Peloton, teknoloji alanında en çalkantılı yarım onyıllardan birini geçirdi. Ev fitness firması, baş döndürücü bir şekilde endüstrinin en yüksek zirvelerini ve en düşük diplerini deneyimledi. Etkileyiciler ve fitness fanatikleri arasında bir kült benzeri takipçi kitlesinin hedefi haline gelen hareketli bir girişimin hikayesi. Küresel bir pandemi, markayı bilinmeyen yüksekliklere fırlattı, ardından aşırı yatırım, geri çağırmalar, toplu işten çıkarmalar ve yönetici ayrılışları markayı tekrar yere indirdi.
2024 ortası itibarıyla Peloton düşüşte, ancak dışarıda değil. Şirket, Mayıs ayı sonunda büyük bir borç yeniden finansmanı ile büyük bir likidite sıkıntısından kurtuldu. Bu, aynı zamanda %15 personel azaltımı ve CEO Barry McCarthy’nin kurucu John Foley’in yerini almasından iki yıl kadar sonra çıkışının görüldüğü bir ayın sonuydu.
Peloton’un yüksek profilli iniş çıkışlı yolculuğunun geniş kapsamlı domino etkileri oldu. Heyecan, pandeminin zirvesinde zirveye ulaştı, ancak dünya yeniden açılmaya başladığında satışlar düştü. Sosyal mesafenin zirvesinde bağlanan bazıları markaya sadık kaldı. Ancak birçoğu bu bağlantıyı kaybetti. Herhangi bir fitness teklifinde bir miktar azalma kaçınılmazdır, ancak bu rakamlar şüphesiz spor salonlarının ve diğer egzersiz alternatiflerinin yeniden açılmasıyla daha da kötüleşti.
Sonuç olarak, Amerika’daki evlerde kullanılmayan çok sayıda pahalı fitness ekipmanı yer kaplıyor; bir meslektaşının yakın zamanda Peloton bisikletine verdiği adla artık “giysi askıları” oldular. Facebook Marketplace’te hızlı bir arama, sabit bisikletin sıra sıra dizildiğini gösteriyor; düzenli olarak 300 ila 500 dolar arasında listeleniyorlar – yeni bir modelin (yaklaşık 1.500 dolar) maliyetinin bir kısmı. Bir zamanlar hevesli olan birçok sahibi için donanım bir sıkıntı haline geldi. Ancak Doğu Yakası’ndaki bir çift girişimci için bu bir fırsat.
The Benim Spin’imi Ticaret Et Köken hikayesi mütevazı bir şekilde, şimdiki CEO Ari Kimmelfeld kullanılmış bir Peleton bisiklet için iyi bir fırsat aramaya başladığında başlar. Facebook ve Craigslist fiyatları ne kadar iyi olsa da, üreticiden yenisini satın almaya kıyasla, deneyimin kendi sorunları vardı.
“Bu kadar büyük bir şey satın almak çok büyük bir rahatsızlıktı,” diyor o zamanlar Ernst & Young’ın strateji danışmanlık kolu EY-Parthenon’da çalışan Kimmelfeld TechCrunch’a. “Beş yüz dolar çok fazla paraydı ve bir yabancıyla buluşup ona gerçekten test edemeyeceğiniz bir ekipman için para vermek. Ayrıca, New York’ta yaşıyorum. Brooklyn’deki bir daireden Manhattan’a böyle bir şey götürmek zor. Ayrıca, hiçbir garantisi yok.”
Yerel lojistik
Kimmelfeld, geçen yıl Trade My Spin olacak olan şeyin pilotunu başlattı ve kullanılmış Peloton ekipmanlarını alıp sattı. Özünde, teklif bir DIY lojistik oyunuydu ve kullanılmış egzersiz ekipmanı alıp satmanın getirdiği sürtünmeyi ortadan kaldırdı. Tek kişilik operasyonun uygulanabilir bir işe dönüşmesini sağlayan Joey Benjamini ile yapılan bir konuşmaydı.
Benjamini, müteahhit tabanlı lojistik ağı kurdu Koleksiyonluk KlasiklerPennsylvania merkezli klasik otomobil bayiliği, öncelikle Bring a Trailer adlı kullanılmış araç platformu üzerinden satılan araçların teslimatını sözleşmeli sürücüler aracılığıyla gerçekleştiriyor.
