USC’nin Annenberg Inclusion Initiative tarafından yapılan yeni bir araştırmaya göre, Hollywood’da kadınların ve farklı ırklardan kişilerin yönetmen olarak görev alması konusunda çok az ilerleme kaydedildi.

Araştırmaya göre, 2023’teki yazar ve aktör grevlerinin ardından toparlanma sinyali verilmesi beklenen 2024 yılında, en çok hasılat yapan filmlerin kadın yönetmenleri açısından büyük bir değişiklik görülmedi. 112 yöneticiden yüzde 13,4’ü kadındı; bu da neredeyse 2023’teki yüzde 12,1’e eşdeğer. Ancak yöneticilerin yüzde 2,7’sinin kadın olduğu 2007’den bu yana bazı ilerlemeler kaydedildi.

Dr. Stacy L. Smith, “Film endüstrisi kadın yönetmenlerin yüzdesini artırabildiğini ve bu ilerlemeyi sürdürebildiğini gösterdi” dedi. “Yine de geliştirilecek daha çok yer var. Kadın yönetmenlerin sayısı hala önemli ölçüde az ve kamera arkasında nadiren birden fazla fırsat yakalıyorlar. Hala yapılması gereken işler varken Hollywood, meydana gelen değişimle yetinemez.”

Geçen yıl, yöneticilerin yüzde 24,1’i aynı zamanda yeterince temsil edilmeyen bir ırksal/etnik gruptandı; bu oran 2023’teki yüzde 22,4 ile aynı düzeydeydi ancak 2007’deki yüzde 12,5’ten önemli ölçüde daha yüksekti. Yeterince temsil edilmeyen yöneticiler için en yüksek puan, yöneticilerin yüzde 28,6’sının farklı ırklardan olduğu 2021’de kaldı. Ayrıca rapora göre yöneticilerin yüzde 5,3’ü farklı ırklardan kadınlardan oluşuyor.

Raporda, büyük stüdyoların hiçbirinin son 18 yılda siyahi kadınların en az 10 filmini yayınlamadığı ortaya çıktı. Universal ve Walt Disney Studios, 2007’den bu yana sırasıyla yedi ve altı filmle renkli yönetmenlerin kadın olduğu en fazla filmi yayınladı.

Çalışma aynı zamanda eleştirmenlerin 18 yıllık değerlendirme puanlarına da baktı ve 2024’te erkek yönetmenlerin olduğu filmlerin kadın yönetmenlerin filmlerine göre daha yüksek eleştirmen puanlarına sahip olmasına rağmen, 18 yılın tamamında bir fark olmadığını buldu. Yeterince temsil edilmeyen yönetmenler için 2024’te veya çalışma zaman dilimi genelinde eleştirmenlerin puanlarında da herhangi bir farklılık yoktu. Rapora göre, beyaz olmayan kadınlar, değerlendirilen 18 yıl boyunca, beyaz kadınlar ve erkeklerin yanı sıra yeterince temsil edilmeyen erkeklerle karşılaştırıldığında en yüksek medyan ve ortalama eleştiri puanlarını aldı.

Smith, “Bu bulgular, farklı ırklardan kadınların film yapımı zanaatına beceri ve yetenekler kattığını ve bunun da kaliteli çıktı sağladığını açıkça gösteriyor” diye ekledi. “Yine de en iyi filmlerde kamera arkasında çalışmak için hâlâ çok az fırsat buluyorlar. Yetenek ve niteliklerin işe alım kararlarında birincil temel olmadığı sonucuna varmak adil olur.”

UCLA’nın on yıl önce yıllık Hollywood Çeşitlilik Raporu’nu yayınlamaya başlamasından bu yana ilk kez, ABD nüfusunun beyaz payı (2023’te yüzde 56,4) ekrandaki temsillerine doğru bir şekilde yansıyor – en azından konu film akışı olduğunda (yüzde 51,7) , göre üniversite çalışmasının son bölümübugün yayınlandı. Hollywood Muhabiri film rollerinin ırksal/etnik dağılımını (geçen yıl toplam 720) bu şekilde çerçeveliyor çünkü ayrıştırılmış BIPOC ırksal grupları orantılı temsilleri açısından farklılık gösteriyor; beyazperdedeki temsil (yüzde 8,9) ile sinemadaki temsil arasındaki en büyük eşitsizliği bir kez daha Latinler yaşıyor. gerçek hayat (yaklaşık yüzde 19).

