TechCrunch’ın yakın zamanda sona eren Found podcast’inin sunucusu olarak iki yılı aşkın bir süreden ve neredeyse 100 bölümden sonra, kurucuların kendi girişimlerini kurmaya nasıl yaklaştıkları hakkında çok şey öğrendim.

Kurucuların, ana ürünlerinden genişlemek için doğru zamanın geldiğini nasıl bildiklerine, startupların işe alıma nasıl yaklaştıklarına, girişimcileri ilk etapta atılım yapmaya neyin teşvik ettiğine ve aradaki her şeye kadar hikayeler duydum.

Ben bir kurucu olmasam da programda duyduğum bazı bilgiler ve tavsiyeler diğerlerinden daha fazla öne çıktı. Programda kuruculara yönelik duyduğum hem pratik hem de felsefi en iyi beş tavsiyenin kısa ve tatlı bir listesini derledim.

Kurucular iyi olmadıkları şeylere yönelmeli

Kurucuların çoğu kurucu ortaklar bulmaktan veya deneyim veya bilgi boşluklarını doldurmaya yardımcı olacak erken işe alımlar yapmaktan bahsederken, Rippling kurucu ortağı ve CEO’su Parker Conrad, kurucuların tam tersini yapması gerektiğini düşünüyor.

Conrad, kurucunun iyi olmadığı veya yapmak istemediği roller için insanları işe alma uygulamasını saçmalık olarak nitelendirdi.

Conrad, “Şirket içinde nefret ettiğiniz şeyleri bulmalı, onlara doğru koşup onlara sarılmalı ve onları gerçekten ele alıp bunlara odaklanmalısınız çünkü bunlar muhtemelen sizi öldürecek şeylerdir” dedi. söz konusu. “Bunlar muhtemelen kaçındığınız şeyler çünkü onlara odaklanmak sizi rahatsız ediyor. Bunu kesinlikle kendimde gördüm ve gerçekten nefret ettiğiniz şeylerde, örneğin tüm zamanınızı orada geçirmeniz gerektiğini gördüm.

VC’ler her zaman doğru değildir

Doğru girişim sermayedarı bir startup’a paha biçilmez içgörü ve rehberlik sağlayabilirken, iyi VC’leri bulmak zordur ve en iyi VC’ler bile her startup için her zaman en iyi tavsiyeye sahip olmayabilir.

Yiyecek çöllerini çözmeye yardımcı olmayı amaçlayan, doğrudan tüketiciye yönelik bir kutu şirketi olan FarmboxRx’in kurucusu ve CEO’su Ashley Tyrner, VC’leri teklif ettiğinde, ona zamanın en sıcak trendi olan yemek seti şirketi olmaya dönmesini söylediler. Tavsiyeyi görmezden gelip onun yerine önyükleme yaptığı için mutlu.

Tyrner, “Konuştuğumuz her VC, hatta o sırada bize biraz olsun iyi davranan herkes bizim bir yemek seti olmamızı istiyordu” dedi. “Odak noktamız bu değildi. Yemek takımı kervanına atlamak istemedik. Şimdi geriye dönüp baktığımda, bugüne kadar hiç sermaye toplamadığıma ve hala sermaye toplamadığımıza çok sevindim. Yemek takımlarının çoğu, biliyorsun, yavaş yavaş öldüler.”

Bunun yerine, sadece birkaç yıl sonra FarmboxRx sigorta şirketleriyle bağlantı kurabildi ve ürün kutularını hastaların reçetelerinin bir parçası olarak göndermeye başladı; Tyner, bu gelir akışının şirket için gerçekten kazançlı olduğunu söyledi.

İlk olmamanın faydası var

Benim çoğu zaman yaptığım gibi, çok sayıda PR konuşması okursanız, ortak nokta, birçok şirketin teknolojik bir yeniliğe veya yeni bir pazara “ilk” olduklarını duyurmak istemesidir. Ama ilk olmak her zaman en iyi şey midir?

Toksik olmayan ev eşyaları şirketi Caraway’in kurucusu ve CEO’su Jordan Nathan mutlaka aynı fikirde değil. Nathan, TechCrunch’a, Caraway’in ilk toksik olmayan tencere setini piyasaya sürmeye hazırlanırken, giderek kalabalıklaşan bir kategoride piyasaya sürülen son ürün olacak gibi görünmesinden başlangıçta pek heyecanlanmadığını, ancak işe yaradığını söyledi. Nathan, en son lansmanın şirketin pazarda daha önce piyasaya sürülenlerden açık kalan boşlukları bulmasına ve Caraway’in bu kitlelere doğrudan hitap etmesine olanak sağladığını söyledi.

