Twitter Shark’ı Atladı, Şimdi MySpace Gibi Görünüyor

Elon Musk, iş gücünün yarısını işten çıkarır çıkarmaz Twitter’ın çökeceğini tahmin eden muhaliflere gülmek için iyi bir nedene sahip. Eleştirmenler, onu devam ettirecek mühendisler olmadan platformun çökeceğini düşündüler. İki ay sonra, sosyal medya sitesi hala hayatta ve hatta büyümüş bile olabilir.
Bununla birlikte, ölümü hala mümkündür. Yazılım hatalarını yakalama veya sunucuları çalışır durumda tutma konusunda yetenek eksikliği olduğu için değil, zamanı gelmiş olabileceği için. Son zamanlardaki hileler arasında yasaklı hesapların eski durumuna getirilmesi, herkes için mavi tiklerin getirilmesi ve sözde demokratik politika kararları yer alıyor. İlk bakışta, bunların hiçbiri tek başına yaklaşan kıyametin habercisi değil, yalnızca yeni oyun oyuncağını sergileyen bir milyarderin kaprisleri.

Ancak tarih bunu Musk’ın köpek balığını atladığı an olarak gösterebilir. Bu terim, Henry Winkler’ın deri ceketli Fonzie ve Ron Howard’ın çil suratlı Richie Cunningham olarak rol aldığı 1970’lerin Amerikan sitcom Happy Days’inden geliyor. O zamanlar dizi, ABD televizyonunda en üst sıralarda yer alan dizilerden biriydi. Yine de beşinci sezonda, yazarları yeni fikirler için çaresiz kalıyorlardı, bu yüzden Fonz’a bir köpekbalığının üzerinden su kayağı atlaması yaptırdılar. O bölüm, bir reyting başarısı olmasına rağmen, yapımcıların dikkat çekme konusunda ne kadar saçma hale geldiklerini gösterdi.

Gösteri altı sezon daha devam etti, ancak seyirci ilgisini kaybetmeye başladı ve reytingleri dramatik bir şekilde düştü. Köpekbalığı atlamak Mutlu Günler’i öldürmedi, ancak alaka düzeyi ve popülerlikte bir zirveye işaret etti.

Otuz yıl sonra, benzer bir çaresizlik News Corp yöneticilerinin yüzlerinde ve çek defterlerinde görülebiliyordu. İnternet sosyal medyasının yeni arenasına girmek isteyen Rupert Murdoch’un çok uluslu holdingi Temmuz 2005’te MySpace’i devralmak için 580 milyon dolar harcadı.

O zamanlar MySpace’in 16 milyon kullanıcısı vardı ve bu, onu ABD’nin en çok ziyaret edilen beşinci web sitesi ve dünyanın önde gelen sosyal ağ platformu haline getiriyordu. Murdoch, kullanıcıları Fox haber, spor ve film markasına ait web siteleri de dahil olmak üzere diğer mülklerine yönlendirmek için bir şans olarak gördü. (Açıklama: İki yıl sonra, News Corp., finansal haberler ve bilgi pazarında Bloomberg ile rekabet eden Dow Jones ve The Wall Street Journal’ı satın aldı).

Satın alma, milyonlarca kullanıcının ötesinde, Murdoch’un ekibine umutsuzca arzuladıkları şeyi verdi: şıklık. O dönemin gençleri, fiziksel gazeteler satın almak veya kablolu haber programlarını izlemek yerine, bilgisayar başında kendi içeriklerini yazmak ve güncellemeleri arkadaşlarıyla paylaşmak için daha fazla zaman harcıyorlardı. Avustralya’nın Adelaide kentindeki mütevazi kökleri, Londra’nın acımasız gazete pazarındaki onyıllarla birleştiğinde Murdoch’u zengin ve güçlü kılmıştı ama bu onu havalı yapmamıştı. Bunun için Los Angeles merkezli web sihirbazlarına döndü.

MySpace bir yıl sonra 100 milyon küresel kullanıcıya ulaşarak büyümeye devam etse de, Harvard Üniversitesi yurt odasından yeni ve havalı bir girişime karşı yenilik değerini kaybediyordu. 2008’de Facebook, web trafiğinde MySpace’i geride bıraktı.