Yayındaki baş karakterlerin cinsiyet ve ırksal çeşitliliği 2023’te yeni zirvelere ulaştı (yüzde 51 kadın, yüzde 45 POC) ancak beyaz kadınların çoğu (yüzde 77,5) ve BIPOC (yüzde 58,6) baş karakterlerin çoğu 20 milyon dolardan daha az bir bütçeyle çekilen filmlerde yer aldı. Beyaz erkek başrollerin çoğunluğu (yüzde 57,2) bu eşiğin üzerinde bütçelenen filmlerde bulundu.

Kameranın arkasında da benzer bir tavan vardı. Her ne kadar kadın ve BIPOC yönetmenleri sinema filmleriyle karşılaştırıldığında (sırasıyla yüzde 14,7 ve yüzde 22,9) yayın yapma konusunda daha fazla fırsata sahip olsalar da (akış filmlerinin yüzde 31’i kadınlar ve/veya siyahi bir kişi tarafından yönetiliyordu) daha az şansa sahiplerdi. birkaç büyük bütçeli işten birinde (film yayınlarının yalnızca yüzde 3,2’si 100 milyon dolar veya daha yüksek bir fiyata yapıldı, hepsi beyaz adamlar tarafından yapıldı). Hiçbir kadın 50 milyon dolardan fazla bütçeye sahip bir film yönetmedi.

Araştırmanın ortak yazarı ve UCLA doktora adayı Michael Tran yaptığı açıklamada, “Farklı geçmişleri temsil eden içerik oluşturucular karışık bir çantayla karşı karşıya” dedi. “Bir yandan bu yayın projelerine liderlik etme veya katılma şansları var, ancak daha sonra stüdyolar finansal olarak frene basıyor ve başarı gösterme şansı azalıyor.”

Ortalama olarak daha az kaynağa rağmen, yüzde 41 ila yüzde 50 renk tonuyla doğru orantılı temsili yansıtan filmler, tüm izleyici demografik özelliklerinde en yüksek derecelendirmeleri ve en fazla sosyal medya etkileşimini elde etti. Buna ek olarak, yayın yapan izleyicilerin çoğunluğu kadınlardan ve/veya farklı ırklardan insanlardan oluşuyordu (tüm platformlardaki en iyi 10 filmin dokuzunda olduğu gibi).

Raporun kurucu ortağı ve UCLA Eğlence ve Medya Araştırma Girişimi direktörü Ana-Christina Ramón yaptığı açıklamada, “Kadınlar ve farklı etnik kökenden insanlar Hollywood tarafından göz ardı edilemeyecek önemli izleyicilerdir” dedi. “Bir kez daha, başarılı film yayınlarının beyaz olmayan aileler tarafından zirveye taşındığını gördük. En yüksek reyting alan filmler arasında ise izleyicilerin çoğunluğunu kadınlar oluşturuyor.”

Bununla birlikte, Hollywood’un geri kalanında olduğu gibi, akışlı film endüstrisinde de engellilerin katılımı söz konusu olduğunda iyileştirme için çok fazla alan var. Bilinen engelleri olan aktörler, İngilizce dilindeki en iyi 100 senaryolu yayın özelliğindeki tüm film rollerinin yüzde 5’inden azını oynadı, hiçbiri lider olmadı.

“Çeşitlilik bir engel değildir. Raporun kurucu ortağı ve UCLA idari şansölye yardımcısı ve müdürü Darnell Hunt, yaptığı açıklamada, “Bu bir beraberlik” dedi. “Hollywood hayatta kalmak istiyorsa, bu stratejik bir iş zorunluluğu olarak görülmelidir.”

