Burt, en çok “piç” tuzlu su timsahı olarak bilinir. Timsah Dundee, hafta sonu öldü. Çok yaşa Burt.

Bir bıçakla birlikte, timsahlar olmasaydı Crocodile Dundee olmazdı ve Burt’un her ikisi de 1986 filminde yer aldı ve aynı zamanda kritik bir sahnede muhabir Sue Charlton’ı (Linda Kozlowski’nin canlandırdığı) neredeyse farkında olmadan yutan pervane timsahına ilham verdiği bildirildi.

Burt, Avustralya’nın Darwin kentindeki Crocosaurus Koyu’nda, herpetaryumda ve akvaryumda “huzur içinde vefat etti” Facebook’ta yazdı90’lı yaşlarına kadar iyi yaşadığını tahmin ediyor.

Adını merhum aktör Burt Reynolds’tan alan ve yaklaşık 1.500 pound ağırlığındaki Burt, Avustralya-Amerikan aksiyon-komedi filminde merkezi bir çatışmayı canlandırıyor. Timsah bulanık sulardan doğar Tam Charlton serinlemek ve bir içki içmek için içeri girerken, o (ya da daha doğrusu kendisi olduğunu iddia eden pervane) birdenbire büyük, büyük, sivri dişleriyle matarayı boynundan kapıyor. Tam zamanında, röntgenci Mick Dundee (Paul Hogan’ın canlandırdığı) çerçeveye giriyor ve ikonik bıçağıyla acımasızca Burt’a ölümcül bir darbe indiriyor.

Olay karakterleri travmatik bir şekilde birbirine bağlar ve bir kucaklaşmayla son bulur. Charlton, Dundee’nin kollarında “öldü mü?” diye soruyor. Dundee de esprili bir şekilde karşılık veriyor: “Eğer öyle değilse, o piçin derisini yüzmek için harika bir işim olacak.”

Crocosaurus Cove gönderisine göre Burt’un ekrandaki belirgin yapısı sadece kurgu değildi. Akvaryum onu ​​”ateşli”, “şiddetli” ve “zorlu” bir timsah olarak tanımladı ve zamanla “timsah eğitiminin elçisi” olarak tanındı. Site aynı zamanda onu “onaylı bir bekar” olarak da adlandırdı; bu tavrını timsah çiftliğinde geçirdiği ilk yıllarda açıkça ortaya koydu.

Sosyal medya paylaşımına göre Burt, çiftliğe ilk kez 1980’lerde Avustralya’nın Kuzey Bölgesi’ndeki Reynolds Nehri’nde yakalandıktan sonra geldi. Günümüzde yaşayan en büyük sürüngenler olan tuzlu su timsahları aynı zamanda Doğu Hindistan ve Güneydoğu Asya. National Geographic, türün “insan yiyici olarak tanınmasının” “nüfus üzerinde baskı” yarattığını belirtmesine rağmen, nesli tükenmekte olan türler arasında yer almıyorlar. Bunun en azından kısmen aşağıdaki gibi filmlerden kaynaklandığı anlaşılıyor: Timsah Dundeeuzmanların da belirttiği gibi Steven Spielberg’inkiyle bağlantılı Çeneler (1975) köpekbalıkları için zararlı sonuçlara.

Crocosaurus Cove ziyaretçileri Facebook’ta Burt’la ilgili kendi renkli anılarını paylaştılar ve güçlü sürüngene ötelerde iyi şanslar dilediler.

Bir yorumcu sıcak bir şekilde, “Umarım şu anda bulunduğunuz yerde nehirler lezzetli balıklarla doludur” dedi. Bir başkası, “Umarım WD doldurulmuştur ve yakılmamıştır” dedi.

Orta Miyosen’in bir noktasında, sevimli bir deniz ineği kendi işine bakarak yüzüyordu ve epik derecede kötü bir gün geçirdi, bunun kanıtı asırlar boyunca saklandı. Zavallı şey bir şekilde iki kez öldürülmeyi başardı.

