler tarafından hissedileceği anlamına geliyor. AB tanımlar radyo ekipmanı olarak. Bu, “iletişim ve/veya radyo belirleme” amacıyla kasıtlı olarak radyo dalgaları yayan veya alan elektrikli veya elektronik bir üründür.

Yönetmelik açıkça şunları kapsıyor: el tipi cep telefonları, tabletler, dijital kameralar, kulaklıklar, mikrofonlu kulaklıklar, el tipi video oyun konsolları, taşınabilir hoparlörler, e-okuyucular, klavyeler, fareler, taşınabilir navigasyon sistemleri ve “kablolu kabloyla şarj edilebilen ve 100 watt’a kadar.”

Örneğin bir PlayStation 5’te 350W güç derecesiyani direktifin kapsamına girmeyecek. Nintendo Switch, TV modunda 6W’a kadar güç çekiyor, yani öyle olacak. Bu tanımın tek güncel istisnası dizüstü bilgisayarlarDirektife uymak için 28 Nisan 2026 tarihine kadar süreleri var.

Ancak gri alanlar da var. Örneğin dronlar listede yer almıyor ve dijital kameralar gibi diğer kategorilere uyup uymadıkları da belli değil. Bu gibi durumlarda, Komisyon diyor ki bu cihaz listesini mümkün olduğunca ilgili ve güncel tutmak amacıyla “pazar gelişmelerini, pazar parçalanmasını ve teknolojik ilerlemeyi sürekli olarak değerlendirecektir”.

Kablosuz şarj da direktifin kapsamında değildir. Şimdilik Komisyon olacağını söylüyor “İç pazarın gelecekte parçalanmasını ve tüketiciler ve çevre üzerindeki olumsuz etkileri önlemek için” uygulamanın “uyumlulaştırılmasını teşvik etmek”. Bunun nasıl bir şekil alabileceği herkes tarafından tahmin edilebilir, ancak AB’nin radarına girmiş durumda.

Bu belirsizlik havuzlarına rağmen kilit nokta, AB’de tüketiciye yönelik teknolojilerin çoğunluğunun “USB-C yuvası.” Ancak şarj tuğlası bağlantıları bu direktifin kapsamına girmediğinden bu yalnızca cihaz tarafı için geçerlidir.

Yine de ortalama bir kullanıcı için 28 Aralık’ta şarj girişleri konusunda çok fazla değişiklik olmayacak. Piyasadaki bu direktifin kapsamına giren cihazların çoğunluğu zaten USB-C kullanıyor. Lightning teknolojisiyle en büyük rakip olan Apple bile bu formata geçti. en cihazlarının sayısı — birazdan bu konu hakkında daha fazla bilgi.

Bu yönetmeliğin ilginç bir yanı, AB’nin aslında özel şarj limanlarını yasaklamamış olmasıdır. Bunun yerine donanımın yalnızca USB-C aracılığıyla şarj edilebilmesi gerekiyor. Bu, MagSafe’li mevcut MacBook serisinin uyumlu olduğu anlamına gelir; zira bu ürünleri hem Apple’ın manyetik konnektörüyle hem de AB’nin seçilmiş teknolojisiyle şarj edebilirsiniz.

Peki ortak şarj cihazı direktifi kapsamına giren bir cihaz blokta satılırsa ne olur? olmadan USB-C şarj bağlantı noktası mı? Çoğu durumda, son tarih olan 28 Aralık’tan önce piyasaya sürülse bile satılamaz. Örneğin, Apple bildirildiğine göre iPhone 14, iPhone SE ve TouchID’siz Magic Keyboard’u (Lightning şarj portuyla sattığı son cihazlar) İsviçre’de olduğu gibi AB’deki perakende portföyünden çıkarmaya hazırlanıyor.

Ancak bunun istisnaları da var. Halihazırda dolaşımda olan ürünlere gelince, ilk kez 28 Aralık’tan önce piyasaya sürülen USB-C bağlantı noktası olmayan cihazlar AB’de hâlâ satılabilecek.

İktidar bloğu, bu mevzuatın amaçları doğrultusunda“piyasaya sürülmeyi”, üretici veya ithalatçının, bir ürünü distribütöre veya son kullanıcıya ilk kez arz ettiği an olarak tanımlamaktadır. Avrupa Komisyonu şöyle diyor: “Üreticilere, ithalatçılara ve distribütörlere, önceden var olan ulusal veya AB kuralları kapsamında edindikleri hakları kullanmaları için zaman tanınması gerekiyor.” -mevcut kurallar.”

Başka bir deyişle, mağaza daha fazla birim satın alamasa da, önceden var olan stokların büyük bir kısmı zaten bir perakendeciye aitse satılabilir. Ancak perakendecilerin temkinli davrandığını, donanımı satıştan kaldırdığını veya düzenlemelerin yürürlükte olmadığı pazarlara kaydırdığını görebiliriz.

Ortak şarj direktifinin bir diğer önemli ancak daha az bilinen yönü, hızlı şarjın birleştirilmesiyle ilgilidir. AB’nin hedefi, sıklıkla kafa karıştıran bu uygulamanın basitleştirilmesidir. Yönetim organı, hızlı şarjı “5 volttan yüksek voltaj, 3 amperden yüksek akım veya 15 watt’tan yüksek güce” sahip bir kablo aracılığıyla şarj edilebilen herhangi bir şey olarak tanımlıyor.