30 milyar doları kim kaçırır? Görünüşe göre Hollywood’un en iyi karar vericileri ve bekçileri.

Danışmanlık firması McKinsey, 2021’den başlayarak eğlence sektörünün tarihsel olarak dışlanmış kişileri temsilini ve dahil edilmesini araştıran bir dizi rapor yayınladı. Bu arada analistler, Hollywood’un kültürel açıdan daha kapsayıcı iş çözümlerini benimsemesi durumunda elde edebileceği potansiyel mali gelirin toplamını çıkardı: Göz kamaştırıcı bir rakam olan Siyahi eşitsizlik açığının kapatılmasından yılda 10 milyar dolar 12 milyar dolardan 18 milyar dolara Latin profesyonellere ve tüketicilere gerektiği gibi değer vermekten ve – bugün açıklanan son rapor – Asya ve Pasifik Adalı pazarından daha etkili şekilde faydalanılmasıyla 2 milyar ila 4,4 milyar dolar arası.

İkinci rakam, Asyalı Amerikalıların Asyalı olmayan Amerikalılara göre ortalama yüzde 30 daha fazla kazandığı ancak medyaya yüzde 35 daha az harcadığı ABD Çalışma İstatistikleri Bürosu verilerine dayanarak hesaplanıyor. Bu arada, McKinsey’in API tüketicilerine yönelik yaptığı anket, tüketicilerin neredeyse yarısının daha özgün temsili olan film ve televizyona daha fazla para (%49) ve zaman (%47) harcayacağını ortaya çıkardı. Açıkça söylemek gerekirse: Asyalı Amerikalıların çok parası var ve onları daha iyi yansıtsaydı medyaya daha fazla para harcarlardı.

Gibi filmlerle Herşey Her Yerde Aynı Anda Ve Parazit ve benzeri televizyon dizileri Biftek Ve Kalamar Oyunu Çok sayıda ödül ve Dwayne Johnson, Taika Waititi ve Mindy Kaling gibi sanatçıların ünlüler listesinde yer almasına rağmen, Asyalıların ve Pasifik Adalıların mevcut pop kültüründe eşi benzeri görülmemiş düzeyde bir şöhret ve prestije sahip oldukları doğru. Ancak akılda tutulması gereken birkaç uyarı var; Birincisi, ilerleme görecelidir; neredeyse her şey birkaç on yılda bir bir avuç önemli rolden daha iyidir, özellikle de bu temsil Bay Yunioshi, Apu ve Long Duk Dong gibi karakterleri içeriyorsa.

İkincisi, filmlerde API temsili 2002 ile 2022 arasındaki 20 yılda yüzde 3’ten 20’ye sıçramış olsa da, bu temsilin son zamanlardaki yüzde 85’i Amerika Birleşik Devletleri dışında çekilen filmlerdedir ve bölümlü televizyonda da benzer eğilimler görülmüştür. AAPI’ler (ABD nüfusunun yüzde 6,2’si) kendi ülkelerinde yapılan içerikte hâlâ yüzde 50 oranında yeterince temsil edilmiyor (ABD yapımı filmlerde başrollerin yüzde 3,4’ü), bu da ekranda görülen API yüzlerinin deneyimleri ve deneyimleri yansıtmadığı anlamına geliyor. Burada yaşayan Asyalı Amerikalıların ve Pasifik Adalılarının bakış açıları.

Ayrıca, API temsilinde belirgin bir tür çarpıklığı vardır. API liderlerinin yer aldığı geniş kapsamlı yayın özelliklerinin neredeyse yarısı aksiyon/macera filmleridir (50 milyon dolardan fazla hasılat yapan filmler için bu rakam yüzde 71’e çıkar) ve API liderlerinin olduğu filmler (anlatılara sahip olmanın aksine) giderek daha fazla ırktan bağımsız olma eğilimindedir. API kültürel deneyimine özel) ne kadar geniş bir alana dağıtılırsa o kadar yaygınlaşır. Örneğin, 2018 ile 2022 arasındaki beş yılda, Amerikan filmlerinin %76’sı, en az bir API öncüsüyle (ör. Veda) geniş sürüm özelliklerinin yalnızca %37’sine kıyasla yarışa özgü olarak kabul edildi. Bu kültürel görünmezlik olgusu diğer ırk grupları arasında paylaşılmıyor; örneğin, McKinsey’nin Hollywood’da Siyahların temsiliyle ilgili 2021 raporu, Siyahların yönettiği filmlerin ırka özgü olma olasılığının ırktan bağımsız olmaktan iki kat daha fazla olduğunu ortaya çıkardı.

