Çoklu Oscar ödüllü Alfonso Cuarón, görüntü yönetmenliğinde mükemmelliği onurlandıran Polonya sinema etkinliği EnergaCamerimage Uluslararası Film Festivali’nin 32. edisyonuna sürpriz bir şekilde geç katıldı. Camerimage organizatörleri Cuma günü – festivalin açılış töreninin arifesinde – Cuaron’un etkinlikte halka açık bir seminere katılacağını ve beğenilen Apple TV+ serisinin yaratım sürecinin kamera arkası sürecini paylaşacağını açıkladı Sorumluluk reddi beyanı“ayrıca sinemanın, televizyon dizilerinin geleceği ve filmin görsel dilinin evrimi tartışılıyor.”

Ziyaret Cuarón’u ailesiyle birleştirecek Sorumluluk reddi beyanı yıldız yönetici prodüksiyonuRBu yıl Camerimage’in ana yarışma jürisinin başkanlığını yapan Cate Blanchett.

Cuaron birçok açıdan Camerimage için ideal bir figür. En iyi yönetmen Oscar’larıyla birlikte Yer çekimi Ve Romangörsel kompozisyonunun tüm sorumluluğunu üstlendi Roman2018’de en iyi görüntü yönetmenliği Oscar’ını ve Camerimage’in Bronz Kurbağa ödülünü kazandı. Camerimage’in belirttiği gibi, “Sanatsal duyarlılığı film teknolojisine yenilikçi bir yaklaşımla birleştiriyor.”

2024 Camerimage festivali, 16 Kasım Cumartesi günü Steve McQueen’in 2. Dünya Savaşı destanının gösterimiyle açılıyor Yıldırım. Festival, uzun zamandır özellikle yönetmenler ve onların sanat alanındaki işbirlikçileri arasında sektörün favorisi oldu, ancak bu yıl, kurucusu ve CEO’su Marek Zydowicz’in geçen hafta etkinliğin geçmiş edisyonlarda kadın görüntü yönetmenlerinin azlığını açıklamaya çalışan bir başyazı yayınlamasının ardından inceleme altına alındı. Biraz karışık olan yazısında, festival başkanı daha fazla kadın temsili için çabalamanın sanatsal kalitenin azalmasına yol açabileceğini iddia ediyor gibiydi. Uluslararası film topluluğunun tepkisi hızlı oldu; birçok önde gelen sinematografi loncası bu açıklamaları açıkça kınadı ve Oscar ödüllü yönetmen McQueen, filmin açılış gecesi gösterimine katılacaktı. Yıldırımgörünüşünü iptal ediyor.

Blanchett yine de festivalin yanında yer aldı. Aktris, McQueen’in ayrılmasının ardından jüri arkadaşlarıyla birlikte bir açıklama yaparak şunları söyledi: “Sektörümüzde mükemmelliğin tüm biçimlerine daha fazla dahil edilmesi ve tanınması konusunda festivaldeki meslektaşlarımızla anlamlı tartışmaların parçası olmayı sabırsızlıkla bekliyoruz.”

Gelecek hafta Camerimage’de gerçekleşecek diğer öne çıkanlar arasında özel bir onur yer alıyor. Şogun yıldızı Hiroyuki Sanada ve Alec Baldwin’in bağımsız Western filminin dünya prömiyeri Pas. Daha sonra özel bir panel düzenlenecek PasYapım sırasında sette meydana gelen bir kazada trajik bir şekilde hayatını kaybeden görüntü yönetmeni Halyna Hutchins’in anısına düzenlenen ilk gösterim.

Blanchett ve jüri üyeleri, festivalin Altın Kurbağa ödüllerinin kazananlarını 23 Kasım’da düzenlenecek törenle açıklayacak.

Eloise King’in belgeseli Gölge Akademisyenleri çok katmanlı, karmaşık bir konuyu derinlemesine ele alıyor: genellikle yalnızca çok spesifik bir bakış açısıyla ele alınan “alacakaranlık akademik endüstrisi”. Üç kıtada çekilen ve Dogwoof tarafından satışa sunulan Film4 filminde İngiliz yazar ve yönetmen Steve McQueen (12 Yıllık Esaret, Yıldırım) yönetici yapımcıları arasında.