Benjamini TechCrunch’a “Lojistik bu işin en karmaşık ve en önemli kısmıdır ve giriş için en büyük engeldir” diyor. “Bizim için teslimat yapan 1099 müteahhitlerden oluşan bir veri tabanımız var. Şirketimizi ve sürecimizi bilen sürücülerden oluşan bu ağı sürekli olarak büyütüyoruz. Bir sürücü eğitildikten sonra, bisikletleri almak üzere onları gönderiyoruz. Çok basit.”
Yeni ekip, fon aramadan önce Trade My Spin sitesinde çalışmaya başladı. Sayfa, envanter Peloton’un koşu bantlarını, kürek çekme makinesini ve çeşitli aksesuarları içerecek şekilde büyüse bile basitliğini koruyor. Bir Satın Al düğmesi, hizmetin hareketli pazar yerini görüntülerken, Sat düğmesi, boşaltmak istediğiniz ekipman için bir form sunuyor. Site hazır olduğunda, genç şirket operasyonları ölçeklendirmek için küçük bir ön tohum topladı.
Peloton ile konuşmak
Girişim ayrıca Mart ayında resmi olarak başlatıldığından beri Peloton ile birden fazla görüşme yaptı. Trade My Spin’in görüşmelerdeki temel amacı, aralarındaki ilişkinin parazitik olmaktan ziyade simbiyotik bir ilişki olduğuna ikna etmektir. İlk bakışta, Peloton’un şirkete karşı neden düşmanca davrandığını anlamak kolaydır.
Sıfır toplamlı bir oyun olarak görüldüğünde, satılan her kullanılmış bisiklet, yeni bir bisiklette potansiyel bir kayıp satış anlamına gelir. Bisikletleri dolaşımda tutmanın sürdürülebilirlik cephesinde net bir artı olduğu doğru olsa da, Peloton hissedarları şüphesiz bir geri dönüş görme umuduyla satışların alt sınırına bakıyorlar.
Ancak Peloton’un nihai hedefinin donanım satan bir içerik şirketi olmak olduğunu, bunun tam tersinin olmadığını düşündüğümüzde matematik değişir. Trade My Spin’in önerisi, bisiklet satışını yeni bir bisiklette kaçırılan bir satış olarak kullanmaktan ziyade, dolaşımdan kaldırılan her bisikletin Peloton’un sınıf içerik platformuna bir abonelik daha az olduğudur.
Benjamini, “Aldığımız her bisiklet, o bisikleti kullanmayan birinden geliyor,” diyor. “Birisi bisikleti kullanmıyorsa, aboneliği de kullanmıyor demektir. Peloton bir abonelik hizmetidir. Ayda 44 dolar. Her bisiklet çevirdiğimizde -ve binlerce bisiklet çevirdik- yılda 500 dolar kazanıyorlar.”
Peloton kendi kullanılmış ekipmanlarını taşıma konusunda daha proaktif olsaydı, ilişki şüphesiz farklı olurdu. Ancak, nihayetinde Trade My Spin, pazardaki bu yetersiz açığı kapatmak için devreye girdi.
Yeni bir dönüş
Trade My Spin, ABD’deki çoğu büyük şehre aynı gün veya ertesi gün teslimat yapabilen bir lojistik ağı kurdu. Daha uzak yerlerde teslimat beş güne kadar sürebiliyor; bu da Peloton’un siparişleri işleme koymasının üç ila beş gün sürmesinden hala daha hızlı.
Kısa vadede, genişleme Trade My Spin’in alım satım seçeneklerine daha fazla fitness ekipmanı eklemeyi içerir. Uzun vadede, şirket büyüyen müteahhit ağını her türlü kullanışsız nesnenin alım satımını içerecek şekilde kullanmayı hedefliyor. Trade My Spin’in oraya ulaşmak için muhtemelen ek bir finansman turuna ihtiyacı olacak.
“Geçiş yapmak istiyoruz,” diyor Benjamini. “Şu anda bulunduğumuz yerden alıp, lojistikle birlikte hacimli ürünler için büyük ölçekli bir pazaryerine dönüştürüyoruz. Oyun planı bu ve bunu başka hiç kimse yapmayacak. Sürücülere sahip olma konusunda bir giriş engeli ve işletmenin etrafında bir hendek var.”
