25 milyon insanın bir şeyi görüntüleyen kötü bir şey olarak görülebileceği pek çok senaryo yok, ancak ödeme yapan müşterileri olmayan 300 milyon dolarlık film yok. Her iki durumda da, Elektrik durumu, Chris Pratt ve Milly Bobby Brown’un oynadığı Russo Brothers’ın yeni filmi. Bildirildiğine göre 300 milyon doların üzerinde ve Netflix’teki ilk haftasında 25,2 milyon görüntüleme sağladı.

Bu emin olmak için çok sayıda ve kolayca yapıldı Elektrik durumu Netflix’s Bu hafta dünyanın en iyi filmi. Fakat, Netflix’te ne var Bu numarayı aldı ve benzer Netflix filmleriyle karşılaştırdı ve bunu yaptığınızda, karşılaştırma ile çok daha kötü görünüyor.

Örneğin, Kırmızı Bildirim—Bir yıldızlarla dolu, pahalı, gişe rekorları kıran bir film-ilk haftasında 75.6 milyon görüntüleme yaptı. Bu, flama için en çok zaman. Yukarı bakmaLeonardo DiCaprio ve Jennifer Lawrence’ın oynadığı 46.6 milyon görüşe sahipti ve hatta Russos’un önceki büyük Netflix filmi bile vardı. Gri AdamChris Evans ve Ryan Gosling’in rol aldığı ilk haftasında 41.2 milyon görüşe sahipti. (Netflix, “görünümleri” toplam saatler olarak bakarak, çalışma zamanına bölünmüş olarak sayar.)

Peki 25.2 nereye koyuyor Elektrik durumu? İlk haftasında görüş açısından 15. sırada, dar bir şekilde dövülüyor Asi Moon: Birinci Bölüm Ve Asi Ay: İkinci Bölüm. Tam olarak en iyi şirket değil. Tabii ki, her şeyde 15. her zaman inanılmaz derecede etkileyici geliyor, ancak tarihin en başarılı film yapımcılarından ikisi tarafından bir filminiz olduğunda, iki popüler iki aktörün oynadığı, her türlü pahalı görsel efektle beklentiler çok daha yüksek.

Netflix’te ne var daha da ileriye baktı ve merak etti, Elektrik durumu Tüm zamanların ilk 10’una doğru ilerliyor musunuz? İlk haftasından sonra sadece beş yuva. Bir şey mümkün, değil mi? Netflix’teki ilk hafta sinemalarda bir açılış hafta sonu gibidir. Son numaralarınızın büyük bir yüzdesi erken gelir ve bu açılışın başarısı veya başarısızlığı daha sonra ilerlemeyi dikte eder. Elektrikli durum Zaten kötü incelemelerle uğraşıyordu. Büyük açılış haftasından sonra yukarı doğru eğilim göstermesi pek olası değildir. İşler genellikle tersine gider.

Günün sonunda, kesinlikle erken vızıltı arkasındaki sayıları incitmiş gibi geliyor Elektrik durumu. Bu biraz şok edici çünkü bu gibi değil Kırmızı Bildirim İyi yorumlar bir sürü var. Veya Gri Adam. Elektrik durumu Hayal gücünün herhangi bir gerginliği tarafından harika değil, ama atmak ve dikkat etmemesi için mükemmel bir şekilde izlenebilir bir film. Ancak, bunu bile almıyor gibi görünüyor.

25.2 milyondan biri misiniz? Film hakkında ne düşündün? Aşağıda bize bildirin.

Daha fazla IO9 Haber mi istiyorsunuz? En son Marvel, Star Wars ve Star Trek sürümlerini ne zaman, film ve TV’deki DC evreni ve Doctor Who’nun geleceği hakkında bilmeniz gereken her şeyi ne zaman bekleyeceğinizi kontrol edin.

sırasında PC Oyun Gösterisi 5 Aralık 2024’te gerçekleşen etkinlikte geliştirici Variable State’in Deepest Fear adlı yepyeni bir oyunu ortaya çıktı. Bu geliştiriciyi daha önce duymamış olsam da, çürüyen bir su altı tesisini konu alan yeni Korku tabanlı birinci şahıs oyununun ortaya çıkışı dikkatimi çekti.

Ancak işleri daha da kötüleştiren şey, oyunda sizi öldürmeye çalışan bu yaratıkların ne olduğu ve geri kalan herkesin sudan gelmesidir. Ve etrafınız bol miktarda su ile çevrilidir; Borularda, yerdeki su birikintilerinde veya hemen dışınızda bulunan tüm sularda, bunların hepsi potansiyel olarak gerçekleşmeyi bekleyen bir karşılaşma olabilir.

