Su aygırları daha önce düşündüğünüzden daha esnektir. Beşinci en ağır kara memelisi, bir araştırmaya göre yüksek hızlarda koşarken havaya uçma yeteneğine sahiptir. son çalışma Londra Üniversitesi Kraliyet Veterinerlik Fakültesi’nden.

Analiz ederken kamera görüntüsü 32 su aygırının 169 farklı adımından, araştırmacılar hiçbir zaman dörtnala koşmadıklarını söylediler. Bunun yerine, aşırı kaslı memeliler bir koşuya (veya neredeyse koşuya) sadık kaldılar – ayaklarının çapraz çiftler halinde yere çarptığı bir desen. Koşarken, koşuları kısa bir hava evresi içeriyordu; su aygırlarının en yüksek hızlarda 15 hakkında% her adımın tamamen havada olduğu. Araştırmacıların bilgisine göre, bu hava aşaması daha önce bildirilmemişti.

Araştırmacılara göre, koşma eğilimleri “büyük kara memelileri için alışılmadık bir model”; örneğin gergedanlar ve zürafalar farklı hızlarda farklı ayak izi modelleri kullanırlar. (Ancak, bu her zaman alışılmadık olmayabilir; uzun boyunlu dinozorlar(Örneğin, alakasız bir araştırmaya göre, su aygırlarına benzer bir yürüyüş tarzını benimsemiş olabilirler.)

Su aygırları günlerinin çoğunu sudaancak alacakaranlıkta “karaya doğru ağır ağır yürüyorlar” Ulusal Coğrafyaotlatmak yaklaşık 80 pound karanlıkta çimenlerin. Onların sucul ve zaman zaman saldırgan Çalışmanın baş yazarı ve Royal Veterinary College’da evrimsel biyomekanik profesörü olan John R. Hutchinson, doğanın memelileri incelemeyi zorlaştırdığını söyledi.

Hutchinson, Gizmodo’ya verdiği demeçte, “Su aygırları kolay erişim için genellikle esaret altında tutulmazlar ve o zaman bile karada çok fazla zaman geçirmedikleri, geceleri aktif oldukları, motive edilmeleri zor ve motive edildiklerinde aşırı tehlikeli oldukları ve esaret altında çok az eğitim aldıkları için çalışılması zor olma eğilimindedirler.” dedi. Vahşi doğada, “onlara erişmek için her türlü sorun vardır (temelde şanslı olmanız ve hızlı bir su aygırının nadir bir fotoğrafını yakalamanız gerekir),” diye ekledi.

Hutchinson ayrıca bunun “oldukça dar bir konu” olduğunu da kabul etti.

“Bu sorunun bir cevabı yoktu çünkü kısmen birkaç bilim insanı merak etmişti (en azından makalelerde açıkça),” dedi. “Ancak araştırmalarım, ağır hayvanların karada hareket kabiliyetlerinde nasıl büyük kısıtlamalar yaşadığına yoğun bir şekilde odaklandığından, er ya da geç bununla uğraşmak zorundaydım.”

Bu bir yatırım tavsiyesi değildir. Yazarın bahsi geçen hisse senetlerinin hiçbirinde pozisyonu bulunmamaktadır. Wccftech.com’un bir bilgilendirme ve etik politikası vardır.

2024’e iki ay kala, SpaceX’in Teksas’taki çeşitli tesislerinde Starship testlerinin hızı arttı. SpaceX, dünyanın en güçlü roketi için Raptor 2 motoruna yönelik yükseltmeleri test ediyor gibi görünüyor, aynı zamanda Boca Chica, Teksas’taki Starship fırlatma rampasında yeni bir test gerçekleştirildi. Yerel medya tarafından toplanan görüntüler, bu yılın başlarında kurulan yangın söndürme sisteminin, fırlatma sırasında ateşlenen 33 Raptor 2 motorunun tüm yükünü karşılamak için daha yüksek bir güç seviyesinde test edildiğini gösteriyor.