Bir özette şöyle yazıyor: “Oxford Profesörü Patricia Kingori Kenya’ya gittiğinde, makale yazmanın karanlık, milyarlarca dolarlık küresel yeraltı dünyasını ortaya çıkarıyor.” Kingori sıradan biri değil; Oxford Üniversitesi’nin 925 yıllık tarihindeki en genç siyahi kadın profesördür. Özet şöyle devam ediyor: “Aşırı vasıflı ve kronik olarak eksik istihdam edilen binlerce genç ve yüksek eğitimli Kenyalı, dünyanın her yerindeki öğrenciler için makaleler yazarak, parasını ödeyebilecek ve ödemeye istekli kazançlı bir iş buldu.”

Londra festivali, “Bu, insanlığın temel direği olan eğitimin temellerini baltalayan bir meselenin karmaşık bir portresi” dedi. Film aynı zamanda Afrikalıları mahrum bırakırken başkalarının yurtdışındaki başarısını destekleyen bir yeraltı ekonomisinde akıllı genç Kenyalıların nasıl çalıştığını da karşılaştırıyor.

Gölge AkademisyenleriYapım firmaları Lammas Park ve White Teeth Films’in imzasını taşıyan film, dünya prömiyerini geçtiğimiz günlerde BFI Londra Film Festivali’nde yaptı ve belgesel yarışmasında özel mansiyon kazandı. Artık Uluslararası Belgesel Film Festivali Amsterdam’ın (IDFA) Ön Işık bölümünde yer alıyor ve ilk gösterimi Pazar günü yapılacak.

King yakın zamanda konuştu TR‘dan Georg Szalai ilk uzun metrajlı belgeselini, filmdeki önemli katılımcıları korumak için yapay zeka teknolojisini kullanan “gölge akademisyenler” hakkında nasıl bilgi edinmeye karar verdiğini ve xxxx’i anlatıyor.

Gölge Akademisyenleri bana bazı şaşırtıcı gerçekleri ve veri noktalarını öğretti; örneğin 40.000’den fazla Kenyalının geçimini makale yazarak kazandığına dair tahminler. Ama aynı zamanda bu zorlu akademik çalışmayı yapan insanlar hakkında da bilgi sahibi olduğumu hissettim. Bu insani yanınızı da anlatmak sizin için ne kadar önemliydi?

Kesinlikle çok önemli. Bu benim hikaye anlatma tarzımın merkezinde yer alıyor. Ben gerçekten önce insanım, ikinci konu. Genellikle herhangi bir hikayeyi anlatmanın gerçekten güçlü bir yoludur. Çünkü eğer bir mikrokozmosu veya kalpte yer alan insanları tercih ederseniz, bunlar genellikle içinde yaşadığımız toplumun ve bağlamın bir yansımasıdır.

Ayrıca inanılmaz derecede şanslıydık. Patricia Kingori asla filmde yer almayacaktı. Kendisi sürecin bir parçası olmadan önce neredeyse iki yıl boyunca filmi işbirlikçi bir ortaklık olarak yapıyorduk ve öyle yaptığından gerçekten memnunuz. COVID sırasında çekim yaptık ve ilk yıl Kenya’ya seyahat edebildik. Daha sonra 2021’de seyahat yasakları geldi ve bu da Kenya’ya hiç gidemeyeceğimiz anlamına geliyordu. O noktada gerçekten endişelendim ama Patricia tam profesörlük verilen en genç siyahi kadın olma gibi inanılmaz bir ödüle layık görüldü. Meslek hayatındaki bu yükseliş aynı zamanda kendine olan güvenini de doğurdu. Ben de şöyle dedim: “Gerçekten hikayenin bir parçası olmanız gerektiğini düşünüyorum. Kenya’dan geldiniz.” Ve bunu gerçekten benimsedi.

Bütünsel bir bakış açısına sahip olmak her zaman ilgimi çekmiştir. Bu yüzden öğrencileri dışarıda bırakmakla ilgilenmiyorduk. Bu alanda çalışan tüm farklı akademisyenlerin ve onların sesine sahip olmanın gerçekten önemli olduğunu hissettik. Sanırım bu, bu web aracılığıyla kaç kişinin birbirine bağlı olduğunu gerçekten göstermeye yardımcı oldu. Umarım bu, izleyicilerimize aslında bazı açılardan ya suç ortağı olduğumuzu yansıtır ya da en azından insanların, bu karmaşık sistemlerin hepimizi nasıl kapsadığını ve hepimizi dahil ettiğini anlamasını sağlar.