Oyunun trailer’ına göz atın.

Steam sayfasına göre oyun hakkında bildiklerimiz şunlar;

Dr. Danni Carroll rolünde oyuncular, karanlık sırları ve tehlikeli gerçekleri saklayan gizemli bir retro-fütüristik tesis olan Neptün’ün labirentvari derinliklerine doğru itilecekler. Kurtarılmaktan çok uzakta mahsur kalan Danni, su kaynaklarından doğan düşman yaratıklarla, arızalı bir altyapıyla ve her an değişen, değişen, su altında kalan ortamlarla mücadele etmek zorundadır. Hayatta kalma tehlikesiyle karşı karşıya olan oyuncular, Danni’nin görüşmediği babası tarafından yönetilen bir projeyi çevreleyen gizemleri ortaya çıkarmak için zekalarını ve çeşitli araçları kullanmalı.

Sürükleyici Sim türünün yaratıcı problem çözme becerisini Metroidvania tarzı keşifle birleştiren DEEPEST FEAR, atmosfer, çevre bulmacaları, gerçek zamanlı akıcı simülasyon ve yüksek riskli hayatta kalma mekaniğinin tüyler ürpertici bir karışımıyla korku türünü ileriye taşıyor. gibi sinemanın ikonik eserlerinden ilham alınmıştır. Uçurum Ve ŞeyOyunun PC’de yayınlanması planlanıyor ve gelecekteki duyurular da planlanıyor.

Sadece fragmandan bile en sevdiğim korku temelli birinci şahıs oyunların birçoğundan ilham alıyorum. Dead Space, FEAR, Bioshock, Alien: Isolation, SOMA ve Half-Life gibi oyunlar bunlardan sadece birkaçı.

Bu sırada Deepest Fear’ın, kontrol cihazımı düşürdüğümüzde veya bilgisayarımdan yavaşça uzaklaşırken beni “Oh Kahretsin” yapacak bir sonraki oyun olacağına dair umut besliyorum. Artık Deepest Fear’ın etiketlerini saklayacağım.

Deepest Fear için açıklanmış bir çıkış tarihi yok ve şu ana kadar oyun yalnızca PC için duyurulacak gibi görünüyor.

Sonbahar sezonu yaklaşıyor ve benim zar zor yetişebildiğim bir hızda çıkan tonlarca oyun var. Benzer şekilde her şeyle ayakta kalmakta zorlanıyorsanız, genetik bir anormallik olarak doğmuş ve diğer insanların zihinlerine girebilen bir kadın olan Chloe olarak oynadığınız görsel roman rol yapma oyunu Solace State’in çıkışını kaçırmış olabilirsiniz. evi olarak gördüğü siberpunktan ilham alan dünyada gezinme çabalarına yardım etmek için insanlardan yardım bekliyor.

Solace State’in görselliği de büyüleyici olsa da güzelliği hikayesinde yatıyor: tüm ülkeyi distopik bir kabusa sürüklemekle tehdit eden bir komplonun içine çekilen farklı ırklardan eşcinsel insanların anlatıldığı ilgi çekici bir macera. Hem düşündüren hem de karmaşık olan, sizi durmaya ve isyanın maliyetini kurumsal hegemonya riskine karşı tartmaya teşvik eden bir oyun ve aynı zamanda 2023’ün en sevdiğim oyunlarından biri.

Oyunun nasıl bir araya geldiğini ve siberpunk’ın hacktivizm ideallerini daha iyi desteklemek için neon ışıklardan, lazer kılıçlardan ve benzer görüntülerden uzaklaşmanın ardındaki karar sürecini tartışmak için Solace State yönetici yapımcısı ve yönetmeni Tanya Kan ile oturdum. Ayrıca oyunun 31 sonundan (yani bir kişinin kaçınmak isteyebileceğinden) ve Chloe’nin izleyebileceği üç romantik seçeneğe verilen kurumdan da bahsettik. Oyun Xbox Series X|S, Xbox One ve PC için mevcut.

Solace State’in ilham kaynağı neydi? Hem hikaye hem de sunum açısından.