Aslında tam olarak iki kez değil, ancak fosil kalıntıları bunun hedeften çok da uzak olmadığını gösteriyor. Günümüzde Venezuela olarak bilinen yerde keşfedilen deniz ineğinin kalıntıları, yaratığın iki farklı ancak eşit derecede korkutucu avcı tarafından ziyafet çekildiğine dair işaretler içeriyor: bir köpek balığı ve bir timsah. Tüyler ürpertici olsa da, keşif 23 milyon ila 11,6 milyon yıl öncesine uzanan bir çağda besin ağlarının yapısı hakkında yeni bilgiler içeriyor.

2019’da Venezuela’nın kuzeybatısındaki Agua Clara Formasyonu’nda keşfedilen kısmi kafatası ve 18 omur, bir zamanlar deniz tabanı olan bir alan, şu anda Museo Paleontológico de Urumaco’da muhafaza ediliyor. Çoğunlukla Zürih Üniversitesi’nden gelen bir grup paleontolog fosile gittiğinde, birkaç büyük ve iyi korunmuş ısırık izi buldular.

Daha yakından baktıklarında, paleontologlar izlerin, saldırganın dişlerinin kemiği kestiği şekil, derinlik ve yönelime bağlı olarak üç gruba ayrılabileceğini fark ettiler. kağıt yayınlandı Omurgalı Paleontolojisi Dergisibazı ısırıkların sığ ve yuvarlak, bazılarının geniş ve kavisli olduğunu, üçüncüsünün ise üçgen kesitli uzun ve dar yarıklar içerdiğini yazdılar. İlk iki kategori, bir timsahın ısırığıyla tutarlıdır ve sürüngenin bir ölüm rulosu—günümüz timsahlarının avlarını öldürmek ve parçalamak için kullandıkları aynı şiddetli bükme hareketi. Son tür ısırık izi çok farklıydı, araştırmacılar bunun Galeocerdo aduncuskaplan köpekbalığının eski bir akrabası.

Deniz ineği için tek iyi haber, ısırık izlerinin aynı anda yapılmamış olması. Paleontologlar en olası senaryonun timsahın önce ve ölümcül bir şekilde saldırması, köpek balığının ise daha sonra cesedi parçalayan bir leşçi olarak gelmesi olduğu sonucuna vardılar.

“Bununla birlikte, numunenin parçalı yapısı nedeniyle alternatif senaryo olasılıkları göz ardı edilemez” diye yazdılar.

Çalışmada araştırmacılar, hayvanların birbirleriyle nasıl beslendiğine dair bilinenlerin çoğunun benzer ısırık izlerinden türetildiğini gözlemlediler, ancak fosil kayıtlarının sınırlamaları nedeniyle kapsamlı sonuçlara ulaşmak zor olabilir. Bu, deniz ineğinden alınan örnek gibi örnekleri tarih öncesi kayıtların noktalarını doldurmada son derece değerli hale getiriyor.

Araştırmaya öncülük eden Zürih Üniversitesi’nde doktora adayı olan Aldo Benites-Palomino, “Hangi hayvanların birden fazla yırtıcı hayvan için besin kaynağı olarak bu amaca hizmet edeceğinden emin değildik” dedi. basın bülteni“Önceki araştırmamız, çeşitli köpekbalığı türleri tarafından leş gibi yenen ispermeçet balinalarını tespit etmişti ve bu yeni araştırma, deniz ineklerinin besin zincirindeki önemini vurguluyor.”

Modern deniz ineğinin uzak akrabası olan bu tarih öncesi deniz ineği için üzülmeniz gerekse de, yaşayan akrabaları için işler pek de iyiye gitmiyor. 2017’de Tehlike Altındakiler Listesi’nden çıkarılmış olmalarına rağmen, bazı çevreciler deniz ineğinin yeniden koruma statüsüne kavuşmasını istiyor. Son yıllarda, doğal ortamlarının insan kaynaklı bozulması nedeniyle Florida’daki sayıları azaldı. İnsanlar gerçekten de en tehlikeli Dünyadaki hayvanlar.

