Hubble Uzay Teleskobu, her hafta paylaşılan uzay nesnelerinin muhteşem görüntülerini yakalamaya devam ediyor ve bunların en sonuncusu güzel bir bulutsu gösteriyor.
Bu haftanın hedefi, teknik olarak 30 Doradus olarak bilinen Tarantula Bulutsusu. Samanyolu’nun Büyük Macellan Bulutu adı verilen uydu gökadasında 160.000 ışıkyılı uzaklıkta yer alan bu dev toz bulutu son derece parlaktır ve yakın uzayda yıldız oluşumunun en yoğun olduğu alanlardan biridir. Yeni yıldızlar doğdukça etraflarındaki hidrojen atomlarını iyonize eden radyasyon yayarlar ve gaz bulutunun parlak bir şekilde parlamasını sağlarlar.
Tarantula Bulutsusu yalnızca bir yıldız oluşum bölgesi olmasıyla ünlü değildir. Aynı zamanda halka erişim için popüler bir hedeftir ve birçok farklı ünlü teleskop tarafından görüntülenmiştir. Geçen yıl, James Webb Uzay Teleskobu, bulutsunun kendi çarpıcı görüntüsünü yakaladı ve ondan önce, artık emekli olan Spitzer Uzay Teleskobu’ndan son bir veda görüntüsü için hedef olarak seçildi. Hubble tarafından daha önce, büyük yıldızların oluşumunu incelemek için bulutsunun bir bölümü görüntülendiğinde de görüntülenmişti.
Hem Webb hem de Spitzer, öncelikle toz bulutlarının arkasını görmelerine ve bulutsunun yapısını daha net bir şekilde seçmelerine olanak tanıyan kızılötesi dalga boyuna bakarlar. Bu Hubble görüntüsü ise insan gözünün görebileceğine eşdeğer olan görünür ışık dalga boyunda çekilmiştir.
Bu nedenle Hubble görüntüleri daha pastel bir renk paletine sahip olma eğilimindedir ve kızılötesi görüntüler daha doygun olma eğilimindedir, çünkü görünür ışık elektromanyetik spektrumun yalnızca küçük bir dilimidir ve bu nedenle ince varyasyonları alır. Kızılötesi, spektrumun daha geniş bir alanını kapsar ve çok çeşitli fiziksel süreçleri seçer; bu nedenle, görünür ışık görüntüsüne dönüştürüldüğünde, daha geniş bir renk yelpazesine eşit olan yüksek varyasyon vardır.