Uzun zamandır Kenya’ya seyahat etmek istiyordum, bu yüzden Nairobi’yi ve orada yaşayan insanları görmek benim için gerçekten ilginçti, özellikle de Afrika’da bazen gördüğünüzden farklıydı.

İnsanların bize hayatları hakkında konuşması veya bazen sadece hayatlarını göstermeleri, neler olduğunu anlamanın gerçekten güçlü bir yoludur. Onları evlerinde, çalışma şekillerinde görüyoruz. Kenya ya da Nairobi’ye farklı bir bakış açım yoktu. Gördüğüm gerçek buydu. Ve bunu Afrika’nın başka tasvirleriyle karşılaştırdığımda, gerçekten farklı geliyor. Ama bu insanların ve hayatlarının farklı bir temsilini vermek için çalışmama gerek yoktu çünkü olan buydu.

Tanıştığınız ve kamera karşısında röportaj yaptığınız bu süper zeki makale yazarları hakkında neler hissettiniz? Peki bu yeraltı endüstrisindeki “bunlar iyi insanlar ve bunlar kötü” insanları işaret etmemeye nasıl karar verdiniz?

Tamamen karmaşık ama düzenlenmemiş bir sektör. Ve bunu anladıkça, karşılaştıkları tüm sıkıntı ve zorlukların arka planında, onların kendi mali, ekonomik ve ideolojik kurtuluşlarının mimarları olduklarını da daha iyi anladım.

İyi adamların kötü adamlara karşı olmaması açısından. Patricia ve ben en başından beri Küresel Kuzey’deki öğrenciler gibi insanları bile kötülemek gibi bir niyetimiz yoktu. Sanırım filmde görünen herkes için toplumsal sözleşmenin bozulduğu konusunda nettik.

Filmde yer alan insanlarla Kenya’da ilk kez nasıl tanıştınız?

Kenya’ya bu geziye gittik ve ilk gün filmde yer alan Chege ile tanıştık. Ve çok hızlı bir şekilde, onun sadece inanılmaz olmadığı ve söylediği şeylerin, örneğin yaptıkları işin ölçeği açısından aklımızı başından almakla kalmayıp, aynı zamanda kapıyı açan kişi olduğu da açıkça ortaya çıktı. bizim için topluma. Bizim için gerçekten önemli bir kanaldı. Ayrıca süreci yaşadıkça sık sık geri bildirim aldığımız bu belediye toplantılarını organize edecek kişi de oydu.

Bazı akademisyenlerle ilk buluşmamızda bizi araştırdılar. Biz ortaya çıktığımızda şöyle dediler: “Onun kim olduğunu biliyoruz, Profesör Patricia Kingori.” Kenya’da tam bir kahraman. İnsanlar yaptığı işe gerçekten saygı duyuyor. Kendi adıma şöyle dediler: “Daha önce ne yaptığınızı gördük, belki bu bizim hikayemizi anlatmanıza yardımcı olur.” Ve işte böyle başladı.

Kendimi hâlâ filminizde bahsi geçen şeyleri okuyup araştırırken buluyorum…

Bunu söylediğin için çok teşekkür ederim. Buna inanılmaz miktarda zaman, çalışma ve araştırma ayırıyoruz. Ve gerçekten istediğimiz şey, bu dünyada çok gerçek bir şekilde yaşayan yazarlara ve ayrıca Patricia’ya itibar kazandıracak bu gazetecilik ve araştırma bütünlüğü temelinin olmasıydı. Ama sanırım bunun tek bir düşünceye sahip olmanızı sağlayacak bir şey olmadığı açıktı. Pek çok öğrenci üniversitelere gidiyor çünkü bize “üniversiteye giderseniz iyi bir iş bulursunuz ve hayat daha iyi olur” denildiği için gidiyor. Ve Amerika’da insanlar para ödüyor ve borçlanıyor. Ve burada da durum giderek aynılaşıyor.

Ve sanırım tarihte ilk kez üniversitenin sağlayacağını düşündüğümüz işleri bulamayan eğitimli insan fazlası var. Ve böylece filmin, insanlara, Kenya’daki öğrencilerin, bazı durumlarda, Küresel Kuzey’deki öğrencilerden bir milyon mil uzakta olmadıklarını anlamalarını sağlayacağını umuyoruz.