Yeni araştırmaya göre, kötü bir şekilde kirlenmiş bir Kuzey Carolina su yolundaki Amerikan timsahları, yerel halk gibi kimyasal kirleticilerden benzer sonuçlarla karşı karşıya kalabilir. Cape Fear Nehri’nde yaşayan ve kanlarında yüksek düzeyde PFAS (polifloroalkil maddeler) biriken timsahlar, zayıflamış bağışıklık sistemleri ve otoimmün hastalık belirtileri gösterdiler. ders çalışmaPerşembe günü Frontiers in Toxicology dergisinde yayınlandı.

PFAS, yaygın olarak “sonsuza kadar kimyasallar” olarak adlandırılan insan yapımı bileşiklerin bir sınıfıdır. zor onlar yıkmak. PFAS doğal olarak bozulmaz, bunun yerine çevrede, bedenlerimizde ve – araştırmaların giderek daha fazla gösterdiği gibi – vahşi yaşamda birikir. Ve araştırmalar, insanlarda da dahil olmak üzere birçok sağlık sorununa neden olduklarını gösteriyor. artan risk çoklu kanser türleri, karaciğer hastalığıve bağışıklık fonksiyon bozukluğu. Bilinen risklere rağmen, kimyasallar hala yaygın olarak üretilen ve kullanılan yangın söndürme köpüğünden yağa dayanıklı paketleme kaplarına kadar çeşitli ticari ve endüstriyel uygulamalar için.

Böyle bir üretici, Kuzey Karolina, Bladen County’deki Chemours Co. Fayetteville Works’tür (eskiden bir DuPont tesisi), Cape Fear Nehri boyunca yer almaktadır. Tesis, onlarca yıldır PFAS ve ilgili kimyasalları pompalıyor ve bu süreçte su yolunu kirletti ve yakındaki topluluğun içme arzı.

2020 yılında, bir devlet Çevre Kalitesi Departmanı değerlendirme Chemours fabrikasının yerel kanalizasyon aşağı akışındaki bazı PFAS seviyelerinin, EPA tarafından önerilen önceki 2016 güvenli eşiğinin 14 katından fazla olduğunu buldu. Bu yılın başlarında, EPA bu eşiği revize etti esasen içme suyunda güvenli bir PFAS seviyesi olmadığını beyan eden bir ara kılavuz ile.

EPA tarafından Chemours’a 2020’de eylemini temizlemesi emredildi, ama henüz anlamlı bir şekilde yapın. Ve bu arada, insanlar timsahların yanı sıra muhtemelen sonuçlarına katlanıyorlar.

Yeni çalışmada araştırmacılar, 75 farklı timsahtan kan örnekleri topladı ve test etti. Hayvanlardan 49’u Cape Fear nehri boyunca ve yakınında farklı yerlerden, 26’sı ise bilinen bir PFAS üretimi olmayan ayrı bir havzada bulunan Waccamaw Gölü’ndendi.

Tüm timsahların sistemlerinde bir miktar PFAS vardı (bir sinyal ne kadar yaygın kimyasallar), ama Cape Fear timsahlarında çok, çok daha fazlası vardı. Nehirden örneklenen yetişkin timsahların kanlarında göl timsahlarının on katından daha fazla ortalama PFAS konsantrasyonu vardı. Ve Cape Fear Nehri’nin bitişiğindeki ve PFAS fabrikasına en yakın yer olan insan yapımı bir rezervuar olan Greenfield Lake’den 26 timsahtan oluşan bir alt grup, en kötü durumdaydı.

Bilim adamları ayrıca Cape Fear timsahlarının sistemlerinde Waccamaw Gölü’ndekilere kıyasla sistemlerinde daha yüksek çeşitlilikte PFAS bileşikleri olduğunu ve medyan 10 farklı kimyasala karşılık 5’e sahip olduğunu buldular.