Bunun gerçekten siyaset bilimi ve sinema çalışmaları alanındaki eklektik eğitim geçmişimden kaynaklandığını düşünüyorum. Ve bundan yola çıkarak aslında güç dinamiklerinin makro düzeyde nasıl çalıştığını anlamak benim için gerçekten büyük bir tutkuydu. Bunun bir bakıma çok akademik bir cevap olduğunu biliyorum, ama aslında bu sadece “Eşitsizlik gibi şeylerle ve zamanımızın kaygılarıyla nasıl başa çıkacağız? Felsefelerin nüanslarına nasıl bakabiliriz?” sorusunu sormanın ilgi çekici, ilginç hikayeleriyle ilgili. çok ama çok farklılar çünkü hepimiz farklı yerlerden geliyoruz? Bizi birleştiren şeyleri nasıl bulabiliriz?”

Geçmişime göre, ilk başta sinemaya bakmayı gerçekten çok seviyordum çünkü aslında çocukken video oyunları oynamama izin verilmiyordu. Derslerime odaklanmam gerekiyordu. Birçok yönden, farklı şehirlere bakış açımdan ve sunduklarından öğrendiğim pek çok şeyin genellikle sinemanın merceğinden geçtiğini hissediyorum. Daha sonra üniversitede oyun oynamama izin verildiğinde, eğlence medyası aracılığıyla felsefe fikirlerini ve arkadaşlıkların birbirleriyle nasıl uyum sağladığını keşfetme fırsatım oldu.

Yani işin özünde şu soru vardı: “Eğlence medyası bize güç dinamikleri hakkında ne öğretiyor? Bize hegemonya hakkında ne öğretiyorlar?” Elbette BioShock gibi oyunlar ve tabii ki Disco Elysium bu konuya oldukça derinlemesine bakıyor.

Pek çok kurgu dışı yazı Solace State’i de etkiledi. Örneğin ABD’deki Kölelik Karşıtı Hareketler bana ilham vermenin yanı sıra farklı güç dinamiklerini daha iyi anlamama da yardımcı oldu. Başkalarının katılmasını ve bunun neden önemli olduğunu anlamasını sağlamanın bir parçası olmak istiyorum. Asya toplumunun veya göçmen topluluklarının Siyah hareketlere borçlu olduğu çok şey olduğunu düşünüyorum. Ve bu beni gerçekten düşündürdü: “Tamam, bilgiyi nasıl paylaşabiliriz? Birbirimizi nasıl destekleyebiliriz?”

İşinizle ilgili kendi hisleriniz ile oyununuzdaki kahramanların anlamı ve amacı arasında bir ilişki görüyor musunuz? Uyumsuz mu hissettiriyor? Bir amaç fantezisi mi?

En azından bana göre Chloe biraz daha naif bir yaklaşım benimsiyor. Yaşadığı nesiller arası travmaya ilişkin birçok tartışmada kendimden yararlandım ve bu gerçekten zor bir yazma süreciydi. Chloe’nin göz önünde saklanabilme yeteneği, Doğu Asyalı bireylere yönelik pek çok şiddetten kaçma arzusuyla bağlantılıdır. Kesinlikle başka bir bedende kaybolma arzusu var. Ve saklanıp kendin olmak yerine farklı bir kimlik olmak isteme duygusu da bir bakıma benim eşcinsellik yolculuğumun bir parçası. Yani, Chloe’yi ilk yazdığımda farkına bile varmadan şöyle düşünüyordum: “Tüm bunlar hakkında bilgim yok. Sadece yazacağım, onun bir kadına aşık olmasını gerçekten yazmak istiyorum.” ” Bunun ne anlama geldiğini bilmiyorum. Bunun hakkında konuşmayalım.

Yani kesinlikle queer olmanın ve onu keşfetmenin bazı unsurları var; onu yaratmak ve şekillendirmek için bazı zayıf yönlerimi ortaya çıkardım. Pek çok açıdan onda bir idealizm olduğunu hissediyorum. Hikayesi günün sonunda iyimser ama bence bu gerçekten de korkunç şeylerin olduğu fikriyle bağlantılı. Ve o da buna bakabiliyor, bunu aşabiliyor ve yine de arkadaşları kadar gelişebiliyor. Etrafında böyle bir arkadaş grubu var.

Ve haberi okumadan duramıyorum. Haberi hissetmeden, o trajediyi hissetmeden ve umutsuz hissetmeden edemiyorum. Bununla nereye gidebilirim? Çıkış noktam nedir? Bu yüzden Chloe’nin bu kadar küçük bir çıkış noktası haline geldiğini düşünüyorum. Ve diğer karakterlerden bazıları da. Gerçekten hepsini bu şekilde çalıştım.

