Voyager 1 şu anda Dünya’dan 15,5 milyar mil (24,9 milyar kilometre) uzakta yıldızlararası uzayı araştırıyor. En uzaktaki insan yapımı nesneyle iletişim kurmak zor olabilir, ancak evrenden yayılan düşük frekansları dinlemek için yapılmış bir teleskop için bu durum söz konusu değil.

Amatör gökbilimcilerden oluşan bir ekip, bir iletişim arızasının uzay aracını yedek bir vericiye bağımlı hale getirmesinin ardından Voyager 1’den sinyal almak için Hollanda’daki Dwingeloo radyo teleskopunu kullandı. 1950’lerde inşa edilen Dwingeloo, Voyager’ın derin uzaydan gelen zayıf radyo sinyallerini tespit edebilen elit bir teleskop grubuna katılıyor; bu, NASA’nın antenlerinin uzay aracıyla iletişim kuramadığı durumlarda çok önemli bir yetenek.

Ekim ayı sonlarında Voyager 1 radyo vericilerinden birini aniden kapattı ve görev ekibini daha önce kullanılmamış daha zayıf bir verici olan bir yedek birime güvenmeye zorladı. 1981’den beri. Voyager’ın S-bandı adı verilen ikinci radyo vericisi, X-bandı vericisinden çok daha zayıf bir sinyal iletir. NASA’daki uçuş ekibi, uzay aracının bugün 43 yıl öncesine göre çok daha uzakta olması nedeniyle S-band sinyalinin tespit edilebileceğinden emin değildi. NASA, uzay aracıyla iletişim kurmak için Derin Uzay Ağını kullanıyor, ancak küresel dev radyo antenleri dizisi, daha yüksek frekanslı sinyaller için optimize edildi.

Öte yandan Dwingeloo teleskopu, Voyager 1 tarafından iletilen 8,4 gigahertz telemetriden daha düşük frekanslarda gözlem yapmak üzere tasarlandı. CA Muller Radyo Astronomi İstasyonu. Çanağın ağı yüksek frekanslarda daha az yansıtıcı olduğundan, Dwingeloo normalde Voyager 1 tarafından iletilen sinyalleri tespit edemezdi. Ancak Voyager 1 daha düşük bir frekansa geçtiğinde mesajları Dwingeloo’nun frekans bandına girdi. Böylece gökbilimciler uzay aracının zayıf sinyallerini NASA’ya dinlemek için iletişim aksaklığından yararlandılar.

Gökbilimciler, Voyager 1’in uzaydaki konumuna ilişkin yörünge tahminlerini, hem Dünya’nın hareketinin hem de uzay aracının uzaydaki hareketinin neden olduğu frekanstaki Doppler kaymasını düzeltmek için kullandılar. Zayıf sinyal canlı olarak bulundu ve daha sonra yapılan ileri analizler bunun Voyager 1’in konumuna karşılık geldiğini doğruladı.

Neyse ki NASA’daki görev ekibi Kasım ayında Voyager 1’in X-bant vericisini tekrar açtı ve şu anda uzay aracını normal durumuna döndürmek için kalan birkaç görevi yerine getiriyor. Neyse ki, Dwingeloo gibi radyo teleskopları, NASA’nın iletişim dizisinin uzay aracına ulaşmada zorluk yaşarken boşlukları doldurmaya yardımcı olabilir.

İkonik Voyager 1, onlarca yıldır bilim adamlarını güneş sistemi ve ötesi hakkında değerli verilerle besliyor. Yıldızlararası uzaya giderken, sonda Jüpiter ve Satürn ile yakın temaslarda bulundu ve iki Jovian uydusu Thebe ve Metis’in yanı sıra beş yeni ay ve Satürn’ün etrafındaki G halkası adı verilen yeni bir halka keşfetti.

Ulusal Bilim, Mühendislik ve Tıp Akademileri tarafından yayınlanan bir rapora göre, Porto Riko’daki ünlü Arecibo Gözlemevi, teleskobun kablo yuvalarındaki çürümüş çinko ve Maria Kasırgası’ndan kaynaklanan önceki hasarların birleşimi nedeniyle çöktü.

Devasa radyo teleskopunun Aralık 2020’deki çöküşü, verimli bir radyo astronomi verileri kaynağının sonunu işaret ediyordu. Son rapora göre, teleskobun çöküşünün temel nedeni “benzeri görülmemiş ve hızlandırılmış, uzun vadeli çinko sürünmesinin neden olduğu arıza” idi. Bu arıza, teleskobun kablo soketlerinde meydana geldi; bunlar, teleskobun radyo anteninin üzerinde asılı olan 900 tonluk platformunu desteklemek için gereken altyapının önemli parçalarıydı.

Çökmeden önce kablolar kopmaya başladı. NSF, anteni düşmeden önce yıkmaya karar verdi, ancak zayıflayan altyapı onları geride bıraktı. Arecibo Gözlemevi’ndeki 305 Metrelik Teleskobun Arıza ve Çöküş Nedenlerinin Analizi Akademiler Komitesi, uygun başlıklı raporu yayınladı. Komite, Central Florida Üniversitesi ve Ulusal Bilim Vakfı (NSF) tarafından toplanan ve gerçekleştirilen verileri ve araştırmaları analiz etti. Şunu okuyabilirsiniz: buradan çevrimiçi rapor verin.