Yine de, daha da önemlisi, araştırmacılar Greenfield Lake Timsahları ve Waccamaw muadillerini karşılaştıran birkaç farklı bağışıklık fonksiyonu değerlendirmesi yaptı. Cape Fear havzasında yaşayan hayvanların, kırmızı kan hücresi anormallikleri, yüksek enzim aktivitesi ve otoimmün hastalığı işaret edebilecek gen ekspresyonu dahil olmak üzere birçok ölçümde önemli bağışıklık sistemi sorunları belirtileri olduğunu buldular. Bir testte, Greenfield timsahlarının kanlarında Waccamaw grubundan 400 kat daha fazla Lupus ile bağlantılı bir ayırt edici protein vardı.

“Yükseltilmiş ifadesini gördüğümüzde [this protein] bu timsahlarda, o zaman, bu timsahların bağışıklık tepkilerinde bir şeyin bozulduğunu söylüyor, “dedi baş araştırma araştırmacısı Scott BelcherNorth Carolina Eyalet Üniversitesi’nde biyolog olan bir haber açıklaması bulgular hakkında.

Belcher ve meslektaşları, rahatsız edici bir başka eğilimi de fark ettiler: Cape Fear timsahlarından bazılarının belirgin cilt lezyonları vardı. Nehir havzasındaki toplam 49 timsahtan yedisinde, araştırmacılar görünüşte iyileşmemiş ve enfekte yaralar gözlemlediler.

Yazarlar yayınlanan çalışmada, “Bu lezyonların varlığı ve görünümü, insanlarda bazı otoimmün hastalıklarla ilişkili yavaş yara iyileşmesini andırıyordu” diye yazdı. Waccamaw timsahlarının hiçbiri benzer semptomlar göstermedi. Tüm bölgelerdeki timsahların bazı taze veya iyileşmiş yaraları vardı (sonuçta timsahlar huysuzlaşıyor) – ancak iyileşmemiş, sızan ve kokulu yaralar yalnızca Cape Fear popülasyonunda görüldü.

NCSU basın açıklamasında Belcher, “Timsahlar nadiren enfeksiyonlardan muzdariptir” dedi. “Yaraları oluyor ama normalde çabuk iyileşiyorlar. Düzgün iyileşmeyen enfekte lezyonları görmek endişe vericiydi” diye ekledi – bu, araştırmacıların hayvanların bağışıklık sistemi işlevini bu kadar derinden incelemesinin bir parçasıydı.

Çalışmanın örneklem boyutunun küçük olduğunu belirtmekte fayda var, bu da istatistiksel olarak bilim adamlarının tespit edilen bağışıklık farklılıkları ile PFAS’a maruz kalma düzeyi arasında nedensel bir bağlantı kuramadığı anlamına geliyor. Ayrıca, yetişkin timsahlarda yakaladıkları bağışıklık sinyallerindeki aynı farklılıklar, gençler için her zaman istatistiksel olarak anlamlı değildi. Ve diğer faktörler hasta timsah sorununa katkıda bulunabilir. Örneğin, tespit edilmemiş diğer kimyasal kirleticiler çevrede dolaşıyor olabilir.

Yine de aynı grup bilim insanı tarafından yapılan önceki araştırmalar da benzer bağışıklık olduğunu göstermiştir. çizgili basta işlev bozukluğu Cape Fear havzasında. Ve birçok başka çalışma, PFAS’ın vahşi yaşamda biriktiğini göstermiştir. kuşlar ile geyik.

Ve PFAS’ın olduğu yerde, muhtemelen problemler vardır. Kuzey Carolina’daki yeni araştırma, timsahlar için sadece kötü bir haber değil. Amerikan timsahları bir nöbetçi türler Araştırmacılara göre, uzun ömürleri ve besin zincirinin tepesindeki konumları nedeniyle. Onlar da sayılır göstergeler su koşullarına duyarlılıkları nedeniyle çevresel değişime Timsahlar acı çekiyorsa, yakında besin ağının geri kalanı da acı çekebilir.