Chloe’ye anonimleşme ve diğer insanların kimliklerine saklanma yeteneği verirken ilham kaynaklarınıza zaten değinmiştiniz, ama sizi ona sadece bakarak istediği kişi hakkında neredeyse anında bilgi toplama yeteneğini vermeye iten şey neydi?

Bence bu gerçekten paradinamiğin siberpunkta çok fazla değişmesi fikrine gidiyor. Anlatıyı yaratmanın başlangıcında, gerçekten şu fikir üzerinde çalışmak zorundaydım: bu hegemonik sisteme sahipsiniz. Sistem o kadar büyük ki. Silahlara, kılıç dövüşlerine ve tüm bu şeylere girmeden, böylesine devasa, görünüşte yekpare bir sistemde bir şeyleri çözme gücünü birine nasıl veririm?

Siyasi yapılarda rasyonel kararlar alabilmek için bilgiye ihtiyaç duyarız. Peki ya sadece rasyonel kararlar vermiyorsanız? Peki ya onlar da duygusalsa? Ve sanırım pek çok siyasi eylemin aslında çok duygusal olduğunu vurgulamak istediğim yer burasıydı. Bunlar ev ve aile hakkında ne hissettiğinizle bağlantılıdır. Arkadaşlarınız ve komşularınız hakkında ne hissettiğinize bağlıdırlar. Topluma ve kültüre bağlı. Bütün bunlar, bir şeye nasıl tepki verdiğinizin manzarasını oluşturur.

Yazılan ilk sahnelerden biri aslında Chloe, Phin, Torrent ve Sueli arasındaki yüzleşmenin sahnesiydi. Aslında bu sadece Sueli, Torrent ve Phin arasındadır çünkü Chloe perde arkasında Torrent’i beslemek için bir polis olan Phin’den bilgi toplamaktadır. Bu bilgiyi nasıl aktarıyorsunuz? Torrent tüm bunları oynayan tek kişidir, ancak aynı zamanda bu bilgi seline de sahip olursunuz. Phin’e sempati duyuyor musun? Ondan nefret ediyor ve annesi hakkında öğrendiklerinizi herkesin önünde onu ve onu utandırmak için mi kullanıyorsunuz? Açıkçası, diğer insanların nasıl tepki vereceğini -yazarın ölümü falan- tahmin edemiyorum, böylece insanlar kendi yorumlarını getirecekler.

Bence Phin’in sağlık hizmetine sahip olmaması ve benzeri tüm unsurlarla uğraşırken, gerçekten Chloe’nin mükemmel kararı veremeyeceğini vurgulamak istedik. Tüm kararları vermek çok zor, ancak bunu biraz daha ayrıntılı olarak incelemesi ve anında gerçekten hızlı küresel kararlar almamıza olanak tanıyacak şekilde onu belirli araçlarla donatacağız. Bir de rıza var. Eğer bir süper gücünüz varsa (ve bence her süper kahraman, güçleri ne kadar iyi niyetli olursa olsun, bununla bir şekilde baş etmek zorundadır) bunu nasıl yönetirsiniz? Kontrol sınırlamalarınız nelerdir? Örneğin Chloe ve arasındaki güç dinamiklerine bakabilirsiniz. [her ex-boyfriend] Alden. Alden’ın çok daha fazla sosyal güce ve çok daha fazla şeye sahip olduğu açık. Daha fazla ayrıcalık. Ancak Chloe senaryoyu anında tersine çevirebilir çünkü onun zihnine girip nasıl hissettiğini ve ne düşündüğünü öğrenebilir. Güce bu şekilde meydan okumak güzel ama Chloe dikkatli olmazsa kolaylıkla kötü bir adama dönüşebilir.

Estetik olarak Solace State, karakterlerin yanıp sönen neon ışıkları ve Asya’dan ilham alan görüntüler üzerindeki etkileşimlerine odaklanan siberpunk türüyle pek çok kişinin ilişkilendirdiği türle eşleşmiyor.

