Yoshida Daihachi’nin Teki Cometh Çarşamba gecesi Japonya’nın başkentinde düzenlenen gösterişli bir törenle açıklanan Tokyo Uluslararası Film Festivali’nin büyük ödül kategorilerinin büyük kazananı olduğunu kanıtladı.

Teki ComethÜnlü Japon romancı Tsutsui Yasutaka’nın bir kitabının uzun metrajlı uyarlaması olan film, festivalin büyük ödülü olan Tokyo Grand Prix’sinin yanı sıra Yoshida’ya en iyi yönetmen ödülünü ve yıldız Nagatsuka Kyozo’ya en iyi erkek oyuncu ödülünü kazandı. Monokrom sinematografinin yer aldığı meditasyon niteliğindeki film, tuhaf bir konuk dersi veren ve parasının ne zaman biteceğine göre kendi sonunu planlayan emekli bir Fransız edebiyatı profesörünün (Nagatsuka) hikayesini anlatıyor. Eski dostlar ve eski öğrenciler ziyarete gelirler. Nadir gezilerinden birinde, Yumi Kawai’nin canlandırdığı çekici bir genç Fransız edebiyatı öğrencisiyle karşılaşır.

Festivalin jüri özel ödülü sahibi oldu Adios Al AmigoKolombiyalı film yapımcısı Ivan D. Gaona’nın 1902’de Bin Gün Savaşı’nın sonunda geçen spagetti western filmi. Bu özellik, kardeşinin karısının hamileliği haberini içeren bir telgraf alan devrimci bir askerin hikayesini anlatıyor. Asker daha sonra amatör bir fotoğrafçıyı kardeşini ararken kendisiyle birlikte gelmeye ikna eder ve ikisi de yolculukları sırasında bir dizi şüpheli insanla karşılaşır.

En iyi kadın oyuncu ödülü, Teodora Ana Mihai’nin Romanya dramasının yıldızı Anamaria Vartolomei’ye verildi. Trafik. Gerçek bir olaydan esinlenen filmde Vartolomei, daha iyi bir yaşam için Rotterdam’a taşınan ama bunun yerine kendilerini Batı Avrupa toplumunun kenarlarında yaşarken bulan Rumen bir çiftin yarısını canlandırıyor. Çaresizce fakir olan çift, daha sonra bir sanat soygunu planına karışır.

Festivalin halka açık sinema izleyicileri arasında yapılan popüler oylamayla belirlenen izleyici ödülü, Çinli film yapımcısı Lina Yang’ın oldu. Büyük Dünya. Bu film, büyükannesinin bir oyun sahneleme hayalini gerçekleştirmesine yardımcı olmak için engelini aşan serebral palsili cesur bir adamın hikayesini anlatıyor.

Kazananların tam listesi aşağıdadır.

Grand Prix/Tokyo Valisi Ödülü
Teki Cometh

Jüri Özel Ödülü
Adios Al Amigo

En İyi Yönetmen
Yoshida Daihachi (Teki Cometh)

En İyi Erkek Oyuncu
Nagatsuka Kyozo (Teki Cometh)

En İyi Kadın Oyuncu
Anamaria Vartolomei (Trafik)

En İyi Sanatsal Katkı Ödülü
Arkadaşım An Delie

Seyirci Ödülü
Büyük Dünya

Asya Geleceğin En İyi Film Ödülü
Gündüz Apollon Gece Athena

Kurosawa Akira Ödülü
Miyake Sho ve Fu Tien-yu

37. TIFF Yaşam Boyu Başarı Ödülü
Bela Tarr

TIFF Etik Film Ödülü
Dahomey

Tayvanlı-Burmalı film yapımcısı Midi Z, 2019 yapımı filmiyle heyecan yarattı ve büyük beğeni topladı Nina WuKadınların eğlence sektöründe sömürülmesini ele alan ve cinsel şiddet ve suiistimal eylemleri gerçekleştiren güçlü erkeklere yönelik uzun zamandır gecikmiş bir kamuoyu hesaplaması olan küresel #MeToo hareketinin ortasında gösterime girdi.

