Pek çok insan bunu biliyor, ancak kim hala aktif olarak teletekst veya videotekst kullanıyor? Küçük bir tarih dersi.
1970’lerin ortalarında İngiliz televizyon mühendisleri, yayın sinyalinin sözde “boşluk aralığı” nda hayat keşfettiler. O zamanlar sadece analog görüntü aktarımı vardı. Avrupa’da, 625 resim satırından oluşan bir resim ile sözde PAL sistemi standarttı. Ancak İngilizler, görüntü içeriğini iletmek için 576 satırın yeterli olduğunu keşfetti. Ortaya çıkan fark, TV teknisyenlerinin karartma aralığı dediği şeydir. Ve bu boşluk örneğin metin bilgisi ile doldurulabilir. Bu, sonunda boob tube nesli için bir tür Twitter olan teletext’e dönüştü.
öncü olarak İngiltere
Boşluğun keşfi ve sunduğu fırsatlar, diğer Avrupa ülkelerinde hızla yaygın bir kabul gördü. Öncü ülke Büyük Britanya’da teletekst, başlangıçta siyah beyaz olarak 1974 gibi erken bir tarihte başladı. Daha sonraya kadar renkli olmayacak, ancak görüntülenebilen maksimum altı renkle renkli, muhtemelen formatı doğru tanımlamıyor.
Almanya’da, Bayerischer Rundfunk ilk önce körleme aralığında neyin mümkün olduğunu test etti. 1977’de ARD ve ZDF, Berlin’deki Uluslararası Tüketici Elektroniği Fuarı’nda halka ilk ortak teletekst teklifini sundu. Ancak o dönemde zaten isim hakkında tartışmalar vardı.
Çünkü aynı zamanda kurcalıyordu. Deutsche Bundespost video metin teklifinde – kısa: BTX. BTX ile, 1980’lerde İnternet’in bir tür Alman öncüsü başladı. Ancak, İnternet gerçekten gerçeğe dönüştüğünde, BTX hızla tekrar sahneden kayboldu.
Teletext Almanya’da Videotext olarak başlıyor
Her durumda, ARD ve ZDF’deki sorumlular, 1980’lerin başına kadar yeni televizyon bilgi kanalının adını tartıştılar. Kamu yayıncılarının teletekst teklifi için Alman tavizi şuydu: teletekst. Bunun altında, çoğu kişi bu güne kadar Almanya’daki hizmeti biliyor.
1980’de ARD ve ZDF’nin sözde teletekst düzenli operasyonu başladı. Aslında, her iki yayıncı da hizmeti yirmi yıldır birlikte işletiyor. O zamanlar, önde gelen yazı işleri ofisi “Freies Berlin” (kısaca SFB) yayıncısının sorumluluğundaydı. 2000 yılına kadar SFB, teletekst sayfalarının içeriğiyle ortaklaşa ilgilendi.
TV izleyicileri teletekse en başından bayılırlar. Başlangıçta, hizmeti ekranda görüntüleyebilen yalnızca yaklaşık 70.000 TV seti vardı. Ancak, yoğun talep nedeniyle teletekst özellikli televizyonların sayısı hızla arttı.
Sayfalar ve bölümler kısa sürede izleyicilerin zihnine kazındı. Teknik olarak yalnızca yaklaşık 800 sayfa aktarılabilirdi, kesinlikle ana sayfa 100’den 899’a sıralandı; son sayfa Her sayfada en fazla 25 satır ve en fazla 40 karakter görüntülenebilir. Tüm haberleri ve bilgileri mümkün olan en kısa sürede bu dar korseye sıkıştırmak teletekst editörleri için gerçek bir meydan okumaydı. Ne de olsa teletekst, izleyicilere mümkün olan en güncel bilgileri sağlamayı amaçlar.
İnternet, teletekst için son düşman mı olacak?
Ancak 1990’lardan itibaren teletekst güçlü bir rekabetle karşı karşıya kaldı. Çünkü hevesli İnternet’in boş bir döneme ihtiyacı yok. Orada, web siteleri World Wide Web aracılığıyla evdeki PC’ye gelir. Ayrıca, çok daha fazla içerik ve her şeyden önce renkli ve hareketli görüntüler dağıtılabilirken, teletekst, ev bilgisayarlarının eski güzel günlerinden kalma blok grafikleri dağıtmaya devam ediyor.
En yoğun zamanlarda, 10 milyondan fazla Alman, dünyanın her yerinden haberler, borsa haberleri veya spor etkinlikleri hakkında bilgi edinmek için her gün ARD ve ZDF’den video metin izledi, ancak bugün hala 7 milyondan biraz fazla kullanıcı var. Kulağa hala etkileyici geliyor, ancak bu sayı artık özel sağlayıcılar da dahil olmak üzere tüm TV kanallarını ifade ediyor. Çünkü artık hemen hemen her televizyon istasyonu aynı zamanda bir videotext veya teletext hizmeti de veriyor çünkü hizmet artık Almanya’da da adlandırılıyor.
Teletekst sinyali, boşluk aralığından uzun süre önce gelmeyi durdurdu, ancak ekranda diğer dijital veri akışlarıyla birlikte görüntüleniyor. Analog televizyon artık tarih oldu. Dijitalleşme aynı zamanda televizyon pazarında tamamen yeni alım deneyimleri yaratıyor.
Sabit olarak teletekst
Yalnızca teletekst formatını neredeyse hiç değiştirmedi. 2010’dan beri var HbbTV adı verilen yeni bir iletim biçimi. Bu artık İnternet içeriğiyle de birleştirilebilir. Teletekst yapımcıları soğuğu terk ediyor. Temel şemada hiçbir şey değişmedi. Yeni formatta bile, bilginin metin yoluyla saf aktarımı hala hakimdir.
Bu arada, teletekstin anavatanı olan Büyük Britanya’da, metin tabanlı bilgi hizmeti uzun süredir kapalı. Televizyon pazarındaki dijitalleşme ile İngilizler, teleteksti naftalin toplarına yasakladı.
Almanya’da ise teletekst hala mevcut. 40 yılı aşkın bir süre sonra bile, görünürde hala bir son yok. Aksine: Teletekst sayfaları artık İnternet üzerinden de çağrılabilir – elbette, tıpkı eski günlerdeki gibi, çok fazla gösteriş olmadan. zamanda yolculuk 1980’lerin TV dünyası sadece bir düğme, üzgünüm, bir tık ötede.
