TRAPPIST-1’deki yaşam, yıldızın süper parlamalarından kurtulabilir mi?

TRAPPIST-1 sistemi bir bilim kurgu yazarının hayalidir. Dünya büyüklüğünde yedi dünya, yalnızca 40 ışıkyılı uzaklıktaki bir kırmızı cüce yıldızın yörüngesinde dönüyor. Bu dünyalardan üçü yıldızın yaşanabilir bölgesinde yer alıyor. Sistem, Dünya’dan Ay’a olan mesafenin 25 katından daha az bir mesafeyi kapsıyor. Ah, bir TRAPPIST uygarlığının ne kadar destansı hikayeleri olurdu. Yani eğer böyle bir sistemde yaşam mümkünse.

Sorun da burada yatıyor. Her ne kadar potansiyel olarak yaşanabilir dünyaların büyük çoğunluğu kırmızı cüce yıldızların yörüngesinde olsa da, bu, yaşanılan dünyaların çoğunun kırmızı cüce güneşi olduğu anlamına gelmiyor. Kırmızı cücelerin gençliklerinde şiddetli derecede aktif oldukları biliniyor. Yakındaki gezegenlerin atmosferlerini sıyırabilecek güçlü işaret fişekleri yayarlar ve bir gezegen gökyüzüne tutunabilse bile yine de güçlü radyasyonla yıkanır. Yalnızca kırmızı bir cüce olgunlaştığında sakin ve istikrarlı olur.

Bu, yaşamları boyunca oldukça sakin olan güneşimiz gibi daha büyük yıldızlardan çok farklıdır. Potansiyel olarak yaşanabilir kırmızı cüce gezegenlerin yıldızlarına çok yakın yörüngede olmaları gerektiğinden, en iyi koşullarda bile böyle bir dünyada yaşamın tutunamayacağı endişesi var. Ortam çok sert. Ancak yeni bir çalışma, ekzobiyologlara şaşırtıcı bir umut veriyor.

çalışmaşurada yayınlandı Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimlerikırmızı cüce süper parlamalarına ve yaydıkları radyasyona odaklanıyor. Bu işaret fişekleri büyük miktarda X-ışını ve ultraviyole radyasyon yayar.

Atmosferi olan genç bir kırmızı cüce gezegen için, X ışınlarının çoğu hiçbir zaman yüzeye ulaşamayacaktı, ancak genç dünya hâlâ UV radyasyonu altında kalacaktı. Ekip, UV’nin erken yaşam için ne kadar zararlı olacağını bilmek istedi ve bu yüzden mikropları UV’de yıkadı.

Çalışma iki tür bakteriyi inceledi. Deinococcus radyodurans’ın UV’ye dayanıklı olduğu bilinen bir çeşittir, Escherichia coli’nin ise radyasyona duyarlı olduğu bilinmektedir. Her çeşidi, potansiyel olarak en yaşanabilir olan TRAPPIST dünyaları e, f ve g’nin mesafelerinde tipik olabilecek ultraviyole radyasyon seviyelerinde yıkadılar.

Sonuçlar E. coli varyantı için iyi değildi, çünkü simüle edilmiş bir parlama onları en içteki dünya için tespit sınırının altında kısırlaştırdı ve en uzaktaki dünya için bir miktar hayatta kalmayı sağladı. Ancak D.radiodurans oldukça iyi iş çıkardı. En yakın dünya için simüle edilmiş bir alevlenmeden yalnızca 600 milyonda 1’i hayatta kaldı, ancak alevlenmeler arasındaki tipik zaman aralığı göz önüne alındığında, bakteriler bir tutunma noktası tutacaktır. Ve tabii ki düzenli parlamalarla UV ışınlarına daha dayanıklı hale gelme konusunda evrimsel bir baskı oluşacaktır.

Öyle görünüyor ki TRAPPIST sistemindeki erken dönem yaşamı zorlu bir evrimsel yola sahip olsa da, süper parlamalar gezegenleri kısırlaştıramayacak. Sonuçta kırmızı cüce dünyaları için yaşam ortak olabilir.