Z’nin bu yılki Tokyo Uluslararası Film Festivali’nde ana yarışmaya seçilen yeni filmi, Görünmeyen Kardeşen azından dışsal olarak benzer temalara sahiptir Nina Wu – yani, kadınların eğlence endüstrisindeki alışılagelmiş istismarı ve kadınların toplumun dışında yargılanması.

Zhang Yueran’ın kitabından uyarlanmıştır Görünmeyen KardeşFilm, biri resmi olarak Qiao Yan olarak doğan, diğeri ise Qiao Yan adını alan ancak yasadışılığın alacakaranlık dünyasında, sürekli keşfedilme tehdidi altında yaşayan iki kız kardeşin hikayesini anlatıyor. Genç yaşta kimlik değiştiren kız kardeşler, iki farklı ülkede çok farklı hayatlarda büyürler. Gerçek Qiao Yan, Myanmar’da yoksulluğun sınırında yaşıyor ve varsayılan Qiao Yan, Çin’de ünlü bir aktris oluyor. Kader kaçınılmaz olarak onları tekrar bir araya getirir.

Filmin başrollerinde Zhao Liying (Shen Li Efsanesi, Minglan Efsanesi Chu Qiao’nun Hikayesi, Lu Zhen Efsanesi Ve Çiçeğin ve Yabani Çiçeklenmenin Yolculuğu), Çin’de uzun metrajlı filmlere geçiş yapan tanınmış bir televizyon oyuncusu. Kadroda ayrıca Huang Jue, Xin Zhilei ve Çinli rapçi Gem de yer alıyor.

Görünmeyen Kardeş Yapımcılığını Shanghai Linmon Pictures üstleniyor ve şirketin uluslararası ilgi gören uzun metrajlı filmlere yönelik çalışmalarının bir parçası. Film, Tokyo’da gösterime girdikten sonra Aralık ayında Singapur Uluslararası Film Festivali’nde gösterilecek.

Tokyo Film Festivali sırasında, Hollywood Muhabiri Z ve Zhao ile bu konu hakkında konuştuk Görünmeyen Kardeşsanat eseri kimlik bilgilerine sahip ana akım bir reklam filmi yapmanın zorlukları ve uzun metrajlı filmin evrensel temaları.

öyle mi Görünmeyen Kardeş Yaptığınız ilk ana akım Çin filmi?

MIDI-Z Evet, bu doğru. Geçmiş filmlerle karşılaştırıldığında yaptığım ilk ana akım film bu. Yapım bütçesi ve yapım ölçeği açısından en ticari film olan filmdir. Önceki filmlerimin tümü biraz daha küçüktü ve sette daha az insan vardı, bu seferki sette 300’den fazla kişi vardı. Sonuçta hikayenin özü ve tüm prodüksiyonun özü oldukça Çinli. Çinlilerle ilgili. Bu aileyle ilgili. Çinlilerin çok değer verdiği değerlerle ilgili.

Bir yönetmen olarak daha büyük ölçekte çalışmanın sizin için herhangi bir özel zorluğu var mıydı? Süreciniz herhangi bir şekilde değişti mi?

MIDI-Z Bence en önemli kısım [for me as a director] iletişimdir, özellikle aktörlerle iletişimdir. Bir hikayede, bir yapımda oyuncuların kimyası ve performansı aslında hikayenin kendisinden çok daha önemli çünkü oyuncular hikayeyi ortaya çıkaran kişilerdir. Ve yapımdan hemen önceki iki ay içinde, oyuncularla benim aramda aslında çok fazla iletişim vardı ve oyuncular kimyayı oluşturmak ve hikayeyi sahneye hazırlamak için prova yapmak ve hikayenin üzerinden birlikte geçmek için sık sık bir araya geldiler. yuvarlamak. Bu çok değerli ve bu bana oyuncuların performansı aracılığıyla hikayeyi ortaya çıkarmamda gerçekten çok yardımcı oldu.