Teleskobun 2020’deki çöküşü hızlı olduğu kadar dramatikti. Teleskobun platformunu 304,8 metrelik (304,8 metre) antenin üzerinde asılı tutan kablolar koparak platformun radyo anteni boyunca aşağıya düşmesine neden oldu. Felaket yaratan çöküş 10 saniyeden kısa sürdü ve böylece saygın gözlemevinin kuzey Porto Riko’daki 57 yıllık faaliyetine son verildi. Gözlemevi yeni dış gezegenler keşfetti, diğer dünyaların haritalarını oluşturdu, hızlı radyo patlamalarını gözlemledi ve insanlığın Dünya’nın ötesinde yaşam arayışına yardımcı oldu.

“Sözleşmeli mühendislerin, kabloların çekilmesinin önemsizliği veya 2017’deki Maria Kasırgası ile arıza arasındaki güvenlik faktörleri konusunda belgelenmiş endişelerinin olmaması endişe verici.”

Ancak rapor, çöküşün Aralık 2020’deki kritik günden çok önce başladığını tespit etti. Komite, “arıza dizisinin” 39 ay sürdüğü ve Eylül 2017’deki Maria Kasırgası’nın etkileriyle başladığı sonucuna vardı. Fırtınanın ardından yapılan incelemelerde kablonun kaymasına dair kanıtlar bulundu. Rapora göre, ancak daha fazla araştırılmadı veya kimse tarafından ele alınmadı. Komite, “Sözleşmeli mühendislerin, kabloların çekilmesinin önemsizliği veya 2017’deki Maria Kasırgası ile arıza arasındaki güvenlik faktörleri konusunda belgelenmiş endişelerinin olmaması endişe verici” diye yazdı.

Ama hepsi bu değil. Komitenin belirttiği gibi, “Arecibo Teleskobu’nun çökmesinden önceki yüzyılı aşkın süredir başarılı bir şekilde kullanılan tüm adli tıp araştırmaları, böyle bir heceleme yuvası arızasının hiçbir zaman rapor edilmediği konusunda hemfikirdi.” Rapor şöyle devam ediyordu: “Komitenin geliştirebileceği ve makul ama kanıtlanamaz bir cevap sağlayan tek hipotez… Arecibo Teleskobu’nun benzersiz derecede güçlü elektromanyetik radyasyon ortamında soket çinko kaymasının beklenmedik bir şekilde hızlandığıdır.” Başka bir deyişle, bu kadar güçlü bir radyo vericisinin askıya alınmasında soketlerin rolü bir şekilde 2020 felaketine katkıda bulundu.

Ekim 2022’de Ulusal Bilim Vakfı, tesisin 2023’te açılması planlanan STEM odaklı bir eğitim merkezine dönüştürüleceğini duyurdu. Ancak Haziran 2023’te gözlemevi, yedekleme planlarının ölçeğini resmen küçülttü. Eylül 2023’te NSF, gözlemevi alanının bir eğitim merkezine geçişini yönetecek kurumsal ortaklarını duyurdu. Site bir daha asla radyo verisi toplamayabilir, ancak bir şekilde astronomik keşiflerin merkez üssü olma mirasını sürdürecek.

Ulusal Bilim, Mühendislik ve Tıp Akademileri tarafından yayınlanan bir rapora göre, Porto Riko’daki ünlü Arecibo Gözlemevi, teleskobun kablo yuvalarındaki çürümüş çinko ve Maria Kasırgası’ndan kaynaklanan önceki hasarların birleşimi nedeniyle çöktü.

Devasa radyo teleskopunun Aralık 2020’deki çöküşü, verimli bir radyo astronomi verileri kaynağının sonunu işaret ediyordu. Son rapora göre, teleskobun çöküşünün temel nedeni “benzeri görülmemiş ve hızlandırılmış, uzun vadeli çinko sürünmesinin neden olduğu arıza” idi. Bu arıza, teleskobun kablo soketlerinde meydana geldi; bunlar, teleskobun radyo anteninin üzerinde asılı olan 900 tonluk platformunu desteklemek için gereken altyapının önemli parçalarıydı.

Çökmeden önce kablolar kopmaya başladı. NSF, anteni düşmeden önce yıkmaya karar verdi, ancak zayıflayan altyapı onları geride bıraktı. Arecibo Gözlemevi’ndeki 305 Metrelik Teleskobun Arıza ve Çöküş Nedenlerinin Analizi Akademiler Komitesi, uygun başlıklı raporu yayınladı. Komite, Central Florida Üniversitesi ve Ulusal Bilim Vakfı (NSF) tarafından toplanan ve gerçekleştirilen verileri ve araştırmaları analiz etti. Şunu okuyabilirsiniz: buradan çevrimiçi rapor verin.