Nathan, “Renk paletimizi değiştirmemize, fiyat noktamızı, sete hangi parçaları koyacağımızı değiştirmemize yardımcı oldu” dedi. “Diğer markaların çoğu pek çok şeyi doğru yaparken biz mutfakta kendi alanımızı yaratmayı başardık [direct-to-consumer] başkalarının oynamadığı bir dünya.”

Şirketler, uzun vadeli hedefleri ne olursa olsun, hemen pazara açılmaya çalışmalıdır.

Bazı startup’lar bir hafta içinde müşteri edinmeye ve para kazanmaya başlayabilecek yazılımlar geliştirse de yenilikçi derin teknoloji veya moonshot şirketlerini tanıtmak isteyen startup’lar için aynı şey söylenemez. Ancak bu, derin teknoloji şirketlerinin para kazanmak için yıllarca beklemesi gerektiği anlamına gelmiyor.

Okyanus tabanının haritasını çıkarmak için otonom dronlar inşa etmek isteyen bir şirket olan Terrathird’in kurucu ortağı ve CEO’su Joe Wolfel, Found’a Terrathird’in gelir akışlarını ayarlama konusunda çok kasıtlı olduğunu söyledi. Otonom dronlarının okyanus tabanında dolaşabilmesi için hâlâ kat etmesi gereken yol olmasına rağmen şirket, bu arada aynı hizmetleri ticari ve kamu müşterilerine hem manuel olarak hem de bir gösterge paneli aracılığıyla sağlamayı düşünüyor çünkü şirketlerin bu konuda bilgiye ihtiyacı var. şimdi okyanus tabanı.

Wolfel, “Savaşta oldukça çabuk öğrendiğiniz şeylerden biri, hareket etmeyen bir şeyi yönlendiremeyeceğinizdir” dedi. “Yerinde öğrenmenin yerini hiçbir şey tutamaz, değil mi? Her gün kendi köpek mamamızı yiyoruz.

Aynı konsepte farklı bir yaklaşımı Batılı giyim şirketi Tecovas’ın kurucusu Paul Hedrick’ten duyduk. Hedrick, Found’a Tecovas’ın doğrudan tüketiciye yönelik bir marka olmasını istediğini bildiğini ancak bir web sitesi kurup satışların gelmesini beklemek istemediğini söyledi. çiftçi pazarlarında hemen arabasının arkasına bindi, böylece müşteri geri bildirimlerini ve satışları en baştan alabildi.

Ürününüzün etrafında bir şirket kurmayı unutmayın

Bir startup yeni yeni yola çıktığında, kurucular bir ürün oluşturmaya ve söz konusu ürünü muhtemelen olması gerektiği gibi pazara sunmaya odaklanırlar. Ancak kurucular, asıl şirketi ürünün etrafında kurmayı da düşünmeyi unutmamalıdırlar.

Çip üreticisi Etched’in kurucu ortağı ve CEO’su Gavin Uberti, Found’a şirketin yaşadığı erken bir aksiliğin, çok geç olana kadar çalışanlara sağlanan sosyal hakları ayarlamayı düşünmemeleri olduğunu söyledi. Uberti, şirketin sağlık sigortası yaptırmadan önce çalışanlarından birinin bacağını kırması üzerine şirketin çok uzun süre beklediğini fark ettiğini ve bunun telafisi hızlı bir süreç olmadığını söyledi.

Uberti’nin hikayesi, kurucuların hızlı hareket etmeye ve işleri bozmaya çalışırken, çalışanlarına önem veren kalıcı bir şirket kurmak için gereken diğer tüm unsurlarla da ilgilenmelerinin onlar için önemli olduğunu hatırlatan güzel bir örnekti.

Diablo serisinin büyük bir hayranı olsam da, kendimi Blizzard’ın iyi belgelenmiş ve çalkantılı tarihinin arka planında oyuna olan aşkımla boğuşurken buluyorum. Bununla birlikte, Jason Schreier’in şirketin üç mütevazı üniversite mezunu tarafından kuruluşundan Microsoft’un bir yan kuruluşu olarak mevcut durumuna kadar geçirdiği evrimi anlatan son kitabının bir kopyasını almaktan kendimi alamadım.

