İlk bakışta Trifox harika bir oyun gibi görünüyordu ve bana Diablo’yu hatırlatan grafikleri ve benzersiz kamera açısı perspektifiyle gerçekten gözüme çarptı. Büyük umutlarım olan ve sevmek istediğim bir oyundu, ancak tutarlı bir hikaye eksikliği, her şeyi yapmaya çalışan bir oyunla birleştiğinde hiçbir şeyi doğru yapmıyor. Trifox İncelememizde, başlığa ve neler sunduğuna bir göz atıyoruz.
Hikaye:
Modern video oyunlarında, anlatımı uygulamanın birkaç yolu vardır – sesli oyunculuk, ekrandaki diyalog veya keşif yoluyla bulduğunuz oyun içi öğeler. Trifox’ta bunlardan hiçbiri yoktur ve tüm karakterler bu nedenle herhangi bir karakter veya kişilikten yoksundur. Ana karakter, adını ya kaçırdığım ya da öğrenemediğim bir tilki olarak, oyuna televizyonunuzu kırarak, bir korsan televizyonunuzun kumandasını çalarak ve tilki tilki kumandayı geri almak için yola çıkarak oyuna başlıyorsunuz.
Oyunda sadece sizin karakteriniz, korsan kötü adam ve hikayeyi anlatmak için farklı duygular kullanan uşağı var, ancak sizi her zaman bir tuzak kapısı veya başka bir komplo cihazı ile geride bırakan korsana yaklaştıkça çoğunlukla kahkahalar oluyor.
Bununla, gerçekten Trifox dünyası hakkında daha fazla şey öğrenmek istedim. Grafikler aracılığıyla hayat ve karakterle dolup taşıyor, ancak benim için dışarı çıkacak bir açıklama yoktu. Mighty Doom gibi sonsuz bir zindan oyunu oynuyormuş gibi hissettim. Sadece uzun bir seviyeden diğerine geçiyordum, patronu öldürüyordum ve bu kalıbı tekrarlıyordum.
Oynanış:
Girişte bahsettiğim gibi – oyun her şeyi yapmaya çalışıyor ama bu süreçte hiçbir şey başaramıyor. Bunu göstermenin en iyi yollarından biri oyunun başındaki bu mesajdır.
Buradaki tasarım seçimi o kadar tuhaf ki, her farklı düğmenin, tilkiyi her erkek tipi kahramanı yapan bir “perk”i var. Alev kulesi gibi oyunun başlarında kilidini açtığınız avantajlar, neredeyse tüm oyunu parkta yürüyüşe çıkarır. Kumandadaki her yüz düğmesi, bir silahı sallamanıza, kısa çizgi gibi hızlı bir kaçış kullanmanıza veya sizin için savaşması için bir nöbetçi/taret yerleştirmenize olanak tanır.
Bu nedenle, oyun daha az bir meydan okuma ve daha çok bir angarya gibi geldi. Her seviyede, bir sonraki alana geçmek veya platform oluşturmak için düşman ordularıyla savaşan bir sürü bulmaca vardır. 1. dünyanın sonunda, oyundaki sesi kapattım ve oyunun geri kalanında oyunu oynarken ikinci monitörümde YouTube videolarını izleyecektim.
Oyunun öğretici bölümü, özellikle de avantajları nasıl satın alacağınızı ve donatacağınızı anlatan kısım, öğreticileri tekrarlamanın veya oyunda yardım almanın bir yolu olmadığı için 10 dakikanın daha iyi bir kısmını aldı.
Sonuç olarak, oyun sıkıcı ve tekrarlayıcı ve sizi motive etmek için çok az zorluk sunuyor. Oyunu Normal’de oynadım, ancak entrikamı ilerletmek veya kahramanı anlamak için iyi bir hikaye olmadan, kendime neden daha yüksek bir zorluk için uğraşmam gerektiğini sordum.
Grafikler:
Grafikler, oyunun tek kurtarıcı kalitesidir. Kanguru Kao’ya benzeyen görsel olarak çarpıcı ve gerçekten renkli görünüyorlar. Ancak, zindanlardan ve bulmaca odalarından geçmek neredeyse benzer ve deneyim boyunca sabit bir 100 FPS’ye sahipken, bayat hikaye ve cansız oyun mekaniği, grafiklerin tadını çıkarmamı engellemeye yetti.
Düşman tasarımı bu konuda geniş ve çeşitlidir, ancak sonunda durulamadan yanarsınız ve aynı seviye tasarımında tekrar edersiniz ve bu nedenle, dünyaları keşfetmekten çok az keyif aldım.
Grafikler size herhangi bir zorluk yaşatmayacak, ancak onlardan zevk almak için uyanık kalmak asıl zorluktur.
Çözüm:
Trifox harika bir oyuna benziyordu. Sanat stilini ve grafikleri gerçekten beğendim ve eğlenceli dövüşleri platform oluşturma ile birleştiren bir oyun için sabırsızlanıyordum. Bunun yerine bulduğum şey, RPG öğelerini harmanlamaya çalışan, kullanıcı dostu olmayan bir öğretici, platform oluşturma, bulmaca çözme ve kahramanı tüm esnafların gerçek bir krikosu haline getirmeye çalışan bir oyundu.
Açıklamadan yoksun ve kullanıcıyı NEDEN bozuk bir televizyonun uzaktan kumandasını kovaladıklarını, korsanın uzaktan kumandayı NEDEN aldığını ve herhangi bir dünya inşa etme unsurunu neden yoksun bırakan ilginç olmayan hikaye ile eşleştirildiğinde, bu sadece oynadığınız bir oyundur. grafik.
Trifox, hoşuma giden bir oyun ama bir oyuna giren birçok özellik gerçekten eksik.
Neticede. Bu, yalnızca savaş açısından zengin oyunların hayranıysanız önerebileceğim bir oyundur. Oyundaki tüm seviyelerde tempolu bir sürü savaş var, bu yüzden düşman dalgaları üzerine dalgalarla savaşmaktan asla sıkılmayacaksınız.
Trifox İncelememiz hakkında ne düşünüyorsunuz? Bunun hakkında ne düşündüğünüzü aşağıdaki yorumlarda paylaşın.
Bu inceleme, aşağıdakilere dayanmaktadır:bilgisayar versiyonuTrifox’un. Anahtar, Glowfish Interactive tarafından sağlandı.
Trifox Review: A Not So Foxy Adventure yazısı ilk olarak WhatIfGaming’de yayınlandı.