Cihazlar bu eşiğe ulaştığında, cihazların verilere ek olarak USB üzerinden güç aktarmasına olanak tanıyan bir şarj protokolü olan USB Güç Dağıtımı (USB PD) ile çalışmaları gerekir. iPhone’lar ve Google Pixel serisi gibi bazı cihazlar bu standardı bir süredir kullanıyorumOnePlus ve OPPO gibi diğer telefonlar, USB PD’yi desteklemeden özel şarj SUPERVOOC standardını kullanır.

Bu direktif, hızlı şarj özelliği sunan cihazların her türlü şarj cihazıyla uyumlu olmasını sağlamayı amaçlamaktadır. Bu durumda tüketiciler, donanımlarını, şarj ekipmanının desteklediği maksimum hızda çalıştırabilmelidir. Buradaki temel unsur, USB PD’nin tüm işlevselliğinin etkinleştirilmesi ve başka herhangi bir şarj protokolü tarafından engellenmemesidir.

Tüketiciler için hızlı şarj alanı muhtemelen kısa vadede kafa karıştırıcı olmaya devam edecek, ancak insanların halihazırda sahip olduğu donanım yavaş yavaş değiştirildiğinden, direktifin gelecekte bu süreci daha basit hale getirmesi bekleniyor.

Ortak şarj çözümünün üçüncü kısmı, Avrupa Komisyonu’nun ifadesiyletüketicilere “yeni bir şarj cihazı olmadan yeni bir elektronik cihaz satın alma” şansı veriyor. Amacı, alıcıların kullanılmayan çok sayıda yedek şarj cihazına sahip olmasından kaynaklanan aşırı israfı durdurmaktır.

Görünüşte bu pek çok şirket için sorun teşkil etmeyecektir. Apple, bir süre önce iPhone’larını ve şarj tuğlalı diğer cihazlarını satmayı bıraktı; bu, sektörde tekrarlanan bir trend. Tüketiciler için bu en büyük değişikliklerden biri olacak.

AB’de her elektronik cihaz alımında şarj cihazı alma günleri sona erdi ve bu durum, insanların yeni cihazlarıyla birlikte bir duvar tuğlası bekleyip bu cihazı alamamaları nedeniyle bazı kafa karışıklıklarına yol açacak. Ancak zamanla halk, özellikle de direktifin son bölümünün yardımıyla uyum sağlayacaktır.

Özellikle bu, şarj için yeni bir görsel dilin tanıtılmasıdır. İlk örnek, kutuda bir şarj tuğlası olup olmadığını gösteren bir grafikle kendini açıklamaktadır:

İkinci piktogram aslında insanların cihazlarının güç alma açısından neler yapabileceğini anlamalarına yardımcı olabilir. Ana hat şuna benzer; burada “XX”, cihazın şarj olması için gereken minimum güç miktarını, “YY” ise maksimum gücü gösterir ve donanım bu protokolü destekleyebiliyorsa “USB PD” görüntülenir:

Bu görsel dilin tanıtılması basit bir fikir olsa da, kullanıcıların güç verme konusunda eğitilmesine ve yukarıdaki düzenlemelerin çoğunun birbirine bağlanmasına yardımcı olacaktır.

Odadaki fil, ortak şarj çözümünün gerçekte nasıl uygulandığını gösteriyor. Bu aşağı doğru olacak üye devletlerin kendileriçünkü piyasa gözetimini gerçekleştirmekten sorumludurlar.

Her ülke, para cezaları ve uyumlu olmayan ekipmanın zorla geri çekilmesi de dahil olmak üzere çeşitli önlemlere başvurabilecek. Sorun, bu organların bloğun dışından gelen devasa ucuz teknoloji akışını nasıl yöneteceği ve doğrulayacağıdır. Samsung ve Apple gibi büyük şirketler, düzenleyicilerin gözlerinin üzerlerinde olacağını bildikleri için bu duruma uyum sağlayacak olsa da, küçük işletmelerin bu kadar çabuk uyum sağlayıp sağlamayacağını veya aynı düzeyde incelemeye tabi tutulup tutulamayacağını belirlemek daha zordur.

Sonuçta ortak şarj çözümünü AB içindekiler için iyi bir şey olmaktan başka bir şey olarak görmek zor. Her ne kadar USB-C’ye geçiş zaten büyük bir ivme yakalamış olsa da, özellikle Apple’ın durumunda bu değişimin düzenlemeler tarafından hızlandırıldığı iddia edilebilir.

Ancak direktif henüz test edilmedi ve yeni cihaz kategorileri ve iyileştirilmiş şarj çözümleri ve arayüzlerinin geliştirilmesi karşısında ne kadar hızlı uyarlanabileceği henüz bilinmiyor. Bu, bir bakıma, düzenleyicilerin teknolojiyle devam eden mücadelesinin mikrokozmosudur: yavaş ilerleyen kanun yapma sürecinin, tek sabiti değişim olan bir sektörü nasıl idare ettiği.