Gökbilimciler dev bir ötegezegen olan WASP-127b’nin ekvatorunu vuran son derece güçlü rüzgarlar keşfettiler. Saatte 33.000 km’ye varan hızlara ulaşan rüzgarlar, bir gezegende şimdiye kadar ölçülen en hızlı jet akımını oluşturuyor. Keşif, Avrupa Güney Gözlemevi’nin Şili’deki Çok Büyük Teleskobu (ESO’nun VLT’si) kullanılarak gerçekleştirildi ve uzak bir dünyanın hava koşulları hakkında benzersiz bilgiler sağlıyor.

Kasırgalar, kasırgalar ve kasırgalar Dünya’ya zarar veriyor, ancak bilim insanları artık güneş sisteminin çok dışında, tamamen farklı bir ölçekte gezegen rüzgarları tespit etti. Gökbilimciler, 2016’daki keşfinden bu yana, Dünya’dan 500 ışıkyılı uzaklıkta bulunan dev bir gaz gezegeni olan WASP-127b’nin hava durumunu araştırıyorlar.

Gezegen Jüpiter’den biraz daha büyüktür, ancak kütlesinin yalnızca bir kısmına sahiptir, bu da onu “kabarık” yapar. Uluslararası bir gökbilimci ekibi şimdi beklenmedik bir keşifte bulundu: gezegende süpersonik rüzgarlar esiyor.

Araştırmanın başyazarı ve Almanya’nın Göttingen Üniversitesi’nden bilim adamı Lisa Nortmann, “Bu gezegenin atmosferinin bir kısmı yüksek bir hızla bize doğru hareket ederken, diğer bir kısmı da aynı hızla bizden uzaklaşıyor” diyor. . “Bu sinyal bize gezegenin ekvatoru çevresinde çok hızlı, süpersonik bir jet rüzgarı olduğunu gösteriyor.”

Saniyede 9 km hızla (ki bu da saatte 33.000 km’ye yakın bir hıza yakın), jet rüzgarları gezegenin dönüş hızının neredeyse altı katı hızla hareket ediyor. Nortmann, “Bu daha önce görmediğimiz bir şey” diyor. Bu, bir gezegenin etrafında dönen jet akımında şimdiye kadar ölçülen en hızlı rüzgardır. Buna karşılık, güneş sisteminde şimdiye kadar ölçülen en hızlı rüzgar Neptün’de bulundu ve saniyede “yalnızca” 0,5 km (1.800 km/saat) hızla hareket ediyordu.

Araştırmayı yapan ekip yayınlandı bugün Astronomi ve AstrofizikESO’nun VLT’sindeki CRIRES+ cihazını kullanarak WASP-127b’nin hava durumunu ve yapısını haritalandırdı. Ev sahibi yıldızın ışığının gezegenin üst atmosferinde nasıl ilerlediğini ölçerek bileşiminin izini sürmeyi başardılar. Elde edilen sonuçlar, gezegenin atmosferinde su buharı ve karbon monoksit moleküllerinin varlığını doğruluyor.

Ancak ekip bu maddenin atmosferdeki hızını takip ettiğinde, onları şaşırtacak şekilde çifte bir zirve gözlemledi; bu, atmosferin bir tarafının bize doğru, diğer tarafının ise bizden yüksek hızla uzaklaştığını gösteriyor. Araştırmacılar, ekvator etrafındaki güçlü jet akımlarının bu beklenmedik sonucu açıklayabileceği sonucuna vardı.

Hava durumu haritalarını daha da geliştiren ekip, kutupların gezegenin geri kalanından daha soğuk olduğunu da buldu. WASP-127b’nin sabah ve akşam tarafları arasında da hafif bir sıcaklık farkı bulunuyor. Çalışmanın ortak yazarı ve Çin Bilim ve Teknoloji Üniversitesi’nde profesör olan Fei Yan, “Bu, gezegenin tıpkı Dünya ve kendi sistemimizdeki diğer gezegenler gibi karmaşık hava koşullarına sahip olduğunu gösteriyor” diye ekliyor.

Dış gezegen araştırmaları alanı hızla ilerlemektedir. Birkaç yıl öncesine kadar gökbilimciler güneş sistemi dışındaki gezegenlerin yalnızca kütlesini ve yarıçapını ölçebiliyorlardı. Bugün, ESO’nun VLT’si gibi teleskoplar bilim adamlarının bu uzak dünyalardaki hava durumunu haritalandırmasına ve atmosferlerini analiz etmesine olanak sağlıyor.

Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi’nden David Cont, “Bu dış gezegenlerin dinamiklerini anlamak, ısının yeniden dağıtımı ve kimyasal süreçler gibi mekanizmaları keşfetmemize, gezegen oluşumuna ilişkin anlayışımızı geliştirmemize ve potansiyel olarak kendi güneş sistemimizin kökenlerine ışık tutmamıza yardımcı oluyor” diyor. Almanya ve makalenin ortak yazarı.

İlginç bir şekilde, şu anda bu tür çalışmalar yalnızca yer tabanlı gözlemevleri tarafından yapılabilir, çünkü şu anda uzay teleskoplarında bulunan cihazlar gerekli hız hassasiyetine sahip değildir. Şili’deki VLT’nin yakınında yapım aşamasında olan ESO’nun Aşırı Büyük Teleskobu ve ANDES aygıtı, araştırmacıların uzak gezegenlerdeki hava durumu modellerini daha da derinlemesine incelemesine olanak tanıyacak.

Nortmann, “Bu, muhtemelen rüzgar düzenlerinin daha ince ayrıntılarını çözebileceğimiz ve bu araştırmayı daha küçük, kayalık gezegenlere genişletebileceğimiz anlamına geliyor” diye bitiriyor.

The Planetary Science Journal’da yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, 2022 WJ1 olarak tanımlanan bir asteroit, 19 Kasım 2022’de güney Ontario’nun üzerinde parlak yeşil bir ateş topu şeklinde patladı. Yalnızca 20 inç genişliğindeki uzay kayası, araştırmacıların doğruladığı gibi şimdiye kadar doğru şekilde ölçülen en küçük asteroittir. Raporlara göre ilk olarak Dünya atmosferine girmeden birkaç saat önce tespit edildi ve Niagara Şelalesi yakınındaki gökyüzünü yaklaşık 10 saniye boyunca aydınlattı.

Asteroit Tespiti ve Etki Detayları

Asteroit, yörüngesini ve giriş yerini başarıyla tahmin eden Arizona’daki Catalina Gökyüzü Araştırması’ndaki gökbilimciler tarafından tespit edildi. Alt atmosferdeki parçalanması, yoğun hava sürtünmesine atfedildi ve bu da güney Ontario ve New York ve Ohio da dahil olmak üzere Amerika Birleşik Devletleri’nin bazı bölgelerinde görülebilen ateş topuna yol açtı. Binaen The New York Times’a göre olay aynı zamanda yüksek bir ses patlamasına da neden oldu.

Asteroit gözlemleri, 4,3 metrelik Lowell Keşif Teleskobu ve Western Üniversitesi’nin meteor kamera ağı gibi ekipmanlar kullanılarak yapıldı. çalışmak. Bu araçlar asteroitin parlaklığını ve yörüngesini yakalayarak bilim adamlarının asteroitin 16 ile 24 inç arasında değişen boyutunu belirlemesine olanak sağladı.

Asteroit İzlemede Gelişmeler

Western Üniversitesi’nde meteor fiziği uzmanı olan çalışmanın ortak yazarı Denis Vida, yaptığı açıklamada hem teleskopik hem de ateş topu kamera verilerinin benzeri görülmemiş kullanımının asteroitin boyutu ve bileşiminin daha doğru analizine olanak sağladığını söyledi. Araştırmacılara göre bu yaklaşım, bu kadar detaylı bir karşılaştırmanın ilk örneğini oluşturuyor.

Çalışmanın baş yazarı, Lowell Gözlemevi’nden gökbilimci Teddy Kareta, yayında bu yöntemin gelecekteki asteroit izleme ve karakterizasyon çabalarını geliştirebileceğini vurguladı.

Göktaşı Kurtarma Zorlukları

Her ne kadar 2022 WJ1’in parçalarının Ontario Gölü’ne inmesi beklense de NASA raporuna göre şu ana kadar hiçbiri bulunamadı. Western Üniversitesi’nden gezegen bilimci Phil McCausland, çalışmada aktarıldığı gibi göktaşı parçalarının zamanla yüzeye çıkabileceğini öne sürdü. Araştırmacılar asteroitin özelliklerini daha fazla araştırmak için potansiyel kalıntıları aramaya devam ediyor.