Patricia filmde şunu söylüyor: Eğer Kenyalılar yeterince iyi maaşlı işler bulamıyorlarsa ve sonunda başkaları için çalışıyorlarsa, o zaman eğitimin değeri nedir? Eğitimin yapılmaya değer olmadığını söylemiyoruz. Sadece meritokrasi hakkındaki bazı fikirleri sorgulamaya çalışıyoruz. Ve filmin insanları burada gerçekte kimin gölgede olduğunu sorgulamaya teşvik etmesini gerçekten umuyoruz.

Bu, eğitim hakkında daha geniş bir tartışmaya ihtiyacımız olduğuna dair daha büyük bir mesaj…

Kenyalı yazarlardan Mercy filmde bundan bahsediyor. Sınıfının birincisiydi. Özellikle Kenya’da bu yerlerin bazıları kiliseler veya toplumdaki başka kişiler tarafından destekleniyor, dolayısıyla üniversiteye gittiklerinde bu gerçekten büyük bir olay. Ve bundan kurtulmak ve bunun onurlandırılmadığını hissetmek de bence çok önemli.

Kenya’daki son yılların en büyük protestoları, yani Z kuşağı protestoları olarak anılan protestolar tam da bununla ilgili. Şikayetçi oldukları konulardan biri de dijital medya ve dijital ürünlere erişime ilişkin vergi artışları. Bu yüzden şu anda hikayeyi anlatabildiğimiz için kendimizi gerçekten şanslı hissettik. Filmin şu anda Kenya’da olup bitenlerin habercisi gibi olduğunu söyleyen birkaç kişi bizimle iletişime geçti. Bu sadece geçmişten bahseden bir hikayeye benzemiyor. Gerçekten geleceğe dönük bir şeyden bahsediyor: Teknolojiye erişimi olan tüm bu eğitimli insanlar nereye gidiyor? Ama aynı zamanda hükümet onların hırslarını ve gelirlerini desteklemek için daha fazlasını nasıl yapabilir?

Filmin başında, filmde gördüğümüz ve adını duyduğumuz makale yazarlarının kolayca tanınmamasını sağlamak için yapay zeka teknolojisini kullandığından bahsediliyor. İnsanların yapay zeka hakkındaki umutları ve endişeleri hakkında sıklıkla yazdığımız için yapay zekayı savunma amaçlı kullanma kararınızdan biraz bahseder misiniz?

İnsanlar yazarlar yerine ChatGPT gibi şeyleri kullanmaya çalıştıkları sürece AI, açıkça makale yazma hikayesinin bir parçası. Filmin gösterdiği gibi, yazarlar hâlâ işi insanileştirmek zorunda kalıyorlar. Ve böylece insan zihni en azından bu noktada ChatGPT’den çok daha fazlasını yapabilir. Bu nedenle teknoloji, filmdeki herkesi birbirine bağlayan görünmez bir karakter gibi geliyor.

Ancak yazarları korumak için teknolojiyi kullanabilmek çok doğru geldi. Bunu yapma fırsatına sahip olmak ve işleri hayata geçirecek kadar yetenekli insanlarla bu kadar yakın çalışabilmek gerçekten harikaydı.

Biraz bulanık olduklarını gördünüz. Umarım bu dijital ayak izine sahip olmak, yalnızca bu insanların korunması gerektiğini değil, aynı zamanda bizimle onlar arasında bir engel olduğunu da hatırlatır. Ve bu durumun onların hak ettikleri tanınmayı gerçekten talep etmelerini engellemesi sinir bozucu.

Teknolojiyi iyilik için kullanmanın gerçekten heyecan verici olduğunu düşünüyorum. Çünkü yeni ve heyecan verici gelişmelerden korkmak gerçekten çok kolay ama bu olayda bu bize gerçekten doğru ifadeler verdi ve birçok duyguyu sakladık ama temelde onlar korundu. Yapay zeka hakkındaki düşüncelerim, belki de her şeyde olduğu gibi, bu onu kimin kullandığına ve doğru kullanıp kullanmadığına bağlı. Eğer bunun arkasındaki fikir ve niyet topluma olumlu fayda sağlayacak bir şey yaratmaksa, o zaman bu harika bir şey.

Afrika’dan gelen bu tür özgün hikayeleri daha geniş bir kitleye ulaştırmak sizin için ne kadar önemli?

Afrika’dan ve Siyah diasporasından hikayeler anlatmak gerçekten merkezi bir öneme sahip. Küresel çoğunluk, incelikli ve karmaşık, kendilerini belki de tam olarak kendilerini gördükleri gibi görmelerine olanak tanıyan hikayelerin anlatılmasını hak ediyor.

