Bugünden seksen sekiz yıl önce, bilinen son Tazmanya kaplanı öldü ve insanoğlunu türün yok oluşundaki rolü hakkında düşünmeye bıraktı. Şimdi, bir araştırmacı ekibi, keseli kurtların bilinen en eski atalarının keşfini duyurdu: çene kemikleri o kadar sertti ki hayvanlar kemik ve diş yiyebiliyordu.
Ekibin araştırması, yayınlandı bugün Omurgalı Paleontolojisi Dergisi, Geç Oligosen döneminde, yaklaşık 24 milyon yıl önce Avustralya’da yaşamış birkaç keseli hayvanı tanımlar. Keseli hayvanlar, sırtındaki belirgin, aynı isimli siyah çizgiler dışında bir köpeğe benzeyen bir yaratık olan Tazmanya kaplanının veya keseli hayvanın atalarıydı. Keseli hayvan çenesini oldukça geniş açabiliyordu ve genellikle keseli hayvanlar ve küçük kemirgenlerle besleniyordu. Yaşam alanı kaybı ve aşırı avlanma gibi faktörler nedeniyle nesli tükenmeye sürüklendi, Tazmanya hükümeti hayvancılık için bir tehdit olarak gördüğünde hayvanın başına ödül koydu.
Son makale, nesli tükenene kadar yaşayan en büyük etçil keseli hayvan olan ve modern hayvandan daha küçük olan keseli hayvanın bazı eski atalarını anlatıyor.
“Bu 25 milyon yıllık aralıklarda Avustralya’nın sürüngen etoburlar tarafından domine edildiği fikri, bu yeni keseli keseliler gibi keseli etoburların fosil kayıtları her yeni keşifle arttıkça giderek çürütülüyor” diyor New South Wales Üniversitesi’nde araştırmacı ve çalışmanın baş yazarı Timothy Churchill, Taylor & Francis serbest bırakmak.
Yeni adlandırılan üç keseli ata şunlardır: B. timfaulkneri, Nimbacinus peterbridgeiVe Ngamalacinus nigelmarveniBunlar, Riversleigh Dünya Mirası Alanı’nda bulundu ve bu alan şunları içeriyor: fosil memelilerin en zengin yatağı Avustralya’da. Avustralya Müzesi’ne görekeseli kurtlar Avustralya anakarasından en geç 2000 yıl önce kaybolmuştur.
B. timfaulkneri bugüne kadar bilinen en eski keseli kurttur ve üçünün en büyüğüydü, 15 ila 24 pound (7 ila 11 kilogram) ağırlığındaydı. Üç fosil arasında, N. peterbridgei Diğer fosil atalarına kıyasla Tazmanya kaplanına daha yakın olduğu ortaya çıktı ve bu da ekibin, yakın zamanda nesli tükenen etobur hayvanın muhtemelen en eski doğrudan atası olduğu sonucuna varmasına yol açtı.
Aynı basın bülteninde UNSW’de paleontolog olan çalışmanın ortak yazarı Michael Archer, artık soyu tükenmiş hayvanların “çok farklı diş adaptasyonları sergilediğini ve bu dönemde birkaç benzersiz etçil nişin mevcut olduğunu gösterdiğini” söyledi. “Bu soylardan biri hariç hepsi, modern Tazmanya Keselisi’ne yol açan soy, yaklaşık 8 milyon yıl önce soyu tükendi.”
Bilinen son keseli kurt 1936’da bir hayvanat bahçesinde öldü, ancak bazı araştırmacılar hayvanın 1960’larda bir ara neslinin tükenmiş olma ihtimalinin daha yüksek olduğunu öne sürüyor. Keseli kurt şu anda sıcak bir konu çünkü bir biyolojik bilimler şirketi bir vekil keseli kurtu canlandırmayı planladığını iddia ediyor, yani keseli kurt genomu üzerine inşa edilmiş ve kayıp keseli hayvanla aynı çevresel nişi işgal edebilecek bir hayvan.
Soyunun yeniden canlandırılması olarak adlandırılan bu işlem, söylendiği kadar kolay olmasa da geçen yıl bir ekip hayvandan RNA’yı kurtarmayı başardı ve bu molekülün soyu tükenmiş bir türden kurtarıldığı ilk sefer oldu. O zamana kadar, geçmişin hakiki tilasinidlerini takdir edebiliriz; yani Oligosen’i.
