Ataları Polinezyalılar MÖ 1100 ve 900 arasında Pasifik Uzak Adaları’na yerleşti ve uzun zamandır dünyanın en eski denizcileri arasında düşünülüyordu. Bununla birlikte, yeni araştırmalar, Güneydoğu Asya’daki insanların on binlerce yıl önce derin denizlere hakim olduklarını gösteriyor.

Ateneo de Manila Üniversitesi Sosyoloji ve Antropoloji Bölümü’ndeki araştırmacılar Riczar Fuentes ve Alfred Pawlik, tarih öncesi Güneydoğu Asyalıların 40.000 yıl öncesine kadar derin okyanus sularında balık tutmak ve seyahat etmek için sofistike tekneler inşa ettiklerini öne sürüyorlar. İşleri bir çalışmak 8 Şubat’ta yayınlandı Arkeoloji Bilimleri Dergisi.

“Fosillerin ve eserlerin varlığı, erken modern insanların açık denizi geçebildiğine dair geniş kanıtlar sunarken, neden ve nasıl ve özellikle Wallacean bölgesinde ada ve nasıl taşındıkları koşulları, ele alınmalı, ”diye yazdı Fuentes ve Pawlik çalışmada.

Bununla birlikte, tarih öncesi tekne teknolojisinin incelenmesiyle ilgili mesele, büyük olasılıkla zaman içinde parçalanan doğal malzemelerden yapılmış ve arkasında doğrudan arkeolojik kanıt bırakmadıklarıdır. Bu nedenle araştırmacılar, ancak araçlar gibi dolaylı kanıtları analiz ederek ve potansiyel tekne oluşturma malzemelerinin işlenmesi gibi varlıklarını çıkarabilirler.

Bu nedenle, “Bu yazıda, tarih öncesi insanların bölgeye ve bölgeye nasıl göç ettiğini çıkarmak için Pleistosen sırasında kıyı alanlarında bitki çalışma izleri ile tekne yapımı arasındaki bağlantıyı araştırıyoruz” diye açıkladı Fuentes ve Pawlik. Bu, Güneydoğu Asya’daki bitki işleme izlerini belirledikleri arkeolojik alanlardan 40.000 yıl kadar eski taş aletleri incelemeyi – özellikle halatlar ve ağlar için lifleri çıkarmak için gerekli olan işlem türünü de içeriyordu.

Başka bir deyişle, bazı ciddi balıkçılık ve tekne geliştirme için ihtiyacınız olan malzeme türleri. Buna ek olarak, Mindoro ve Timor-Leste’deki alanlar, kancalar, gorges ve net ağırlıklar gibi balıkçılık araçlarını ve balıkların ton balığı ve köpekbalığına ait kalmasını ortaya çıkardı: derin sularda yaşayan ve kıyıdan yakalanamayan yaratıklar.

Duo, “Bu bölgelerdeki büyük yırtıcı pelajik balık kalıntıları, ileri denizcilik kapasitesini ve bu balık türlerinin mevsimsellik ve göç yolları hakkında bilgi sahibi olduğunu göstermektedir” dedi. Ayrıca, balıkçılık aletlerinin tanımlanması “deniz faunasını yakalamak için halatlar ve balıkçılık hatları için güçlü ve iyi hazırlanmış kordon ihtiyacını gösterir.”

Bu bulgular, Polinezyalıların uzak Paskalya Adası’na gelmesinden on binlerce yıl önce gelişmiş denizcilik faaliyetlerine işaret ediyor. Ayrıca, “ISEA genelinde tarih öncesi göçlerin, sadece pasif bambu sallarında sadece pasif deniz sürükleyicileri tarafından yapılmaz, ancak geniş mesafeleri gezmek için bilgi ve teknoloji ile donatılmış yüksek vasıflı navigatörler ve derin sular üzerinde uzak adalarda” ifade Ateneo de Manila Üniversitesi tarafından.

İleriye baktığımızda, araştırmacılar bu gemileri taş devri Güneydoğu Asyalılar için mevcut malzemelerle yeniden yapılandırmaya çalışmak için Cebu Üniversitesi’nden deniz mimarları ile birlikte çalışıyorlar.

Fuentes ve Pawlik’in iddialarını temel aldığı kanıtlarının dolaylı olduğunu ve önemli varsayım gerektirdiğini yeniden vurgulamaya değer. Bununla birlikte, çalışmaları, tarih öncesi halkların en tanınmış örneklerden çok önce Güneydoğu Asya’daki adaları yerleştirmek için derin denizleri nasıl örttüğüne dair kalıcı gizem hakkında fikir vermektedir.