Musk, muhtemelen yapmayacak olsa da, Murdoch’un hatalarından çok şey öğrenebilirdi.

MySpace’ten para kazanmak ve 2008 yılına kadar 1 milyar dolarlık reklam geliri hedefini tutturmak isteyen News Corp., sitenin kullanıcılarına reklamları zorla beslemeye başladı. Web sitesinin kurucuları ile Murdoch’un web sitesini yönetmesi için getirdiği ekip arasındaki gerilim tırmandı. Yüklenecek sayfa sayısını azaltmak gibi onu daha kullanışlı hale getirmeyi amaçlayan yenilikler, yeni sahibinin anlaşmadan her kuruşunu sıkıştırma arzusuyla karıştırıldı. Çok geçmeden, MySpace’i içten dışa tanıyanların, onu satın alan ve onu istedikleri gibi kullanma haklarını talep eden yabancılar tarafından gasp edildiği anlaşıldı.

Kullanıcılar MySpace’te daha az ve Facebook’ta daha fazla zaman geçirdi. Yıllar sonra, Murdoch’un kendisi bunun sonun başlangıcı olduğunu kabul edecekti.

Musk’ın durumu da farklı değil.

Tesla Inc. ve SpaceX’in CEO’su, tamamı kendi parası olmayan 47 milyar doları havaya uçurarak, yıllık yaklaşık 1,5 milyar dolar faiz ödemesi gerektiren 13 milyar dolarlık borçla anlaşmayı finanse etti. Karşılaştırıldığında, Twitter 2021’de 221 milyon dolarlık net zarar ve 379 milyon dolarlık negatif serbest nakit akışıyla 5 milyar dolar gelir bildirdi. Dünyanın en zengin ikinci adamının, borcu kendi cebinden ödemeyeceği sürece, yeni varlığından para kazanmaktan başka seçeneği yok.

Yine de Twitter’ın zorlukları ve ölümü, Musk’ın Nisan ayında isteksiz teklifini yapmasından önce başlamış olabilir. Pazar araştırmacısı GWI’ye göre site, rakipleri Facebook, Instagram, YouTube, WhatsApp ve TikTok’un çok gerisinde ve küresel kullanıcıların yalnızca yüzde 3,5’i onu en sevdikleri sosyal medya platformu olarak adlandırıyor.

Dahası, Twitter izleyicilerinin yüzde 75’inden fazlası büyük rakiplerin platformlarında müdavimdir, ancak aynı şey tersinden söylenemez – Instagram’ın yalnızca yüzde 54’ü ve TikTok kullanıcılarının yüzde 56’sı da Twitter’da aktiftir. Eğer itme gücü gelirse, blue-bird uygulamasındakilerin inecek başka birçok yeri var. Ek olarak, HootSuite ve We Are Social tarafından derlenen verilere göre, dünya çapında ayda ortalama yalnızca 5,5 saat harcanan süre bakımından, 23,4 saatle YouTube’un ve 22,9 saatle TikTok’un gerisinde kalıyor.

Ama belki de en büyük endişe, Murdoch’un kendisinin işaret ettiği endişedir.

Musk’ın dikkat çekici devralması şüphesiz bazı yeni hayranları ve daha fazla ilgiyi çekmiş olsa da, bu sadece geçici olabilir. Aslında, Bloomberg Intelligence tarafından derlenen verilere göre, Twitter’da geçirilen ortalama süre 2021’in üçüncü çeyreğinde yüzde 15 ve o yılın son üç ayında yüzde 6 azaldı, bu da devralmasının daha büyük kalabalıklar çekmesinden kısa bir süre önce.

Pazarlamacıların ve araştırmacıların tahmin ettiği gibi bu düşüş eğilimi geri dönerse, Twitter zaten zirveye ulaşmış demektir. Gösterilerin ve tek seferlik olayların insanları geri çektiği zamanlar olabilir. Ancak, genç bir aktivistin saçsız bir adaleyi eğitebileceği ya da sitenin kendi sahibinin hileli bir kamuoyu yoklaması yapabileceği sıklıkta.

Zamanın geri kalanında, Twitter’ın yavaşça ilgisizliğe kayma şansı yüksektir – tıpkı deri ceket giyen bir adamın bir köpekbalığının üzerinden atlaması gibi.

© 2023 Bloomberg LP