Teleskobun 2020’deki çöküşü hızlı olduğu kadar dramatikti. Teleskobun platformunu 304,8 metrelik (304,8 metre) antenin üzerinde asılı tutan kablolar koparak platformun radyo anteni boyunca aşağıya düşmesine neden oldu. Felaket yaratan çöküş 10 saniyeden kısa sürdü ve böylece saygın gözlemevinin kuzey Porto Riko’daki 57 yıllık faaliyetine son verildi. Arecibo Gözlemevi yeni dış gezegenler keşfetti, diğer dünyaların haritalarını oluşturdu, hızlı radyo patlamalarını gözlemledi ve insanlığın Dünya’nın ötesinde yaşam arayışına yardımcı oldu.

“Sözleşmeli mühendislerin, kabloların çekilmesinin önemsizliği veya 2017’deki Maria Kasırgası ile arıza arasındaki güvenlik faktörleri konusunda belgelenmiş endişelerinin olmaması endişe verici.”

Ancak rapor, çöküşün Aralık 2020’deki kritik günden çok önce başladığını tespit etti. Komite, “arıza dizisinin” 39 ay sürdüğü ve Eylül 2017’deki Maria Kasırgası’nın etkileriyle başladığı sonucuna vardı. Fırtınanın ardından yapılan incelemelerde kablonun kaymasına dair kanıtlar bulundu. Rapora göre, ancak daha fazla araştırılmadı veya kimse tarafından ele alınmadı. Komite, “Sözleşmeli mühendislerin, kabloların çekilmesinin önemsizliği veya 2017’deki Maria Kasırgası ile arıza arasındaki güvenlik faktörleri konusunda belgelenmiş endişelerinin olmaması endişe verici” diye yazdı.

Ama hepsi bu değil. Komitenin belirttiği gibi, “Arecibo Teleskobu’nun çökmesinden önceki yüzyılı aşkın süredir başarılı bir şekilde kullanılan tüm adli tıp araştırmaları, böyle bir heceleme yuvası arızasının hiçbir zaman rapor edilmediği konusunda hemfikirdi.” Rapor şöyle devam ediyordu: “Komitenin geliştirebileceği ve makul fakat kanıtlanamaz bir cevap sağlayan tek hipotez… soket çinko kaymasının, Arecibo Teleskobu’nun benzersiz derecede güçlü elektromanyetik radyasyon ortamında beklenmedik bir şekilde hızlandığıdır.” Başka bir deyişle, bu kadar güçlü bir radyo vericisinin askıya alınmasında soketlerin rolü bir şekilde 2020 felaketine katkıda bulundu.

Ekim 2022’de Ulusal Bilim Vakfı, tesisin 2023’te açılması planlanan STEM odaklı bir eğitim merkezine dönüştürüleceğini duyurdu. Ancak Haziran 2023’te gözlemevi, yedekleme planlarının ölçeğini resmen küçülttü. Eylül 2023’te NSF, gözlemevi alanının bir eğitim merkezine geçişini yönetecek kurumsal ortaklarını duyurdu. Site bir daha asla radyo verisi toplamayabilir ancak bir şekilde astronomik keşiflerin merkez üssü olma mirasını sürdürecek.

Çin, dünyanın en büyük tek aynalı radyo teleskopu FAST’ın modernizasyonunun ikinci aşamasına başlıyor. Bu proje, teleskobun yeteneklerini genişletmeyi amaçlıyor ve her biri 40 metre çapında 24 yeni mobil radyo teleskopunun eklenmesini içeriyor. Süreç, FAST’ın tamamlanmasının sekizinci yıl dönümü olan 25 Eylül’de başladı.

Uzantı olarak adlandırılan FAST Çekirdek Dizisi, teleskopun etrafındaki 5 kilometrelik yarıçap içinde bulunan “sessiz” elektromanyetik ortamı kullanacak. Site uzak konumu ve doğal topoğrafyası nedeniyle seçilmiştir. Yeni teleskoplar bir dizi halinde birleştirildiğinde, incelenen nesnelerin çözünürlüğünü ve algılama yeteneklerini geliştirecek.

Bu projenin amacı bilim insanlarına kütleçekim dalgası fenomeni, hızlı radyo patlamaları, süpernovalar ve kara deliklerin gelgit kesintileri dahil olmak üzere çeşitli alanlarda derinlemesine bir çalışma sunmaktır. FAST Core Array aynı zamanda gelişmiş uzay durumsal farkındalığına, küçük güneş sistemi nesnelerinin tespitine, derin uzay sondalarının iletişimine ve kontrolüne ve diğer alanlara da katkıda bulunacaktır.

FAST, 2016 yılında tamamlandı ve 2020 yılının başında tamamen faaliyete geçti. Şu ana kadar hızla dönen nötron yıldızları olan 900’den fazla pulsar keşfetti. 2021 yılı başından itibaren uluslararası bilim insanları ve grupların araştırma taleplerine açık olmuştur.

Çin Merkezi Televizyonu (CCTV) yetkilisi, “FAST Çekirdek Dizisi, FAST’ın yeteneklerinin genişletilmesinde çok önemli bir rol oynayacak ve astronominin çeşitli alanlarının derinlemesine incelenmesini teşvik edecek” dedi.