Kenya’da bizi gerçekten destekleyen pek çok yapım şirketiyle çok yakın çalıştık. Kenya’da yaptığımız, istişarede bulunarak ve sahadaki diğer prodüksiyon ekipleriyle gerçekten yakın çalışarak yaptığımız kısımlarda bu işbirliği gerçekten önemliydi. Ve sizin açınızdan bu, hikaye anlatımının özgün hissetmesini sağlıyor. Bir Kenyalı olarak hikaye anlatamazdım çünkü anlatmıyorum ama film içinde insanların kendi anlatılarını yönetmelerine izin vermenin ve bilmemiz için önemli olduğunu düşündükleri şeyler konusunda onlara sürekli danışmamızın özgünlüğü var. Yazarların bizden bilmemizi istedikleri, Patricia’nın ne hissettiği, diğer akademisyenlerin ve gösterdiğimiz kitapçı sahibinin ne düşündüğü önemliydi. Tüm bu farklı bakış açılarını duymak, Afrika’nın yekpare bir yapı olmadığını anlamamızı umuyor. Tek bir ses yok. Çoklu bakış açılarından oluşur.

Gelecekle ilgili konuşabileceğiniz herhangi bir film projesi var mı?

Başka bir belgesel üzerinde çalışmaya başladım. Muhtemelen duyurmak için biraz erken. Ama bu konuda heyecanlıyım çünkü konu arşivlerle, müzikle ilgili. Yine, aslında anlatılmamış bir hikayeyle ilgili ama biçimsel olarak biraz farklı. Bu yüzden oldukça heyecanlıyım.

Saoirse Ronan, Harris Dickinson ve Steve McQueen, 2024 BFI Londra Film Festivali’ni birlikte başlattılar.

McQueen’in son filminin dünya prömiyeriyle Yıldırım Çarşamba gecesi festivalin açılışını yapan hayranlar, Ronan liderliğindeki oyuncu kadrosunu görmek için BFI’nin Southbank Center’ına akın etti.

Akademi Ödülü adayı, detaylı, gümüş tokalı bir kemere sahip, vücuduna tam oturan beyaz bir elbise giymişti ve filmdeki kalabalığa nerede ve nasıl poz vermesi gerektiği gösterilen rol arkadaşı 11 yaşındaki Elliott Heffernan’a hayranlıkla bakıyordu. fotoğrafçılar onun adını bağırıyor. Stephen Graham, Paul Weller ve Benjamin Clementine mevcut oyuncular arasındaydı.

Gösterimin başlamasından kısa bir süre önce McQueen, Heffernan’dan övgüyle söz etti ve oyuncu yönetmenlerinin kasette gördüğü ve ona rolü kazandıran “durgunluk”tan övgüyle bahsetti. Ronan, ilk film setini kendisininki kadar sıcak ve “eğlenceli” yapmak istediğinden bahsetmeden önce yönetmen, “Onun var olmasına çok minnettarım” dedi (Ronan, filme başladığında sadece 12 yaşındaydı). Kefaret).

Oscar ödüllü sanatçının yönettiği, yapımcılığını üstlendiği ve yazdığı orijinal Apple filmi, yeni oyuncu Heffernan’ın canlandırdığı 9 yaşındaki George’un İkinci Dünya Savaşı boyunca Londra’daki yolculuğunu konu alıyor.

Annesi Rita (Ronan) tarafından İngiltere kırsalındaki güvenli bir yere gönderilir ancak Doğu Londra’ya geri dönmeye kararlıdır. Kötü şöhretli Alman bombalama kampanyası İngiltere’nin başkentine yoğunlaşırken, perişan haldeki Rita kayıp çocuğunu ararken George kendini bombalarla, hırsızlarla ve önyargılarla savaşırken bulur.

Ronan, Ukrayna ve Orta Doğu’da yaşananlar göz önüne alındığında, sette veya filmin vizyona girmesine hazırlanırken savaştan vazgeçmenin mümkün olmadığını söyledi. Filmin çarşamba günkü basın toplantısında şunları söyledi: “Aslında bir kaçış yoktu. Haberleri açarsınız ve tamamen aynı şeyi görürsünüz.”

