Donald Trump’ın sözleri ile eylemleri arasında nükleer gölgeye düşer.
Dün Oval Ofis’te konuşurken Başkan Trump, ABD askeri bütçesini yarıya indirmeyi hayal etti ve nükleer silahlardan kurtulma ihtiyacını vurguladı. “Yepyeni nükleer silahlar inşa etmemiz için hiçbir neden yok, zaten çok fazla var” dedi. “Dünyayı 100 kez 50 kez yok edebilirsiniz. Ve burada yeni nükleer silahlar inşa ediyoruz ve nükleer silahlar inşa ediyorlar. ”
Yanlış değil, ama onu dinlemek kulaklarımdan kan sızdırdığını söyledi. Hiçbir kişinin dünyayı nükleer silahlar konusunda Trump’tan daha tehlikeli hale getirmediğine dair güçlü bir argüman var. İlk başkanlığının çoğunu, onlarca yıldır nükleer silahları kontrol altında tutan Soğuk Savaş dönemi antlaşmaları ve normlarının son izlerini parçalayarak geçirdi.
Toplam küresel nükleer silahlar 1986 yılında yaklaşık 60.000 silahla zirve yaptı. Bunların çoğu ABD ve Sovyetler Birliği’ne aitti. Sonra Ronald Reagan ve Mikhail Gorbaçov ile başlayarak uzun bir dünya liderleri çizgisi aşağı çekilmeye başladı. Tesis genelinde bir dizi antlaşma, görüşme ve karşılıklı işbirliği – ancak özellikle ABD ve Rusya arasında – dünyadaki nükleer silah miktarını azalttı.
Uzmanlar şimdi etrafta olduğunu tahmin ediyor 12.100 nükleer. Tıpkı 1986’da olduğu gibi, bu silahların çoğu Rusya ve Amerika’da. Ve dezavantaj eğilimi tersine dönüyor. Onlarca yıldır yaklaşık 300 nükleer silahla oturan Çin daha fazla inşa ediyor. Rusya yeni ve farklı nükleer silah türleri inşa ediyor. ABD, yeni nükleer silahlı denizaltı ve pahalı yeni füze silolarını içerecek bir proje olan nükleer kuvvetlerini “modernize etmek” için 2 trilyon dolar harcıyor.
Trump bu eğilimleri başlatmadı, ama onları süper şarj etti.
Başkan Obama, ülkenin nükleer silah geliştirmesini engellemek için İran ile bir anlaşma müzakere etti. Ortak Kapsamlı Eylem Planı (JCPOA) uyarınca Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) İran nükleer alanlarına erişebilecek ve Tahran nükleer silah hırslarını düşürecekti. Amerika, birkaç yıl sonra yaptırımları azaltır ve silah ambargoları.
Trump başkan olduğunda anlaşmadan çekildi. Tahran şimdi ABD ile anlaşma yapmakla daha az ilgileniyor ve nükleer bir silah edinmekle çok daha fazla ilgileniyor. Son askeri zaferlerle cesaretlendirilen İsrail İran nükleer tesislerine bir grev göz önüne alındığında. Trump diplomasiyi şiddete dönüştürdü.
Memnun değil, Trump daha sonra tek taraflı olarak ara menzilli Nükleer Kuvvetler (INF) anlaşmasından çekildi. Reagan dönemi anlaşması, ABD ve Rusya’nın 310 ila 3.420 mil aralıklarla konuşlandırabileceği yerden başlatılan balistik ve seyir füzelerini sınırladı. Hem nükleer hem de geleneksel savaş başlıklarını kapsadı. Trump, Rusya’nın kuralları çiğnediği için dışarı çektiğini söyledi. Şimdi hiç kimse anlaşmaya uymuyor. Öldü.
Sonra Trump ABD’yi Açık Gökyüzü Antlaşmasından Çekti. 1992 yılında kurulan Açık Gökyüzü, rakip ulusların savaşa hazırlanmadıklarından emin olmak için rakip bir ülkenin üzerinde uçak uçmasına izin veriyor. Herkesin vaatlerini koruduğundan emin olmak için, açıkta birbirlerine gözetleme davetiydi. Oldu “güven ama doğrulayın”Milletler arasında bir anlaşma haline geldi. Yine nükleer savaş riski arttı.
ABD ve Rusya arasındaki son silah kontrol anlaşması yeni Stratejik Silah Azaltma Antlaşması (Start). Inf’e benzer şekilde, konuşlandırılan stratejik nükleer savaş başlıklarına bir sınır koydu. Her iki taraf da yenilemeyi kabul etmedikçe gelecek yıl sona erecek, ancak etkili bir şekilde öldü. Rusya katılımını askıya aldı 2023’teki antlaşmada. Çöp Kutusu. Buna kötü bir anlaşma dedi ve Çin bunun bir parçası olmadıkça iyi olmadığını söyledi.
Nükleer silahlar dünya biten silahlardır. Kullanımlarını sınırlamak ve sayılarını azaltmak, rakip ülkeler arasında hassas ve olağanüstü bir güven gerektirir. Antlaşmalar sadece sözlü anlaşmalar değil, izleme rejimleri yaratan karmaşık belgeler de vardı. Rusya, pazarlığın sonunu sürdürdüğünden emin olmak için ABD’ye uzman gönderecek ve tam tersi. Herkesin adil oynadığından emin olmak için rakipler arasında bir çağrıydı.
Trump, Çin’in bu antlaşmaların bir parçası olmadığından şikayetçi bir şekilde şikayet etti ve ABD ve Rusya’nın her biri 5.000’den fazla nükleer silahı olduğunu hatırlamak önemlidir. Çin’in 500 civarında. Pekin, Trump’ın son 10 yılda aynı tekrarlanan duygularla silah azaltma anlaşmalarına katılma talebini karşıladı: “İlk sen. “
Nükleer ülkeler arasındaki bu kontrol ve dengeler rejimi, gezegendeki diğer uluslara sinyal gönderdi: nükleer cehennem ateşi riski azalıyor. Bir ülke veya lider bir nükleer silah programı takip eder, çünkü başka birinin buna karşı bir nükleer silah başlatmasını istemez ve başka birinin onu fethetmesini istemez.
Nükleer silahlı bir ülke Avrupa’yı istila etti. ABD başkanı savunmaya daha az harcayacağını ve tüm siyasi kariyerini nükleer antlaşmaları parçalayarak geçirdiğini söylüyor. Kimse nükleer’ı izlemiyor. Rusya ve ABD artık birbirlerini denetlemiyorlar. Her iki ülke de nükleer silahlara istedikleri kadar harcamakta ve bunu yapma sürecinde.
Trump’ın kararlı masanın arkasında otururken manşetten ne dediği önemli değil. Yaptığı şey önemlidir. Ve yaptığı tek şey dünyayı nükleer silahlar için daha güvenli ve içinde yaşayan insanlar için daha tehlikeli hale getirmek.