Eş zamanlı olarak SpaceX’in McGregor’daki tesislerinden alınan görüntüler, Raptor motorunun gelişiminin tüm hızıyla devam ettiğini gösteriyor. Ekim ayının üçüncü haftasında SpaceX, Raptor 2 motorunu birçok kez test etti ve görüntülere göre, testlerin motorun temel performans parametrelerini, yapı malzemelerini veya alt bileşen sistemlerini iyileştirmeye yönelik bir sürecin parçası olması mümkün olabilir.

SpaceX’in Birden Fazla Yıldız Gemisi Aracını Test Etmesiyle Test Faaliyetleri Boca Chica, Teksas’ta Hızlanıyor

SpaceX’in Starship programına yönelik geliştirme yaklaşımı, firmanın aynı anda hem üretimde hem de testte birden fazla rokete sahip olmasına olanak tanıdı. Tam Starship yığını, ilk aşama Süper Ağır güçlendirici ve ikinci aşama Starship uzay aracı olmak üzere iki roket içerir. Geçtiğimiz hafta sonlarında gerçekleştirilen bir testte SpaceX’in, NASA’nın aya iniş sistemi için önemli bir yeteneği göstermek amacıyla ikinci aşama Starship Raptor motorunu çalıştırdığı görüldü.

Birkaç gün sonra SpaceX, ilk testten iki aydan fazla bir süre sonra su baskını sistemini çalıştırdı. Bu kez testte ekstra bir depolama tankı yer aldı ve fırlatma rampasını Starship fırlatması sırasında hasardan korumak için gereken ölçeğe uyacak şekilde daha fazla suyun dışarı aktığı görüldü.

SpaceX, roket fırlatma faaliyetinin fırlatma rampasını çevreleyen ekosistemi etkilememesini sağlamak için fırlatma alanı için sıkıcı bir süreç izlemek zorunda kaldı. Pedin soğutulması ve motorların gücünün beton ve çelik yapılardan uzaklaştırılması binlerce galon su gerektirir ve bu buhara dönüşse bile, Starship’in tüm yaşam döngüsü boyunca çevredeki alanlara aşırı su akışı olur. program yaban hayatı için bazı riskler taşımalıdır.

28 Temmuz’a kıyasla ekstra bir depolama tankı içeren bugünkü su baskını testiyle senkronize bir karşılaştırma.

@LabPadre
@DeffGeff
@CSI_Starbase pic.twitter.com/Hcsgu0IIYz

— (((Geoff))) (@DeffGeff) 22 Ekim 2023

Bu son fırlatma alanı yangın söndürme sistemi testi, Balık ve Yaban Hayatı Servisi yetkililerinin Starshp’in fırlatma rampasını çevreleyen alanları değerlendirmek için biraz zaman harcadıkları test alanına yaptıkları ziyaretin ardından geldi. Hükümetin fırlatma kurumlarından onay almak, Starship programı için önemli bir darboğazdı ve SpaceX, FWS ve FAA gibi kurumların fırlatma faaliyetleri için çevresel izin almasını aylarca bekledi.

FWS değerlendirmesi, FAA tarafından denetlenen daha geniş bir çevresel değerlendirmenin bir parçası ve her ne kadar FAA yetkilileri bu yılın başında ikinci Starship uçuşunun en azından Kasım ayına kadar gerçekleşebileceğini belirtirken iyimser olsalar da, uçuşun 24 Kasım’a kadar ertelenme ihtimali devam ediyor. 2024.

Ancak bu, SpaceX’in roketinin tüm bileşenlerini geliştirme konusunda ilerlemesini engellemedi. Starship’in en önemli parçası olan motoru, Nisan ayındaki test uçuşunun ardından önemli geliştirmeler gördü ve McGregor’un yakın zamanda yaptığı bazı Raptor testleri, SpaceX’in roket motorlarının performansını yükseltmekle meşgul olabileceğini gösteriyor.

