Pilleri geride tutan bir şey varsa o da maliyettir.
En yaygın pil türü olan lityum iyonun paket başına maliyeti hâlâ kilovatsaat başına 140 dolar civarında. Bu, elektrikli araçların hızla benimsenmesini tetikleyecek kadar düşük olsa da, en ucuz lityum iyon kimyası bile elektrik kesintilerine karşı korunmak için her eve büyük bir pil koymak için hala çok pahalı.
Bunun yerine üreticiler, lityum iyon pillerin yerine geçecek bir ürün olarak değil, lityum iyonun tamamlayıcısı olarak sodyum iyon pilleri keşfetmeye başladı.
Kurucu ortağı ve CEO’su Darren Tan, “Aynı ölçekte üretildiğinde, sodyum iyon, üretim maliyeti açısından lityum-demir-fosfatın yaklaşık yarısı kadar olmalıdır çünkü hammaddeler yüz kat daha ucuzdur” dedi. Tek ızgaraTechCrunch’a söyledi.
Verilen söze rağmen sodyum iyonu yaygın kullanıma henüz hazır değil. Bununla yapılan piller çok yoğun değil, bu da onları EV’ler için çok büyük ve çok ağır yapıyor. Ayrıca birçok varyant şarj ve deşarj sırasında lityum iyondan farklı davranıyor; bu da sodyum iyonla yapılan paketlerin bunları yönetmek için yeni elektroniklere ihtiyaç duyduğu anlamına geliyor.
Tan’ın girişimi, pilin bir yarısında sodyum-krom-oksit ve diğer yarısında kalay bazlı yeni bir kimya kullanarak bu sorunları çözdüğünü düşünüyor (ancak Tan, şirketin her iki tarafta da başka malzemeler kullanabileceğini vurguluyor). Unigrid’in pilleri lityum-demir-fosfat hücresinden daha fazla, hatta bazen daha az yer kaplıyor. Ayrıca, güç çıkışları lityum iyonunkini taklit ediyor, böylece şirket aynı elektronikleri kullanabiliyor ve bunlar yaygın olarak bulunabilen malzemelerden üretiliyor. Tan, “Krom, her yıl bakırın iki katı miktarda üretiliyor” dedi.
Şirket, Tan’ın, enerji depolamaya odaklanan üretken bir malzeme bilimcisi olan Shirley Meng’in yanında doktora öğrencisi olduğu UC San Diego’daki araştırmasından doğdu. Amaçları sadece daha ucuz bir pil değil, aynı zamanda daha güvenli bir pil yaratmaktı.
Tan, Unigrid’in pillerinin, iç sıcaklık birkaç yüz santigrat dereceye yükselene kadar termal kaçak yapıp alev almayacağını söyledi. “Sodyum iyon sadece lityum iyon gibi olmamalı, binalara, hastanelere, veri merkezlerine koyabileceğimiz kadar daha güvenli olmalı, böylece yaygın dağıtılmış enerji depolaması elde edebiliriz” dedi.
Bu kadar çok pili teslim etmek için Unigrid kendi fabrikalarını kurmayacak. Bunun yerine, yalnızca diğer şirketlerin tasarımlarını yapmak için var olan daha küçük pil üreticileriyle çalışılacak. Bunları Apple ve Nvidia gibi şirketler için çok daha küçük ölçekte de olsa bilgisayar çipleri üreten TSMC gibi düşünün. Unigrid’in kimyası mevcut ekipmanları üzerinde çalışıyor ve Tan, bu tesislerde megavatsaat ölçeğinde pil üretmeye yetecek kadar yedek kapasite bulunduğunu söyledi.
Unigrid’in ilk pazarı binalar ve küçük kampüsler için enerji depolama olacak, ancak aynı zamanda scooter, motosiklet ve tuk-tuk gibi hafif elektrikli araç üreticilerine de tedarik sağlamayı planlıyor. Bunun gibi küçük araçlar, yoğun sıcaklığın lityum iyon pillerin aşırı ısınmasına neden olabileceği Hindistan ve Güneydoğu Asya’da popüler. Tan, “İklimin çok sıcak olduğu ve çok sayıda akü yangınının meydana geldiği yerlerde büyük bir fırsat var” dedi.
Unigrid, sodyum iyon pillerini üretime geçirmek için 12 milyon dolarlık A Serisi yatırım topladı. Tur, Union Square Ventures ve Foothill Ventures’ın katılımıyla Transition VC ve Ritz Venture Capital tarafından yönetildi.
Tan, Unigrid’in er ya da geç hücreleri satacağını umuyor. “Gerçekten daha hızlı ve daha kısa vadeli bir etki yaratabilecek, önümüzdeki beş yıl içinde pazara girebileceğimiz bir şey yapmak istedik” dedi.