Yani filmde iki dil kullanılıyor; Mandarin ve Yunnan lehçesi. Neden iki farklı lehçeyi kullanmayı tercih ettiniz?

MIDI-Z Hikaye yüzünden. Karakterin yapısından kaynaklanıyor. Karakter Yunnan’dan Pekin’e seyahat ediyor.

Bir aktör olarak sana göre Zhao, Yunnan lehçesini mi konuşuyorsun? Değilse, doğruyu bulmak gerçekten zor muydu?

ZHAO LIYING Hayır, konuşmuyorum. Yapım sırasında daha rahat olabilmemiz için, özellikle senaryonun Yunnan lehçesindeki tüm satırları gözden geçirmek üzere lehçe üzerinde çalışmak için yapımdan önce yaklaşık bir ay harcadık. Farklı bir lehçeyle çalışmanın zorluğunu bu şekilde aştık.

Dışarıdan biri olarak, ana akım bir Çin filmi için Mandarin’in birden fazla lehçesinin kullanılması alışılmadık bir durum mu?

MIDI-Z Artık farklı bir lehçeye sahip olmak giderek daha yaygın hale geliyor çünkü Çin’de farklı şehirler arasında seyahat eden birçok farklı insan var ve lehçelere çok daha fazla maruz kalıyoruz. Örneğin Sichuan lehçesi, Guizhou lehçesi içerik açısından giderek daha yaygın hale geliyor ve bence bu harika.

izliyorum Görünmeyen KardeşBu filmin hassasiyetlerinin ve belki de izleyici kitlesinin, özellikle de filmin ele aldığı temalar ve fikirler konusunda daha uluslararası olacağını hissettim. Bunu söylemek adil mi?

MIDI-Z Sonuçta bu çok ama çok Çin filmi. Filmin Çin doğasını düşündüğümüzde iki farklı kısım var. İlk bölüm hikayenin özüdür; hikayenin değerleri oldukça Çin’e özgüdür. Birey ve ailesiyle, bireylerin istek ve arzularının ailenin istek ve arzularıyla nasıl çatıştığı ve bunun nasıl ortaya çıktığıyla ilgilidir. Ve sonra hikayenin dış kısmı olan ikinci kısmına geldiğimizde görsel olarak gördüğümüz şey manzara, konum. Estetiği, tüm üretim tasarımı ve gördüğümüz mimarisi gibi. Çok fazla kar vardı ve bu çok şiirsel bir estetik tarzdı, tam bir Çin tarzıydı.

Ve temalar evrensel temalardır. Filmlerim gerçekten insanların hayatlarını ifade ediyor. Seyirciyle konuşabilmek için onların nasıl bir hayat yaşadıklarını gerçekten anlamalısınız. Ve aslında bu film kadınlarla ve onların toplumda yaşadıklarıyla, karşılaştıkları zorluklarla ve mücadeleleriyle ilgili. Onları bastıran her ne ise ona karşı mücadeleleri, özgürlük ve daha iyi bir yaşam için arzuları ve özlemleri.

Zhao, senin Qiao Yan rolün çok karmaşık ve aynı zamanda senin gerçek hayatta olduğun gibi öne çıkan bir aktris. Sizi projeye çeken ne oldu? Ayrıca Qiao Yan’ın yaşadığı şöhret ve sektörle ilgili baskılarla da bağlantı kurdunuz mu?

ZHAO LIYING Bu karakteri seçtim ve bu projeyi seçtim çünkü gerçekten kendime meydan okumak istiyordum. Beni projeye gerçekten çeken şey Midi’nin tarzı ve Midi’nin filmlerini ve hikayelerini kendine özgü anlatım tarzıydı. Ve dürüst olmak gerekirse, karakterin oyuncu olması aslında hikayedeki karakter için sadece bir ortam. Ve bu, tek bir ortamdaki tek bir karakterle ilgili değil. Beni gerçekten çeken genel hikaye, yapı, üslup ve anlatım gibi, aslında bütünlükle ilgili.