LHAASO İşbirliğindeki gökbilimciler, geçen yılki, daha sonra Tüm Zamanların En Parlakı (TEKNE) olarak adlandırılan GRB 221009A gama ışını patlamasının, beraberinde 13 teraelektronvolt enerji taşıdığını buldu. Yaptıkları çalışmada, rapor edildi dergide Bilim GelişmeleriGrup, patlama hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çin’in Sichuan kentinde bulunan LHAASO-KM2A dedektöründen gelen verileri analiz etti.

Gama ışını patlamaları Dünya’dan görülen en parlak patlamalara neden olur ve bunların kaynağına ilişkin birçok teori vardır. Bazıları bunların nötron yıldızı çarpışmalarından kaynaklandığını öne sürüyor; diğerleri bunların nötron yıldızları ile kara delikler arasındaki birleşmelerden veya büyük bir yıldızın çökerek kara deliğe dönüşmesinden kaynaklandığını öne sürüyor.

Her durumda, parlaklıklarıyla ilgili teoriler, gün batımı sonrası kızıllık radyasyonuna odaklanıyor. Hızla hareket eden malzeme çarpışarak elektronları hızlandıran şok dalgaları üretir, bunlar daha da çarpışır ve yüksek enerjili gama ışınları ortaya çıkar. Sonuçlar tespit edilen en parlak patlamalardır.

Önceki araştırmalar, GRB 221009A’dan önce, gama ışını patlamalarından kaynaklanan enerji seviyelerinin yarım teraelektronvolt civarında veya daha az olduğunu ileri sürmüştü. Böylece GRB 221009A, 9 Ekim 2022’de Şili’deki Gemini Güney Teleskobu tarafından tespit edildiğinde, yıldız gözlemcileri bunu fark etti. Patlamanın kısa bir süre sonra Dünya’dan yaklaşık 2,4 milyar ışıkyılı uzaklıkta meydana geldiği ve kaydedilen diğer gama ışını patlamalarından 70 kat daha uzun sürdüğü bulundu. Dünya çapındaki araştırmacılar bunu 10.000 yılda 1 görülen bir olay olarak tanımladılar.

Geçen yıl, LHAASO İşbirliği ekibi TEKNE üzerinde çalışıyordu. Şimdiye kadar, oluşumunda rol oynayan yıldızın Güneş’ten yaklaşık 20 kat daha büyük olduğunu ve birkaç yüz saniye süren bir patlamaya sahip olduğunu buldular. Ayrıca patlamadaki gama ışınlarının 140’tan fazlasının 3 teraelektronvoltun üzerinde enerjiye sahip olduğunu da buldular.

Ayrıca patlamanın ardından oluşan ışıltının, gama ışını patlamalarının nasıl davranması gerektiğini açıklayan teorilerle açıklanabilecek süreden daha uzun sürdüğüne dair kanıtlar da buldular. Ekip, gama ışını patlamalarının nedenleri ve sonrasında nasıl davrandıkları hakkında daha fazla bilgi edinmeyi umarak TEKNE üzerinde çalışmaya devam etmeyi planlıyor.

© 2023 Science X Ağı

Speedtest hizmetiyle tanınan Ookla, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki uydu İnternet ve sabit geniş bant hızları hakkında karşılaştırmalı veriler yayınladı. Starlink uydu internetinin geçen yılın dördüncü çeyreği itibarıyla 15 ülkede ölçülen ortalama hızının 105 Mbps’ye yaklaştığı ortaya çıktı. Starlink’in Elon Musk’ın SpaceX’i tarafından konuşlandırıldığını hatırlayın.

104.97 Mbps, Starlink hizmetindeki ortalama indirme hızıdır ve Ağa ortalama veri yükleme hızı 12.04 Mbps’dir. Karşılaştırma için, ABD’deki sabit geniş bant ağlarındaki indirme ve yükleme hızları 131.3 ve 19.49 Mbps’dir. Bir fark olsa da, zaten küçük. Buna ek olarak, SpaceX’in şu anda ne kadar aktif olarak yeni uydular fırlattığı düşünülürse, Starlink’in en azından hız açısından ABD sabit hat ağlarını yıl sonuna kadar yakalayabileceği düşünülebilir.

Doğrudan rakiplere gelince, Starlink, hem hız hem de veri aktarımındaki gecikmeler açısından ezici bir avantaja sahiptir. Ayrıca yukarıdaki grafiklerde de görüldüğü gibi birçok ülkede Starlink, yerel sabit genişbant ağlarından daha hızlı veri aktarım hızları sağlamaktadır.