2026 yılında, fotoğraf kimlik belgesi sadece bir evrak olmaktan öteye geçiyor; toplumsal varlığınızı sürdürmek için gereken bir izin belgesi haline geliyor. Geçen ay, Kansas eyalet yasası, transgender bireylerin sürücü belgelerini ve kimliklerini geçersiz kılarak, onları yanlış cinsiyet işaretleri ile yeni belgeler almaya zorlayan bir yasayı kabul etti. Şimdi, dijital kimlik kontrolleri gerektiren online “Yaş Doğrulama” yasalarıyla birlikte, teknoloji politikası uzmanları bu tehlikelerin internet ortamına yayılmakta olduğunu ve önyargılı otomatik sistemlerin transgender bireyleri web siteleri, kamu hizmetleri ve uygulamalardan dışlama riski taşıdığını uyarıyor.

2026 yılı itibarıyla, ABD’nin yarısından fazlası “Yaş Doğrulama” ve “Dijital Kimlik” yasaları geçirdi. Bu doğrulama sistemleri, (bazen “yaş kaydırma” olarak adlandırılır) transgender bireylerin yıllardır karşılaştıkları sorunlara yeni bir boyut ekliyor.

“Bu, insanların fiziksel ve çevrimiçi alanlarda, doğumda atanan cinsiyetlerine göre kimlik göstermelerini gerektiren bir başka adım,” diyor bağımsız teknoloji ve insan hakları danışmanı Dia Kayyali, The Verge‘ye.

Birçok kişi, görünümünüzü veya yaşadığınız gerçekliği yansıtmayan bir kimliğin meselelerin sadece zamirler veya “doğrulama” ile ilgili olmadığını, gerçek malzeme sonuçları olduğunu vurguluyor: Transgender bireylerin sürekli taciz, şiddet ve ayrımcılığa maruz kalmadan dünyada serbestçe dolaşmalarını engelliyor. Trans Eşitlik Savunucuları, trans kimlik belgeleri üzerine kılavuzlarında “yanlış tanımlama, insanları istihdam, konut ve kamu hizmetleri reddi, taciz ve fiziksel şiddet gibi olumsuz sonuçlara maruz bırakır” notunu düşüyor.

Ocak 2025’te, yönetim geniş kapsamlı bir anti-trans yürütme emri yayınlayarak, federal hükümetin yalnızca bir kişinin “değişmez biyolojik sınıflandırmasını erkek veya kadın olarak” tanıyacağını iddia etti ve bu, tıbbi bilimin ezici görüşüne itiraz etti. Kasım 2025’te, Yüksek Mahkeme, Trump yönetiminin ABD pasaportları üzerindeki cinsiyet değişikliklerini engelleyen bir mahkeme emrini iptal etti. Yürütme emri hukuken bağlayıcı olmasa da, Yüksek Mahkeme ve Kansas Gelir Departmanı bu talimatı harfiyen uyguluyor ve muhtemelen daha fazla federal ve eyalet kurumu da onları takip edecek.

Otomatik çevrimiçi kimlik kontrol sistemleri, uyuşmayan bir kimliğin sahip olabileceği yeni potansiyel tehlikeleri artırıyor. Araştırmalar, çevrimiçi kimlik kontrolünün tasarımının transgender bireyler ve renkli bireyler ile sorunların orantısız bir şekilde yaşandığını ortaya koyuyor.

Dijital kimlik ve yaş doğrulama hizmetleri genellikle iki kategoriye ayrılır. Kimliği doğrulamak için hükümet kurumları tarafından kullanılan sistemler (örneğin, bazı eyaletlerde yardımları doğrulamak için kullanılan ID.me) bir kişinin kimliğinin fotoğrafını, hükümet veritabanında saklanan bilgilerle karşılaştırır. Diğerleri biyometrik taramaları ve AI “Yüz Yaş Tahmini” gibi kanıtlanmamış bir bilgisayar görme tekniğini zorunlu kılar, bu teknik yüz özelliklerini analiz ederek yaş tahminini iddia eder. Bu teknik, yüz tanıma esasına dayanır ve şu anda Meta, OnlyFans ve Roblox gibi platformlar tarafından kullanılıyor.