Karakterin ilişkilendirilebilir olup olmadığına gelince… açıkçası hikaye çok dramatik. Elbette belli bir noktaya kadar bağ kurabiliyorum ama tabi ki bunlar karakterin yaşadığı çok dramatik deneyimler. Gerçek hayatta pek olmuyor. Genel baskı, baskılama [Qiao Yan] iş yerindeki yüzlerle kesinlikle bu spesifik şeyle bağlantı kurabilirim. Karakterimin hastanede bir sahneyi çektiği ve kendisine iğne batırıldığı bir sahne var, bu beni gerçekten tetikledi.

Midi, Görünmeyen Kardeş Son filminiz ile bazı dışsal benzerlikler var Nina WuBaş karakterde bir oyuncu olduğu için etrafındaki erkekler tarafından istismar ediliyor ve eğlence sektörü oldukça olumsuz bir şekilde tasvir ediliyor. Neden kadınların kötü muameleye maruz kaldığına dair hikayelere odaklandınız?

MIDI-Z Kadınların egemen olduğu bir ailede büyüdüm. Annemin ve kız kardeşimin koruması altında büyüdüm. İkisi de harika kadınlar. Ailemle olan etkileşimlerim hikaye anlatımı ve karakter tasarlama konusundaki düşüncelerimi etkiledi. Annemin ve kız kardeşimin hayatlarını bu şekilde kavramak, ne zaman bir kadın karakter yazıp yaratsam beni de etkiliyordu. İçinde Görünmeyen KardeşQiao Yan gerçekten de mevcut toplumumuzun standartlarına göre zaten başarılı olan bu tür bir kadını ifade ediyor, o ünlü, zengin ve yine de bu tür zorluklarla karşı karşıya. Bu durum gerçekten herkesi etkileyebilir.

Dönüştürücü teknolojiler ve bunların film yapımcılığı üzerindeki etkilerinin yanı sıra Japonya’da çekimin giderek artan çekiciliği ve devam eden zorlukları, Tokyo Uluslararası Film Festivali’nde düzenlenen Motion Picture Association (MPA) seminerinin bu yılki edisyonunun odak noktasıydı.

Tıklım tıklım dolu bir salondan önce, 30 Ekim’deki etkinliğin öncüsü olan MPA’nın Asya Pasifik bölümünden Edward B. Neubronner, Japon içeriğinin dünya çapında sahip olduğu popülerliğe, küresel anime pazarının 31 milyar dolardan fazla değere sahip olduğuna ve anime sayısının 31 milyar dolardan fazla olduğuna dikkat çekti. “Vizyonlarını Japon topraklarında hayata geçirmek isteyen uluslararası yaratıcılar.”

Tokyo’daki ABD büyükelçiliğini temsil eden Evan Felsing, sözlerinin üretken yapay zekanın ürünü olduğunu itiraf etmeden önce Japonya ve ABD’nin yapay zekanın kötüye kullanımı, dezenformasyonun önlenmesi ve fikri mülkiyet haklarının korunması konusunda işbirliği yapmasının önemi hakkında bir konuşma yaparak izleyicilerin dikkatini çekti.

Geçen yıl başlatılan üretim teşvik planının, 1 milyar yene (mevcut oranlarla 6,6 milyon dolar) varan indirimiyle Japonya’ya olan ilginin daha da artmasına yardımcı olduğu belirtildi. Tokyo Yardımcısı Her iki sezonunu da ülkede çekerken yararlandı.

Yapımcı Alex Boden Tokyo Yardımcısıizinlerden mürettebat eksikliğine ve dil engellerine kadar Japonya’da büyük bir çekimin karşılaştığı bazı sorunlardan bahsetti. Borden, “Herhangi bir yerde üzerinde çalıştığım diğer yapımlardan daha fazla çözüm gerektiriyordu” dedi.