Temsil verilerinin türe, üretim ülkesine, niteliksel analize göre ayrıştırılması, API olarak bilinen ve adın Pasifika (Yerli Hawaii ve Pasifik Adalı) kısmını belirsizleştirme veya tamamen silme eğiliminde olan şemsiye kimlik için özellikle önemlidir. 2018 ve 2022 filmlerindeki 310 API başrolünün yarısı Doğu Asya kökenli oyuncular tarafından canlandırıldı; Bu beş yılda Pasifika’nın 17 başrol oyuncusu, çoğunlukla aksiyon filmlerinde oynayan ve çoğunluğu Dwayne Johnson ve Jason Momoa olan sadece beş adam tarafından oynandı.

McKinsey yazarları, ekran üstü ve ekran dışı temsili geliştirmenin nedenleri hakkında şöyle yazıyor: “Araştırmamız ve analizimizin gösterdiği gibi, yöneticilerin fedakarlık yaparak hareket etmelerine gerek yok.” “Doğru yapmanın ödülü sektör için gerçek bir etki yaratabilir ve ödül daha da büyüyecek. İlerleme kolay olmayabilir, ancak hikaye anlatımının artan zenginliğine milyarlarca dolarlık bir fırsat eşlik ettiğinde iş durumu açıktır.”

2023’ün en çok hasılat yapan filmi bir kadın tarafından yönetildi; ancak San Diego Eyaleti’nden Martha Lauzen ve kamera arkasındaki kadınlara fırsat eşitliği sağlanmasının her zamanki gibi zor olduğu konusunda uyarıyor. Annenberg Katılım GirişimiStacy L. Smith.

Akademisyenlerin ilgili en son sektör ilerleme raporları, Greta Gerwig’in yüksek profilli başarılarının yol açtığı erken kutlamalara soğuk su döküyor Barbieyılın en iyi gişe performansı sergileyen oyuncusu ve Celine Song’un Geçmiş Yaşamlaren yüksek Metacritic puanını aldı.

Annenberg’in “Yönetmen Koltuğuna Katılımı” her yıl en çok hasılat yapan 100 filmi araştırırken, SDSU Televizyon ve Sinemada Kadın Çalışmaları Merkezi’nin “Selüloit Tavan” ayrıca açıklığı en iyi 250 yayına kadar genişletiyor; her ikisi de kadınların her yıl çalışan az sayıdaki yöneticiden sürekli olarak sorumlu olduğu sonucuna varıyor. (İki raporun kesin rakamları biraz farklı: 2023’ün en iyi 100 filmi arasında Annenberg, kadınların dümencilerin yüzde 12,1’ini temsil ettiğini hesaplarken, SDSU bu payın yüzde 14 olduğunu söyledi.)

Grubun 2007’de kadın dümencilerin yüzdesi yüzde 2,7 iken takip etmeye başladığı Smith, “On beş yıldan fazla bir süredir, üst düzey yöneticilik görevlerindeki kadınların yüzdesi yüzde 10 bile artmadı” dedi. . Geçtiğimiz 17 yılda, 1.700 filmlik örneklemin arkasındaki 1.769 yönetmenin yalnızca yüzde 6’sı kadındı. “Bu rakamlar yalnızca bir grafikteki veri noktaları değil. Sürdürülebilir kariyerlere sahip olmak için çalışan gerçek, yetenekli kadınları temsil ediyorlar.”