“Her iki yaklaşım da sorunlar ve transgender bireyler için orantısız başarısızlık oranları taşımaktadır,” diyor Massachusetts Üniversitesi’nden algoritmik önyargı araştırmacısı olan doktora sonrası araştırmacı Os Keyes. Keyes gibi teknik uzmanlar, bu sistemlerin, kimlikleri hükümet kutularına uymayan transgender bireyler için doğası gereği önyargılı olduğu konusunda eleştirilerde bulunuyor.

“Bu sistemler, tutarsızlıkları aramak için özel olarak tasarlanmıştır ve bulacaklardır,” diyor Kayyali. “Eğer bir kadınsanız ve sokakta biri ‘bu bir kadındır’ diyorsa fakat kimliğinizde bu yazmıyorsa, bu bir tutarsızlıktır.” Bu tutarsızlıkların tehlikesi sadece transgender bireylerle sınırlı değildir; belirli bir görünüm normlarına uymayan herkes için geçerlidir.

“Çoğu yaş tahmin sistemleri, antropolojik cinsiyet işaretleri ve cilt dokusunun bir kombinasyonuna dayanarak çalışmaktadır. Bu, işaretleri ve cilt dokusunun eşleşmediği kişilerle karşılaştıklarında sorun yaşadıkları anlamına gelir,” diyor Keyes. Örneğin, algoritmalarıncinsiyeti belirlemek için ölçtüğü en yaygın işaretlerden biri kaş çıkıntısıdır. “Bir hormon tedavisi gören trans erkek ve bir hormon tedavisi gören trans kadın olduğunuzu varsayırsak; ilki daha düşük kaş çıkıntılarına ve pürüzlü cilde sahipken, ikincisi yüksek çıkıntılara ve daha yumuşak bir cilde sahiptir,” diyor Keyes. “İlki muhtemelen yaşı fazla tahmin edilecektir; ikincisi ise az tahmin edilecektir.”

Bunu daha da karmaşık hale getiren şey, bu sistemlerin çoğunun kara kutu niteliği taşımasıdır ve otomatik kararların temyiz edilebileceği basit bir başvuru yöntemine bile sahip olmamalarıdır—genellikle, yaş doğrulama yasalarının bunu özellikle gerektirmemesidir. Birçok yasa, Kansas da dahil olmak üzere, yalnızca platformların kimlik doğrulama işlemini “ticari olarak mevcut bir veritabanı” veya “herhangi bir diğer ticari makul yöntem” aracılığıyla gerçekleştirmesini gerektiren bir dil içermektedir — şeffaflık veya sistemlerin doğruluğu hakkında bir şey söylemeden.

Kendra Albert, teknoloji avukatı ve Albert Sellars, LLP’den ortak, yasa tasarılarının açık uçlu dilinin, şirketlerin, herhangi bir türde yaş doğrulama çözümü uygulamaları durumunda hukuki sorumluluktan kaçınmalarına izin verdiğini söylüyor; bu çözümün etkinliği veya algoritmik kararların temyiz edilme yöntemine sahip olup olmaması önem arz etmiyor.

“Birçok durumda, bunun gerekmemesini belirtmiyor; sadece yapmadığınız takdirde sorumlu olabileceğinizi söylüyor,” diyor Albert. “Bu, bu araçların uygulanmasına yönelik alınan kararlar için kimsenin sorumlu tutulmasını zorlaştırıyor ve bu durum belirli bireylerin olumsuz etkilenmesine neden olacak.”

Bu durum, birçok platformun, Yoti ve k-ID gibi üçüncü taraf yaş doğrulama tedarikçilerine başvurmasını sağlıyor — bunların çoğu, Albert’in belirttiğine göre, hizmet şartlarının bir parçası olarak algoritmik karar verme ile ilgili sorumlulukları genellikle reddetmektedir. Bu tedarikçileri karşılayamayacak kadar küçük olan platformlar ise ya kendi doğrulama yöntemlerini uygulayarak (bu da, son derece hassas kullanıcı verilerini güvenli bir şekilde saklama sorumluluğunu taşımalarına neden olur) ya da hukuki riski azaltmak için kapat işlemi yapıyor.