Max serisinin birinci sezonundaki sorunlar, Japonya’nın sıkı sınır kontrolleri uyguladığı pandemi nedeniyle daha da arttı. Yine de Boden, her hafta Japonya’da çekim yapma konusunda tavsiye isteyen insanlardan sorular aldığını belirterek, “Aslında bu sabah bir telefon aldım.”

Sırada, CG ve üretken yapay zekayı kucaklayan deneyiminin yanı sıra Avrupa ve Asya’daki film festivallerinde tanık olduğu yeni teknolojiye yönelik farklı tepkilerden bahseden film yapımcısı Ryo Nakajima vardı. Üretken yapay zeka tarafından oluşturulan bir müzik videosu Annecy’deki izleyiciler tarafından meşhur bir şekilde yuhalanırken, kendi filmi de aynı teknolojiyi kullanıyordu Ölümün güzel olduğunu kim söyledidaha sıcak karşılandı.

Ayrıca yapay zekanın birçok çevrede film ve yaratıcı endüstrilerdeki işlere yönelik bir tehdit olarak görülmesine rağmen, Japonya’da daha yaygın olarak iş gücü sıkıntısına ve acımasızca uzun çalışma saatlerine bir çözüm olarak algılandığını belirtti.

Sunumları tamamlayan, sanal prodüksiyondaki ilerlemeleri ve bununla birlikte ortaya çıkan sorunları ve fırsatları vurgulayan Oscar ödüllü VFX sanatçısı George Murphy oldu.

Üç konuşmacı daha sonra Patrick Brzeski’nin moderatörlüğünde bir panel tartışması için bir araya geldi. Hollywood MuhabiriAsya büro şefi. Paneli başlatan Borden, yerel yeteneklere beceri kazandırmaya yönelik eğitim programlarının, Japonya’nın kendisini yüksek bütçeli küresel projeler için bir merkez olarak konumlandırması açısından hayati öneme sahip olduğuna dikkat çekti: “Tekerlekler doğru yönde dönüyor… Japonya’yı herkes için en iyi destinasyon haline getirmek için. Projelerin ölçekleri.”

Sanal prodüksiyon ve LED ses teknolojisi temel konulardı; çünkü bu araçlar, film yapımcılarının yerinde çekimin bazı lojistik zorlukları olmadan özgün ayarlar oluşturmasına olanak tanıyor. Boden, kar ve buzdan gelen sert yansımalarla bilinen Nagano’nun dağlık arazisinde çekim yaptıkları Tokyo Vice’tan spesifik bir örnek anlattı.

“Görsel plakaları çekmek için birden fazla kamera içeren kendi donanımımızı oluşturduk… sonra bu plakaları Toho Stüdyoları’ndaki ses sahnesine geri getirdik” diye açıkladı. Bu kurulum, kontrollü bir stüdyo ortamında doğal bir ortamı kopyalamalarına, kesintileri en aza indirmelerine ve yaratıcı olasılıkları en üst düzeye çıkarmalarına olanak tanıdı.

Üretken yapay zekanın kültürel ve ekonomik etkisine değinen panelistler, teknolojiye ilişkin farklı küresel algıları tartıştılar. Nakajima, özellikle yapay zeka destekli çalışmalarda hassas konular olan telif hakkı ve fikri mülkiyet ile ilgili olarak etik standartlar oluşturmanın önemini vurguladı.

George Murphy, “dijital yetenek ikizleri” kavramını tartışarak bu etik kaygıları genişletti ve aktörlerin, izinsiz kullanımı önlemek için dijital benzerlikleri üzerindeki hakları potansiyel olarak nasıl koruyabileceklerini tartıştı. Bu tür uygulamaların koruyucu olabileceğini, oyunculara ve yaratıcılara dijital kimlikleri üzerinde daha fazla kontrol sağlayabileceğini belirtti: “Dikkatli olmalısınız… ve yeteneklerin haklarına sahip olmasına izin vererek proaktif eylemlerde bulunmak onlara başvuru olanağı sağlar.”