İrlandalı oyuncu ayrıca savaş kadını olmanın nasıl bir şey olduğundan da bahsetti. “Eminim [it was] Ronan, daha önce savaşa gitmek zorunda kalan erkeklerin üstlendiği işlere ve rollere adım atan bu genç kadınlar için inanılmaz derecede zorlu olduğunu söyledi. “Onlardan çok şey bekleniyordu.” Ancak o ve diğer aktrisler savaşın kadınların rolünü nasıl değiştirdiğini de fark ettiler. “O anın bizim için ne kadar önemli olduğunu ve kadınların ne kadar önemli bir rol oynadığını biliyoruz” dedi. McQueen, birçok savaş filminin kadınların birine bir fincan çay uzattığını gösterdiğini ekledi.

Bu arada McQueen Çarşamba öğleden sonra film yapımına yaklaşımını ve kişisel geçmişinin bunu nasıl etkilediğini anlattı. Siyahi bir adam olarak herhangi bir ayrıcalığa sahip olmadığını ve bu nedenle işine devam etmeye odaklandığını söyledi: “Bu işi halletmem gerekiyor.” Tavsiye istendiğinde daha sonra dinleyicilerden birine işine odaklanmasını söyledi: “Devam et!”

Yıldırım 1 Kasım’da İngiltere ve ABD’deki seçkin sinemalarda gösterime girmesi ve ardından 22 Kasım’da Apple TV+’ta yayınlanması planlanıyor.

Steve McQueen, Sean Baker, Edward Berger ve Gia Coppola’nın yeni filmleri, ZFF’nin gala programı kapsamında 20. Zürih Film Festivali’nin kırmızı halı gösterimine çıkacak.

Steve McQueen’in Yıldırım saldırısıBaşrollerini Saoirse Ronan ve Harris Dickinson’ın paylaştığı, 2024 BFI Londra Film Festivali’nin (LFF) açılışını yapacak olan film, uluslararası prömiyerini Zürih’te yapacak. Berger’in merakla beklenen KonseyRalph Fiennes, Stanley Tucci ve John Lithgow’un rol aldığı bir Vatikan komplo gerilim filmi ve Alman yönetmenin çok sayıda Oscar kazanan filminin devamı niteliğinde. Batı Cephesinde Her Şey SakinToronto ve San Sebastian’daki gösterimlerin ardından ZFF’de gösterilecek. Ve Baker’ın Altın Palmiye Ödülü Sahibi Anora Mikey Madison’ın, Rus bir oligarkın oğluyla romantik ilişki yaşayan Brighton Beach’li bir seks işçisini canlandırdığı ve yıldız yaratan performansıyla dikkat çeken film, TIFF’teki gösteriminin ardından İsviçre’deki festivalde seyirciyle buluşacak.

Sönke Wortmann’ın SpitznameFransız uzun metrajlı filminden uyarlanan, hit Alman komedi serisinin üçüncüsü Ön ad (2012), dünya prömiyerini Zürih’te yapacak.

Zürih’in bu yılki gala programındaki diğer dikkat çeken yapımlar arasında Gia Coppola’nın Son Şov KızıPamela Anderson’ın, uzun süredir devam eden şovu aniden iptal edildikten sonra geleceğini planlamak zorunda kalan bir Las Vegas şov kızı olarak başrol oynadığı; Jesse Eisenberg’in yönettiği Gerçek Bir AcıEisenberg ve Kieran Culkin’in başrollerini paylaştığı; Josh Margolin’in son sınıf öğrencilerine yönelik aksiyon filmi Thelma başrolünde June Squibb ve Nick Hamm’in yer aldığı William Söyleİsviçre halk masalının aksiyon dolu bir yeniden anlatımı olan filmde, Claes Bang efsanevi dağ nişancısını canlandırıyor.

ZFF gala programında ayrıca Tim Fehlbaum’un tarihi gerilim filmi de dahil olmak üzere gerçek hayattan uyarlanan birkaç drama da yer alıyor 5 EylülPeter Sarsgaard, John Magaro ve Ben Chaplin’in başrol oynadığı 1972 Münih Olimpiyatları’ndaki terörist saldırıları hakkında; Michael Krummacher’in Eyalet yetkililerivatana ihanetten ölüm cezasına çarptırılan ilk İsviçrelinin hikayesi; ve Icíar Bollaín’in Soy Nevenkaişyerinde cinsel tacizden dolayı bir İspanyol politikacıyı mahkum eden ilk kadın olan İspanyol ekonomist Nevenka Fernández’den esinlenerek tasarlandı.

Zürih, 2024’teki tam programını 19 Eylül’de açıklayacak. 20. Zürih Film Festivali 3-13 Ekim tarihleri ​​arasında gerçekleşecek.