The Operator incelemesi – aşırı komplocu hale gelen eğlenceli bir bulmaca oyunu

Hükümet suçla mücadelesi himayesinde vatandaşların mahremiyetini ihlal etmek kariyer hayali olan insanlar olduğundan eminim. Umarım öyle olmaz birçokama her halükarda: Operatör onlar içindir. Daha az şakacı olmak gerekirse, bu, karmaşık mantıksal veri karşılaştırması türünden bulmacaları seven insanlar içindir. CSI’ın en korkunç bölümlerinden biri olan Sam Barlow’u düşünün, 90’ların güvenlik kamerası görüntülerinden alınan Zoom! karelerini geliştirme yeteneğiyle birlikte. Bu şekilde, 90’larda geçmesine rağmen, The Operator 00’ların başındaki bir ürün gibi hissettiriyor. Bazen daha da kötüye gidiyor, ama ona geleceğiz.

Evan Tanner’ı, FBI’a yakın bir hükümet servisi olan Federal Bilgi Departmanı’nda Operatör olarak ilk gününde oynuyorsunuz. Tanner’ın amiri, Tanner’ın adını konuşmalarda aşırı kullanıyor, Tanner. Operatörler, saha ajanlarından çağrılar alıyor – oyunun dört saati boyunca sadece ikisiyle konuşuyorsunuz – ve FDI’nin devrim niteliğindeki yazılımını uygulayarak onlara yardım ediyorsunuz.

Oyun ekranınızı Evan’ın büyük CRT masaüstüne dönüştürüyor, bu yüzden Sam Barlow benzetmesi var, ancak The Operator bana Home Safety Hotline’ı çok hatırlatıyor. Temel döngü, birinin ve onun büyük yapay zeka tarafından oluşturulmuş parlak ay yüzünün (bunlar son sürümde değiştiriliyor) sizi bir istekle araması, umarım Ajan Walker olur çünkü en eğlenceli seslendirmeye sahip ve “Bu bok için çok yaşlıyım!” da diyebilirdi. Örneğin sizden bir cesedi teşhis etmenizi isteyecekler ve size bir sürü dosya gönderecekler: bir otopsi kaydı; arkasında bir isim olan bir fotoğraf; kaçan bir şüphelinin görüntüleri. Daha fazla ipucu için otomatik olarak taramak üzere kanıt parçalarına tıklayabilir ve ihtiyacınız olanı bulduğunuzda bunu ekranın üst kısmındaki ajanın isteğine bağlayabilirsiniz. İşte! Operatörlük görevlerinizi yerine getirdiniz. Herhangi bir suçun çözülmeden kalması şaşırtıcı.

Bureau 81’deki geliştiriciler, bu düzeydeki kolaylık ve yeterliliğin ek bir baharat olmadan çok sıkıcı olacağını tespit ettiler. Bu nedenle, ihtiyacınız olan bilginin başka bir durumda olduğu veya biraz daha karmaşık bir işlem yapmanız gereken bölümler var. Bazen ikincisi çok sıkıcıdır (bir dizi sayıyı Kimyasal Örnek Analiz Yazılımına girerek bir kimyasal örneği manuel olarak analiz etmek zorunda kalmak) ve bazen de potansiyel olarak oyunun en iyi kısmıdır ve sizi terli bir paniğe sürükler (bir ajanı, açıklamalarını yoğun bir kılavuzla karşılaştırarak, Keep Talking And Nobody Explodes tarzında, bir bombanın zaman sınırlı etkisiz hale getirilmesinde yönlendirmek).

Ama The Operator aynı zamanda karmaşık bir politik gerilim filmi. HAL adlı bir bilgisayar korsanı sizinle iletişime geçiyor ve sizden FDI içinden bilgi alışverişinde bulunmanızı istiyor. Bir vakadaki cinayet şüphelisi yüz tanıma veritabanında görünmüyor, ki bu düşünülemez bir şey (bu oyunun amaçları için, FDI’nin ABD’deki herkesin yüzünü tarayabilmesi onlar hakkında kötü bir şey değil sanırım?). Kayıp bir kişinin adı bir kurbanın cebindeki listede beliriyor. HAL bir örtbas etme girişimine işaret ediyor. Bükülmeler ve dönüşler çok iyi, tahmin edebileceğiniz ifşalarla kesinlikle tahmin edemeyeceğiniz ifşaların doğru dengesini kullanıyor. Bu oyunun en azından bir duyulabilir “Oooh, Mümkün değil!” diye bağırıyor senden.

Yazım bazen konuşmalarda demiryollarını ifşa ediyor. The Operator’ın birden fazla sonu yok ve bu, örneğin, üstlerinize HAL gönderme seçeneği iki kez verildiğinde ve iki kez de “Ah, tüh, o en çok aranan bilgisayar korsanıyla bir daha konuşma, haylaz!” şeklinde bir yanıt aldığınızda çok belirgin hale geliyor. Gözlerinizi kısarsanız bir hikaye gerekçesi var, ancak kazanılmış gibi hissettirmiyor. Evan’ın dairesinde oturup ağır nefes aldığı veya ofiste dolaştığı, hepsi bulanık bir ekranda olan bazı kısa birinci şahıs sinematikleri de öyle, çünkü The Operator aslında birinci şahıs oyunu değil. Bunlar büyük ölçüde oyunun ilerleyen kısımlarındaki bir bulmacaya hizmet ediyor ve size Specsavers’ı arama isteği veriyor.

Bu bölümler affedilebilir, çünkü The Operator’ın bir kısmı kötü parçalar için itibar kazanıyor – ancak çoğunlukla bir şeyi yeniden icat etmektense farklı yerlerden harika fikirler alıyor. Ve o noktaya kadar, tembel kalıplar ortalıkta dolaşırken neden yeni bir düşman gücü icat etmekle uğraşayım? Spoiler vermeden hayal kırıklığımı ifade etmek zor, ama aman Tanrım, hepimizin “isimsiz zengin insanların gizli küresel ağı” komplolarının bu noktada çöp ve kasvetli olduğu ve Alex Jones ve aşı reddini düşündürmeyen yarım düzine alternatifle kolayca değiştirilebileceği konusunda hemfikir olduğumuzu kesinlikle düşünmüştüm. The Operator, FDI’nin her şeyi bilen, her şeyi istila eden güçlerini hiçbir eleştiri olmadan sunmasaydı daha affedici olurdum. Rahatlık için fazla ’00’larca hackerlık olmadan ve bu bazı güzel şeyler yapan iyi bir küçük meta bulmaca oyunu. Eğer eğerler ve amalar şeker ve federal ajanlar olsaydı.