Raptor motor testleri son iki gün boyunca ilgi çekiciydi, çünkü dün gece McGregor, Teksas’taki SpaceX’te yapılan testten kıvılcımlar uçuştu. @NASASpaceflight

Testi şu adreste CANLI izleyin:https://t.co/SlGVmyPM9i pic.twitter.com/wTbEGDmtZc

— Adam Cuker (@AdamCuker) 21 Ekim 2023

Roket motoru test stantlarından alınan yeni görüntüler, binlerce kiloluk itme kuvvetini dışarı pompalayan motorun meme çanından çıkan kıvılcımları gösteriyor. Bu kıvılcımlar başka bir testte karakteristik yeşil alevlerle karşılandı; bu da SpaceX’in motoru bir kez daha performans sınırlarını zorluyor olabileceğini gösteriyor.

Motor testleri veya uçuş operasyonları sırasında çeşitli nedenlerden dolayı kıvılcımlar uçuşur. Bunlar, Falcon 9 roketine güç sağlayan Merlin motoru da dahil olmak üzere SpaceX’in motor sistemlerinin bir özelliği olmasa da, Roket Laboratuvarı’nın Elektron roketi için Rutherford gibi diğer motorlarda yaygındır. Rocket Lab şefi Peter Beck’e göre kıvılcımlar normaldir ve genellikle roket motorunun ateşleyicilerinde karbon birikmesinden kaynaklanır.

Ateşleyiciler, yakıt karışımını ateşe vermek için motordaki yanma odasıyla birlikte çalışır ve Raptor motoru için Raptor 1 ve Raptor 2, önemli ateşleyici yükseltmelerine sahiptir. Raptor 2 için ateşleyiciler “gizli sosSpaceX’in CEO’su Elon Musk’a göre roket motorunun içinde yer alan “”. Meşale ateşleyicileri tipik olarak itici gazları yakmak için bir kıvılcım üretir ve Raptor 2 bunları yanma odası için kullanmasa da, oksijeninde hala mevcuttu ve Temmuz 2022 itibarıyla metan güç başlıkları.

Güç başlıkları, yakıt ve oksijenin haznede yanması için gerekli seviyelerde basınçlandırılmasından sorumludur ve bunu türbinleri çalıştırmak için bir miktar itici gaz karışımını ateşleyerek gerçekleştirirler. Test sırasındaki yeşil alevler genellikle motor bölmesinin aşırı ısı nedeniyle eridiğini gösterir. Daha yüksek hazne basınçları, yakıt birimi başına daha yüksek itme kuvvetine yol açar; bu da mühendislerin daha fazla güç üretmek için daha az itici gaza ihtiyaç duyması nedeniyle ağırlıktan tasarruf etmelerine olanak tanır.

Uzmanlar, Progress MS-21 kargo gemisindeki sızıntı hakkında daha fazla veri ortaya çıkardı. Özellikle soğutma sisteminin basıncının düşmesinin olası bir nedeni belirtilir. Bu “Kommersant” hakkında yazıyor.

RSC Energia genel müdürünün danışmanı Alexander Alexandrov’un söylediği gibi, neden yapay bir uydunun parçasıyla çarpışma olabilir.

“Böyle bir olayın neyle bağlantılı olabileceğine gelince, yörüngede kaç tane somun, cıvata ve uydu parçasının uçtuğunu hayal edebiliyor musunuz? Yaklaşık olarak 400 km’ye kadar yüksekliklerde 1 cm’ye kadar 20 bin farklı nesne, 10 cm boyuta kadar – 16 bin parça artı her küçük şey olduğunu söyleyebiliriz. Bu nedenle, sahip olduğumuz koruma yeterli değil. Kamyonun radyatörleri hiç korunmamıştı. Her şeyden çok var ve bir çarpışma olabilir ve ondan kaçamazsınız. Büyük parçalar geldiğinde, istasyonu yörüngeden reddediyoruz ve bu, fark edemediğimiz bir tür önemsizse, o zaman bu her türlü soruna yol açabilir. İşte işe yarayan şans.dedi danışman.

Daha önceki benzer olay, Aralık ayında Soyuz MS-22 uzay aracında meydana gelmişti. Termal kontrol sisteminin devresi de burada hasar gördü. Roskosmos, benzerliği zaten kabul etti ve bu serinin gemilerini monte ederken bunun bir hata olmadığından emin olmak için kontrol edeceklerini söyledi. Sonuçta, “Birlikler” ve “İlerleme” yapısal olarak çok benzer.