Üçüncü taraf tedarikçilerini kullanmak, şirketlerin özel verileri güvenli bir şekilde depolayıp depolamadığı veya kullanıcı bilgilerini diğer şirketlere veya devlete satıp satmadığını belirleyemeyeceği anlamına gelir. Geçen ay, LGBTQ+ oyuncular arasında son derece popüler olan Discord, Persona ile olan ortaklığını sona erdirdi, bu kimlik doğrulama şirketi Peter Thiel tarafından finanse ediliyordu. Hacking olaylarının ardından, sistemin topladığı özel verileri federal ajanslara gönderdiği ve fotoğrafları ve biyometrik verileri hükümet için gözetleme listeleriyle karşılaştırdığı ortaya çıktı.

Trump yönetimi, bu tür listeleri aktivistleri etiketlemek ve hedef almak için kullanmaktan çekinmediğini gösterdi. Geçen yıl, Trump, çeşitli siyasi görüşleri “iç terörizm” olarak tanımlayan bir yürütme emrini imzaladı; bu, “radikal cinsiyet ideolojisi”ni de içeriyor ve bu, yönetimin transgender bireylerin varlığını kabul eden her şeyi hedef alması için bir kısayoldur.

Gerekli kimliğinizi ve biyometrik verilerinizi üçüncü taraf bir firmaya göndermenizi gerektiren platformları kullanmak, zaten orantısız bir şekilde doxxing ve hedeflenmiş şiddet riski ile yüz yüze olan birçok transgender birey için cazip bir seçenek olmayabilir. Geçen yıl, Teksas, cinsiyetini değiştirmek için talepte bulunan transgenderlerin isim listesini yapıyordu.

Kansas’a gelince, Albert, “birçok durumda [hükümetin] gücü, bu bilgiyi bireysel insanlara karşı silahlandırma yeteneğinden gelmektedir,” dedi.

Dijital kimlik kontrollerinin kısıtladığı içerik türlerine bir bakalım. Çoğu bu yasaların belirtilen hedefi, küçüklerin pornoya erişimini engellemek olsa da, savunucular, “çocuklar için zararlı” içerik tanımları o kadar esnek ki, çevrimiçi LGBTQ+ topluluklarından doğum kontrolü bilgilerine kadar her türlü “zararlı” malzemeyi kapsayabiliyor. Örneğin, tartışmalı Çocukların Çevrimiçi Güvenlik Yasası (KOSA), platformlardan “çocuklar için zararlı” içeriği göstermemelerini gerektiren bir çevrimiçi sansür rejimi önermektedir ve bu da, Trump döneminde atanmış Federal Ticaret Komisyonu’nu (FTC) bu tür materyalin ne tür içerik olduğunu belirlemekle yetkilendirmektedir. (Bir yardımcı yasa olan Çocuk İnternet ve Dijital Güvenlik Yasası da Temsilciler Meclisi’nde ilerlemiş, ancak “bakım yükümlülüğü” tanımını kaldırmıştır.)

“Amerika’daki müstehcenlik tarihi ile açıkça cinsel materyal olarak kabul edilen şeylere bakıldığında, queer ve trans içeriklerin çok daha fazla ihtimalle cinsel olarak açık olarak kabul edildiğini söylemek adil,” diyor Albert. “Böyle durumda, queer ve trans bireylerle ilgili daha fazla içerik sunan sitelerin, uygun yaş erişimi uygulamadıkları veya açık olarak etiketlenmeleri durumunda daha fazla sonuçla yüzleşme ihtimali vardır.”

Transgender kişilerin, çevrimiçi ilk kez topluluk ve kabulleri bulması söz konusu olduğunda, bu büyük bir değişimdir. Anti-trans kimlik ve yaş kaydırma yasalarının birleşimi, erişimi engelleyip paha biçilmez kaynakları yok edecektir — çok az alternatif bırakacaktır.

“Bir VPN alacak kadar paranız yoksa, verilerinizi çalan ücretsiz bir VPN kullanacaksınız ya da o siteye hiç erişmeyeceksiniz,” diyor Kayyali.

Transgender bireylerin, kendileri için tasarlanmamış bu zorlayıcı sistemlerle karşılaştıklarında, LGBTQ+ site operatörlerinin ve yaş kaydırmaya tabi web sitelerine erişmeye çalışan birçok trans bireyin bu riskin karşılığı olup olmadığını sorgulaması mümkündür.