“Çok fazla korku filmi izledim. demek istediğim, bir pay korku, ”diyor The Quarry’nin yaratıcı yönetmeni Will Byles. “Muhtemelen çok fazla ve çocukluğumdan beri yaptım. Ablam bana onunla korku filmi izletirdi. [laughs]”
The Quarry, büyük kitleler bulan iki oyun olan Before Dawn ve The Dark Pictures antolojisinin arkasındaki ekip olan Supermassive Games’in en son büyük bütçeli korku oyunudur, ancak The Quarry, geliştiricinin şimdiye kadarki en iyi çalışmasıdır.
Oyun, Hollywood kadrosunun harika performanslarını yakalayarak harika görünmekle kalmıyor, aynı zamanda oyunun başlarında verdiğiniz kararların oyunun sonlarına doğru oynamasıyla hikayedeki seçimlerinizin gerçek bir etkisi varmış gibi hissettiriyor. The Quarry’yi olabilecek en iyi oyuna yakın hale getirmek için açıkça bir ton çaba sarf edildi.
Byles ile konuşmamızdan açıkça görülüyor ki, Taş Ocağı, ekibin korkuyla ilgili her şeye derin sevgisinden doğar. The Quarry en korkunç korku oyunu olmayabilir ama yıllardır oynadığım en iddialı ve yaratıcı oyunlardan biri.
Korku için bir tutku
“Yani temelde oynanabilir bir gençlik korku filmi,” diyor Byles, bana The Quarry’nin asansör perdesini veriyor. “Geleneksel bir gençlik korku filmi, aslında oldukça arketipsel veya klişe bir gençlik korku filmi. Oyun boyunca oynarken herkes yaşayabilir, herkes ölebilir. Ölürsen, ölü kalırsın. İyileşmiyorsun.”
Başlığın çift anlamı, neye bulaştığınızı da ima eder. “Taş ocağının kendisi Hackett’in Taş Ocağı adında bir yer” diyor ve “korku yaratmak için gerçekten çağrıştırıcı bir yer. Taş ocağı aynı zamanda ‘avlanan’ anlamına gelir veya avlanan, avdır, bu yüzden oyun başladığında, onların da taş ocağı olduğunu anlarsınız.”
Daha koyu bir resim
Supermassive Games en çok Şafağa Kadar Tanınıyor olabilir, ancak aynı zamanda farklı korku alt türlerini keşfeden tek seferlik hikayeler olan The Dark Pictures antolojisinin de arkasında.
Tuhaf bir şekilde, korkunç olayın farklı yollarındaki bu dalışlar, The Quarry’nin gelişimini beklediğinizden daha teknik bir şekilde etkiledi. “The Dark Pictures’ı Dawn’dan bu yana birkaç yıldır yapıyoruz” diye açıklıyor Byles, “Ve Before Dawn ile bunu yapacak yazılım olmadığı için Excel sayfalarına yazmak zorunda kaldık.
“Üzerinde [course of] The Dark Pictures, gerçekten iyi bir hikaye anlatımı tasarımı sistemi geliştirdik. İlk önce Final Draft’ta hala bir senaryo yazıyoruz, ancak daha sonra yıllar içinde geliştirdiğimiz bazı yazılımlarla onu oynanabilir bir storyboard moduna ayırıyoruz. çok şey kazandık [The Dark Pictures]”
Arkadaşlığın gücü
Neredeyse ilk slasher filmlerine kadar, gençler avlanan rolüne getirildi. Texas Chainsaw Katliamı, Kara Noel ve Cadılar Bayramı, hepsi gençlerin soğuk, yetişkin bir figür tarafından avlanıp öldürüldüğünü görüyor. Bu aşamada artık çocuk değil, henüz yetişkin değil, gençleri daha büyük temaları keşfetmek için mükemmel bir mercek yapan bir şey var, The Quarry örneğinde, Supermassive arkadaşlık testlerini inceleyen bir hikaye istedi.
Taş Ocağı “gerçekten korkutucu” diyor Byles, “ama aynı zamanda bir dereceye kadar hafifliği de var. Her şeyden çok ilişkilerle ilgili. Bu, bu şeylerin baskı altında nasıl çalıştığıyla ilgili.”
Byles, arkadaşlarımızla nasıl rol oynadığımızı ve tüm bunların altında ne olduğunu incelemekten heyecan duyuyor. Byles, “İnsanların resmettikleri şeyin bu tür bir dış görünüşüyle başladıkları ve dışa doğru çekildikleri bir şey var” diye açıklıyor.
“Verdikleri kişilik bu, ancak korku, tehlike, yaralanma ve potansiyel olarak ölümle onu devirmeye başlarsanız, bunların hepsi [acts] düşmeye başlar ve sonra gerçek bir insan çıkar. Bu yüzden gerçekten mümkün olduğunca insanlarda gerçeğin ne olduğuna bakmak istedim.”