Ve Uzay Politikası Enstitüsü başkanı Ivan Moiseev, sorunun sadece üretimde olabileceğini kaydetti.

“Bunun bir dış etki olduğu sonucuna vardık. Genel olarak, açıklamalar aşağı yukarı ikna edici geliyor, ancak fotoğraflar gösterilmiyor, bu nedenle şüpheler devam ediyor. Ve ikinci bir eşleşme olasılığı o kadar küçük ki, gerçekten bir sistem hatası olasılığını düşünmek zorundalar. Sistem, üretim teknolojisinin ihlali anlamına gelir. Belki de nedeni, üretimdeki bir tür yenilik veya başka bir şeydir, örneğin zayıf kaynaktır. Bir İlerleme kenetlendi ve ikincisi hemen aktı. Ve olay şu ki, yanaştığında istasyon sallanıyor. Önemli ölçüde sallanabilir ve ardından fabrika evliliği olanlarla sonuçlanacaktır.“, uzman açıkladı.

Olayın kendisi 11 Şubat’ta meydana geldi, NASA sorunu çözmeye çoktan katıldı. Soyuz MS-23’ün 22 Şubat’ta ISS’ye kenetlenmesinin planlandığını unutmayın. Bu geminin Soyuz MS-22 mürettebatının bir kısmını Dünya’ya döndürmesi gerekiyor.

1994 PC1 asteroitinin bu haftaki görünümü, gözlemcilere gerçek zamanlı olarak hareket eden bir uzay kayasını görme şansı sunuyor.

Yavaş hareket eden bir evrende, asteroitler bize gerçek zamanlı olarak hareket eden şeyleri görme şansı veriyor. 18 Ocak Salı akşamı böyle bir şansımız var.^inci1,1 kilometrelik asteroid (7482) 1994 PC1, Dünya’dan 1,23 milyon mil (1,98 milyon kilometre) geçtiğinde. Bu, Dünya’dan Ay’a olan mesafenin yaklaşık beş katı ve yakında James Webb Uzay Teleskobu’nun yuvası olacak olan, güneşe dönük olmayan Dünya-Güneş Lagrange 2 noktasına olan mesafenin sadece bir gölgesi.

Neyse ki, hem Dünya hem de söz konusu uzay teleskopu bu geçişte asteroitten güvende ve öngörülebilir gelecekte yüzyıllar boyunca öyle kalacak. Asteroit 9 Ağustos gecesi keşfedildi^inci, 1994 astronom Robert McNaught tarafından Siding Spring Gözlemevi’nden gözlemlendi. Apollo asteroidi, Güneş’ten 0,9 Astronomik Birim (AU) uzaklıkta kendimize ait bir perihelion iç kısmı ve 572 günlük bir yörünge periyoduyla 1.8 AU’da asteroit kuşağında bir günötesi olan, Dünya’yı çaprazlayan bir gezegendir. Ekliptik’e göre 33,5 derecelik yörünge eğimi, çoğu yıl Dünya’dan uzaklaşmasını sağlar.

Eğlenceli gerçek: gökyüzü plakalarına bakmak, 1994 PC1 aslında 1974’e kadar giden görüntülerde ortaya çıkıyor.

1994 PC1 S sınıfı taşlı bir asteroittir ve hedefi olan başka bir iyi bilinen NEO asteroit 101955 Bennu’dan sadece biraz daha büyüktür. NASAGelecek yılın sonlarında değerli kargosu ile Dünya’ya dönen Osiris-Rex örnek iade görevi.

Bu haftanın geçişi, asteroid için 17 Ocak 1933’ten bu yana (keşif öncesi) 0,00752 AU’da ve sonraki iki yüzyıl için en yakın olanı, ancak 18 Ocak 2105’teki geçiş neredeyse 0,01556 AU’da.