Pek çok okuyucu, daha tartışmalı içeriği nedeniyle kitabı inceleyebilir, ancak ben Diablo serisi hakkında büyüleyici bilgi külçelerini ortaya çıkarmaktan çok memnun oldum; bu ayrıntılar ya daha önce hiç karşılaşmadım ya da sadece bir Diablo Wiki sayfasında göz gezdirdim. İşte Diablo’nun tarihi hakkında öğrendiğim en ilginç yedi şey.

1. Diablo başlangıçta sıra tabanlıydı

Diablo’nun yaratıcısı David Brevik, başlangıçta onu X-COM gibi oyunlardan ilham alan sıra tabanlı bir RPG olarak tasavvur etmişti. Aslında okuyabilirsiniz Çevrimiçi Diablo konuşmasının tam PDF’si.

Konsepti Blizzard’a gösterdikten sonra desteklemeyi kabul ettiler; ancak yalnızca iki önemli değişiklik yapılması şartıyla. Oyunun çok oyunculu olması gerekiyordu ve tıpkı Warcraft gibi oynanışın gerçek zamanlı olarak ortaya çıkması gerekiyordu. Brevik başlangıçta bu fikirden dehşete düşmüş olsa da, bir prototip geliştirdikten sonra sonunda bunun “doğru karar” olduğunu kabul etti.

2. En unutulmaz karakterlerden biri bir hatanın sonucuydu

Diablo ve Diablo 2’deki en ikonik karakterlerden biri olan Wirt, oyunun gizli inek seviyesine erişmek için bile kullanılan tahta bacağıyla ünlendi. Bu tahta bacak orijinal tasarımın bir parçası değildi; sanatçı Eric Flannum tarafından Wirt’in topallamasına neden olan bir hatanın yarattığı hayal kırıklığı nedeniyle eklendi. Flannum, Jason Schreier’in kitabında “Az önce bacağını kopardım ve çivi bacağını taktım” diye anlatıyor.

3. Diablo 2’nin gelişimi yaratıcıya zarar verdi

Diablo 2, David Brevik’in oyun tarihindeki yerini sağlamlaştırırken, oyunun geliştirilmesinin kişisel maliyeti yüksek oldu. Yoğun çalışma temposu evliliğini sona erdirdi ve kızlarıyla ilişkisini gerginleştirdi. Brevik, başarının ardındaki fedakarlıkların altını çizerek, “Benim için bu ekibin bir parçası olmak ve lider olarak tanınmak gerçekten özel, ancak son derece maliyetliydi.” dedi.

4. “Starblo”— Uzayda Diablo mu?

Yakın zamanda, ABD’nin daha az engebeli ve vahşi Kuzeydoğusundan ABD Pasifik Kuzeybatısı’nı ziyaret eden iki yakın arkadaşımla epik bir dağ yürüyüşüne çıkma ayrıcalığına eriştim. Gerçekten muhteşem bir yürüyüş sağlamak için, seçimi daraltmak için en sevdiğim yürüyüş uygulaması olan AllTrails’e danıştım

Seattle’a bir saat uzaklıkta, çok kolaydan aşırı zora kadar değişen yüzlerce seçenek arasından seçim yapabilirsiniz. Sonunda, 1.700 fitten fazla yüksekliğe tırmanmanın ödülü olarak nefes kesici manzaralar ve muhteşem bir dağ gölü ile yaklaşık yedi mil gidiş-dönüş yürüyüşü olan Snow Lake Trail’de karar kıldım.

Yürüyüşü daha da eğlenceli hale getirmek için dostlarım Aymann ve Mike’a, maceramız boyunca takmaları için şu anda çekmecemde duran 20’den fazla akıllı saatten istediklerini seçmelerine izin verdim.

Mike, yürüyüşler için en iyi Garmin olan Garmin Forerunner 165’i seçti. Bu arada Aymann, 45 mm Google Pixel Watch 3’ü bir tur attı. Eski nesil bir Apple Watch sahibi olarak, Android için en iyi akıllı saatlerden birinin nasıl karşılaştırıldığını görmek istiyordu.