Üç Bin Yıllık ÖzlemBaşrollerini Tilda Swinton ve Idris Elba’nın paylaştığı George Miller’ın en yeni filmi, imkansızı gerçekleştirmeye çalışıyor. Üç bin yılı atlayarak, Miller’ın romantik fantazi bir oda oyunu, Şehrazat masalına saygı ve merak ve hikaye anlatımı üzerine bir meditasyondur. Gerçek, güç ve hangi hikayelerin güçlü olduğu hakkında bir romantizm. Cinler ve aşk hakkındaki hikayelerde olduğu gibi, çok daha mecazi keşfetmek için bir alana sahip olduğundan.
1994 romanına dayanarak, Bülbülün Gözündeki Cinfilm Narratology’yi takip ediyor Profesör Alithea Binnie (Swinton), akademik bir konferans için Türkiye’ye seyahat ederken. İstanbul’da alışveriş yaparken, içinde Cin (Elba) bulunan bir cam şişe alır. Cin, Alithea’yı üç dilek tutması için ikna etmeye çalışır, ancak mesleği hikaye anlatmaktır ve Alithea, insanlar sihirle uğraştığında ne olduğunu çoğundan daha iyi bilir.
İki karakter İstanbul otelinde karşılıklı hikayeler anlatırken, anlatılar ekranda canlanıyor. Cin, aşk ve kayıpla dolu hayatını anlatırken, Kenan diyarına, eski Osmanlı imparatorluğuna ve ortaçağ İtalya’sına götürüldük. Alithea sabırla dinler ama onu bir dilek tutmaya ikna etmek zor olur. Djinn ve Alithea arasındaki itme ve çekme merak uyandırıyor, çünkü uhrevi büyünün yaratığı ile profesör arasındaki güç dinamikleri film boyunca biri veya diğeri lehine değişiyor gibi görünüyor.
Bu filmin tarzı, temelli konuşma ve çılgınca fahiş fantezi arasında gidip geliyor. Tarsem Singh’in 2006 filminden farklı değil, Düşüş, hikayenin ve hikaye anlatıcısının anlatıyı el ele aktardığı, film ilerledikçe yansımalar ve değişiklikler sunduğu yer. Hikaye anlatıcısı kendi hikayesini, dünyadaki kendi yerini haklı çıkarmaya çalışsa bile, hikaye anlatımı teorilerinin ekranda oynadığını izlemek konusunda tatmin edici bir şey var. Hikaye anlatımı, hikayeleri kimin anlatacağı ve hangi hikayelerin gerçeğe dönüşeceği hakkında birçok soru getiriyor.
Elba, io9 ile yaptığı röportajda hikaye anlatımının gücünden bahsetti. “Dünyanın bildiğimiz şekliyle hikaye anlatımının mutlak bir sonunu gördüğü bir kavşağa geliyoruz. Yeni bir şafak görüyoruz” dedi. İzleyiciler, hikaye anlatıcısının yanılabilirliğini anlamaya başlıyor. “İktidardaki insanlar bize bir hikaye anlatabilir ve herkesin bakış açısını hem iyiye hem de kötüye doğru tamamen değiştirebilir.”
Üç Bin Yıllık Özlem hikaye anlatıcılığına hem saygı hem de şüphe ile yaklaşır. Elba sözlerine şöyle devam etti: “Biz, hikayeleri birbirini harekete geçirmek için kullanan organizmayız. İşte bu yüzden böyle bir filmin izleyiciye ne okuduklarını, kimden geldiğini, nereden geldiğini, kökeninin ne olduğunu düşünmeleri için bir an vermesi çok önemli. Bu hikayeyi tekrar anlatsaydın gelecekte nasıl hissettirirdi?” Bu soruların, hikayenin gidişatını ve onu kimin anlatacağını belirleyebilecek önemli kavşaklar olduğunu belirtti.
Bu anlamda yönetmen George Miller filmde ilginç bir yer tutuyor. Üç Bin Yıllık Özlem. Hikayeyi bir romandan uyarladı ve kendi kızı Augusta Gore, senaryonun yazılmasına yardımcı oldu. Odaklandığı için yarı tercüman, yarı zanaatkar hikayenin sinemada hikaye anlatma eylemi hakkında konuşmasına yardımcı olan kısımları hakkında. Fantastiğin dramını insanlığın sıradan acısı ile birleştirmeye kararlı görünüyor. İnsan olmanın korkularından biri, hayatın bazen aniden, bazen de zarafetle sona ereceğini bilmektir. Djinn olmanın tehditlerinden biri, hayatın hiç bitmeyebileceğidir. Miller, hikayelerin aradaki boşluğu doldurmak için var olduğunu söylüyor gibi görünüyor.
Filmler genellikle kendi hikaye anlatıcılarını sorgularken – güvenilmez anlatıcılar yaygın ve sevilen bir anlatı hilesidir – filmdeki karakterlerin bir hikayenin parçası olduklarının farkında olmaları daha sıra dışıdır. Alithea, Cin’i kendini açıklamaya, tüm hikayelerini, tüm kayıplarını açıklamaya zorlarken, merakına direnmez. Dikkatle, incelikle (belki de onu korkutmamak için) binlerce yıllık hikayesini anlatır. bin yılküçük şişesi onun elinde bitene kadar.
Ve Alithea, onu kutsa, soru sormaya devam ediyor veya merak Djinn ile geçirdiği süre boyunca ondan daha iyi olur. Sadece Djinn’i anlamakla kalmayıp, onun mantığını inceleme ihtiyacıyla hareket ediyor. Elbette, Alithea, bu yaratığın hikayelerinin kendi kendilerine anlattığını, kendi itirafı nedeniyle kendisine güvenilmemesi gerektiğini görebileceğini düşünüyor. Swinton, Alithea’nın dönüşümün eşiğinde bir karakter olduğunu ve filmi ileriye götüren şeyin onun merakı olduğunu söyleyerek aynı fikirde. “Hayatının nasıl olacağına dair her türlü kararı vermiş olarak anlatıya giriyor ve bu konuda belli bir miktarda kendini tatmin ve memnuniyet duyuyor. Yine de, her şeye rağmen, aslında değişiyor ve değişiyor.”
gücü Üç Bin Yıllık Özlem kendi referans niteliğindedir. Hikayeler, hikaye anlatıcıları ve hikayelerin modern dünyaya nasıl uyduğu hakkında bir hikaye. Fantastiği alan ve kolayca tanımlayabileceğimiz renklere ve temalara dönüştüren, yumuşak bir şekilde büyüleyici bir film. Bu filmin biraz kendi içinde düğümlenen, biraz fazla meta olan noktaları var ama asla çok uzun sürmüyor. Alithea hepimizin içinde görebildiğimiz bir karakter, “Ben bu hikayede ne yapardım?” sorusunun cevabının bir hatırlatıcısı. hiçbir zaman pek çoğunun sandığı kadar basit değildir.
Daha fazla io9 haberi ister misiniz? En son ne zaman bekleneceğini kontrol edin hayret ve Yıldız Savaşları sürümler, sırada ne var DC Universe film ve TV’deve hakkında bilmeniz gereken her şey Ejderha Evi ve Yüzüklerin Efendisi: Güç Yüzükleri.