Kesinlikle yapılandırılmış bir siberpunk için gittik. Ve sanırım şöyle dedik: “Hey, tüm neon ışıklarını kaldırıp siberpunku gündüze dönüştürürsek ne olur?” Çünkü marjinalleştirilmiş bireyler için distopyanın zaten burada olduğunu düşünüyorum. Dokuzumuzdan yedimize kadar çalışarak bunu yaşıyoruz. Siberpunk hikayelerinin yalnızca gece vakti, hava serin olduğunda ve kulüplerin keyfini çıkarabilecek kadar güçlü olduğunuzda gerçekleştiğini vurgulamak istemedik. Neredeyse gerçekten aşırı derecede distopik olan Children of Men distopyasının öncüsü olan bir hikaye anlatıyoruz. Bazen buna distopik öncesi veya buna benzer bir şey diyorum. Ancak günün sonunda, dışlanmış insanlar zaten gözetimin sınırlamalarıyla veya gözetim maliyetleriyle yaşıyorlar. Sağlıklarının buna bağlı olduğu veya evlerinin buna bağlı olduğu ilaçların işlenebilirliklerine bağlı olmasının maliyeti, her şeyi doğru yapsalar bile sanat yaratma onuruna sahip olma yeteneklerinin ellerinden alınması anlamına geliyor.

Siberpunk’ın günümüzün birçok tasvirinde beyaz olmayan insanların veya özellikle aktivist olarak kadınların görünmezliğinden uzaklaşmak istedik. Medyanın beyaz olmayan kadınları etkili bir şekilde bir hareketin ön saflarına koyduğunu veya onları bir hareketi ayakta tutan şey haline getirdiğini görmüyorum. Bu benim için sadece örnek bir azınlık olmadığımızı, herkesin bir duruşu olduğunu vurgulamak için gerçekten önemli olan bir şeydi.

Ve bence eşcinsellik de bu yönün bir parçası. Queerlik, insanların gelişebileceği alanların keşfedilmesi ve sağlanmasının merkezinde yer alıyor. Ve aslında LGBTQ olan ve tarihteki farklı hareketlerle birlikte yürüyen insanların ezici bir temsilinin olduğunun her zaman vurgulandığını görmüyorum, ama aslında günün sonunda olan bu, öyle olmasalar bile.’ Açıkça ortaya çıkıp “Hey, ben LGBTQ’yum ve işçi hareketiyle birlikte yürüyorum çünkü geçici işçilerin haklarını veya seks işçilerinin haklarını önemsiyorum” demeyin. Vurgulanmıyorlar ama çok açık bir şekilde oradalar ve bu nedenle temsil edilmeleri gerekiyor.

Oyunun aklınızda bir başarısızlık durumu var mı? Oyuncunun hedeflerine yeterince ulaşamadığı ve oyunu tekrar oynayıp tekrar denemesi gereken bir sonuç mu?

Bence insanları hayal kırıklığına uğratabilecek bir an, Sueli ile harika bir dostluk kurmuş olmanızdır – ikinizin de birbirinizden hoşlandığı çok açık – ve sonra çok önemli bir anda “Hadi reform yapalım” demeniz olabilir.

Yani kıvılcımların uçuştuğu doğru ama belli bir anda şöyle diyecek: “Üzgünüm, seninle bir ilişki içinde olamam.” Ve “Peki, hâlâ takılmak istiyor musun?” diye soracak. Şu anda çok sayıda şubemiz var. Ve eğer bu konuda savunmacı davranırsanız, o da şöyle der: “Bak, bunlar benim sınırlarım. Bu benim için rahat olan şey. Seninle takılmak sorun değil. Benimle aynı fikirde olmayan arkadaşlarıma razıyım ama romantik bir ilişki, benim değerlerime sahip biriyle birlikte olmak istiyorum ve sadece bir gece istemiyorum.” Yani gerçekten bu sınırları belirliyor.

Ve bunu yazmam uzun zaman aldı. “Ah, ya insanlar bundan hoşlanmazsa?” dedim. Ama sanırım günün sonunda bu onun karakterinin gücünden bahsediyor. Ve sanırım böyle biriyle tanışsaydım şöyle derdim: “Ah, bu harika. Teşekkür ederim. Bunu yüzüme söyleyerek bana saygı duyduğun için teşekkür ederim.”

Ve sanırım az önce gerçekten en çok kimi sevdiğimi verdim! Hepsi harika. Her üç romantik seçenek de harika seçimlerdir. Ama evet, bu konuşmanın ilişkinin sonucunu etkileyebileceği birçok farklı yol nedeniyle bu gerçekten dikkatimi çekti.

Bitirirken eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Son olarak, bunun romantik bir oyundan çok biraz daha hacktivizm oyunu olduğunu düşünüyoruz, ancak bu durumda kişisel olan politiktir – kesişimselliğin bu yönünü ve kişisel ilişkilerin ne kadar önemli olduğunu gerçekten vurgulamak istedik. herhangi bir hareketin bir kısmını bilgilendirdi.

Bu röportaj hem kısalık hem de okunabilirlik açısından düzenlendi.