Mağara canlıları çoğu zaman ışığa alışkın olmayan hayvanların özelliklerini taşır. Derileri veya pulları beyazdır ve gözleri “az kullanışlı”dan tamamen süsleyiciye kadar değişir. Ancak bu, Güneydoğu Avrupa’daki yılan gibi mağara semenderlerinin ara sıra gizlice yüzeye çıkmasını engellemiyor.

Tuhaf görünümlü hayvan bir olmdur (P. anguinus) veya proteus, belirsiz bir semender bir zamanlar ejderhaların yavruları olduğu düşünülüyordu. Araştırmada yayınlanan Geçen ay Ekoloji dergisinde bir araştırma ekibi amfibilerin şaşırtıcı bir davranışını anlattı: Bazen su altı mağaralarının göreceli güvenliğini bırakıp yüzeye çıkıyorlar.

Yalnızca İtalya, Slovenya, Hırvatistan ve Bosna-Hersek gibi ülkelerdeki birkaç mağara sisteminde bulunan pigmentsiz olm, bir yüzyıla kadar yaşamak ve bazen yıllarca hareketsiz. Larvalarının gözleri olmasına rağmen, hayvanlar yetişkinliğe ulaştığında körelmiş hale gelirler.

2022’de bir araştırmacı ekibi Olm’un beynini CT ile taradısemenderler arasında bile tuhaf olan bir iç yapıyı ortaya çıkarıyor. Eşsiz morfolojisi, mağarada yaşayan hayvanların karanlık ve nemli ortamlarına uygun belirli bir dizi özellik geliştirme süreci olan troglomorfizmin bir sonucudur.

Araştırma ekibi, doğu İtalya’daki 15 kaynakta gündüz ve gece boyunca olmları gözlemledi; olmlar gece saatlerinde (gözlenen zamanın %28’i) kaynaklarda gündüze (zamanın %14’ü) göre daha fazla mevcuttu. Bir kaynak gözlemlenen sürenin %64’ünü olm içeriyordu. Araştırmacılar ayrıca olmların 12’sini ele aldı; 12 solucandan 5’i toplandığında kustu. Özellikle solucanlar, mağara ortamlarında yaşayan solucanların aksine, yüzeydeki topraklarda yaşayan türlerdi.

Sıska olmların yeraltındaki konutlarından yer üstündeki kaynaklara taşınmak kesinlikle büyük bir çaba gerektirse de, buna değer. Makalenin ortak yazarlarından biri söylenmiş New York Times Yüzey sularında yakalanan bazı olmların “tamamen dolgun” olduğu, hayvanların (çoğunun) yukarıda buldukları solucanlardan yemek yaptığını gösteriyor.

Ekip ayrıca İtalya’nın Monfalcone kenti yakınlarındaki bir kaynakta, hiçbir su baskınının bu yaratığı yer üstü kaynağına sürükleyemeyeceği bir dönemde bir olm larvası buldu. Bu, ekibe olmların kaynaklarda üreyebileceğini düşündürdü; ancak ekip, yer üstü havuzlarının daha riskli doğası nedeniyle hâlâ yeraltında meydana gelme olasılığının daha yüksek olduğunu düşünüyor.

Olmlar yüzeye çıkışlarını bu kadar uzun süre gizli tuttu; muhtemelen daha fazla sürpriz bizi bekliyor. Olmlarda, kör olsalar bile, görünenden çok daha fazlası var.

Daha: Beyin Taramaları Gözlerini Kaybeden Mağara Semenderinin Tuhaflığını Aydınlatıyor

Araştırmacılar yakın zamanda, türün karanlık, su ortamının duyularını nasıl şekillendirdiğini öğrenmek için kör mağara semenderlerinin kafalarını taradı. X-ray mikro bilgisayarlı tomografi kullanarak, olm’un beyin, koku alma organları, kulaklar, yüz kasları ve göz kalıntıları dahil olmak üzere kafatası yapılarının iç düzenini haritalayabildiler. Buldukları şey, semender standartlarına göre bile tuhaftı.

proteus anguinus (olm veya proteus olarak adlandırılır) güney Avrupa’ya özgü ince, ayak uzunluğunda bir su semenderidir. 17. yüzyıldan kalma Sloven bir doğa bilimci tarafından hayvanın en eski yazılı anlatımları, insanların olmlar olduğunu düşündüklerini gösterdi. ejderhaların yavruları. Ten rengi semender bir yüzyıla kadar yaşayabilir. Uzatılmış bir kafası ve çok küçük kolları vardır; Eğer şaşıysanız, olm süper pürüzsüz bir yılana benziyor. Tuhaf özellikleri, mağarada yaşayan yaratıkların sürekli karanlıkta hayata uyum sağlama şekli olan troglomorfizmin sonucudur.

Olmlar tamamen kör değildir. Larvalar aslında, hayvanlar yumurtadan çıktıktan kısa bir süre sonra gerileyen gözlerle doğarlar. Yetişkin olmların körelmiş gözleri, derinin altında olmalarına rağmen ışığa duyarlı kalır – bir olm’un yanına ışık tutarsanız, muhtemelen kaçar. Çok fazla görmeleri olmasa da olm’un diğer duyuları, özellikle koku alma ve duyma oldukça keskindir.

Ekip, olm’un ve akrabalarından birinin başlarını taradı. aksolotlfarklı anatomilerini karşılaştırmak için gelişimin farklı aşamalarındas. Larva ve genç olm taramaları kalan gözleri ortaya çıkardı, ancak yetişkin örneğin körelmiş gözleri ve optik sinirleri, taramalarda görünmek için muhtemelen çok soluktu. Olm’un koku alma boşlukları, yüzeyde yaşayan axolotl’lara kıyasla uzar; bu, kör semenderin görüşü azaldıkça koku alma duyusunun geliştiğinin bir işaretidir. Olm’un diğer duyuları, onun gibi elektrosensitivite ve basınç değişikliklerini algılama yeteneği suda, daha fazla inceleme gerektirir.

Olm beyin taramalarının hakkında fazla bir şey açıklamadığı bir gizem, hayvanın yenilenme kapasitesiydi. Aksolotl gibi olm da vücut parçalarını yeniden büyütebilir.Bu semenderleri insan tıbbının geleceği için ilgi çekici bir çalışma konusu yapan bir yetenek.

Trieste’deki Speleovivarium Erwin Pichl’de bir araştırmacı olan çalışma yazarı Edgardo Mauri, bir basında, 3D modeller bilim adamlarının “kimyasal ipuçları, işitsel frekanslar veya sinyallerin emisyonu ile ilgili davranışsal tepkileri araştırmasına” izin verecek. serbest bırakmak. Yeni kağıt yayınıhlamur bugün GigaScience’da. Üç boyutlu modeller, halka açıkyolun aşağısındaki olm morfolojisinin çalışmasını ilerletmek için.

Aksolotl’un genomu ilk olarak 2019’da tamamlandı, ancak olm hakkında çok daha az şey biliniyor. Araştırmacılar, bu ayrıntılı yeni X-ışını taramalarının, bu mağara semenderinin yenilenme yeteneğinin, yüzeyde yaşayan akrabasından nasıl farklı olabileceğini göstermeye yardımcı olacağını umuyorlar.

Devamı: İlk İki Sloven ‘Ejder Yavrusu’ Yumurtadan Çıktı