İzleyicilerden gelen bir soru, film yapımcılarının yabancı yerleri tasvir etmek için sanal prodüksiyonu kullanırken kültürel özgünlüğü nasıl sağladıklarını gündeme getirdi. Murphy, oyuncularla çevreleri arasındaki bağlantıyı derinleştirdiği için gerçek ortamlarla fiziksel etkileşimin gerekli olduğunu ve bunun sanal ortamda kopyalanmasının zor olduğunu söyledi. “Bu ilk elden deneyimi sunmak istiyorsunuz… şeylerin dokusunu ve gerçekliğini” dedi.

Boden, lojistik açıdan karmaşık olsa da, yerinde çekimin sağladığı esneklik ve yaratıcı özgürlüğün altını çizerek bu duyguları yineledi.

Sonuçta panelistler, yapay zeka ve sanal prodüksiyonun, dikkatli kullanıldığında hikaye anlatımını geliştirebilecek güçlü araçlar olduğu konusunda hemfikirdi. Ancak bu teknolojilerin, özellikle özgünlük ve fikri mülkiyet hakları açısından dikkatli etik değerlendirmeler gerektirdiğini vurguladılar.

Hirokazu Koreeda, Hintli film yapımcısı Payal Kapadia’yı filmini izlediğinden beri onunla derinlemesine bir konuşma yapmak istediğini itiraf etti Işık Olarak Hayal Ettiğimiz Her Şey bu yıl Cannes Film Festivali’nde. Salı günü, Japon yönetmen nihayet Tokyo Uluslararası Film Festivali sırasında lüks Lexus Cafe’de düzenlenen samimi TIFF Lounge konuşma serisinin bir parçası olarak şansını yakaladı.

Işık Olarak Hayal Ettiğimiz Her Şey Kapadia’nın 2021’deki ilk filmi olan belgeselden sonraki ikinci uzun metrajlı filmi. Hiçbir Şey Bilmediğiniz Bir Gece. İkinci filmi uluslararası eleştirel bir sansasyon yarattı ve 30 yıldır Cannes’ın ana yarışmasında yarışan ilk Hint filmi oldu. Film sonuçta Fransız festivalinin en prestijli ikinci ödülü olan Grand Prix’i kazandı. Son haftalarda, Işık Olarak Hayal Ettiğimiz Her Şey Filmin, Hindistan’ın 2025 Akademi Ödülleri’ne en iyi uluslararası film kategorisinde aday gösterilmesinin beklenmesi nedeniyle yeniden gündeme geldi. Şok edici olaylar sonucunda Kiran Rao’nun Laapataa Bayanlar Hindistan Film Federasyonu tarafından seçildi ve seçim ülkede şiddetli tepkilere neden oldu.

Koreeda bu yıl Cannes’ın ana yarışma jürisinde yer alıyordu ve Salı günkü konuşmasına katı gizlilik sözleşmesi nedeniyle jüri üyelerinin düşüncelerini veya nasıl oy verdiğini açıklayamayacağını itiraf ederek başladı. Ancak Cannes’dan bu yana Kapadia ile konuşmayı ve onun çalışmaları ve süreci hakkında daha fazla şey öğrenmeyi sabırsızlıkla beklediğini alaycı bir şekilde itiraf etti. Aşağıda Koreeda ve Kapadia arasındaki konuşmanın düzenlenmiş bir metninin yanı sıra izleyicilerden gelen bazı soru ve yanıtlar yer almaktadır.

KOREED: Cannes senin için nasıldı?

KAPADIA: Filmin yarışmaya katılmasını beklemiyorduk. Yıllardır yapmakta olduğum bir filmdi ve [and the feeling of being in Cannes] benim için çok yeniydi. Filmin olması çok güzeldi [in competition] Sinema okulunda izlediğim pek çok film yapımcısıyla birlikteydim. Bunlar sahip olduğum yönetmenler [studied] ben, jüri üyeleri ve diğerleri oradaydı, [who we studied at] sinema okulu. İtiraf etmeliyim ki çok gergindim. Ama tüm ekibim yanımdaydı ve herkes Hindistan’dan gelmişti, oyuncularım gelmişti. Herkes bir arada olduğunda kendinizi biraz daha iyi hissedersiniz. Bu yüzden güzel bir duyguydu.