Annenberg’in çalışması aynı zamanda ırk/etnik kökeni de inceliyor ve beyaz olmayan yönetmenlerin dahil edilmesi konusunda yine önemli bir gelişme bulamadı; bu oran 2023’te yüzde 22,4 ve son 17 yılda yüzde 15,7 idi. En kötüsü siyahi kadınlardı. 100 sinema filmi arasında dört tanesi bir film yaptı: Song, Harikalar‘Nia DaCosta, sevinç yolculuğuAdele Lim ve DilekFawn Veerasunthorn (Eva Longoria’nın) Ateşli Sıcak bir yayın yayını olduğundan dahil edilemedi).

17 yıl boyunca, en iyi 100 filmi yalnızca 19 siyahi kadın yönetti ve onlarınki, beyaz erkeklerin ve beyaz olmayan kadınların ve erkeklerin yönettiği filmlerden daha yüksek ortalama ve medyan Metacritic puanları aldı. Distribütör sorumluluğu açısından Universal, kadınlar tarafından yönetilen en fazla filmi (27) ve en çok siyahi yönetmenlerin yönettiği filmi Lionsgate yayınladı (31), ancak son 17 yılda hiçbir dağıtımcı, siyahi bir kadın tarafından yönetilen beş filmi bile yayınlamadı. .

Geçen ay Cate Blanchett’in Dirty Films’le birlikte kadınlarla ilgili kısa filmler için yeni bir hızlandırma fonu olan Proof of Concept’in duyurusunu yapan Smith, “Yönetmen sorununun çözüldüğüne inanmak isteyen şirketler ve sektör üyeleri için bu sorun çözülmeye yakın değil” dedi. , trans veya ikili olmayan kişiler. “Değişim için baskı yapmaya devam etmek çok önemli ve bu rakamlar, daha gidilecek ne kadar mesafe olduğunun kanıtıdır.”

Lauzen’in 1998’de başlayan yıllık raporu aynı zamanda yazarlar (2023’ün en iyi 100 filmi arasında yüzde 19), yönetici yapımcılar (yüzde 22), yapımcılar (yüzde 24), editörler de dahil olmak üzere diğer önemli kamera arkası rollerinde kadınların istihdamını da inceliyor. (yüzde 20), görüntü yönetmenleri (yüzde 6) ve besteciler (yüzde 12). Yılın en çok hasılat yapan 250 filmi arasında kadınlar bu pozisyonların dörtte birinden (yüzde 22) daha azını işgal etti ve Lauzen bunu şu bağlama oturttu: “26 yılda yüzde 5 puanlık bir artış, buzul bir değişim oranına işaret ediyor ve Endüstrinin daha fazla cinsiyet çeşitliliği sağlama yönündeki taahhütlerini ciddi biçimde sorgulayın.”

Bir kadın tarafından yönetilen veya ortak yönetilen filmlerin, diğer kamera arkası rollerinde kadınları işe alma olasılığının daha yüksek olduğunu belirtti. Örneğin, kadınların yönettiği filmlerin yüzde 26’sında kadın besteci bulunurken, erkeklerin yönettiği filmlerde bu oran yüzde 11’dir. Lauzen, “Genel olarak konuşursak, bir kadın bir filmi yönettiğinde, kasıtlı veya kasıtsız olarak, bir erkek yönetmenin getireceğinden çok farklı bir yaratıcılar ağını beraberinde getirir” dedi.

Genel olarak, 2023’ün en çok hasılat yapan 250 filminin yüzde 83’ü yalnızca erkekler tarafından yönetilirken, yalnızca yüzde 4’ünde önemli kamera arkası rollerinde en az 10 kadın görev aldı.

Lauzen şöyle devam etti: “Bu nihai bir yanılsama: Greta Gerwig’in hak ettiği zaferi, ana akım film endüstrisine hakim olan eşitsizliği gölgede bırakıyor.” “Rakamlar hikayeyi anlatıyor. Hollywood’da perde arkası cinsiyet oranları dramatik bir şekilde erkeklerin lehine çarpık kalmaya devam ediyor.”