Teksas’tan Kanada’ya, güneş tutulmasının huşu ve güzelliği

Gün öldü ve birkaç dakika sonra Pazartesi günü Amerika Birleşik Devletleri’nin güneyinde yeniden doğdu. İnsanlar ayın güneşi tamamen gölgede bırakmasını ve dünyayı kısa bir süreliğine karanlığa sürüklemesini izlerken kucaklaşmalar, gözyaşları ve nefes nefese kalmalar yaşandı.

Yaklaşık 2.000 kişi, güneş tutulmasının bütünüyle izlenebildiği, “bütünlük yolu” üzerinde yer alan küçük bir şehir olan ABD’nin güneyindeki Teksas eyaletindeki Ingram’a akın etti.

Çimlerin üzerindeki şiltelere yayılmış, katlanır sandalyelerden rahatça şarap yudumlayan veya büyük teleskoplara bakan izleyiciler, gözleri özel koruyucu gözlüklerle kapatılarak, gri bulutların her aralanışını kutlayarak, bu harikanın tadını çıkarmalarını sağladı.

“Üç iki bir!” bir adam bağırdı.

Ve ay vardı; güneşi tamamen kaplayan siyah bir küre, kenarlarından yalnızca küçük ışık parçacıkları kaçıyordu. Yerel saatle 13:32 idi.

43 yaşındaki kütüphaneci Mary Elizabeth Fernandez, Ingram’a, tutulmayı kasabanın ünlü tarih öncesi taş anıtının bir kopyası olan Stonehenge II’den gözlemlemek istediği için geldiğini söyledi.

Erkek arkadaşıyla birlikte gelen Fernandez, “O kadar etkileyici ve muhteşemdi ki kameramla fotoğraf çekmeye çalıştım” dedi.

“Biraz ağladım çünkü çok güzeldi. Ve buradaki herkesle birlikte bunun bir parçası olabildiğim için gerçekten çok mutluyum. Gerçekten harikaydı.”

Birkaç metre ötede büyük bir aile içki ve atıştırmalıkları paylaşıyordu.

77 yaşındaki emekli öğretmen Mary McClintock, akrabalarının üç farklı eyaletten (Kaliforniya, Florida ve Illinois) Ingram’da buluştuğunu söyledi.

McClintock AFP’ye verdiği demeçte, “Hava bulutlu olmasına rağmen görebildiğimiz farklı etapları görmek bizi çok mutlu etti.” “Ve birlikte olmak istedik. Bu yüzden hava bulutlu olsa bile aile olarak burada olmaktan mutlu olduğumuzu ve sahip olduğumuz her anın tadını çıkaracağımızı düşündük.”

Işık karanlığı yener

Bu arada 60 yaşındaki Jeni Lyn Hunter ve 57 yaşındaki kocası Charles Guillory, büyük büyücü şapkalarını başlarında tehlikeli bir şekilde dengeleyerek gökyüzüne bakıyorlardı.

Hunter, “Bu benim için çok önemli çünkü kanserin 4. evresiyim. Ama pes etmiyorum, bu yaşam güneşinin yeniden doğuşu” dedi.

“Bu yaşam, ölüm ve yeniden yaşam arasındaki döngü ve ben onun için, kendim için ve hiçbir yere gitmek istemediğim için yaşayacağım.”

Guillory karısının yanındaydı. “Umudum onun benimle kalmasıdır” dedi.

Daha uzakta, Paskalya Adası’ndaki devasa taş insan figürleri olan moai heykellerinin kopyalarının altında Gary Christensen ve eşi Elizabeth, kocasının 62. doğum gününü kutlarken fotoğraf çektirdiler.

“Bir buçuk yıl boyunca her Noel’de, her Anneler Günü’nde, Babalar Günü’nde, doğum günlerinde birbirimize verdiğimiz tek hediye bu, ‘Ah, tutulmaya gidiyoruz’.”

Ve 31 yaşındaki Robb Guzman, iri, uzun gözlü, yeşil bir dünya dışı yaratık maskesi takıyordu. “Bu sefer uzaylıların geleceğini sanıyordum” dedi. “Ama yine de muhteşemdi.”

Manevi anlam

Kanada’nın Niagara Şelalesi’nden 1.400 milden (2.250 kilometre) fazla uzakta, insan kalabalığı martı çığlıkları ve ünlü şelalenin uğultusu altında tutulmayı izledi.

Kanada’nın Manawan First Nations topluluğunun bir üyesi olan Debi Flamand, tam güneş tutulmasına tanık olmanın bizim için çok manevi olduğunu, çünkü güneş bizim için büyükbabamız ve ayın da büyükannemiz olduğunu söyledi.

Birkaç dakika boyunca şelalelerin üzerindeki gökyüzü ve Toronto’nun uzaktaki silueti, seyircilerin heyecanla bağırmasıyla karardı.

Boston’dan buraya gelen genç kadın Madison gözlerine inanamadı. “Bu uçsuz bucaksız evrende imkansız gibi görünen şeyler ve bunlar tam da burada oluyor” dedi.

© 2024 AFP