KOREEDA: Kendi sözlerinizle bize ne olduğunu anlatabilir misiniz? Işık Olarak Hayal Ettiğimiz Her Şey yaklaşık mı?

KAPADIA: Film güneydeki Kerala eyaletinden Mumbai’de yaşayan ve çalışan iki kadını konu alıyor. Onlar oda arkadaşı ama ben onlara gerçekten arkadaş diyemem, çünkü bazen şans eseri oda arkadaşı olursunuz, geçmişini isteyen kişi olur ve sonra biri gelir ve kalır. Yani biraz farklı nesillerden olan iki kişi arasındaki tesadüfen oluşan dostluk gibi. Neredeyse 40 yaşında olan Prabha var, bir de yirmili yaşlarının ortasında olan Anu var. Film, her birinin birbirleriyle değil, iki farklı insanla imkansız aşk durumları içinde olmalarını konu alıyor. Ve bu bir nevi arkadaşlık ve kendi aileni bulmakla ilgili bir film. Bildiğiniz gibi Hindistan’da aile karmaşık bir varlıktır. Bu bir şey [that can be] Destekleyici de olabilir ama bazen moralinizi bozabilir. Film, kendi ailenizden ayrıldığınızda kurduğunuz bir aileyi konu alıyor.

KOREEDA: Filmi Cannes’da sunduğunuzda çok beğendim. Karakterlerin durumu oldukça ağır, hikayeyi anlatma şekliniz sakin ve çok gürültülü değil. Bir bakıma karakterlere olan sempatinizi gösteriyorsunuz ve Cannes’daki yarışmada bu gerçekten öne çıkıyor. Çok gürültülü filmler vardı. Filminiz mesajınızı iletme konusunda en güçlü güce sahiptir. Üç filminizde de karakterlerin sesleri ve sesleri çok önemli.

KAPADIA: Benim için ses, filmlerin beni fiziksel olarak nasıl etkilediğidir. Çok yüksek sesle konuşmamıza gerek yok [in films]… hoşuma gitti [give that] sanki birisi kulağınıza konuşuyormuş, yanınızda nazik bir şekilde oturuyormuş gibi, sizden pek uzakta değilmiş gibi hissetmek. Uzun bir çekim, çok geniş bir çekim yapabileceğiniz, ancak sesin yine de samimi olabileceği filmlerin sevdiğim yanı da bu ve sinemada bunu yapabiliriz. Filmlerde çok hoşuma giden bir şey bu, seslerin geniş çekimde bile samimiyet yaratabilmesi ve karakterlere çok uzak olsak bile sizi çok yakınlaştırabilmesi. Bazen karakterlere fiziksel olarak çok fazla yaklaşmak istemediğimi düşünüyorum, kendimi biraz uzakta buluyorum. Ama sesle öyle hissetmiyorum, yakın olmak, dinlemek ve çok yumuşak olmak gibi hissediyorum [with the talking]. Bence bu sinemada yapabileceğimiz bir şey ve bu seçimlere sahip olmamız film yapmanın eğlencesi, neşesi; bunu çok seviyorum.

KOREEDA: Filmlerinizin arkasında güçlü bir felsefe olduğunu düşünüyorum, bundan bahseder misiniz?