Bu kişilikten sıyrılma daha önce hikayelerde oldu, ancak bir oyunda belirli bir meydan okuma sunuyor. “Etkileşimli bir hikaye olduğunda, size bu durumlarda nasıl davranacağınız ve bu şeylere yanıt olarak ne söyleyeceğiniz konusunda bir seçim yapmalıyız” diyor Byles, bir dereceye kadar kim olduğunuzu kastederek. bir karakter onların kişiliğinin altındadır. “Yani gerçekten, mesele bu. Bu ilişkilerin dürüstlüğüyle ilgili.”
Yıldızlı slasher
The Quarry’nin dökümünün parladığı yerde kayan cephelerin gösteriminde. Byles’ın da belirttiği gibi, The Quarry’nin ana karakterlerinin her biri ilk girişte sanki bir dış görünüşe bürünüyormuş gibi sığ görünüyor.
Örneğin Jacob, arketip bir sporcu olarak başlar. Kendinden emin, iyimser ve biraz kaba. Tehditlerin artmasıyla birlikte, Jacob’ın aslında duygusal olarak oldukça zeki olduğu ve çevresini sardığı arkadaşlarına önem verdiği açıkça görülüyor.
David Arquette, Brenda Song, Lance Henriksen ve Justice Smith gibi isimlerle çalışmaktan bahseden Byles, “Ne kadar sevimli olduklarına her zaman şaşırmışımdır” diyor. “Oyuncuların prima donna olduğu hakkında hikayeler duyuyorsunuz ama onlar sadece süper sevimliydi.”
Şafağa Kadar ve The Dark Pictures antolojisi gibi oyunların geniş bir izleyici kitlesi bulduğunun bir işareti olarak, oyuncuların bir kısmı Supermassive’e geldi, tam tersi değil. Byles, “Birçoğu aslında oyunlara katılmak istiyordu ve takıntılıydılar” diyor. “Dylan’ı oynayan Miles Robbins, kesinlikle Şafağa Kadar takıntılı. Laura’yı oynayan Siobhan Williams, bu tür yaş grubundaki herkesin gerçekten anladığını çünkü buna benzer şeyler gördüklerini ve buna benzer şeyler oynadıklarını ve onların da bunun bir parçası olduklarını söylüyor.
“Zach Tinker, Jacob’ı oynuyor. Bir çeşit ‘douche’ karakteri. Sporcu. Çok enerjik, süper enerjikti ve tüm gösterilerini kendi yapmak istedi. Ve biz de ona izin verdik!
“Bir canavar tarafından kovalandığı bir yer var ve etrafta koşuşturuyor, kayıyor ve [he] Yere düştü. Her neyse, biraz sessizce uzaklaştı ve anlaşılan baş parmağını resmen kırmış. Ama onu korusun, o sadece devam etti. ”
Genç danışmanlar, elbette The Quarry’nin kadrosunun sadece bir parçası. Bir dizi yaşlı, kıdemli oyuncu da oyuna benzerliklerini ve seslerini ödünç verdi. “Yani Lance Henriksen, Lin Shaye, Ted Raimi… David Arquette. Sette kameranın nerede olacağını ararken bir dereceye kadar şaşkınlık vardı. Sanki ‘üzerindeki bu küçük noktalar ne?’ Bu kaskları takmaları gerekiyordu ve 3D kamera yüz görüntülerini çekiyordu. Tüm bunlara alışmak biraz zaman aldı sanırım. Ama sonunda başardılar.”
taşlı yol
Son birkaç yılda piyasaya sürülen birçok AAA oyununda olduğu gibi, The Quarry’nin gelişimi de kesinlikle zorluklardan uzak değildi. “Aslında bence zor olan şey Covid’di. Amerika’ya girmek gerçekten zordu, ”diyor Byles. “Oraya çıkmak için Amerikan Büyükelçiliği ile çok fazla çalışmamız gerekti çünkü Avrupa’dan hiç kimsenin Amerika’ya girmesine izin verilmiyordu.
“Amerikan Sinema Oyuncuları Birliği bu konuda çok katıdır. [this], ve bunların hepsi aşı öncesiydi. Böylece herkes her gün test edildi. Sette üç maske takmak zorunda kaldım. Bir oyuncunun yanına her gittiğimde bez maske, N95 maske ve kalkan takmak zorunda kalıyordum. bu yüzden nefes alamadım [laughs]”
Karşılaşılan zorluklara rağmen, The Quarry, korku hayranları için çok değerli bir deneyim oldu. Kesinlikle Dawn’ın manevi halefi olsa da, Supermassive Games’teki ekip, yakın zamanda kişisel olarak unutmayacağım gerçekten iddialı bir korku deneyimi sunmak için önceki çalışmalarını geride bıraktı.