Asteroit Avlamak

Bu haftanın yakın yaklaşımı, gözlemcilere asteroidi kendileri görme şansı veriyor. En yakın olduğu 18 Ocak gecesi Evrensel Saat (UT) 21:51’de, 1994 PC1, Cetus/Balık sınırında duracak ve saatte 2 derecelik bir kabarma hızıyla hareket edecek (gökyüzünün dört katı büyüklüğünde bir bölümünü kaplayacak). bu gece Dolunay, saat başı) veya dakikada 2 ark dakika. Bu, bir veya iki dakika göz merceğinden izledikten sonra hızlı asteroidin yıldızlı arka plana karşı hareketini görmek için yeterince hızlı. En parlak anında, 1994 PC1 +9 kadir büyüklüğünde flört etmeli, bu da onu küçük bir teleskop ya da belki dürbünle kolayca görülebilmesini sağlamalıdır.

Asteroit görmenin heyecanını hatırlıyorum 4179 Toutatis 2004’teki yakın geçişinde. Uzay kayasının sessizce yıldızlı arka planda süzülmesini izleyen bu pasaj, bu haftanınkine çok benziyordu.

İyi haber şu ki, dün gece 1994 PC1 için avlanmaya başlayabilirdiniz: asteroid hala saygın bir +12^inci büyüklük artı, en yakın yaklaşmadan önceki veya sonraki akşam, 17 Ocak^inci veya 19 Ocak^inci. Ayrıca, daha yakın geçişlerden farklı olarak, paralaks ve gözlemci konumu, asteroitin gökyüzündeki gerçek konumunda çok fazla bir faktör oynamaz.

Onu yakalamak için, doğru yükseliş ve eğimde koordinatları tam olarak gösterebilen bir teleskopa ihtiyacınız olacak. Adresine ‘1994 PC1’ yazarak zamanınız ve konumunuz için bu efemeridleri alabilirsiniz. NASA/JPL Ufukları alan.

17 Ocak Pazartesi gecesi^inci Alacakaranlıkta Fornax ve Eridanus’un güney yarımküre takımyıldızlarının sınırında güneye doğru asteroid 1994 PC1’i bulur. Zor, ancak Kuzey Amerikalı gözlemciler için imkansız bir hedef değil.

18 Ocak Salı gününün kilit gecesi^inci asteroitin bu yüzyıl için Dünya’nın yanından en yakın geçişini yaptığını görüyor. Salı gecesi asteroidin yüzeyinde dururken, Dünya’yı Dolunay’dan biraz daha küçük, 22′ yarı dolu bir disk olarak görürsünüz. En yakın yaklaşımın kesin zamanı Afrika ve Avrupa boylamlarını desteklese de, Kuzey Amerika da alacakaranlıkta iyi bir görünüm elde ediyor. Asteroidi takip etmenin bir başka iyi yolu, parlak bir yıldızın ne zaman yanından geçeceğini bilmek, konumunu belirlemek ve uygun zamanda izlemektir. Böyle bir fırsat, 1994 PC1’in +3.8 kadirdeki yıldız Alrescha’dan (Alpha Piscium) 43′ geçtiği Salı gecesi 21:05 UT civarında meydana gelir.

19 Ocak Çarşamba gecesi^inci asteroidi Andromeda takımyıldızında çok daha kuzeyde görüyor. Şu anda neredeyse 1,7 milyon mil uzakta olmasına rağmen, Çarşamba ayrıca alacakaranlık sona erdikten sonra ve küçülen kambur Ay yükselmeden önce görüntülemek için ince bir pencere sunma avantajına sahiptir.

Bulutlu mu? Gökbilimci Gianluca Masi ve Sanal Teleskop Projesi, bir canlı web yayını 18’inde UT 20:00’de başlayan 1994 PC1’i takiben.

Neyse ki, asteroid 1994 PC1 bize son komedidekiyle aynı kıyamet senaryosunu sunmayacak Yukarı Bak… sadece iyi bir gösteri. Asteroid 1994 PC1’i bulma arayışınızda iyi şanslar ve açık gökyüzü.

Orijinal olarak yayınlandı Bugün Evren.