KAPADIA: Çok büyük olmayan filmler yapmayı seviyorum… çünkü günlük hayatın çok fazla drama içerdiğini düşünüyorum, dışarıya çok fazla bakmamıza gerek yok. [These are the] hoşuma giden türden hikayeler. Sinema okulunda öğrenciyken Yasunari Kawabata’nın bazı Japonca kısa öykülerini okuyorduk. Öğretmenlerimden biri bizi şu hikayeyle tanıştırdı: Avuç İçi Hikayeler Kawabata’dan sadece tek sayfalık hikayelerdi. Ve bunu yazma şekli çok hoşuma gitti. Çok yanıltıcı bir şekilde günlük gibiydi ama sadece 3-4 paragrafta anlatılan ve tarihten, geçmiş hayallerden, gerçeklerden, kaygılardan, mutluluklardan giden o kadar çok şey vardı ki. Bu çok kısa öyküleri okurken kendimi çok özgür hissettim, aslında çok az şeyle çok şey hakkında konuşabileceğinizi düşündüm. Bu süreç [is] çok acı verici [way for] öğretmenimin beni yine aldatıcı derecede basit olan ancak içinde yan yana gelmenin yarattığı birçok katman olan bunun gibi çalışmalarla tanıştırması. Bu sorunuzu yanıtlıyor mu bilmiyorum ama ben bazı şeyleri bu şekilde düşünmeyi seviyorum.

İzleyicilerden gelen soru: Filminizin bu yıl Hindistan’ın Oscar’a adaylığı olması bekleniyordu. Ve eğer seçilmiş olsaydı, aday gösterilmesinin çok iyi bir şans olduğunu düşünüyorum. Peki filmin neden seçilmediği konusunda düşüncelerinizi merak ediyorum?

KAPADIA: Sorunuz için teşekkür ederiz. Bu filmle şimdiden çok şey elde edildiğini düşünüyorum. Filmin yolculuğunun gidişatından çok memnunum. Ve gerçekten beklediğimden daha fazlası oldu. Yani önüme çıkan her şey benim için bir bonus gibi.

Seyirciden gelen soru: Filmi izlediğimde seyirciyi oldukça etkileyen bir şey oldu. [confused] Kafam çok karışmıştı çünkü filmde çok fazla dil vardı ama siz farklı dillerin hepsini bilmediğimiz için anlayamıyordunuz. Film gösterildiğinde bazılarının [languages] renk kodluydu. Kaç dil vardı?

KAPADIA: Hindistan, bilemiyorum, 26 veya bunun gibi 20 kadar resmi dili olan bir ülke. Herkes farklı bir dil konuşuyor. Biz çok dilli bir ülkeyiz ve Mumbai de pek çok dil duyacağınız bir şehir. Yani birbirimizin dilini konuşamamamız kültürümüzün bir parçası ve birbirimizi anlayabilmek için hepimizin başka bir dil konuşması gerekiyor. Bu benim yaşadığım bir Mumbai deneyimiydi ve şehrin çok dilli yapısı hakkında konuşmam gerektiğini hissettim. Ülkemizdeki dil çeşitliliği ve bunu gerçekleştirme arzusu hoşuma gidiyor [one language] benim için pek işe yaramıyor. Bu yüzden filmde de bu çeşitliliğe özgün olmak için birden fazla dile sahip olmak istedim. [We have] Malaya dili, Hintçe, Marathi ana dilleri ama başlangıçta belgesel seslerini duyacağınız diller de var, Gujarati dili… Mumbai’de trenle seyahat ederseniz tüm bu dilleri duyacaksınız.

Dillerle olan ilişkim gerçekten ilgimi çekiyor çünkü büyük bir şehre taşınırsanız ve dili konuşmuyorsanız, bu mesafe hissini, konuşmalarda yabancılaşma hissini ve film de bununla ilgiliydi. Yani filmdeki Hintçe konuşamayan tüm karakterler arasında bir tür mesafe oluşuyor, [a feeling of] mekana bağlı olmamak. Ama dil aynı zamanda mahremiyet yaratmanın bir yoludur, sanırım sen ve ben dili konuşabiliriz ve kamusal bir alandayız ve sonra en mahrem şeyi söyleyebiliriz ve kimse anlayamaz.

Ama aynı zamanda sevdiğim şehirler ve dil meselesi de var. Yani tüm arkadaşlarımla birlikte benim de birçok dilim var. Altyazı koymanın daha iyi bir yolunu bulmam lazım. Bunu çözmeye çalışıyorum.

Görüşme uzunluk ve netlik açısından düzenlendi.