- Büyük iletişim grupları kendilerini teknolojik olarak donatarak ayakta kalmışlardır. Bu, reklam oluşturmaya verilen önceliğin zararına yapılmadı mı?
- Yeni teknolojiler ve sosyal ağlar, benzeri görülmemiş bir ifade alanı açtı. Bu nasıl bir tehdit?
- Ancak interneti denetleyen, sansürleyen, hatta yasaklayan diktatörlüklerdir…
CNRS’de iletişim bilimleri araştırma direktörü ve uluslararası derginin direktörü Hermes (CNRS), Profesyonel Reklamcılık Düzenleme Kurumu Reklam Etik Kurulu Başkanı Dominique Wolton, İletişim kurmak müzakere etmektir (CNRS sürümleri, 192 sayfa, 8 Euro). Teknolojik büyüye karşı bir isyan çağrısı yaparken, reklam yaratımının yerini savunuyor.
Büyük iletişim grupları kendilerini teknolojik olarak donatarak ayakta kalmışlardır. Bu, reklam oluşturmaya verilen önceliğin zararına yapılmadı mı?
İletişim ajanslarının uyum sağlaması mantıklıydı ve bu uyarlamanın yaratılış, sanayi, ticaret ve özgürlüğü ilişkilendirerek yapılması gerekiyordu. Ancak temel bir unsurla: ticaret, küreselleşmiş ve standartlaştırılmış bir pazarın zorlukları adına reklam yaratıcılığına üstün gelmemelidir. Kapsamlı segmentasyondan kaynaklanan ve satın alma davranışına dayalı reklamcılığın yaratıcı ve insani bir bakış açısıyla zayıf olduğunu biliyoruz. Ancak televizyon, basın ve radyo gibi reklam da önemsiz bir endüstri değildir ve politik bir konu teşkil eder.
Yeni teknolojiler ve sosyal ağlar, benzeri görülmemiş bir ifade alanı açtı. Bu nasıl bir tehdit?
Veri endüstrisi, iletişimin kolay ve acil olduğuna inanıyormuş gibi davranırken, insani ve politik ilişkiler her gün “iletişimsizliğin” ağırlığını, birbirini anlamadaki zorlukları ve “iletişim”i, yani iletişimin yenilgisini, şiddeti gösterirken ve savaş. Diğer paradoks, bireylerin manipülasyon riski nedeniyle televizyona, basına ve radyoya karşı her zaman temkinli olduklarını, ancak sözde “sosyal” ağlarda yayınlananlar konusunda eleştirel yargıda bulunmadıklarını görmektir. Bu açgözlü teknolojilerin, reklamın veya ekonomik ve politik hedeflemenin sosyal faydası göz önüne alındığında, orantısız bir kaynak tüketimine yol açtığından bahsetmiyorum bile.
Ancak interneti denetleyen, sansürleyen, hatta yasaklayan diktatörlüklerdir…
Diktatörlüklerin İnternet üzerinde kontrol sahibi olmaları, internetin demokrasilerde özgürlükle eşanlamlı olduğu anlamına gelmez. Aksine, korkunç tehditler oluşturabilir – mahremiyet, spekülasyon, karanlık ağ, taciz… Bunlar Gafam’dır. [Google, Apple, Facebook, Amazon, Microsoft] bu argümanı geliştirenler, üstelik dünyanın en büyük mali, ekonomik ve siyasi gücünü yönetiyor ve başında bulunuyorlar.
Bu makalenin okunacak %21.06’sı kaldı. Aşağıdakiler yalnızca aboneler içindir.
